Ο έρωτας, η μορφή και η έκφρασή του αποτελούν διαχρονικά και πανανθρώπινα ζητήματα. Οι εποχές και οι άνθρωποι μεταβάλλονται, αλλά η ανάγκη του ανθρώπου να συνδεθεί ερωτικά παραμένει πυρηνική και αποτελεί κινητήριο δύναμη στην εξέλιξη της ζωής. Το θέατρο, ανέκαθεν ερευνά το ζήτημα και κάθε εποχή αναζητά τις δικές της απαντήσεις. Η Λελούδα Κυριαζή επέλεξε το σύμπαν του Ουίλλιαμ Σαίξπηρ για την προσωπική της διερευνητική διαδρομή και σκηνοθετεί -και παίζει- το έργο Όνειρο Καλοκαιρινής Νύχτας που παρουσιάζεται κάθε Δευτέρα και Τρίτη στη Σκηνή Brecht-2510, από την θεατρική ομάδα Ent(r)oma. Μας μίλησε για τη σχέση της με το έργο και την σημερινή της αίσθηση και ματιά, για τον έρωτα και την διάστασή του στη δική μας εποχή, για το θέατρο και τη δύναμή του να κινητοποιεί και να απελευθερώνει.

Τι κινητοποίησε τη νέα σας παράσταση; Πως δουλέψατε γι αυτή;

Η σκέψη για την σκηνοθεσία είχε μπει στο μυαλό μου ήδη από τη σχολή, οπότε βγαίνοντας ήθελα να βρω ένα έργο που με αφορά, να είναι κλασικό αλλά να στέκεται και στο σήμερα. Έχω μια αδυναμία στον Σαίξπηρ, γιατί θεωρώ ότι – όπως το αρχαίο δράμα – μπορεί να περάσει τα πιο δυνατά και διαχρονικά ερωτήματα στο κοινό χωρίς να του κουνήσει το δάχτυλο. Έτσι διάλεξα το «Όνειρο Καλοκαιρινής Νύχτας», ένα έργο που με διασκεδάζει αφάνταστα αλλά και που γνωρίζω ήδη από μικρό παιδί. Μελέτησα πολύ πριν ξεκινήσω την διασκευή, τόσο τον Σαίξπηρ σαν προσωπικότητα και την εποχή του, όσο και τους ήρωες. Κράτησα, επομένως, τον πυρήνα του έργου και του κάθε χαρακτήρα και όλο αυτό το μετέφερα στο σήμερα.

Ποιες νέες σκέψεις έκανες για τον εαυτό σου μέσα από αυτή τη δουλειά μέχρι τώρα;

Με έκανε πιο αποφασιστική και να είμαι ξεκάθαρη σε αυτά που ζητάω και που έχω στο μυαλό μου. Κατάλαβα ότι στο περίπου τίποτα δεν γίνεται γιατί τότε το αποτέλεσμα θα είναι μέτριο. Επίσης κατάλαβα ότι έπρεπε να δουλέψω περισσότερο από όλους αν ήθελα και οι υπόλοιποι να ακολουθήσουν σε αυτόν τον ρυθμό, γιατί δεν μπορείς να απαιτείς από την ομάδα σου να καταθέτει την ψυχή της σε κάθε πρόβα και στη συνέχεια στις παραστάσεις και συ να έρχεσαι και να φεύγεις αλώβητος. Όλο αυτό βέβαια μου έδωσε απίστευτη δύναμη και αυτοπεποίθηση να πιστεύω σε αυτό που θέλω να κάνω και ότι μπορώ να τα καταφέρω.

Τι σημαίνει η φράση ο έρωτας είναι τυφλός; Πως μεταφράζεται στην δική μας εποχή;

Ίσως η πιο δύσκολη ερώτηση που έχω να απαντήσω. Λανθασμένα πιστεύω έχουμε μεταφράσει αυτή τη φράση ως ότι παραβλέπω όλα τα αρνητικά του άλλου και εθελοτυφλώ σε καταστάσεις που δεν είναι εντάξει, όπως άσχημες συμπεριφορές και ακραίες αντιδράσεις. Για μένα «ο έρωτας είναι τυφλός», είναι σαν να μπαίνει ένα φίλτρο στα μάτια σου και να βλέπεις τη ζωή με πραγματική αισιοδοξία. Όσο σκληρή και δύσκολη κι αν είναι η καθημερινότητα ειδικά για τους πιο απλούς ανθρώπους σαν και μας, όταν είσαι ερωτευμένος παραβλέπεις κάποιες αναποδιές και έχεις κίνητρο να συνεχίσεις. Ο έρωτας κατά κάποιο τρόπο γίνεται μια μορφή αντίστασης.

