Ερπετό γλυκόπικρο στο Πεδίον του Άρεως, ένα bootcamp για τον έρωτα / The Talk

Το Πεδίον του Άρεως, η γυναικεία ματιά και η ερωτική ποίηση συνυπάρχουν στην παράσταση Ερπετό γλυκόπικρο που παρουσιάζεται αυτες τις μέρες. Οι γεμάτοι έρωτα στίχοι της Σαπφούς, της Μάτσης Χατζηλαζάρου και της Τζένης Μαστοράκη που αγάπησαν η σκηνοθέτις Άντζελα Δεληχάτσιου και οι συνδημιουργοί-ερμηνεύτριες της παράστασης Κατερίνα Δρακοπούλου, Κατερίνα Κλειτσιώτη, Μάγδα Κρυσταλλινού, Ιωάννα Κυρίτση, Βασιλική Νομίδου, Νατάσσα Νταϊλιάνη και Δήμητρα Σκέμπη, βρίσκουν μέσω των κινήσεων του σωματος και την ομιλία, τον χώρο τους στο τοπίο, την φαντασία και την ψυχή των θεατών.

Ο έρωτας σχετίζεται με την εποχή; Στην δική μας εποχή τι μορφή έχει;

Νατάσσα Νταϊλιάνη: O έρωτας μάλλον είναι προσωπική υπόθεση… Σχετίζεται με την εποχή του, με την έννοια του τι ορίζει η κάθε εποχή ως αποδεκτό, δηλαδή ποιον ερωτεύεσαι, πώς, τι είναι ερωτικό, τι είναι ρομαντικός έρωτας κτλ. Γι’ αυτό και οι αληθινοί ή οι δυνατοί έρωτες συνήθως σπάνε τα ταμπού της εποχής τους για να ολοκληρωθούν.

Μπορούν όλοι οι άνθρωποι να ερωτευτούν;

Κατερίνα Κλειτσιώτη: Μπορούν, ναι. Αν δεν μπορούν, δεν έχει και πολλά άλλα πράγματα να κάνεις στη γη.

Νατάσσα Νταϊλιάνη: Κάποιοι ερωτεύονται μόνο τον εαυτό τους, κάποιοι μια ιδέα ή και ένα αντικείμενο, οπότε με αυτή την έννοια οι περισσότεροι άνθρωποι θα μπορούσαν μάλλον να ερωτευτούν. Ο έρωτας προϋποθέτει αθωότητα ή και ανωριμότητα, ανάλογα πως το βλέπει κανείς. Με αυτή την έννοια θα έλεγα πως δεν μπορούν όλοι οι άνθρωποι να ερωτευτούν.

Πώς ορίζεται ο έρωτας;

Δήμητρα Σκέμπη: Με συγκινεί και με αγγίζει η διατύπωση του Μαρσέλ Προυστ «Ο έρωτας είναι ένα χτυπητό παράδειγμα για το πόσο μικρή σημασία έχει για μας η πραγματικότητα».

Ποιο είναι το πιο ερωτικό κείμενο που γράφτηκε ποτέ;

Κατερίνα Κλειτσιώτη: Μου έρχεται πρώτο στο μυαλό το “Αρχείον” του Ν.Γ.Πεντζίκη. Μετά μου έρχονται διάφορα άλλα πράγματα. Σημείωμα στο ψυγείο. Συνταγή μαγειρικής. Μήνυμα ξημερώματα στο κινητό. Εισιτήριο με τις ημερομηνίες αναχώρησης. Ίσως κάποιοι αρχαίοι στίχοι των Radiohead... Ευτυχώς υπάρχουν πολλά ερωτικά κείμενα να διαλέξεις για να εμπλακείς όταν είσαι σε κατάσταση έρωτος.

Κατερίνα Δρακοπούλου: Λαχταρώ” (“Crave”) της Sarah Kane

Δήμητρα Σκέμπη: Ντίνος Χριστιανόπουλος

“Νὰ σοῦ γλείψω τὰ χέρια, νὰ σοῦ γλείψω τὰ πόδια –

ἡ ἀγάπη κερδίζεται μὲ τὴν ὑποταγή.

Δὲν ξέρω πῶς ἀντιλαμβάνεσαι ἐσὺ τὸν ἔρωτα.

Δὲν εἶναι μόνο μούσκεμα χειλιῶν,

φυτέματα ἀγκαλιασμάτων στὶς μασχάλες,

συσκότιση παραπόνου,

παρηγοριὰ σπασμῶν.

