Το νέο έργο του αγαπημένου συγγραφέα Άκη Δήμου, Αν ήμουν κόκκινο, παρουσιάζεται στο Θέατρο Σημείο σε σκηνοθεσία Αλέξανδρου Διαμαντή. Ένα έργο και μία παράσταση που αντλούν έμπνευση και δύναμη από την συγγραφέα Λούλα Αναγνωστάκη και φέρνουν επί σκηνής δύο γυναίκες που μοιράζονται σκέψεις και εμπειρίες και συζητούν για τις νίκες και τις ήττες μιας αγωνιστικής παθιασμένης, κόκκινης ζωής. Η ηθοποιός Ελίνα Παπαθεοδώρου μας μίλησε για την παράσταση και όλα όσα την συγκίνησαν σε αυτή τη διαδρομή, για την Λούλα Αναγνωστάκη και τη διαχρονική γοητεία της, για τα είδη και τις δυναμικές της γυναικείας γενναιότητας.

Τι σε συγκινεί στο νέο έργο του Άκη Δήμου; Ποιες νέες σκέψεις έκανες για τον εαυτό σου μέσα από αυτή τη δουλειά μέχρι τώρα;

Με συγκινεί πολύ η λεπτότητα που διατρέχει ολόκληρο το κείμενο.  Το έργο περιγράφει την συνάντηση δυο γυναικών, τόσο σε ρεαλιστικό όσο και σε ένα πιο υπαρξιακό επίπεδο. Μέσα από την συνύπαρξη των δυο ηρωίδων ξεπηδούν πυρηνικά θέματα σχετικά με την ύπαρξη της γυναίκας μέσα στα χρόνια, χωρίς όμως ποτέ να διατυπώνονται θέσεις δογματικές ή πολωτικές. Ταυτόχρονα με συγκινεί και μια δεύτερη συνάντηση που δεν παρουσιάζεται στο έργο ή στην πλοκή του. Αναφέρομαι στην συνάντηση που συντελείται ανάμεσα στον συγγραφέα του έργου και το πρόσωπο της Λούλας Αναγνωστάκη, που υπήρξε επίσης μια κομβική  δημιουργός σύγχρονων Ελληνικών έργων. Ο τρόπος με τον οποίο ο Άκης Δήμου δίνει φωνή στη μορφή της απεικονίζει το μόχθο που απαιτεί η συγγραφή ενός έργου, αλλά και το νοιάξιμο για το πως θα αφομοιωθεί από το κοινό μετέπειτα. Παράλληλα παρουσιάζεται η Άννα. Η ηρωίδα που υποδύομαι εγώ είναι μια γυναίκα που παλεύει με φοβερό σθένος να επιβιώσει και να αποταχθεί από τους περιορισμούς των κοινωνικών επιταγών. Πολλές φορές ο τρόπος της είναι άτσαλος και επιπόλαιος. Αλλά το ποσό γενναία προσπαθεί να τον αποδεχθεί χωρίς δεύτερες σκέψεις είναι κάτι που έχω θαυμάσει.

Τι σου κεντρίζει το ενδιαφέρον στην προσωπικότητα της Λούλας Αναγνωστάκη; Πως θα την περιέγραφες;

Η Λούλα Αναγνωστάκη είναι ένα σύμβολο. Είναι μια γυναίκα που στιγμάτισε το σύγχρονο ελληνικό θέατρο με το έργο της και που διαισθάνθηκε με πολύ γλαφυρό τρόπο το μέλλον που ερχότανε να διαδεχθεί την εποχή της. Θα την περιέγραφα ως μια φιλοσοφημένη ηρωίδα, που βασίζεται στο ποσό προσωπικά αφηγείται τις μνήμες της. Η γενναιοδωρία με την οποία μοιράζεται τις εικόνες της ζωής της με συγκινεί βαθιά. Επίσης δεν μπορώ να μην αναφερθώ και στην συνολικότερη iconic εμφάνιση της και τα μαύρα της γυαλιά.

Πότε θα μπορούσαμε να πούμε ότι μια γυναίκα είναι ευτυχισμένη;

Η επιτυχία μιας γυναίκας έγκειται στο αν αισθάνεται ελεύθερη  και δικαιωμένη μέσα στις προσωπικές της επιλογές.  Στο να διαθέτει χώρο να αφουγκραστεί την προσωπικότητα της και να καμαρώσει για τα επιτεύγματα της. Ακόμα κάτι βασικό για την επιτυχία μιας γυναίκας είναι να μπορούν  και οι άλλοι να την αναγνωρίζουν  ισότιμα και ειλικρινώς χωρίς να την προσδιορίζουν ως κάτι πιο ιδιαίτερο ή λιγότερο αναμενόμενο.

