H Εταιρεία θεάτρου ΤΡΟΧΙΕΣ παρουσιάζει στην Αθήνα (Φρένο) και στη Θεσσαλονίκη (Θέατρο Αμαλία) την νέα της παράσταση Τα σπίτια αλλάζουν θέση τη νύχτα σε σύλληψη και σκηνοθεσία Νοεμής Βασιλειάδου. Πρόκειται για μία ερευνητική δουλειά πάνω στην κινητοποίηση της μονάδας και τη δύναμη που αποκτά εντασσόμενη στην ομάδα, αλλά και τον τρόπο που αυτή η δυναμική βρίσκει χρόνο και χώρο στην εποχή μας. Ο ηθοποιός Βασίλης Μπόγδανος μας μίλησε για την αφετηρία της παράστασης και τη διαδρομή μέχρι την τελική της μορφή, για την δύναμη, την δυναμική και τους στόχους των ομάδων, για τις συλλογικότητες και την ανάγκη ύπαρξής τους.

Τι κινητοποίησε την νέα σας παράσταση;

Οι φορές που παίξαμε την προηγούμενή μας παράσταση, το “Προσοχή: Εκτελούνται Έργα”, στο αυτοδιαχειριζόμενο θέατρο Εμπρός, στις φυλακές των Διαβατών και στην κατάληψη Rosa Nera στην Κρήτη ήταν εμπειρίες που μας συγκίνησαν και μας ταρακούνησαν. Γνωρίσαμε ομάδες και ανθρώπους που είχαν ζήσει απίστευτα περιστατικά. Κάποια στιγμή συγκεντρωθήκαμε σε ένα καφέ στα Εξάρχεια για να συζητήσουμε για ποιο πράγμα θα θέλαμε να μιλήσουμε στο επόμενο έργο και κάπως συναντήθηκαν όλες οι ανησυχίες και οι προβληματισμοί που μας δημιουργήθηκαν από την επαφή με αυτούς τους ανθρώπους. Η Νοεμή μάς πρότεινε να δούμε την ισπανική ταινία “Noviembre” του 2003 που μιλάει για τη δημιουργία και τη διάλυση ενός αυτοοργανωμένου και απολύτως αντισυμβατικού θιάσου ηθοποιών. Και κάπως έτσι, σε συνδυασμό και με τις εμπειρίες του καθενός μας από συλλογικά εγχειρήματα στο παρελθόν και την πίστη μας στο “μαζί”, αποφασίσαμε να μιλήσουμε για τις συλλογικότητες.

Πώς δουλέψατε για αυτή;

Αφού συμφωνήσαμε ότι το θέμα μας είναι οι ομάδες, μιλήσαμε με φίλους και γνωστούς που έχουν υπάρξει ή είναι ακόμα μέλη συλλογικοτήτων με κοινωνικό/πολιτικό χαρακτήρα και μοιράστηκαν μαζί μας τις ιστορίες τους. Παράλληλα, βρισκόμασταν μεταξύ μας και διαβάζαμε κείμενα πιο θεωρητικά πάνω στην έννοια του συλλογικού, γράφαμε δικά μας κείμενα, αυτοσχεδιάζαμε πάνω σε συνθήκες της ανθρώπινης συνύπαρξης σε μια ομάδα,  φτιάχναμε κινητικά μοτίβα και μορφές με τον Άλεξ τον κινησιολόγο μας, και κάπως παρήγαμε υλικά. Όταν καταλήξαμε στο ποια ακριβώς θα είναι η σύσταση της ομάδας και των προσώπων, τότε αρχίσαμε πιο στοχευμένους αυτοσχεδιασμούς και όλο αυτό το υλικό το έβαλαν κάτω η Χάρις και η Νοεμή, και σιγά σιγά γράφτηκε το κείμενο, που το παίρναμε σε κάθε πρόβα σελίδα σελίδα.

