Διαβάζετε καθημερινά;

Δεν διαβάζω κάθε μέρα, αλλά τα βιβλία είναι σταθερά στη ζωή μου και επιστρέφω συχνά σε αυτά.

Από ποια ανάγκη σας προκύπτει η αναγνωστική συνήθεια;

 Από την ανάγκη να δω τον κόσμο μέσα από τα μάτια κάποιου άλλου. Είναι ο πιο φθηνός και γρήγορος τρόπος να “ζήσεις” πολλές διαφορετικές ζωές.

Τι προσφέρει στη ζωή σας;

 Το διάβασμα μου προσφέρει χρόνο με τον εαυτό μου. Για όσο κρατάει, είμαστε μόνο εγώ και οι ήρωες του βιβλίου που έχουν σημασία σε αυτόν τον κόσμο. 

Πως διαλέγετε ποιό βιβλίο θα διαβάσετε;

 Συνήθως επιλέγω ανάλογα με τον συγγραφέα, την υπόθεση ή προτάσεις φίλων που εκτιμώ την κρίση τους.

Ποιος είναι ο ορισμός του καλού βιβλίου;

 Ένα καλό βιβλίο είναι αυτό που, αφού το ξεκινήσεις, ανυπομονείς να το συνεχίσεις, και όταν το τελειώσεις νιώθεις ότι σου λείπει. Έχω νιώσει πολλές φορές σαν να “πενθώ” ένα βιβλίο που διάβασα, σαν να τελείωσε για μένα ένας μικρός κόσμος που αγάπησα.

Ποια είναι η ιδανική συνθήκη διαβάσματος; Που διαβάζετε συνήθως;

Για μένα, η ιδανική συνθήκη είναι να διαβάζω στο μπαλκόνι μου, κάτω από φυσικό φως, κυρίως μετά το μεσημέρι, ακούγοντας τους ήχους της πόλης να περνούν απαλά γύρω μου. Είναι η στιγμή που μπορώ να βυθιστώ πλήρως στο βιβλίο και να χαλαρώσω.

Ο Κάφκα είπε: << Τα βιβλία που έχουμε ανάγκη είναι εκείνα που πέφτουν σαν το τσεκούρι στη παγωμένη θάλασσα της ψυχης>>. Υπάρχουν βιβλία που σας έχουν κάνει να νιώσετε έτσι; Αν ναι,ποια;

 Όταν ήμουν στη δραματική σχολή διάβασα τη «Μεταμόρφωση» του Franz Kafka. Θυμάμαι ότι με είχε συγκλονίσει ήδη από την πρώτη ανάγνωση, όμως λίγο καιρό αργότερα άρχισα να συνειδητοποιώ ακόμη περισσότερο τη δύναμη και το βαθύτερο νόημά της. Είναι από εκείνα τα βιβλία που δεν τελειώνουν όταν κλείσεις την τελευταία σελίδα· συνεχίζουν να δουλεύουν μέσα σου, σε κάνουν να σκέφτεσαι τη μοναξιά, τις ανθρώπινες σχέσεις και τον τρόπο που βλέπουμε ο ένας τον άλλον.

Ποιο βιβλίο θα προτείνατε σε κάποιον να διαβάσει;

 Το Εκατό Χρόνια Μοναξιάς του Γκαμπριέλ Γκαρσία Μάρκες.

Ποιο βιβλίο διαβάζετε αυτή τη περίοδο;

 Με την προτροπή φίλης ξεκίνησα να διαβάζω ένα κλασικό βιβλίο που μέχρι τώρα δεν είχα την τύχη να διαβάσω και όταν λέω τύχη το εννοώ πραγματικά. Είναι παράξενο και μου έχει γίνει εμμονή. Πρόκειται για τον Ξένο του Αλμπέρ Καμύ.

Μοιραστείτε μαζί μας την πρώτη του φράση…

Σήμερα πέθανε η μαμά. Μπορεί και χθες. Δεν ξέρω.

Η Χριστίνα Ανδρεάκου συμμετέχει στην παράσταση Πάρανταϊζ – Η αίθουσα κλιματίζεται σε κείμενα της Λένας Κιτσοπούλου σε σύλληψη & σκηνοθεσία Γιώτας Σερεμέτη στο Θέατρο 104