Διαβάζετε καθημερινά;

Διαβάζω καθημερινά, όμως την περίοδο των προβών ό,τι διαβάζω σχετίζεται με το έργο πάνω στο οποίο δουλεύω τότε, είτε άμεσα είτε έμμεσα. Αλλά πάντα απολαμβάνω αυτή την στιγμή που έχει τελειώσει μια παράσταση και ανοίγω ένα βιβλίο -ιδανικά μυθιστόρημα- με μοναδικό σκοπό να το διαβάσω ως ανιδιοτελής αναγνώστης και όχι ως μελετητής εν εργασία.

Από ποια ανάγκη σας προκύπτει η αναγνωστική συνήθεια;

Νομίζω, από μια ανάγκη φυγής και ταξιδιού. Το να ανοίγεις ένα βιβλίο μοιάζει λίγο με το να βγάζεις εισιτήριο για κάπου μακριά.

Τι προσφέρει στην ζωή σας;

Αμέτρητες θέες του κόσμου και του εαυτού μου.

Πώς διαλέγετε ποιο βιβλίο θα διαβάσετε;

Ενστικτώδικα.

Ποιος είναι ο ορισμός του καλού βιβλίου;

Δεν υπάρχει μάλλον ακριβώς «καλό» και «κακό» βιβλίο, αλλά το βιβλίο που σε συγκινεί ή όχι. Εγώ αγαπώ τα βιβλία που με βάζουν σ’ έναν κόσμο, τον οποίο δεν μπορώ να σταματήσω να σκέφτομαι και να αισθάνομαι ακόμη και εκτός ανάγνωσης. Υπάρχουν δηλαδή μέσα μου ακόμα κι όταν είναι κλειστά στο ράφι.

Ποια είναι η ιδανική συνθήκη διαβάσματος; Πού διαβάζετε συνήθως;

Στο σπίτι ή σε ένα αγαπημένο μέρος, που είναι σαν σπίτι, χωρίς καμία βιασύνη και πίεση χρόνου: αυτό είναι το ιδανικό. Αλλά φυσικά ποιος ζει χωρίς πίεση χρόνου;… Πράγματι πάντως διαβάζω κυρίως στο σπίτι αλλά και σε ήσυχα καφέ.

Ο Κάφκα είπε: «Τα βιβλία που έχουμε ανάγκη είναι εκείνα που πέφτουν σαν το τσεκούρι στην παγωμένη θάλασσα της ψυχής». Υπάρχουν βιβλία που σας έχουν κάνει να νιώσετε έτσι; Αν ναι, ποια;

Είναι δύσκολο να ξεχωρίσω αλλά, αν πρέπει, θα έλεγα την Αλληλογραφία των τριών (της Τσβετάγιεβα, του Παστερνάκ και του Ρίλκε), το Πουλιά ταξίδευαν στο δρόμο μας με ποίηση του Αρσένι Ταρκόφσκι και την δίτομη αλληλογραφία του Σεφέρη με τη Μαρώ. Αυτά τα βιβλία μάλλον όντως πέσαν πάνω μου και μέσα μου σαν αναγκαίο τσεκούρι, ήταν η στιγμή που με βρήκαν τέτοια. Κι ας μην τα ονομάτιζα ως τα αγαπημένα μου, εάν η ερώτηση ήταν αυτή.

Ποιο βιβλίο θα προτείνατε σε κάποιον να διαβάσει;

Εξαρτάται, σε ποιον και σε ποια στιγμή της ζωής του.

Ποιο βιβλίο διαβάζετε αυτήν την περίοδο;

Το Confiteor του Ζάουμε Καμπρέ.

Μοιραστείτε μαζί μας την πρώτη του φράση…

«Μέχρι χθες το βράδυ, περπατώντας στους βρεγμένους δρόμους της Βαλκάρκα, δεν είχα καταλάβει ότι το να γεννηθώ σε εκείνη την οικογένεια ήταν ένα ασυγχώρητο λάθος.»

Η Ιώ Βουλγαράκη σκηνοθετεί την παράσταση του έργου του Μπράιαν Φρίελ Μόλλυ Σουήνη που παρουσιάζεται στο Θέατρο Νέου Κόσμου.

Το βιβλίο με το κείμενο του έργου Μόλλυ Σουήνη διατίθεται στη νέα μετάφραση του Αργύρη Ξάφη στο Θέατρο Νέου Κόσμου.