Η Θέκλα Γαΐτη παρουσιάζει για περιορισμένο αριθμό παραστάσεων στο H.UG art space την σόλο παράσταση metaδραματικό που αποτελείται από 35 σκηνές – θραύσματα της καθημερινότητας. Αντλώντας υλικό από την προσωπική της εμπειρία, αφέθηκε με ανοιχτή αντίληψη και καρδιά σε όσα της αποκάλυψε το πέρασμα του χρόνου καθώς εργαζόταν πάνω στην παράστασή της. Μας μίλησε για αυτήν την εμπειρία από την ιδέα μέχρι την τελική της μορφή και για τις νέες γνώσεις που της χάρισε.

Τι κινητοποίησε την παράστασή σου; Πως δούλεψες γι αυτή;

Η αρχική ιδέα προέκυψε το 2022 όταν δήλωσα συμμετοχή σε ένα φεστιβάλ περφόρμανς στην Αθήνα και χρειάστηκε να φτιάξω ένα μικρό σόλο διάρκειας 12 λεπτών. Στην πορεία, το metaδραματικό εντάχθηκε στην έρευνά μου με στόχο την εκπόνιση της διπλωματικής μου εργασίας για το μεταπτυχιακό πρόγραμμα σπουδών “Θέατρο και Κοινωνία: Θεωρία, Σκηνική Πράξη και Διδακτική” της Σχολής Καλών Τεχνών του Πανεπιστημίου Πελοποννήσου. Η 53λεπτη εκδοχή της παράστασης αποτελεί το σκηνικό αποτέλεσμα της έρευνας αυτής και κινητοποιήθηκε από την επιθυμία να εξερευνήσω τις προκλήσεις και τα παράδοξα της δημιουργίας μιας σόλο παράστασης μεταδραματικού θεάτρου. 

Η προσέγγισή μου βασίστηκε στη «πρακτική ως έρευνα», που μου επέτρεψε να βυθιστώ ενεργά στη δημιουργική διαδικασία και να αντλήσω γνώση από την εμπειρία. Επέλεξα να δουλέψω μόνη, ώστε να εξερευνήσω τις προσωπικές μου δυνατότητες, αλλά και τις ψυχολογικές παραμέτρους που επηρεάζουν τη δημιουργική διαδικασία, βιώνοντας από πρώτο χέρι τις δυσκολίες και τις προκλήσεις που προκύπτουν όταν κανείς εργάζεται σε ένα τόσο αυτοαναφορικό πλαίσιο.  Βασίστηκα κυρίως σε αυτοσχεδιασμούς συνδυάζοντας ποικίλα ετερόκλητα υλικά και εκφραστικά μέσα και πειραματίστηκα πολύ με πιθανούς συνδυασμούς. Καθώς η εργασία ήταν τόσο αυτοαναφορική, έπρεπε να είμαι πολύ ειλικρινής με τον εαυτό μου, να καταγράφω τις σκέψεις και τα συναισθήματά μου και να αναθεωρώ συνεχώς τις επιλογές μου. Συνολικά, η μεθοδολογία μου ήταν μια διαρκής διαπραγμάτευση μεταξύ βιωματικής εμπειρίας και θεωρητικού προβληματισμού που μου επέτρεψε να αναπτύξω μία παράσταση που είναι ταυτόχρονα προσωπική και συλλογική, αυτοβιογραφική και ανοιχτή σε ερμηνείες και να κατανοήσω σε βάθος τις προκλήσεις, τα παράδοξα και τις ανταμοιβές της μοναχικής δημιουργικής διαδικασίας.

Ποιες νέες σκέψεις έκανες για τον εαυτό σου μέσα από αυτή τη δουλειά μέχρι τώρα;

Ανακάλυψα νέες πτυχές του εαυτού μου και ανέπτυξα μία βαθύτερη κατανόηση των δυνατοτήτων και των ορίων μου ως καλλιτέχνιδα. Κατ’ αρχάς, συνειδητοποίησα ότι η μοναχική εργασία μπορεί να είναι εξαιρετικά απαιτητική, αλλά κρύβει γιγάντιες ανταμοιβές. Η έλλειψη συνεργασίας με άλλους/ες καλλιτέχν(ιδ)ες με ανάγκασε να βουτήξω βαθιά στην προσωπική μου δημιουργικότητα και να αναπτύξω μια ισχυρή αυτοπεποίθηση στις αποφάσεις μου. Επίσης, εκτίμησα πολύ την αξία της ευελιξίας και της ανοιχτότητας στην αλλαγή: η ικανότητα να προσαρμόζομαι και να επαναπροσδιορίζω την παράσταση με βοήθησε να αντιληφθώ πως η αβεβαιότητα μπορεί τελικά να μην είναι μόνο πηγή ανασφάλειας, αλλά και έμπνευσης. Τέλος, η εργασία μου μέσα στις δομές του μεταδραματικού θεάτρου με ώθησε να αναρωτηθώ για τον τρόπο με τον οποίο η τέχνη μπορεί να επικοινωνήσει με το κοινό πέρα από τις παραδοσιακές μορφές. Λόγω της έντονης αυτοαναφορικότητας της παράστασης θέλησα να διερευνήσω το πώς η προσωπική εσωστρέφεια μπορεί να οδηγήσει σε μια ισχυρή εξωστρέφεια και να δημιουργήσει μια σύνδεση με το κοινό, παρά την απουσία συνεργασίας.

