Σοφία Καζαντζιάν & Μάριος Ιορδάνου / Ορατές και αόρατες πτυχές της ανθρώπινης ψυχοσύνθεσης
Σε μία επαρχιακή πόλη, η κόρη του Δημαρχού δολοφονείται και όλοι οι κάτοικοι βρίσκονται μπλεγμένοι σε μία ιστορία που κανείς δεν επιθυμεί να κοιτάξει σε βάθος. Η αστυνόμος που αναλαμβάνει την υπόθεση έρχεται αντιμέτωπη με έναν μεθοδικό και σύνθετο δολοφονό. Αναζητώντας τα κίνητρα και τις πτυχές του, βρίσκει συχνά τον εαυτό την να βυθίζεται στον κόσμο του. Ποιος θα καταφέρει να βγει νικητής; Οι συγγραφείς του βιβλίου Μαύροι Πίνακες που αγαπήθηκε πρώτα ως σειρά στο τηλεοπτικό κανάλι Star, Σοφία Καζαντζιάν και Μάριος Ιορδάνου μας μίλησαν για το βιβλίο και τη συγγραφική εμπειρία, τις ανθρώπινες ιστορίες και τα μυστήριά τους, την δημιουργία στην καθημερινότητά τους.
Τι κινητοποίησε την συγγραφή του βιβλίου σας; Ποιες διαφορές έχει το βιβλίο από την τηλεοπτική εκδοχή του;
Η πρόταση ήρθε μετά την προβολή της σειράς στο Star από τις εκδόσεις Κάκτος, έναν ιστορικό εκδοτικό οίκο και αμέσως είπαμε ναι. Το βιβλίο κρύβει εκπλήξεις! Διεισδύει στην ψυχολογία των ηρώων, αποκαλύπτοντας πτυχές, κίνητρα και λεπτομέρειες που δεν έχουν ειπωθεί. Επίσης, έχει αποσυμβολισμούς και αποκωδικοποιήσεις, αλλά και έναν βαθιά εξομολογητικό χαρακτήρα.
Πως λειτούργησε πρακτικά και αισθητικά η συνεργασία σας;
Ταξιδεύουμε μαζί στη ζωή και στη δημιουργία πολλά χρόνια και αυτό το ταξίδι παραμένει μαγικό μέχρι και σήμερα.
Τι νέο μάθατε για τον εαυτό σας μέσα από τη συγγραφική διαδικασία και μέχρι να ολοκληρωθεί σε βιβλίο;
Κάθε έργο μας είναι ο εαυτός μας σε άλλη μορφή. Ένας άλλος τρόπος να μετουσιωθεί το είναι μας σε δημιουργία. Το σενάριο, το βιβλίο, η παράσταση… όλα είναι καθρέφτης αυτού που ήδη γνωρίζουμε. Γιατί πώς μπορείς να βρεις τον άλλον (τους ήρωές σου, το τι θες να πεις, την ιστορία), αν δεν έχεις βρει τον ίδιο σου τον εαυτό;
Πως προέκυψε η πρώτη ιδέα για τη σειρά; Πως επηρεάζει την δράση το γεγονός ότι διαδραματίζεται σε μία επαρχιακή πόλη;
Επιλέξαμε το είδος του ψυχολογικού θρίλερ, για να πούμε μία ιστορία με βαθύ κοινωνικό πυρήνα και φιλοσοφικές προεκτάσεις, που αποκαλύπτονται μέσα από το κυνήγι του δολοφόνου. Η απομονωμένη επαρχιακή πόλη λειτουργεί ως μικρογραφία της κοινωνίας που νοσεί, που σιωπά και που φαίνεται λευκή, γιατί προσπαθεί να ξεπλυθεί από τα εγκλήματά της. Γι’ αυτό και ονομάσαμε τον τόπο αυτό Λεύκες.
Τι κάνει κάποιον δολοφόνο;
Κάθε περίπτωση είναι διαφορετική. Η ιστορία μας εστιάζει στη φράση που αναφέρεται και στη σειρά, αλλά και στο βιβλίο μας “η κοινωνία προετοιμάζει το έγκλημα και ο εγκληματίας το διαπράττει”.
Είναι εξίσου ένοχοι με τους δράστες οι άνθρωποι που παρατηρούν τα γεγονότα και δεν λαμβάνουν δράση;
Δεν ξέρω για το “εξίσου”. Σίγουρα όμως είναι ένοχοι. Όταν βλέπεις και σιωπάς, γιατί το αίμα που ξεπλένεται δεν είναι το δικό σου, είσαι και εσύ στην πλευρά του θύτη. Η οικογένεια και η κοινωνία θρέφουν το τέρας και μετά το κυνηγούν σαν τον “Κρόνο που καταβροχθίζει το παιδί του”.
Τι απαιτεί η συγγραφική δραστηριότητα και τι χαρίζει στη ζωή σας;
Αυτό που έχουμε κερδίσει πάνω απ’ όλα με τη συγγραφή είναι ο συνδυασμός χρόνου και δημιουργίας. Το να γράφεις είναι σαν να ζεις δύο ζωές, έλεγε ο Καμύ.
Πρόκειται για αποτέλεσμα έμπνευσης ή πειθαρχημένης δουλειάς;
Αν περιμένεις την έμπνευση για να δημιουργήσεις, τότε δεν θα το κάνεις ποτέ. Έμπνευση είναι η ίδια σου η ζωή, όσα συμβαίνουν γύρω σου και κυρίως όσα συμβαίνουν μέσα σου. Ξεκινάς και γράφεις γιατί δεν μπορείς και δεν θέλεις να κάνεις αλλιώς. Γιατί έχεις επιλέξει να υπάρχεις με αυτόν τον τρόπο.
Ποια είναι τα επόμενα σχέδιά σας;
Να παραμείνουμε δημιουργικοί. Σενάρια, βιβλία, θέατρο…
Τι σας δίνει δύναμη και πίστη στην καθημερινότητα;
Το ότι ζω τη ζωή που επέλεξα με τον τρόπο που επέλεξα.