Τι νέο έμαθες για τον εαυτό σου από αυτή τη δουλειά μέχρι τώρα;

Περισσότερο θυμήθηκα πόσο λυτρωτικό είναι να νιώθεις ελεύθερος να εκφραστείς μέσα σε ένα σύνολο ανθρώπων που έχουν ανοιχτές καρδιές και αυτιά να ακούσουν, και πόσο ωραίο όταν καταλαβαίνεις ότι τώρα είναι η στιγμή που δίνεις χώρο να εκφραστεί και ο άλλος.

Επίσης, ότι σε ενα παράλληλο σύμπαν θα μπορούσαμε με τον Γρηγόρη και τον Δημήτρη να έχουμε την δική μας μπάντα.

Η αλλαγή βρίσκεται στη συμπεριφορά της μονάδας ή στη συλλογική κίνηση;

Η αλλαγή νομίζω συμβαίνει όταν η μονάδα επιλέγει να κινηθεί συλλογικά. Όταν βλέπεις για παράδειγμα τους ανθρώπους μιας πόλης να συσπειρώνονται μέσα σε λίγες ώρες για να μην δοθεί αντιπαροχή το αγαπημένο τους θερινό σινεμά και καταφέρνουν στο τέλος να το σώσουν, αναπτερώνεται η ελπίδα σου ότι μπορούμε να ενωθούμε για κάτι καλό, που δεν περιλαμβάνει το συμφέρον ή τον φόβο.

Δεδομένου πως οι ομάδες φτιάχνονται από διαφορετικούς ανθρώπους -ακόμα κι αν έχουν κοινό όραμα- δεν είναι δεδομένο ότι κάποια στιγμή θα οδηγηθούν σε λύση;

Είναι πολλά πράγματα που μπορούν να φέρουν τη φθορά σε μια ομάδα, εσωτερικοί κι εξωτερικοί παράγοντες, αντικειμενικές δυσκολίες, αλλά κάθε ομάδα πάντα προσπαθεί για την συνέχειά της μέσα στο χρόνο. Δεν ξεκινάει με το δεδομένο ότι κάποια στιγμή θα τελειώσει. Ξεκινάει για να κορυφώσει. Όλο το υπόλοιπο είναι ουσιαστικά μια πιθανότητα, μπορεί να πάει καλά, μπορεί και να μην πάει, μπορεί να φτάσουμε να είμαστε μαζί μέχρι τα βαθειά γεράματα, μπορεί την επόμενη μέρα να πούμε “δε βγήκε παιδιά, ιτς οκ”. Αυτή είναι κάπως και η ομορφιά της ομάδας, το να ξέρεις ότι υπάρχει η πιθανότητα αυτό να μην είναι το ίδιο αύριο ή εσύ να μην είσαι ο ίδιος, οπότε αφήνεσαι ολοκληρωτικά στη στιγμή που αυτό αναπνέει.

Το θέατρο μπορεί να επιφέρει κάποιου είδους αλλαγή ή εκ των πραγμάτων απευθύνεται σε ανθρώπους ήδη ευαισθητοποιημένους;

Πιστεύω πως το θέατρο, όπως και κάθε μορφή τέχνης, μπορεί να ευαισθητοποιήσει. Μπορεί να μετακινήσει απόψεις, καρδιές, σου δείχνει τόσα πολλά σε τόσο πυκνό χρόνο, που στη ζωή δεν έχεις την ευκαιρία ή την ηρεμία να κάτσεις να τα δεις συγκεντρωμένα και να τα αφουγκραστείς. Στο θέατρο σου δίνεται χρόνος να ακούσεις. Μπορεί να πας πλήρως προκατειλημμένος και απόμακρος και μια ιστορία να καταφέρει να σε πιάσει, να σκεφτείς και να νιώσεις πράγματα που ποτέ πριν δεν είχες αισθανθεί, σου ανοίγει χώρους. Κι αυτοί οι χώροι γίνονται κόσμοι και καθορίζουν το πώς ξανακοιτάς τα ίδια πράγματα την επόμενη μέρα. Αυτό είναι αλλαγή, μικρή ή μεγάλη.

