Δύο στρατιώτες που βρίσκονται σε εμπόλεμη ζώνη, καλούνται να συμβιώσουν σε ένα παρατηρητήριο, ενώ είναι έτοιμοι να σκοτώσουν κάθε εχθρό που θα πλησιάσει την περιοχή τους. Οι λεπτές ισορροπίες μια ακραίας κατάστασης καθορίζουν την εύθραυστη ψυχολογία τους που μπορεί να αλλάξει από στιγμή σε στιγμή, καθώς σε εμπόλεμες περιόδους μπορεί οι άνθρωποι να χρειαστεί να συνυπάρξουν με ανθρώπους που μισούν και να έρθουν αντιμέτωποι με ανθρώπους που αγαπούν. Το έργο Αυτοί που κοιτούν του Βασίλη Μαυρογεωργίου παρουσιάζεται κάθε Σάββατο στο Θέατρο 104 σε σκηνοθεσία Νίκου Δερτιλή και Δημήτρη Γεωργαλά. Ο ηθοποιός Βασίλης Νεμπής μας μίλησε για την παράσταση και το αντιπολεμικό αυτό έργο, τις νέες σκέψεις που έκανε με όχημα αυτή τη δουλειά, τις άνθρωπινες σχέσεις και τις ευαίσθητες ισορροπίες τους.

Τι σου κινεί το ενδιαφέρον στο έργο του Βασίλη Μαυρογεωργίου;

Με τράβηξε γιατί δεν κρύβεται πίσω από όμορφα λόγια. Δείχνει τη σκληρή αλήθεια: τον φόβο, τη σιωπή, την αδιαφορία. Δεν ήθελα να κάνω άλλο ένα έργο για τον πόλεμο. Ήθελα να μπω μέσα σε αυτό που κάνει τον άνθρωπο να τον επιτρέπει.

Τι νέο έμαθες για τον εαυτό σου μέσα από αυτή τη δουλειά μέχρι τώρα;

Ότι πολλές φορές ευχήθηκα “να μην βλέπω”. Αυτό το έργο δεν με αφήνει να το κάνω. Με αναγκάζει να δω ποιος είμαι όταν δεν κρύβομαι πίσω από δικαιολογίες.

Πόσο μας αφορούν αυτά που συμβαίνουν δίπλα μας; Μήπως το να μένουμε ως ένα βαθμό ατάραχοι είναι ένας τρόπος να τα αντέξουμε και να επιβιώσουμε;

Ναι, είναι. Μερικές φορές κάνουμε ότι δεν βλέπουμε γιατί αν δούμε, δεν μπορούμε να μείνουμε ίδιοι. Η αταραξία είναι άμυνα. Αλλά είναι και φυλακή.

Ο μάρτυρας ενός γεγονότος είναι και συνένοχος εάν δεν κάνει κάτι για αυτό;

Πιστεύω ναι. Η ουδετερότητα δεν υπάρχει. Ή παίρνεις θέση ή αφήνεις τους άλλους να αποφασίσουν για εσένα. Και αυτό είναι επιλογή.

Γιατί οι απλοί άνθρωποι εξακολουθούν συμμετέχουν στους πολέμους; Γιατί απλώς δεν αρνούνται την συμμετοχή;

Γιατί φοβούνται να πάνε κόντρα. Γιατί νομίζουν ότι δεν έχουν φωνή. Γιατί ο πόλεμος δεν ξεκινά όταν πέφτει η πρώτη σφαίρα, αλλά όταν σταματήσουμε να αντιστεκόμαστε μέσα μας.

Το θέατρο έχει τη δύναμη να συμβάλει σε κάποια αλλαγή ή απλώς απευθύνεται σε ανθρώπους που εκ των πραγμάτων τους αφορά;

Το θέατρο δεν αλλάζει τον κόσμο με μια παράσταση. Αλλά μπορεί να αλλάξει τον τρόπο που ένας άνθρωπος βλέπει τον κόσμο. Κι αυτό για μένα είναι αρκετό.

Τι σου δίνει δύναμη και πίστη στην καθημερινότητα;

Το ότι, ακόμα και μέσα στην κούραση και την αλήθεια του κόσμου, υπάρχουν άνθρωποι που επιλέγουν να νιώθουν, να δημιουργούν και να μοιράζονται. Αυτό μου δίνει κουράγιο να συνεχίζω.

Ταυτότητα παράστασης 
Κείμενο: Βασίλης Μαυρογεωργίου 
Σκηνοθεσία: Νίκος Δερτιλής, Δημητρης Γεωργαλας 
Σχεδιασμός φωτισμών: Βασίλης Αποστολάτος 
Σκηνογραφία κοστούμια: Μαρία Βασιλάκη 
Μουσική επιμέλεια: Σαβέριος Στόλλας 

Φωτογραφίες: Νίκος Καρντάσης

Παίζουν: 

Δημήτρης Γεωργαλάς
Δερτιλής Νίκος

Παπαγεωργίου Χρήστος
Βασίλης Νεμπής

Εταιρία Παραγωγής: StageLab

Ημερομηνίες:
Κάθε Σάββατο 18:00 έως τις 6 Δεκεμβρίου

Διάρκεια Παράστασης80′ (χωρίς διάλειμμα) 

Τιμή Εισιτηρίου

15€ Κανονικό
13€ Μειωμένο (Φοιτητικά, Ανέργων, ΑμεΑ, άνω των 65, ατέλειες)

Για τα μειωμένα εισιτήρια είναι απαραίτητη η επίδειξη του σχετικού δικαιολογητικού κατά την είσοδο στο θέατρο

Προπώληση: https://www.ticketservices.gr/event/autoi-pou-koitoun-theatro-104/?lang=el Εκδοτήριο: Πανεπιστημίου 39
(Στοά Πεσμαζόγλου)
Τηλεφωνικά: 210 7234567