Ο έρωτας έχει έναν διαχρονικό πυρήνα ή μεταβάλλεται ανάλογα με την εποχή; Στην εποχή μας τι τον χαρακτηρίζει;

Στη βάση του ο έρωτας είναι ίδιος αιώνες τώρα, αν μεταβάλλεται σε κάτι είναι στο πως θα τον επικοινωνήσεις στον άλλον. Οι εποχές αλλάζουν, υπάρχει η τεχνολογία και ο γρήγορος ρυθμός ζωής που απαιτεί να είσαι αλέρτ για να τα προλάβεις όλα, αλλά αρκεί να ερωτευτείς πραγματικά και δυνατά και όλα ξαφνικά παύουν να τρέχουν και να έχουν τόση σημασία γιατί όσο χρόνο και να μην έχεις αν ερωτευτείς με κάποιον μαγικό τρόπο θα τα καταφέρεις και θα τον βρεις. Άρα ο έρωτας στην εποχή μας λειτουργεί πολλές φορές σαν καύσιμο και σαν χρονοδιακόπτης.

Που υπάρχει απελευθέρωση στην σύγχρονη καθημερινότητά μας; Με ποιο τρόπο την κατορθώνουμε;

Δυστυχώς βλέπω ότι ενώ έχουμε καταφέρει να κατακτήσουμε σαν ανθρωπότητα τόσα πολλά, να συζητάμε ανοιχτά κάποια θέματα χωρίς να φοβόμαστε, μεγάλο μέρος του πληθυσμού συνεχίζει να καταπιέζεται. Κυρίως ζούμε σε μια εποχή που υπάρχει πνευματική καταπίεση. Πιστεύω ότι απελευθερωμένοι είναι πραγματικά οι άνθρωποι που ζουν την ζωή τους όπως τους αρέσει και τους ταιριάζει χωρίς να επηρεάζονται από την κοινωνία και τον κόσμο και συγχρόνως δεν ασχολούνται με μικρότητες, έχουν στραμμένη την προσοχή τους μόνο στα σημαντικά γεγονότα και σε ό,τι τους αφορά. Όσο κάθεσαι και ασχολείσαι με τις ζωές των άλλων δεν θα νιώσεις ποτέ αυτό το αίσθημα απελευθέρωσης να σε κυριεύει.

Τι απαιτεί η σκηνοθεσία: Ένα παγιωμένο όραμα από τον σκηνοθέτη ή μία ερευνητική δουλειά με την ομάδα;

Σίγουρα όπως ανέφερα ήδη, η σκηνοθεσία απαιτεί να έχεις μελετήσει και να γνωρίζεις καλά το θέμα του έργου και τα σημεία που θες να φωτίσεις στον θεατή. Να έχεις επίσης ξεκάθαρο ποια είναι η αισθητική σου και να σε αντανακλά για να μπορέσει να είναι κάτι το διαφορετικό και αυθεντικό. Από κει και πέρα είναι καθαρά επιλογή του σκηνοθέτη πως θα δουλέψει τις πρόβες. Προσωπικά επέλεξα την ομαδική δουλειά, κράτησα τις ιδέες τόσο των ηθοποιών που έφερναν υπέροχο υλικό κάθε φορά στις πρόβες, όσο και των συντελεστών που ήταν μαζί μας σε μεγάλο μέρος των προβών. Προς το τέλος ήμουν κυρίως για να οργανώνω και να αποφασίζω με τι συνεχίζουμε και τι θα βάλουμε στην άκρη. Και αυτό θα έλεγα ότι φαίνεται πάνω στην σκηνή ότι δηλαδή ήταν ομαδική δουλειά και υπήρχε καλή συνεργασία, γιατί το ακούω σε κάθε σχεδόν  παράσταση από τον κόσμο πόσο δένουμε πάνω στην σκηνή όλοι μαζί και φαινόμαστε πραγματική ομάδα.

