• 286
    0

        Δεν είχα ποτέ μέχρι σήμερα αντιληφθεί πόσους νεκρούς ο καθένας μας κουβαλάει απάνω του.   Θρηνητικές κραυγές απουσίας εκκωφαντικές ιαχές σπασμένες πέτρες χώμα που ...
  • 301
    0

    Είμαστε φτωχοί. Καθισμένοι σε καυτό μέταλλο περιμένουμε την συγκοινωνία. Ένα με δύο λεπτά νωρίτερα να εμφανιστεί το δρομολόγιο και θα κοιμηθούμε με παραπάνω το χαμόγελο. Είμαστε ...
  • 235
    0

      Καμιά στιγμή δεν είναι η στιγμή. Καμιά αλήθεια δεν είναι η αλήθεια.     Καθετί οτιδήποτε δεν είναι παρά πλεονασμός.   Μιαν αφόρητη πλειοδοσία.   ...
  • 328
    0

    Το ξέρω πως δεν θα φανείς. Όμως ετοιμάζομαι με σπουδή και φροντίζω το ρούχο και τα μαλλιά μου σαν σίγουρο να πρόκειται πως θα συναντηθούμε.
  • 227
    2

    Μέσα στο λεωφορείο επαρχιακός ραδιοφωνικός σταθμός βουίζει στα αυτιά μου. Διαφημίσεις σχετικές με την αισθητική του χώρου μου -ένα τηλεφώνημα και όλα εντελώς δωρεάν- εναλλάσσονται με ...
  • 208
    0

    Να χρειάζεσαι λέξεις και να μη μπορείς να μιλήσεις. Να χρειάζεσαι χρώμα και να μη μπορείς να δεις. Σκέφτηκα λοιπόν ως εδώ με την αμφιβολία ως ...
  • 313
    0

          Την πραμάτεια τους απλώνουν οι φτωχοί. Μοναδικό τους δικαίωμα να την πουλήσουν. Ολόκληρο βιός για λίγη ζωή ακόμη.  
  • 279
    0

    σφιχτά στο χέρι μου κρατάω αηδόνια λυπητερά• κάθε που ξημερώνει τραγουδούν• κάθε που νυχτώνει αναπνέουν• οι άνθρωποι ρωτούν αν θα κρατήσει για πολύ ακόμα το κλάμα ...
  • 217
    0

    ( τα ¾ ) Την μισή ζωή στην οποία με καταδίκασαν θα την ε ζήσω ολόκληρη. ( και η Ισμήνη ) Σαν Ισμήνη να ζεις. Να ...
  • 264
    0

    Το σκηνικό το έστησα με τα φτηνότερα υλικά. Κάτι κουρασμένες καρέκλες ένα παλιό ξύλινο σφυρί, μερικά ντοσιέ γεμάτα τσαλακωμένα χαρτιά του κοινού ποινικού δικαίου, οκτώ παράθυρα, ...