Δύο σημαντικά βιβλία που συναντώνται, συνδέονται και αλληλοσυμπληρώνονται όπως συναντήθηκαν και πορεύτηκαν μαζί στη ζωή και στην τέχνη οι δύο “ήρωες”, ο Γιώργος Σεβαστίκογλου και η Άλκη Ζέη.

Δύο βιβλία απάντηση στα ερωτήματα του σύγχρονου ανθρώπου ο οποίος παρακολουθεί, ενίοτε απαθής, τις εξελίξεις και περιμένει “καλύτερες μέρες” για να δημιουργήσει, να προοδεύσει και να ευτυχήσει.

Ο Γιώργος Σεβαστίκογλου και η Άλκη Ζέη έζησαν σε εποχές τρόμου, πείνας, αγωνίας και διώξεων, αλλά παρ΄ όλα τα γυρίσματα της μοίρας και τις συνεχείς περιπέτειες που ήταν αναγκασμένοι να αντιμετωπίζουν, διατήρησαν ακλόνητη την πίστη τους στον άνθρωπο, στο δίκαιο και στο όνειρο για μια καλύτερη ζωή. Ακλόνητη παρέμεινε και η αγάπη τους που επισφραγίστηκε με το γάμο τους το Νοέμβριο του 1945. Συνέχισαν αδιάλειπτα στην κοινή τους πορεία το δημιουργικό τους έργο, την πολιτική και αγωνιστική δράση τους, ενώ παράλληλα η οικογένεια αποτελούσε για εκείνους καταφύγιο θαλπωρής και ηρεμίας. Στο έργο τους αποτυπώθηκε το ήθος, η κοινωνική ευαισθησία και η αφοσίωση στην Τέχνη που ενδυναμώνει τον άνθρωπο και νοηματοδοτεί την ύπαρξη ακόμη και στις δυσκολότερες εποχές.

Κωνσταντίνα Ζηροπούλου.
Γ.Σεβαστίκογλου.Αγωνιστής του θεάτρου και της ζωής.

Στον Γιώργο Σεβαστίκογλου βλέπω και θαυμάζω κάθε στιγμή όχι μόνο όσα εκείνος κάνει αλλά και όλα όσα θα μπορούσε να κάνει. Η απάντηση στο γιατί δεν τα έκανε βρίσκεται στην Ιστορία της Ελλάδος.
ΑΝΤΟΥΑΝ ΒΙΤΕΖ / Σκηνοθέτης.

Η Κ. Ζηροπούλου με αφετηρία τη διδακτορική της διατριβή με θέμα την καλλιτεχνική διαδρομή του Γ. Σεβαστίκογλου στην Ελλάδα και το εξωτερικό από το 1940 έως το 1990 γράφει ένα συναρπαστικό βιβλίο για τη ζωή και το έργο του συνθέτοντας πλούσιο αρχειακό υλικό,φωτογραφίες,ντοκουμέντα,αφηγήσεις φίλων και συνεργατών του καθώς και μαρτυρίες της αγαπημένης συντρόφου του Α. Ζέη.
Κατορθώνει με μυθιστορηματικό τρόπο να αναδείξει τον άνθρωπο, τον αγωνιστή, τον πρωτοπόρο δημιουργό.
Ο αναγνώστης διδάσκεται, ανακαλύπτει αλλά συγχρόνως συγκινείται βαθιά με τον εμπνευσμένο τρόπο γραφής της Κ. Ζηροπούλου καθώς παρακολουθεί ταυτόχρονα με την πορεία της ζωής του Γ. Σεβαστίκογλου, την ιστορία της Ελλάδος και του Ελληνικού θεάτρου.
Η διαδρομή του ξεκινά από τον τόπο γέννησής του, την Κωνσταντινούπολη, τον Οκτώβρη του 1913 τον οποίο η οικογένεια Σεβαστίκογλου αναγκάζεται να εγκαταλείψει το καλοκαίρι του 1924 και να εγκατασταθεί στην Αθήνα.
Η βαθιά ανθρωπιστική παιδεία του, καθώς και ενασχόλησή του με τη συγγραφή γίνονται αφορμή για τη γνωριμία του με κορυφαίους δημιουργούς της εποχής, τον Ο. Ελύτη, Ν. Γκατσο, Α. Εμπειρίκο, Γ. Ρίτσο, Κ. Κουν, Μ. Πλωρίτη, αλλά και για τη μύησή του στον κομμουνισμό. Με την κήρυξη του πολέμου βρίσκεται στο αλβανικό μέτωπο, συμμετέχει στην αντίσταση και στον εμφύλιο, μετά το τέλος του οποίου καταφεύγει στη Σοβιετική Ένωση. Επαναπατρίζεται το 1965 αλλά κρίνεται απαραίτητο μετά το 1967 με την εκδήλωση του πραξικοπήματος της 21ης Απριλίου να καταφύγει στη Γαλλία. Επαναπατρισμός μετά την πτώση της Χούντας.
“Τέλος πάντων ,φτάσαμε και ριζώσαμε τελικά. Καιρός ήταν. Σ΄ ένα τόπο που τον ήξερες και θέλεις να τον ξαναδείς”. Θα πει ο ίδιος.
Ο Γιώργος Σεβαστίκογλου εργάστηκε ως σκηνοθέτης και μεταφραστής στο Εθνικό Θέατρο, στο ΚΘΒΕ και σε άλλους θιάσους. Οι συνεργάτες και οι μαθητές του θυμούνται τον αξέχαστο Καλλιτέχνη, Δάσκαλο και Ανθρωπο. Και την Αγγέλα ένα από τα σημαντικότερα έργα της Ελληνικής δραματουργίας.[Χρ.Σπηλιώτη] Ανέβηκε για πρώτη φορά στο θέατρο Βαχτάνγκοφ της Μόσχας ενώ στην Ελλάδα την ανέβασε το 1964 ο Κ. Κουν. Η Αγγέλα μπόρεσε να μεταφέρει την τραγική ένταση του λαού κάτω από τον ζυγό της εκμετάλλευσης, την ένταση της συσσωρευμένης οργής πριν από την μπόρα.[ Παύλος Νοβίτσκι].
Η συγγραφέας του βιβλίου αποκαλύπτει την πολυμάθεια -το σημαντικότερο στοιχείο της προσωπικότητάς του- κατά την Άλκη Ζέη, το πολύπλευρο έργο του αλλά και τη μαγεία της σκέψης του. Την “ποιητική” του προσωπικότητα [Μπ.Αρβανίτη] που παραμένει στους σημερινούς χαλεπούς καιρούς πρότυπο καλλιτεχνικής προσφοράς και ήθους.

