“Στο λόμπι, στο μπαρ και στα δωμάτια ενός ξενοδοχείου, συναντιούνται και συνδιαλέγονται άνθρωποι διαφορετικοί με ίδιες επιθυμίες. Φιλοξενούνται σε αυτό το ξενοδοχείο όπως και στην ίδια τους τη ζωή. Άνθρωποι περαστικοί. Η τυχαία συνεύρεσή τους θα γίνει η αφορμή για μεγάλες αποκαλύψεις. Μυστικά και ψέματα χρόνια κρυμμένα, ανασφάλειες, όνειρα και μια κοινή ανάγκη. Όλοι τους λαχταρούν για την αγάπη και όλοι χρειάζονται την αποδοχή. Του ενός από τον άλλον. Όπως είναι. Γι’ αυτό που είναι.

Το Hotel Marina, είναι μια παράσταση βασισμένη σε φανταστικά γεγονότα για αληθινούς χαρακτήρες”.

Η ηθοποιός Διονυσία Σακελλαρίου μας μίλησε για την παράσταση που παρουσιάζεται στο Από Μηχανής Θέατρο σε σκηνοθεσία Χρήστου Σουγάρη και για την πορεία της σ΄αυτήν.

Πως φτιάχτηκε η παράσταση; Τ σας συγκινεί σε αυτήν;

Η παράσταση βασίστηκε στο βασικό και αιώνιο θέμα της Αγάπης  και της επιβεβαίωσης της βασισμένο σε αληθινές ιστορίες ανθρώπων, αυτές οι ιστορίες πέρασαν, μέσα από δραματουργική επεξεργασία από τον Θίασο και με τη σκηνοθετική γραμμή του Χρήστου Σουγάρη και την εργασία των ηθοποιών έφτασε στο αποτέλεσμα που θα δείτε από 15/10 στο Από Μηχανής Θέατρο. Αυτό το οποίο με συν – κινεί στην Παράσταση αυτή είναι η συνάντηση μου με ανθρώπους που έχουν τις ίδιες ανάγκες με μένα καλλιτεχνικά σε πράγματα απλά και παράλληλα τόσο πολυδιάστατα. Όπως η Αγάπη και διαφορετικές μορφές της. Όπως η Οριάνα η ηρωίδα που υπηρετώ που αγαπά με τους δικούς της όρους ορίζει το πώς θα την αγαπούν και δεν υπολογίζει τον παράγοντα του ξαφνικού/ του τυχαίου/της ανατροπής.

Ποιο ήταν το προσωπικό κέρδος από τη συμμετοχή σας σε αυτή τη δουλειά μέχρι τώρα;

Η συνεργασία μου με επαγγελματίες στο είδος του Θεάτρου που αγαπώ να δουλεύω. Γνώρισα ένα νέο είδος υποκριτικής πολύ πιο δημιουργικό και ενδιαφέρον για μένα. Έμαθα να πλάθω την ποιητική αλήθεια της ζωής. Αυτή η συνεργασία είναι ένα τυχερό  διαμαντάκι που αποκόμισα ως επαγγελματίας ηθοποιός.

Τι ρόλο παίζει το τυχαίο στη ζωή σας; Πιστεύετε σε αυτό;

Καθοριστικό για την εξέλιξη μας ως άνθρωποι και προσωπικότητες. Η καθημερινότητα αποτελείται από τυχαία γεγονότα στα οποία δρούμε κι αντιδρούμε. Αγαπάω το τυχαίο και ελπίζω σε αυτά που δεν έχω ζήσει ακόμα.

Είναι καλύτερο να είμαστε ανοιχτοί με τους ανθρώπους ή κάποια πράγματα είναι καλό να μένουν κρυφά;

Αν πρέπει να προστατέψεις τη ζωή σου κράτα κρυφά οποία πράγματα θες αν θες όμως να ζήσεις ελεύθερος το μόνο που θα σε λυτρώσει είναι να είσαι ανοιχτός με τους ανθρώπους κι ας απορριθφείς -πέφτεις για να μαθαίνεις να σηκώνεσαι.

Πως θα περιγράφατε μια υγιή σχέση αγάπης και αποδοχής;

Πλαστήκαμε για να ζήσουμε και να μάθουμε από τις εμπειρίες μας. Διδασκόμαστε από τη ζωή το σωστό και το λάθος. Με αυτά ως κριτήριο η σχέση αγάπης κι αποδοχής είναι να αντέχουμε να ακούμε και να δεχόμαστε τον άλλον ως έχει. Υγιής σχέση υπάρχει όταν είσαι ειλικρινής και αποδέχεσαι τον εαυτό σου πρώτα και έτσι μπορείς να προσφέρεις και στον σύντροφό /γονιό/φίλο σου την αλήθεια σου.

Ποιο κομμάτι του κειμένου ξεχωρίζετε; Γιατί;

Θα ξεχωρίσω μια φράση που ερμηνεύεται στο Όνειρο που βλέπει η Ουρανία (Μαίρη Σαουσοπούλου): “Έτσι κρατιέται στη ζωή. Σ΄αυτό το όνειρο, στην πιο μικρή στιγμή της ζωής μαζί του, έζησα όλη μου τη ζωή. Θέλω να φωνάξω με όλη μου τη δύναμη. Να μην ξανακοιμηθεί πια κανένα όνειρο στον κόσμο, να μην πεθάνει πια καμιά Ελπίδα”. Αυτό θέλω για τη ζωή αυτή που ζούμε. Να μην πεθάνει ποτέ η ελπίδα. Έχουμε να ζήσουμε πολλά και καλώς να έρθουν με τις χαρές κ τις λύπες όλα ευπρόσδεκτα.

Πληροφορίες για την παράσταση εδώ.