Τι χαρίζει το θέατρο στη ζωή σου-μας;

Αιώνες τώρα το θέατρο υπάρχει για να μας διασκεδάζει, να μας προβληματίζει και να μας διαπαιδαγωγεί, όταν τα συναντήσεις και τα τρία μαζί σε μία παράσταση αυτό είναι ευλογία και έχεις πετύχει το καλύτερο δυνατό αποτέλεσμα. Αλλά αυτό λίγο πολύ ο κόσμος το ξέρει. Θα έλεγα ότι στο σήμερα το θέατρο καταφέρνει να μας δώσει και κάτι άλλο που έχουμε ανάγκη. Να είμαστε παρόντες στο εδώ και το τώρα. Χάρη στο θέατρο ο κόσμος μπορεί να ξεφύγει για ένα δίωρο από τις οθόνες και να μείνει συγκεντρωμένος στο τι συμβαίνει γύρω του και να ζήσει μια κοινή εμπειρία με τόσους ανθρώπους που ήρθαν για να παρακολουθήσουν ταυτόχρονα το ίδιο πράγμα. Για μένα είναι ανάγκη όταν μπαίνεις στο θέατρο να κλείσεις το κινητό και να το αφήσεις στην τσάντα σου, δεν χρειάζεται να βγάλεις φωτογραφίες για να το θυμάσαι, αν μείνεις εκεί και το ζήσεις πραγματικά θα το θυμάσαι για αρκετό διάστημα αν όχι για όλη σου τη ζωή.

Τι σου δίνει δύναμη και πίστη στην καθημερινότητα;

Όταν βλέπω τους ανθρώπους να αντιστέκονται στην αδικία. Να παλεύουν για το κάτι καλύτερο. Επίσης αυτό που με κάνει να χαμογελάω και μου δίνει δύναμη να συνεχίζω και γω είναι όταν βλέπω γνωστούς και φίλους να ασχολούνται με αυτό που πραγματικά τους αρέσει – σε οποιοδήποτε τομέα – και να τα καταφέρνουν, να ξεχωρίζουν για την δουλειά τους και να λένε χαίρομαι που ασχολούμαι με αυτό που θέλω πραγματικά.

Όνειρο Καλοκαιρινής Νύχτας του Ουίλλιαμ Σαίξπηρ από τηνομάδα Ent(r)oma σε σκηνοθεσία Λελούδας Κυριαζή στη Σκηνή Brecht-2510

ΣΥΝΤΕΛΕΣΤΕΣ 

Σκηνοθεσία – Διασκευή: Λελούδα Κυριαζή

Επιμέλεια Κίνησης – Χορογραφία: Ευγενία Πετροπούλου

Μουσική: Κόσσυβας

Σκηνογράφος: Κώστας Γκαραμέτσης

Βοηθός Σκηνοθέτη: Μαριάννα Στεφάνου

Αφίσα: Νεκτάριος Βάλβης

Σχεδιασμός Φωτισμού: Νάνσυ Κουρούνη

Ενδυματολόγος – Κατασκευή Κοστουμιών:  Ελένη Γραμματίκα

Φωτογραφίες: Γιάννης Μουστακαλής

Τρέιλερ: Γιώργος Ράλλης

Κατασκευή Μάσκας:  Φωτεινή Παυλοπούλου

Παίζουν: Τιγκράν Αμπραμιάν,  Λευτέρης Αρβανιτόπουλος, Γιώτα Έλληνα, Ασημίνα Μουστακαλή, Στέφανος Ρασσιάς, Νικόλας Ρούβαλης, Γεωργία Σωτηριανάκου, Βασιλεία Φουρλή, Ζωή Χαλιώτη, Λελούδα Κυριαζή

Πληροφορίες Παράστασης

Ημέρες και ώρες παραστάσεων :Δευτέρα & Τρίτη 21:15

Τιμές εισιτηρίων :  Γενική είσοδος: 15 ευρώ  

Μειωμένο – Ομαδικές κρατήσεις : 10 ευρώ  

Kρατήσεις θέσεων στο https://www.ticketservices.gr/event/brecht-2510-oneiro-kalokairinis-nyxtas/?lang=el

Χώρος: ΣKHNH BRECHT – 2510 3^ης Σεπτεμβρίου 38, Αθήνα 104 31

e-mail: entromatheatregroup@gmail.com  Τηλέφωνα: 6980287400, 6981371390

 Instagram: @entroma_theatre_group Facebook: En-r-toma Theatre Group