Με μολύβι φάμπερ νούμερο δύο.
Άλκη Ζέη.

“Η Θοδώρα με περίμενε με ανυπομονησία να της γράψω γράμμα στον αγαπημένο της στη Σάμο. Έπαιρνα μια κόλλα αλληλογραφίας με γραμμές και το καλά ξυσμένο μολύβι μου φάμπερ νούμερο δύο, καθόμουνα στο μαρμάρινο τραπέζι της κουζίνας κι εκεί άρχισε η περιπέτεια της γραφής που κρατάει ως σήμερα.”

Η Άλκη Ζέη, γνωστή σε όλους από το πλούσιο λογοτεχνικό της έργο το οποίο επηρέασε και διαμόρφωσε παιδιά και ενήλικες πολλών δεκαετιών, χαρίζει στους αναγνώστες της το βιβλίο Με μολύβι φάμπερ νούμερο δύο, αποκαλύπτοντας τον προσωπικό της κόσμο με τρυφερότητα και αγάπη. Το βιβλίο αποτελεί την ιστορία της ζωής της με ήρωες την ίδια, τα μέλη της οικογένειάς της, αλλά και ένα πλήθος προσώπων του κοινωνικού της περίγυρου που καθόρισαν την ιστορία του τόπου.
Η Άλκη Ζέη αγάπησε τη Σάμο των παιδικών της χρόνων, την οικογένειά της, τις φίλες της και ιδιαίτερα τη Ζωρζ  Σαρή, τον Γιώργο Σεβαστίκογλου, τα παιδιά της, τα βιβλία, τη γραφή, την Τέχνη. Και την αγάπη αυτή τη μεταγγίζει στους αναγνώστες της με τον ειλικρινή και σαγηνευτικό αφηγηματικό της τρόπο. Με αμεσότητα και ζωντάνια εξιστορεί τη ζωή της η οποία έχει πολλές περιπέτειες, απρόοπτα και δυσκολίες καθώς εκτυλίσσεται στα σκοτεινά χρόνια της κατοχής, του εμφυλίου αλλά και της δικτατορίας. Με απλότητα, οικονομία και ρεαλισμό, χωρίς να χάνει ποτέ το χιούμορ της αναπλάθει την ατμόσφαιρα της εποχής και ταυτόχρονα εμπνέει με πολύτιμες αξίες και ιδανικά. Ο λόγος της έχει τη δύναμη να κάνει οικεία μυθικά πρόσωπα όπως ο Οδυσσέας Ελύτης, ο Νίκος Γκάτσος, ο Μάριος Πλωρίτης, ο Μάνος Χατζιδάκις, η Διδώ Σωτηρίου, ο Γιώργος Σεβαστίκογλου, η Ζώρζ Σαρή, η Μελίνα Μερκούρη, ο Μποστ, ο Κώστας Αξελός, ο Ανδρέας Εμπειρίκος, που υπήρξαν καθοριστικές παρουσίες σε όλη τη διαδρομή της.
Με τη συνδρομή της Λενούλας -με την αλάνθαστη μνήμη- και τη δική της αυθεντική φωνή αφήνει πολύτιμη παρακαταθήκη την αναβίωση της ζωής και της ιστορίας της νεότερης Ελλάδας.

Τα βιβλία κυκλοφορούν από τις Εκδόσεις Μεταίχμιο.