Η εποχή καθορίζει τους ανθρώπους ή το αντίστροφο;

Η ζωή σε όλες τις εκφάνσεις  αποτελεί ένα δυναμικό γεγονός κάθε ώρα και στιγμή. Είναι αδύνατον να διαμορφωθούμε  ανεξάρτητα από την εποχή μας, όπως και να υποστηρίξουμε πως αυτή δεν καθορίζεται και δεν επηρεάζεται από τις οντότητες  που την απαρτίζουν. Φυσικά οι ιδέες, το πνεύμα και οι ανθρώπινες συνειδήσεις γενικότερα, έχουν τεράστια  δύναμη και μπορούν να εξελίξουν και να ανατρέψουν ανα πάσα στιγμή οποιαδήποτε συνθήκη επιβαρύνει και απειλεί  την εποχή τους. Είναι ιδιαίτερα ενδιαφέρον πως κάποια θέματα παραμένουν κοινά ή και άλυτα μέσα στα χρόνια, όπως όμως και το πόσα έχουν κερδηθεί μέσα από επιμονή και την ουσιαστική πεποίθηση πως το μέλλον που διαγράφεται μπροστά μπορεί να είναι καλύτερο απ’το παρόν που βιώνουμε.

Ποια είναι επαναστατική πράξη στην εποχή μας;

Για μένα το πιο επαναστατικό πράγμα στις μέρες μας είναι να επιλέγει κανείς την θετική αφήγηση γύρω από τα πράγματα. Δεν αναφέρομαι καθόλου σε έναν οικειοθελή παρωπιδισμό, αλλά σε μια συνειδητή εναντίωση στην αρνητική όψη του νομίσματος. Ακριβώς επειδή πιστεύω πως σήμερα αναμετριόμαστε με πολλά, μια έμφυτη ροπή προς την αισιοδοξία με συγκινεί και με συναρπάζει.

Τι σου δίνει πίστη και δύναμη στην καθημερινότητα;

Η αγάπη όσο γραφική  και αν ακούγεται, παραμένει για μένα η πιο αισιόδοξη και ελπιδοφόρα αρετή. Η αγάπη σε όλες τις εκφράσεις συντονίζει, εμψυχώνει και παρακινεί. Σε στιγμές που η πραγματικότητα παρουσιάζεται  πιο ζοφερή απ’ότι μπορώ να αντέξω, μια μικρή χειρονομία αγάπης είτε προέρχεται από μένα, είτε  εκδηλώνεται προς εμένα με γεμίζει πάντα πίστη και μου υπενθυμίζει πως όλα μπορούν να βελτιωθούν.

Φωτογραφίες: Κική Παπαδοπούλου

Αν ήμουν κόκκινο του Άκη Δήμου σε σκηνοθεσία Αλέξανδρου Διαμαντή στο Θέατρο Σημείο

Συντελεστές:

Κείμενο: Άκης Δήμου

Σκηνοθεσία – Σκηνική Σύλληψη: Αλέξανδρος Διαμαντής

Διεύθυνση Παραγωγής: Θεόφιλος Κωστούλας

Βοηθός Σκηνοθέτη: Εύα Πουλή

Φωτογραφίες: Κική Παπαδοπούλου

Βίντεο: Μιχαήλ Μαυρομούστακος

Επικοινωνία: Άρης Ασπρούλης

Παίζουν οι ηθοποιοί:

Λούλα: Ιωάννα Μακρή

Άννα: Ελίνα Παπαθεοδώρου

Γενικές Πληροφορίες:

Θέατρο Σημείο – Σκηνή lab, Χαριλάου Τρικούπη 4, Καλλιθέα

Παραστάσεις: Παρασκευή: 20:30, Σάββατο: 20:30, Κυριακή: 19:30

Τιμές Εισιτηρίων: Γενική Είσοδος: €16. Μειωμένο εισιτήριο (φοιτητές, 65 και άνω, άνεργοι, αμεα) : €12. Ατέλειες: €8. Ομαδικό (παρέες άνω των 10 ατόμων): €10.