Η κωμωδία Μη σου τύχει!… του Γάλλου συγγραφέα  Francis Veber παρουσιάζεται για δεύτερη χρονιά στο Θέατρο Αθηνών σε σκηνοθεσία Αιμίλιου Χειλάκη και Μανώλη Δούνια. Μία κωμωδία με φρενήρεις ρυθμούς που έχει ως αφετηρία την υποχρεωτική συνύπαρξη -σε διπλανά δωμάτια ξενοδοχείου- ένος απατημένου πληγωμένου συζύγου με έναν πληρωμένο δολοφόνο την ώρα της εργασίας του. Καθένας από τους δύο βρίσκεται σε μία προσωπική αποστολή, η οποία δεν θα πραγματοποιηθεί όσο ο ένας επηρεάζεται από τον άλλο. Η Ευγενία Ξυγκόρου υποδύεται την σύζυγο του πρώτου σε μια παράσταση που αποκαλύπτει με ευκολία την κωμική πλευρά σημαντικότατων ζητημάτων της ζωής μας. Μας μίλησε για την δύναμη του ρυθμού του έργου και την ισχυρή δυναμική της ομάδας που φέτος ανακαλύπτει νέες προοπτικές. Για την δύναμη της κωμωδίας και τα φίλτρα που επιλέγουμε για να κατανοούμε και να ερμηνεύουμε την καθημερινότητά μας. Για τις χαρές, τα όνειρα και τα σχέδιά της στην μέχρι τώρα καλλιτεχνική της πορεία.

Πως είναι η επιστροφή στην παράσταση; Τι έχει αλλάξει;

Το καλοκαιρι που ήμουν σε περιοδεία με την καλοκαιρινή παράσταση, έτυχε να βρεθώ στην Θεσσαλονική με τον Αιμίλιο Χειλάκη και τον Μανώλη Δούνια που επίσης έπαιζαν εκεί. Εξεπλάγην γιατί δεν είχα συνειδητοποιήσει πόσο πολύ μου είχαν λείψει! Τώρα που επιστρέψαμε εδώ χαίρομαι πάρα πολύ! Ξέρω πλέον πολύ καλά το έργο και νιώθω σαν να βρίσκομαι σε ροκ συναυλία που ξέρω τα λόγια και περιμένω την ατάκα! Παράλληλα, έχει μεγάλο ενδιαφέρον που μπορούμε να δούμε το έργο ξανά με φρέσκο μάτι.

Είναι η κωμωδία ένας από τους πιο αποδοτικούς τρόπους να ανιμετωπίσουμε την καθημερινότητά μας;

Σήμερα σκεφτόμουν ακριβώς αυτό. Πως η ζωή είναι αυτό που είναι και εμείς επιλέγουμε το φίλτρο μέσα από το οποίο θα τη δούμε και το που θα εστιάσουμε. Αν το δεις ρεαλιστικά το έργο πραγματεύεται πολύ σοβαρά θέματα. Ο ένας προσπαθεί να αυτοκτονήσει και ο άλλος ακολουθεί ως επάγγελμα το να σκοτώνει ανθρώπους. Οπότε αυτό που παίζει τον σημαντικότερο ρόλο είναι το φίλτρο μέσα από το οποίο προσεγγίζουμε και αντιλαμβανόμαστε ό,τι συμβαίνει.

η ζωή είναι αυτό που είναι και εμείς επιλέγουμε το φίλτρο μέσα από το οποίο θα τη δούμε και το που θα εστιάσουμε. Αν το δεις ρεαλιστικά το έργο πραγματεύεται πολύ σοβαρά θέματα. Ο ένας προσπαθεί να αυτοκτονήσει και ο άλλος ακολουθεί ως επάγγελμα το να σκοτώνει ανθρώπους. Οπότε αυτό που παίζει τον σημαντικότερο ρόλο είναι το φίλτρο μέσα από το οποίο προσεγγίζουμε και αντιλαμβανόμαστε ό,τι συμβαίνει.

Ο ρυθμός είναι κάτι που παίζει τεράστιο ρόλο στην κωμωδία. Πως επηρεάζει την δική σας παράσταση μια πιθανή εναλλαγή του ρυθμού;

Ο Αιμίλιος το είχε ξακαθαρίσει από την αρχή πως ήθελε ο ρυθμός να είναι φρενήρης. Έτσι κι εμείς μπαίνουμε σε αυτή τη ροή και αφηνόμαστε. Είναι τόσο γρήγοροι οι χρόνοι που και να μεταβληθούν δεν μπορούν να μας επηρεάσουν γιατί αναγκαστικά προχωράμε παρακάτω. Σε αργούς ρυθμούς υπάρχει περίπτωση και να απορροφηθεί κανείς στη σκέψη του. Στην δική μας περίπτωση δεν υπάρχει αυτή η εκδοχή και πάνω στη σκηνή αυτό λειτουργεί.

Το έργο αυτό αυτό πραγματεύεται το ζήτημα τους τέλους σε διάφορες εκδοχές –το τέλος που επιλέγουν οι άλλοι για εμάς, το τέλος που επιλέγουμε εμείς για τον εαυτό μας και το τέλος που δεν μπορεί να αποδεχτεί ο κεντρικός ήρωας-. Είναι μία ιδέα αυτή με την οποία μπορούμε να συμφιλιωθούμε τελικά;

Δεν ξέρω. Το τέλος δεν είναι πάντα και αρχή για κάτι άλλο; Νομίζω και ο χαρακτήρας που υποδύομαι γι αυτό επιζητά το τέλος, γιατί επιθυμεί μία καινουργια αρχή.

