Γράφει ο Μάνος Καρατζογιάννης

1.4.2020

Η αιώνια σκληρή άνοιξη

Είναι μια κοπέλα που ζωγραφίζει ένα ζευγάρι που κάνει έρωτα. Ή μάλλον ένα γλυπτό που απεικονίζει ένα ζευγάρι που κάνει έρωτα. Ο γλύπτης είναι ο Rodin. Μέσα στην εξηντάχρονη πορεία του έφτιαξε ελάχιστα γλυπτά που απεικονίζουν ερωτευμένα ζευγάρια και το συγκεκριμένο, λέγεται, ότι το αγαπούσε πολύ. Είναι η «Αιώνια Άνοιξη», μέρος της «Πύλης της Κολάσεως» – εμπνευσμένης από την «Κόλαση» του Dante. Έναν σκληρό Απρίλη του 1300. Αλήθεια τι έχει ο Απρίλης με την Ευρώπη; Τι έχει ο Απρίλης με την Ελλάδα. Από την Έξοδο των Μεσολογγιτών μέχρι τη Χούντα των Συνταγματαρχών και την εισβολή των Γερμανών στην Αθήνα ήταν σκληρός μαζί μας, ο «ξανθός Απρίλης». Ο μήνας που, από άμυνα, η φύση βρίσκει «την καλή και τη γλυκιά της ώρα… κι… η νύχτα γιομάτη θαύματα, νύχτα σπαρμένη μάγια»…

Η κοπέλα με το σακίδιο μου είναι άγνωστη, στεκόταν μπροστά απ’ τους μπρούντζινους εραστές και ζωγράφιζε σιωπηλά. Σα να λαχταρούσε και η ίδια την άνοιξη εκείνο το χειμωνιάτικο κυριακάτικο πρωινό στο νέο Μουσείο Γουλανδρή, στο Παγκράτι. Την φωτογράφισα στα κρυφά. Λες και προσπαθούσαμε να φυλάξουμε κι οι δύο στο χαρτί τη μνήμη εκείνης της πρώιμης απειλούμενης άνοιξης. Η φωτογραφία αυτή, που μοιράζομαι μαζί σας, δε φανταζόμουν ότι θα γινόταν το φυλαχτό μου στις σκοτεινές πύλες του δικού μας καιρού καθώς θα την χάζευα για αρκετά λεπτά της ώρας κατά τη διάρκεια της έγκλειστης ανοιξιάτικης μέρας μου.

Κοιτάζω μια το γλυπτό, φόρο τιμής του έρωτα του δημιουργού του για την Claudel. Όλα μοιάζουν ανάλαφρα, χαλαρά, αέρινα, η αγκαλιά είναι περιπαθής, οι κινήσεις είναι ανοιχτές, τα σώματα θυμίζουν χορό και πρωταγωνιστής είναι το ίδιο το φιλί του ζευγαριού. Κι ύστερα, ξανά την κοπέλα που κρατά απόσταση περίπου ένα μέτρο για να ζωγραφίσει, να παρατηρήσει.

Συλλογίζομαι πως κάπως έτσι θα ‘ναι η επόμενη ημέρα.

Αν μπορούσαμε να κρατήσουμε την παρατήρηση που μας επέτρεψε η κοινωνική μας απόσταση, η εσωτερική και των γύρω, αλλά και να επιστρέψουμε ανενδοίαστα στα φιλιά και στα χάδια. Ίσως αυτή να είναι κι η μόνη κανονικότητα του ανθρώπου.

Η μόνη παρηγοριά του. Αιώνια.

Καλό μήνα,

Μάνος Καρατζογιάννης