Στην ρευστότητα του κόσμου μας τι μπορεί να λειτουργήσει ως σταθερά;

Ετοιμάσου για το αιώνιο κλισέ: η αγάπη.

Η ταυτότητα είναι κάτι απαραίτητο ή κάτι περιοριστικό;

Χωρίς να έχω εξειδικευμένες γνώσεις πάνω στο θέμα, θα έλεγα ότι η ταυτότητα αποτελεί μια αναπόφευκτη και φυσική εξέλιξη που ξεκινά από την παιδική ηλικία. Είναι η διαδικασία με την οποία διαμορφώνω το αίσθημα του εαυτού μου και τον τρόπο που αντιλαμβάνομαι τη θέση μου στον κόσμο. Πιστεύω ότι αυτή η διαμόρφωση συνεχίζεται καθ’ όλη τη διάρκεια της ζωής και, τελικά, ολοκληρώνεται με τον θάνατο. Αποτελεί, θα έλεγα, ένα εσωτερικό GPS. Δεν ισχυρίζομαι ότι το δικό μου λειτουργεί αλάνθαστα – μερικές φορές με παραπλανά — αλλά τουλάχιστον μου προσφέρει μια βασική κατεύθυνση. Και, όπως ισχύει για κάθε λειτουργικό σύστημα, η ταυτότητα χρειάζεται συνεχώς αναβάθμιση και φροντίδα, διαφορετικά μετατρέπεται σε περιορισμό και μπορείνα με κρατήσει εγκλωβισμένη σε παρωχημένες αντιλήψεις, προκαταλήψεις και στερεότυπα.

Πως μπορούμε να βρούμε την ταυτότητά μας; Είναι αμετάβλητη;

Ψυχραιμία και ειλικρίνεια χρειάζεται και μία δόση γενναιότητας στον τρόπο που παρατηρώ τον εαυτό μου. Μέσα στην φλυαρία του μυαλού, υπάρχουν όλα τα στοιχεία της ταυτότητάς μου. Το θέμα είναι πώς θα βρω λίγη ησυχία για να τα συνειδητοποιήσω. Και μετά, πώς θα βρω λίγη ησυχία να αλλάξω αυτά που πλέον δεν με προσδιορίζουν.

Είσαι αισιόδοξη για το μέλλον;

Δεν είμαι. Πιστεύω ότι ως ανθρώπινο είδος έχουμε μπει σε διαδικασία (αυτο)καταστροφής. Η πορεία που έχουμε πάρει είναι επικίνδυνη και απαιτεί ριζική αλλαγή της συλλογικής συνειδητότητας προκειμένου να την αναχαιτίσουμε. Δεν πιστεύω ότι θα τα καταφέρουμε. Πιστεύω, ωστόσο, ότι  – ανεξαρτήτως αποτελέσματος – η προσπάθεια έχει νόημα.

Metaδραματικό της Θέκλας Γαΐτη για περιορισμένο αριθμό παραστάσεων H.UG art space

Συντελεστές

σύνθεση | σκηνοθεσία | ερμηνεία: Θέκλα Γαΐτη

φωτιστικός σχεδιασμός | τεχνική υποστήριξη: Δημήτρης Νικολάου

σύμβουλος κίνησης: Ίρις Φουστέρη

πρωτότυπη μουσική: Στράτος Στεριανός

φωτογραφίες παράστασης: Δημήτρης Νικολάου

επικοινωνία: Χρύσα Ματσαγκάνη

παραγωγή: Experimenta Art Co. AMKE

Πληροφορίες παράστασης

Παραστάσεις:  Από Δευτέρα 28 Απριλίου έως Τρίτη 13 Μαΐου

Ημέρες & ώρες παραστάσεων

στα ελληνικά: Δευτέρα και Τρίτη στις 21.00

28 & 29 Απριλίου, 5 & 6 Μαΐου, 12 & 13 Μαΐου 2025

στα αγγλικά: Τετάρτη 30 Απριλίου 2025 στις 21.00

Διάρκεια παράστασης :  53  λεπτά

Τιμές εισιτηρίων

Κανονικό : 15€

Μειωμένο (Φοιτητικό, Ανέργων – ΑΜΕΑ – Άνω των 65) : 12€

Προπώληση εισιτηρίων: στο MORE.COM

https://www.more.com/gr-el/tickets/theater/metadramatiko-2

H.UG art space

Διεύθυνση: Μελιταίων 14, Πετράλωνα