Στην παράστασή σας ο ρόλος της ερωμένης παίζεται από γυναίκα ενώ στο έργο είναι άντρας. Γιατί κάνατε αυτή την επιλογή;

Μέσα από τη σκηνοθετική ματιά του Αιμίλιου σε αυτό το έργο οι άντρες φέρουν τον θάνατο, ενώ οι γυναίκες είναι φορείς της ζωής. Όλες οι γυναίκες επιζητούν τη ζωή, τη συνέχεια και το καινούργιο.

Για έναν ηθοποιό που βρίσκεται στην αρχή της καριέρας του και στα πρώτα του βήματα, ποια είναι τα όνειρα, οι χαρές και οι δυσκολίες;

Δεν μπορώ σίγουρα να μιλήσω για όλους. Οι δικές μου έντονες σκέψεις είναι να βρω μέσα σε αυτή τη δουλειά αυτά που μου ταιριάζουν, αυτά που θέλω. Άλλες σκέψεις που κάνω είναι είναι πάνω στην αλήθεια του θεάτρου. Αν υπάρχει και αν υπάρχει, πως είναι. Οι φόβοι είναι μάλλον πιο χειροπιαστοί και έχουν να κάνουν με το αν θα βρίσκω δουλειά πάντα.

Τι έχεις απολαύσει περισσότερο από αυτά που έχει κάνει μέχρι τώρα;

Έχω απολαύσει πολύ όλες τις δουλειές που έχω κάνει στην τηλεόραση. Μου αρέσει πολύ η διαδικασία της τηλεοπτικής παραγωγής. Επίσης πέρασα πολύ ωραία στην καλοκαιρινή περιοδεία που κάναμε με τις 8 Γυναίκες το καλοκαίρι. Ήταν η πρώτη φορά που το έκανα και έμαθα πάρα πολλά!

Από αυτή την δουλειά ποιο θα έλεγες πως είναι το προσωπικό σου κέρδος μέχρι αυτή τη στιγμή;

Σίγουρα οι προσωπικές σχέσεις. Έχω γνωρίσει ανθρώπους σημαντικούς για εμένα. Φέτος μπαίνουμε ακόμα βαθύτερα στο πεδίο των προσωπικών μας σχέσεων και έχουμε καταφέρει να επικοινωνούμε άμεσα και εύκολα και πάνω στη σκηνή, αλλά και εκτός. Είναι συνεχής η ανταλλαγή ενέργειας που έχουμε πλέον.

Ποια είναι τα επόμενα σχέδιά σου;

Θα συμμετέχω σε μία σειρά στο δεύτερο κομμάτι της σεζόν!

Τι σου δίνει δύναμη και χαρά στην καθημερινότητα;

Σίγουρα οι άλλοι άνθρωποι. Έχω συνειδητοποιήσει πως η λύση βρίσκεται πάντα έξω από εμάς. Στους άλλους. Δεν πρέπει να χανόμαστε μέσα μας. Το ιδανικό είναι λίγο μέσα και πολύ έξω. Οι φίλοι μου, οι γονείς μου. Αυτοί μου δίνουν δύναμη. Όπως επίσης, και η επαφή που έχω μέσα από τη δουλειά μου με ανθρώπους που δεν είναι οι δικοί μου. Είναι πολύ απελευθερωτικό και με γεμίζει ελπίδα.

Φωτογραφίες: Κωνσταντίνος Γκιώνης

ΜΗ ΣΟΥ ΤΥΧΕΙ!… του Francis Veber σε σκηνοθεσία Αιμίλιου Χειλακη και Μανώλη Δούνια στο Θέατρο Αθηνών

ΣΥΝΤΕΛΕΣΤΕΣ:

Μετάφραση: Αντώνης Γαλέος

Σκηνοθεσία – Διασκευή: Αιμίλιος Χειλάκης – Μανώλης Δούνιας

Σκηνικά: Γιώργος Γαβαλάς

Κοστούμια: Μαρία Κοντοδήμα

Φωτισμοί: Νίκος Βλασόπουλος

Κίνηση: Έλενα Γεροδήμου

Βοηθός σκηνοθετών: Θάνος Χατζόπουλος

Βοηθός σκηνογράφου: Νικόλας Κανάβαρης

Βοηθοί ενδυματολόγου: Δάφνη-Χρυσή Φωτεινάτου, Έλενα Μπούγου

Φωτογραφίες: Δομνίκη Μητροπούλου

Γραφιστική επιμέλεια: Δημήτρης Γκέλμπουρας @forbidden.designs

Παραγωγή: Θεατρικές επιχειρήσεις Κάρολος Παυλάκης

ΠΑΙΖΟΥΝ:

Αιμίλιος Χειλάκης, Χριστόδουλος Στυλιανού, Τάνια Τρύπη, Ελένη Καρακάση, Ευγενία Ξυγκόρου, Δήμητρα Βαμβακάρη