Ποια είναι επαναστατική πράξη στην εποχή μας;

Το να φαντάζεσαι, κόντρα σ’ αυτό που συμβαίνει, ένα κόσμο με αγάπη και δικαιοσύνη για όλους και να κάνεις βήματα στη ζωή σου προς αυτήν την κατεύθυνση.

Τι αποτελεί καύσιμο για σένα στην καθημερινότητα;

Οι συζητήσεις με τους φίλους μου, οι πρόβες με τα παιδιά, οι βόλτες με το ποδήλατο και το παιχνίδι με τους μικρούς θεατές μετά την παιδική παράσταση.

ΤΑ ΣΠΙΤΙΑ ΑΛΛΑΖΟΥΝ ΘΕΣΗ ΤΗ ΝΥΧΤΑ από την Εταιρεία θεάτρου ΤΡΟΧΙΕΣ και τη Νοεμή Βασιλειάδου

ΤΑΥΤΟΤΗΤΑ ΠΑΡΑΣΤΑΣΗΣ

Σύλληψη – Σκηνοθεσία: Νοεμή Βασιλειάδου

Έρευνα: Ομάδα Τροχιές

Δραματουργία: Νοεμή Βασιλειάδου, Χάρις Σερδάρη

Κίνηση: Αλέξανδρος Νούσκας Βαρελάς

Πρωτότυπη Μουσική: Γρηγόρης Λιόλιος

Σκηνικά – Κοστούμια: Εύα Κουρελιά

Σχεδιασμός φωτισμών: Ιωάννα Αθανασίου

Επικοινωνία: Κατερίνα Π. Τριχιά – True Colours Comms

Φωτογραφίες: Μαίρη Λεονάρδου

Παραγωγή: Εταιρεία Θεάτρου Τροχιές

Παίζουν: Δημήτρης Γούλιος, Μαρία Καραγκιοζίδου, Γρηγόρης Λιόλιος, Βασίλης Μπόγδανος, Χάρις Σερδάρη, Σοφία Στυλιανού

Η παράσταση πραγματοποιείται με την οικονομική υποστήριξη του Υπουργείου Πολιτισμού.

Διάρκεια: 80’

Αναλυτικό πρόγραμμα παραστάσεων

ΑΘΗΝΑ – ΦΡΕΝΟ

Διεύθυνση: Χαλκιδικής 34, Κεραμεικός

ΠΑΡΑΣΤΑΣΕΙΣ

Ώρα έναρξης: 21.00

Eισιτήρια:

Αθήνα – Φρένο: 15€ Κανονικό | 13€ Μειωμένο (Φοιτητικό, Ανέργων, ΑΜΕΑ, 65+, Ατέλεια)

ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ – ΘΕΑΤΡΟ ΑΜΑΛΙΑ

Διεύθυνση: Αμαλίας 71, Θεσσαλονίκη 546 40

ΠΑΡΑΣΤΑΣΕΙΣ: Από το Σάββατο 25 Απριλίου 2026 έως και την Τρίτη 5 Μαΐου 2026

Ώρα έναρξης: 21.00

Eισιτήρια: Θεσσαλονίκη – Αμαλία: 16€ Κανονικό | 14€ Μειωμένο (Φοιτητικό, Ανέργων, ΑΜΕΑ, 65+) | 12€ Ατέλειες (στο ταμείο του θεάτρου εφόσον υπάρχει διαθεσιμότητα) | 10€ Early bird έως 1 Απριλίου 2026

Προπώληση εισιτηρίων: https://www.more.com/gr-el/tickets/theater/ta-spitia-allazoun-thesi-ti-nyxta/