Η εποχή μας θέτει συχνά υπό αμφισβήτηση θεμελιωμένες προκαταλήψεις και απόψεις. Κάθε έννοια επανεκτιμάται και επανεξετάζεται. Τα φύλα και οι ρόλοι τους προσδιορίζονται εκ νέου και διεκδικούν την ελεύθερη επιλογή. Μέσα σε αυτό το πλαίσιο είναι σημαντικό να οριστεί πλέον ξανα το τι σημαίνει να είναι κάποιος άνδρας. Η performance της Life After Death Theatre Company σε συνεργασία με την Gender Alliance Initiative και με την υποστήριξη του Υπουργείου Πολιτισμού επιχειρεί να θέσει ερωτήματα πάνω σε αυτό το θέμα και να ανοίξει μία ουσιαστική συζήτηση με τους θεατές. Η σκηνοθέτις Βίκυ Αδάμου και ο συγγραφέας Γιώργος Νικολαΐδης μας μίλησαν για το έργο «Τι είναι αυτό που με κάνει αγόρι;», Αναπαραστάσεις της ανδρικής ταυτότητας ή και όχι που θα παρουσιάζεται από 16 Μαρτίου στο H.ug και για τους νέους δρόμους σκέψης που τους διάνοιξε αυτή η δουλειά.

Τι κινητοποίησε την συγγραφή του έργου σας; Τι νέο μάθατε για τον εαυτό σας μέσα από αυτή τη διαδικασία;

Γ.Ν: Τα τελευταία χρόνια δραστηριοποιούμαι στην Συμμαχία των Φύλων μια οργάνωση της κοινωνίας των πολιτών που σαν στόχο έχει την ισότητα των φύλων μέσα από εκπαιδευτικές – επιμορφωτικές δράσεις, βιωματικά εργαστήρια, καμπάνιες ενημέρωσης ευαισθητοποίησης κ.α.
Όταν με ρωτούν όμως από «πού προέρχομαι» η απάντηση είναι από το θέατρο. Και κάπως έτσι ήθελα να συνδυάσω την καταγωγή μου με αυτό που αγαπώ να κάνω που δεν είναι άλλο από το να εργάζομαι για έναν κόσμο έμφυλης δικαιοσύνης και ισότητας. Στην Συμμαχία των Φύλων δίνουμε ιδιαίτερη βαρύτητα στο θέμα των αγοριών και των αντρών. Μιλάμε για όλες αυτές τις νέες, φροντιστικές εκφράσεις τις αρρενωπότητας και αναλύουμε όλες αυτές τις παραδοσιακές, ηγεμονικές, μάτσο εκφράσεις της που μόνο κακό μπορεί να προσφέρουν.
Το συγκεκριμένο έργο ήρθε σαν μια φυσική συνέχεια της μέχρι τώρα κοινής μας πορείας με την Life After Death και σαν μια ανάγκη δική μου να εκφραστώ μέσα από την τέχνη του θεάτρου για θέματα που αφορούν άμεσα τις ζωές μας.
Αναπόφευκτα ξύπνησαν μνήμες μέσα από αυτή τη διαδικασία. Άνθρωποι, συμπεριφορές, καταστάσεις. Δύσκολες και όμορφες στιγμές. Λόγια, συμβουλές για το πώς πρέπει να είμαι για να είμαι σωστός άντρας. Το ιδιαίτερο όμως είναι πως όλα αυτά τα είδα με μια τρυφερότητα. Αν κάτι νέο έμαθα για τον εαυτό μου είναι ότι διατηρώ ακόμα μια τρυφερότητα που φοβόμουν πως έχω χάσει. 

Τι σημαίνει να είναι κάποιος άντρας στην εποχή μας; Πως διαμορφώνεται αυτό;
Γ.Ν: Εύχομαι για τον καθένα και την καθεμιά από εμάς να σημαίνει και κάτι διαφορετικό. Έχουν αλλάξει αρκετά πράγματα από την εποχή του παππού μου σίγουρα, αλλά αυτό δεν οφείλεται στην συνειδητοποίηση των προνομίων που έχουμε οι άντρες αλλά στους αγώνες για την χειραφέτηση των γυναικών που τα φεμινιστικά κινήματα έχουν καταφέρει. Παρόλα αυτά, οι σκληρές και άκαμπτες αντιλήψεις, που η ίδια η κοινωνία μας επιβάλει,  για το πως πρέπει να είναι ένας άντρας κρατούν ακόμα δυστυχώς. Το ζούμε στην καθημερινότητα μας, σε όλους τους τομείς της ζωής μας. Έχει έρθει η ώρα να δουλέψουμε και προς αυτή την κατεύθυνση.   

Μπορεί το θέατρο να συμβάλλει σε κάποια κοινωνική αλλαγή;
Γ.Ν: Το θέατρο είναι ένας τόπος συνάντησης. Υπάρχει μια κινητοποίηση στο θέατρο. Το άτομο που αποφασίζει να πάει στο θέατρο κάνει μια διαδρομή κυριολεκτικά αλλά και μεταφορικά. Η κινητοποίηση φέρνει την αλλαγή. Μια προσωπική αλλαγή που είναι ταυτόχρονα κοινωνική και πολιτική.

Είστε αισιόδοξος για το μέλλον;
Γ.Ν: Παλεύω πολύ στο να είμαι. Δεν το καταφέρνω πάντα δυστυχώς και αυτό μου στοιχίζει. Ανησυχώ πολύ για την άνοδο της ακροδεξιάς, ανησυχώ πολύ για την κλιματική κατάρρευση που είμαστε όλα μας μάρτυρες. Ανησυχώ για την αυξανόμενη βία μεταξύ ανηλίκων, για την έξαρση της έμφυλης βίας. Αντίβαρο σε αυτές τις ανησυχίες είναι κάποιοι υπέροχοι άνθρωποι που είχα την τύχη να συναντήσω στο δρόμο μου, και που για μένα είναι οδοδείκτες προς το μέλλον.  

