Διαβάζετε καθημερινά;

Έχω πάντα στην τσάντα μου ένα βιβλίο. Δεν καταφέρνω να διαβάζω κάθε μέρα, αλλά ακόμα και σε περιόδους πολλής δουλειάς, επιμένω να το έχω. Μπορεί να διαβάσω τρεις φράσεις και να τις κουβαλάω μαζί μου μέσα στη μέρα  ή να τις γράψω στο τετράδιό μου. Μου αρέσει να συνδέω τον τόπο του βιβλίου με τον γεωγραφικό ή συναισθηματικό τόπο που βρίσκομαι κάθε φορά.

Από ποια ανάγκη σας προκύπτει η αναγνωστική συνήθεια;

Στην πραγματικότητα δεν ξέρω. Διάβαζα από παιδί, ασυναίσθητα σχεδόν, μου άρεσε να απομονώνομαι, να μπαίνω σε φανταστικούς κόσμους. Ο Walter Benjamin, τον οποίο αγαπώ ιδιαιτέρως, λέει κάπου «Διαβάζω δίχως να επιλέγω, μόνο για την επαφή.»

Τι προσφέρει στην ζωή σας;

Απόλαυση, περιπλάνηση σε άλλο χώρο και χρόνο και τώρα τελευταία απεμπλοκή από τον εθισμό στο κινητό μου

Πως διαλέγετε ποιο βιβλίο θα διαβάσετε;

Αν δεν πρόκειται για δουλειά, διαλέγω μόνο με την όρεξή μου εκείνη τη στιγμή. Θυμάμαι τον χειμώνα της μεγάλης καραντίνας δυσκολευόμουν να διαβάσω λογοτεχνία, αδυνατούσα να μπω σε έναν κόσμο που είχε δημιουργήσει κάποιος άλλος.  Διάβασα αρκετά ιστορικά και κοινωνιολογικά βιβλία τότε, με είχε πιάσει μια εμμονή με την εποχή της γαλλικής και βιομηχανικής επανάστασης. Σαν να είχα ανάγκη να κρατηθώ από τον κόσμο όπως τον ξέραμε μέχρι τότε, τουλάχιστον από ένα κομμάτι του.

Ποιος είναι ο ορισμός του καλού βιβλίου;

Δύσκολη ερώτηση! Δεν ξέρω. Ίσως αυτό που δεν μένει ίδιο στο πέρασμα του χρόνου, αυτό που είναι ικανό να μεταβάλει και να μεταβληθεί, αυτό που μπορεί να ανοίγει συνεχώς τον χώρο ανάμεσα στον συγγραφέα και τον αναγνώστη. Όπως και να΄χει, το βιβλίο είναι προσωπική υπόθεση. Έρχεται και σε βρίσκει όταν και αν το θες και η αξία του προσδιορίζεται από αυτό που εσύ είσαι σε θέση να πάρεις από αυτό.

Ποια είναι η ιδανική συνθήκη διαβάσματος; Που διαβάζετε συνήθως;

Παντού! Στα καφέ, στα μπαρ, στο κρεβάτι, στην παραλία, στα τρένα, τα πλοία, τα αεροπλάνα. Νομίζω μου αρέσει να διαβάζω και γύρω μου να έχει φασαρία ή να το θέσω καλύτερα -ζωή.

Ο Κάφκα είπε: «Τα βιβλία που έχουμε ανάγκη είναι εκείνα που πέφτουν σαν το τσεκούρι στην παγωμένη θάλασσα της ψυχής». Υπάρχουν βιβλία που σας έχουν κάνει να νιώσετε έτσι; Αν ναι, ποια;

Ο Μαιτρ και η Μαργαρίτα του Μπουλγκάκοφ.  Ήμουν 20 χρόνων όταν το διάβασα και μόλις το τελείωσα, το ξεκίνησα πάλι. Το Κουτσό του Κορτάσαρ. Τα στοιχειώδη σωματίδια του Ουελμπέκ. Η γραμμή του ορίζοντος του Βακαλόπουλου. Και όλα τα ποιήματα του Αργύρη Χιόνη.

Ποιο βιβλίο θα προτείνατε σε κάποιον να διαβάσει;

Την Επιστροφή στη Ρενς του Ντιντιέ Εριμπόν. Βιβλίο υπόδειγμα για τη λειτουργία του προσωπικού βιώματος ως μέσο κοινωνικής ανάλυσης. Απόλυτα προσωπικό, γραμμένο με τρυφερότητα και ειλικρίνεια και με τρόπο που απευθύνεται στο συλλογικό. Ένα από τα ωραιότερα και πιο σπαρακτικά βιβλία που έχω διαβάσει.

Ποιο βιβλίο διαβάζετε αυτήν την περίοδο;

Τη «Σπουδή στο μπλε» της Μάγκι Νέλσον.

Μοιραστείτε μαζί μας την πρώτη του φράση…

Ας πούμε ότι ήθελα να ξεκινήσω λέγοντας ότι ερωτεύτηκα ένα χρώμα.

Η Δήμητρα Μητροπούλου συμμετέχει στην παράσταση του έργου ο Μπαμπάς ο Πόλεμος του Ιάκωβου Καμπανέλλη που παρουσιάζεται από τη θεατρική ομάδα «Πτωχαλαζόνες» σε σκηνοθεσία Κώστα Παπακωνσταντίνου κάθε Σάββατο στις 21:00 και Κυριακή στις 18:00 στο Θέατρο Οlvio