Εἶναι προπάντων ἐπαλήθευση τῆς μοναξιᾶς μας,

ὅταν ἐπιχειροῦμε νὰ κουρνιάσουμε σὲ δυσκολοκατάχτητο κορμί.”

Ποιο είναι το πιο ερωτικό κομμάτι της παράστασής σας;

Μάγδα Κρυσταλλινού: Το βλέμμα των περαστικών σε δημόσιο χώρο…

Ο τίτλος σε τι αναφέρεται;

Μάγδα Κρυσταλλινού: «Ο έρωτας είναι ένα παράδοξο. Κρύβει μια υπόσχεση απόλυτης ηδονής. Όμως βιώνεται σα πόνος. Είναι ένας έρωτας γλυκόπικρος όπως αποκάλεσε πρώτη η Σαπφώ: Αν Κάρσον Ερως ο γλυκόπικρος.

Πώς λειτουργεί ο χώρος σε σχέση με το περιεχόμενο της παράστασης;

Κατερίνα Δρακοπούλου: Το «Ερπετό γλυκόπικρο» είναι μια περιπατητική performance που επικεντρώνεται σε πέντε σημεία στο Πεδίον του Άρεως. Ουσιαστικά η περιπατητική αυτή διαδρομή «αντανακλά» τις εσωτερικές «διαδρομές» που μπορεί να βιώσει μια γυναίκα σε σχέση με τις έννοιες έρωτας και μητρότητα. Το ξύπνημα των αισθήσεων, τον ενθουσιασμό, την προσμονή, τις προκλήσεις, τις δυσκολίες, τη ματαίωση, τον μαρασμό, την αναγέννηση. Κάθε σημείο στο Πεδίον του Άρεως εστιάζει σε μια συγκεκριμένη θεματική, «υφαίνοντας» έτσι σταδιακά το δραματουργικό άξονα της παράστασης. Επιπλέον, στόχος μας ήταν να προσεγγίσουμε και να αναδείξουμε, μέσω της αλληλεπίδρασης με το πάρκο, το χώρο ως «έτοιμο» εικαστικό περιβάλλον καθώς και να «στρέψουμε» το βλέμμα του θεατή σε κάποιες μη οικείες, άγνωστες ή ξεχασμένες πτυχές του πάρκου.

Ποιο ήταν το κέρδος από αυτή τη δουλειά; Τι νέο μάθατε μέχρι τώρα;

Βασιλική Νομίδου: Ένα απ’ τα οφέλη που αισθάνομαι ότι αποκόμισα μέσα απ’ τη συγκεκριμένη δουλειά είναι η γνωριμία με αυτές τις τρεις ποιήτριες, τη Σαπφώ, τη Μάτση Χατζηλαζάρου και τη Τζένη Μαστοράκη και η αναζήτηση σύνδεσης μαζί τους και σε προσωπικό – ανθρώπινο επίπεδο, μέσα από την έρευνα που κάναμε για τη ζωή τους. Επίσης τα ερωτήματα που κλήθηκα να αναλογιστώ ως προς το τι σήμαινε στην εποχή τους να είσαι γυναίκα-δημιουργός και να τολμάς να εκφράζεις μέσα απ’ το έργο σου την αλήθεια σου αλλά και τι σημαίνει σήμερα αυτό.

Ερπετό γλυκόπικρο

Ταυτότητα της παράστασης

Σύλληψη – Σκηνοθεσία: Άντζελα Δεληχάτσιου
Συνδημιουργοί – Ερμηνεύτριες: Κατερίνα Δρακοπούλου, Κατερίνα Κλειτσιώτη, Μάγδα Κρυσταλλινού, Ιωάννα Κυρίτση, Βασιλική Νομίδου, Νατάσσα Νταϊλιάνη, Δήμητρα Σκέμπη
Ενδυματολόγος: Μαργαρίτα Δοσούλα
Σύμβουλος δραματουργίας: Νατάσσα Νταϊλιάνη
Πρωτότυπη Μουσική: Άντζελα Δεληχάτσιου
Βοηθοί σκηνοθέτη: Ιωάννης Βασιλόπουλος, Δήμητρα Λούπη
Γραφιστική επιμέλεια: Ιωάννα Κυρίτση
Φωτογραφίες: Σπύρος Αγριανίτης
Επικοινωνία: Στέλλα Πεκιαρίδη