Κώστας Γκόζιας / Η αλτρουϊστική πλευρά του ανθρώπου

Ο κωνσταντινος αβράμης παρουσιάζει στο Φουαγιέ του Δημοτικού Θεάτρου Πειραιά την παράσταση Ο Παρείσακτος που βασίζεται στο ομώνυμο βιβλίο του Jean-LucNancy και ερευνά τους τρόπους που ο ένας άνθρωπος μπορεί να σταθεί ουσιαστικά δίπλα στον άλλο, που μπορεί να τον αγγίξει, που μπορεί να μοιραστεί μέχρι και την καρδιά του. Ο ηθοποιός Κώστας Γκόζιας μας μίλησε για την εμπειρία της παράστασης και την απόδοση του έργου όπως την ένιωσε η ομάδα, για το ζήτημα της δωρεάς οργάνων και τον τρόπο που εκείνος το αντιλαμβάνεται, για την σημασία του να πιστεύουμε ότι ο άνθρωπος έχει και μία πραγματικά αγνή πλευρά που όταν έρθει η ώρα βγαίνει μπροστά.
Τι σε συγκινεί στο έργο του Κωνσταντίνου Αβράμη; Πώς δουλέψατε για την παράστασή σας;
Ο Κωνσταντίνος έχει ένα πάθος για κάθε τι που καταπιάνεται και μια ιδιαίτερη ικανότητα να βρίσκει ενδιαφέρον σε πράγματα και θέματα που εγώ πιθανότατα δεν θα το έβρισκα. Είναι κάπως γοητευτικό να βλέπεις έναν άνθρωπο αποφασισμένο που πιστεύει ότι αυτό που κάνει εκείνη τη στιγμή (χωρίς ωστόσο να βρίσκεται σε κάποιο συννεφάκι) είναι το πιο σημαντικό πράγμα στον κόσμο. Έχουμε δουλέψει σε άλλη μια παράσταση μαζί, οπότε ένας κώδικας επικοινωνίας υπήρχε ήδη. Αυτό δεν σημαίνει ότι συμφωνούμε πάντα, αντίθετα οι διαφωνίες μας είναι έντονες και συχνότατες αλλά υπάρχει πάντα σεβασμός και αλληλοεκτίμηση.
Ποιες νέες σκέψεις έκανες για τον εαυτό σου μέσα από αυτή τη δουλειά μέχρι τώρα;
Γεννήθηκε μέσα από τη μελέτη του κειμένου του Νάνσυ και από τις μεταξύ μας συζητήσεις, τη δουλειά πάνω στο κείμενο της παράστασης ένα ερώτημα: “Αξίζει τον κόπο;” το οποίο με βασάνισε αρκετά.
Ποιες είναι οι σκέψεις σου πάνω στη δωρεά οργάνων – τόσο σε πρακτικό όσο και σε ρομαντικό επίπεδο;
Το σώμα του πεθαμένου αποτελεί ιδιαίτερο πεδίο στη συνείδησή μου. Είναι ταυτόχρονα ένα πράγμα ιερό και άχρηστο. Από τη στιγμή που άνθρωπος πεθαίνει ξεκινά η αποσύνθεση, τα συστατικά του μέλη, εκείνα που συνέθεταν το είναι του, σαπίζουν. Του είναι άχρηστα. Μπορεί όμως να είναι εξαιρετικά χρήσιμα σε κάποιον που παλεύει να κρατηθεί στη ζωή. Πιστεύω ότι η δωρεά των οργάνων των -εξαιρετικά λίγων- ικανών να γίνουν δότες πεθαμένων θα έπρεπε να είναι υποχρεωτική. Δεν υπάρχει κανένας και τίποτα που θα μπορούσε να με πείσει ότι ένα όργανο αξίζει περισσότερο να σαπίσει στο χώμα ή να καεί στο αποτεφρωτήριο από το να σώσει τη ζωή ενός άλλου ανθρώπου.
Πιστεύεις στον άνθρωπο και τα κίνητρά του ή μήπως τελικά τα πάντα είναι ιδιοτελή;
Όσο και να θέλουν να μας πείσουν ότι ο άνθρωπος είναι εκ φύσεως εγωιστής, ξέρω καλά ότι αυτό δεν ισχύει. Ο άνθρωπος είναι ον κοινωνικό κι ως τέτοιο έχει στο γονιδίωμά του εγγεγραμμένα την ενσυναίσθηση, την αλληλεγγύη, το νιάξιμο. Είναι ένστικτα επιβίωσης.
Ποια είναι επαναστατική πράξη στην εποχή μας;
Επανάσταση είναι μόνο το εκ θεμελίων γκρέμισμα του σάπιου κόσμου στον οποίο ζούμε και το χτίσιμο ενός καινούριου, πιο σωστού και πιο δίκαιου. Οτιδήποτε δουλεύει προς αυτή την κατεύθυνση θα μπορούσε, ίσως, να χαρακτηριστεί επαναστατική πράξη.
Ποιο είναι το προσωπικό σου κέρδος από αυτή τη δουλειά;
Η δουλειά με ανθρώπους που εκτιμάς είναι ανταποδοτική από μόνη της.
Τι σου δίνει δύναμη και πίστη στην καθημερινότητα;
Η ιστορία είναι γεμάτη παραδείγματα ανθρώπων που πάλεψαν, κόντρα στο ρεύμα, για έναν καλύτερο κόσμο και θυσίασαν τα πάντα στον αγώνα αυτό. Αυτοί οι άνθρωποι είναι μια μόνιμη και σταθερή πηγή έμπνευσης. Αλλά και όποιος σήμερα αντιστέκεται, όποιος αγωνίζεται για το δίκιο, οποίος σηκώνει το κεφάλι του και κοιτάζει στα μάτια τον διπλανό του, όποιος κάνει την παραμικρή πράξη καλοσύνης.

Συντελεστές
Δραματουργία, σκηνοθεσία: κωνσταντινος αβράμης
Μουσική σύνθεση: Θοδωρής Οικονόμου
Βοηθός σκηνοθέτη: Ελένη Νιωτάκη
Ενδυματολόγος: Αλεξάνδρα Σταμάτη
Σύμβουλος δραματουργίας: Βασιλική Λιακοπούλου
Σχεδιασμός φωτισμού: Ιφιγένεια Γιαννιού
Καλλιτεχνικός συνεργάτης: Νίκος Μαρνάς
Φωτογραφίες, βίντεο: Χαράλαμπος Ιωαννόπουλος
Επικοινωνία: Γιώτα Δημητριάδη
Μία παραγωγή της dispositif.
Επί σκηνής: Γιώργος Γκιόκας, Κώστας Γκόζιας, Ναταλία Λουιζάκη, Ελένη Νιωτάκη και ο μουσικός Θοδωρής Οικονόμου
Πληροφορίες
Πρεμιέρα: Πέμπτη 7 Μαΐου 2026
Παραστάσεις: Πέμπτη, Παρασκευή, Σάββατο στις 20:30 και Κυριακή στις 19:00
Για 16 παραστάσεις ― μέχρι την Κυριακή 31 Μαΐου 2026
Στο Φουαγιέ του Δημοτικού Θεάτρου Πειραιά (Λεωφ. Ηρ. Πολυτεχνείου 32)
Προπώληση: https://www.more.com/gr-el/
Τιμές εισιτηρίων: 15€ κανονικό, 10€ φοιτητικό και μαθητικό, 8€ ανέργων και ΑμεΑ, 5€ ατέλεια
Διάρκεια: 73 λεπτά
«Υπό την αιγίδα του Ελληνικού Οργανισμού Μεταμοσχεύσεων».