Πως δουλέψατε για την παράστασή σας;
Β.Α: Με απόλυτη ελευθερία. Διάλεξα μια ομάδα ανθρώπων με τους οποίους έχουμε αναπτύξει μεγάλη οικειότητα μέσα από τη δουλειά και όχι μόνο. Με την Μελίσσα, τον Χρήστο, τον Γιώργο τον Γιώργη, την Άννα μιλάμε πια την ίδια καλλιτεχνική γλώσσα. Αυτο το πλαίσιο μου έδωσε τον χώρο να νιώσω πάρα πολύ άνετα και να εμπιστευτώ την κάθε τρελή ιδέα. Στην παρέα μας ηρθε και η τρέλα της Ecati και του bmin0r και τώρα περιμένουμε να “δέσει” το όλον.

Ποιο ήταν το προσωπικό σας κέρδος από αυτή τη δουλειά;
Β.Α: Σωστή ερώτηση αν και δεν το έχω σκεφτεί μέχρι τώρα. Η θεματική αυτής της παράστασης ήρθε αρχικά σαν μια “παραγγελία” από την Gender Alliance Initiative σε μένα και στην θεατρική μας εταιρεία. Δίστασα στο πως θα μιλησω για την αρρενωπότητα από τη θέση της γυναίκας. Με την βοήθεια του Γιώργου που ως εκπαιδευτής ενήλικων σε θέματα φύλου αλλά και με την σκέψη ότι ως τώρα έχουν γράψει περισσότερο άντρες για τις γυναίκες, βρήκα το θάρρος να το κάνω. Η διαδικασία της δημιουργίας αυτής της παράστασης με φέρνει κόντα, με έναν νέο τρόπο στα αρρενωπά αυτού του πλανήτη και στην δική μου αρρενωπότητα.

Η πατριαρχία έχει εξίσου τοξική επίδραση στους άντρες όσο και στις γυναίκες;
Β.Α: Έτσι φαίνεται. Υπήρξε και υπάρχει μεγάλη ανάγκη να ανοίξουμε το γυναικείο ζήτημα. Να γνωρίσουμε ποια είναι η γυναίκα, χωρίς το βλέμμα της πατριαρχίας που τη θέλει Παρθένο ή πόρνη. Όσο ανακαλυπτούμε τα πολλαπλά της θηλυκότητας, χρειάζεται να αποκαλύψουμε και τις αρρενωπότητες γιατί η κακοποίηση οδηγεί σε κακοποίηση.

Πως μπορούμε να αντισταθούμε ουσιαστικά;
Β.Α: Η αντίσταση ενάντια στην πατριαρχία μπορεί να επιτευχθεί με πολλούς τρόπους εμείς ενσωματώνουμε την αντίσταση μέσα από την τέχνη και το θέατρο όπου μπορείς να αναδείξεις ιστορίες και εμπειρίες ανθρώπων που έχουν υποφέρει από ανισότητες και αδικίες που προκύπτουν από την πατριαρχία. Χρησιμοποίησε το θέατρο ως εργαλείο για να ενισχύσεις τη συνειδητοποίηση και την ευαισθητοποίηση για τις πρακτικές της πατριαρχίας και τις συνέπειές τους. Το θέατρο ενθαρρύνει το διάλογο και τη συζήτηση σχετικά με την πατριαρχία και τις διακρίσεις που προκύπτουν από αυτήν. Στο πλαίσιο της παράστασης θα ανακοινώσουμε και δύο δράσεις ενημερωτικού – επιμορφωτικού χαρακτήρα. Μια βιωματική συζήτηση με το κοινό μετά το τέλος της παράστασης και ένα ειδικό βιωματικό εργαστήριο που θα απευθύνεται σε άτομα που ασχολούνται με την τέχνη όλων των μορφών. Οι ημερομηνίες των δράσεων θα ανακοινωθούν μέσα από τις σελίδες της Life After Death Theatre Company και της Gender Alliance Initiative.

Τι σας δίνει δύναμη και πίστη στην καθημερινότητα;
Β.Α: Οι ανθρωπινες σχέσεις, οι νέες ιδέες και η φύση: Οι άνθρωποι που αγαπώ και με αγαπούν, η οικογένεια μου, η οικογένεια επιλογής μου, οι μαθητές μου. Να σηκώνομαι το πρωί για να συναντήσω την καλλιτεχνική μου παρέα και βέβαια ο ήλιος, το βουνό και η θάλασσα.

 Φωτογραφίες παράστασης από την πρόβα: bminOr

Πληροφορίες παράστασης 

Χώρος: H.ug (Human Underground), Μελιταίων 14, Πετράλωνα

Μέρες και ώρες: Σάββατο 21.00, Κυριακή 20.00

Διάρκεια παράστασης: 70 λεπτά

Εισιτήρια: ticketservices.gr – 15 ευρώ / άνεργοι, φοιτητές, 65+: 10 ευρώ

Πληροφορίες Τρίτη με Κυριακή: 6978505491 10:30 με 13:30

Συντελεστές παράστασης

Σκηνοθεσία: Βίκυ Αδάμου

Πρωτότυπο κείμενο: Γιώργος Νικολαΐδης

Πρωτότυπη σύνθεση, μουσική επιμέλεια: ECATI

Video art: bminOr

Σύμβουλος Δραματουργίας: Άννα Τσίχλη

Εικαστική επιμέλεια: Lazy boy*

Ερμηνεία: Χρήστος Καπενής, Μελίσσα Κωτσάκη, Γιώργης Παρταλίδης