Διαβάζετε καθημερινά;

Ναι, διαβάζω καθημερινά εκτός αν προκύψει κάτι. Το διάβασμα για μένα είναι μέρος της καθημερινότητας μου

Από ποια ανάγκη σας προκύπτει η αναγνωστική συνήθεια;

Είμαι κυρίως ερευνήτρια και δεν είναι ούτε συνήθεια ούτε ανάγκη. Είναι πάθος με την έννοια του έρωτα για ανακάλυψη, για γνώση.

Τι προσφέρει στην ζωή σας;

Ευτυχία

Πως διαλέγετε ποιο βιβλίο θα διαβάσετε;

Ανάλογα . Κυρίως με ενδιαφέρουν οι διάφορες απόψεις όσον αφορά το θέμα που ερευνώ

Ποιος είναι ο ορισμός του καλού βιβλίου;

Πολύ δύσκολη ερώτηση. Δεν μπορώ να ορίσω εγώ ποιο είναι καλό και ποιο είναι κακό βιβλίο. Κάθε βιβλίο έχει κάτι να πει. Ακόμη και η αγωνία ενός συγγραφέα που βγάζει ένα κακογραμμένο βιβλίο είναι σεβαστή. Θεωρώ τον εαυτό μου δύσκολο αναγνώστη. Πάντα επιδίωκα δυσανάγνωστα βιβλία . Όσον αφορά την λογοτεχνία θεωρώ ότι οι λογοτέχνες του μεσοπολέμου ήταν ικανοί γνώστες της γλώσσας και τους διάβαζα και τους διαβάζω με πολύ ευχαρίστηση. Οι λέξεις και ο τρόπος που τις χρησιμοποιούσαν  είχαν μια πολύτιμη ποιότητα που σε έκαναν να νιώθεις ως αναγνώστης ισότιμος με τον συγγραφέα.

Ποια είναι η ιδανική συνθήκη διαβάσματος; Που διαβάζετε συνήθως;

Ησυχία, ησυχία, ησυχία!!!  Και Νύχτα!!! Πάντα διάβαζα στο καναπέ ή στο κρεβάτι

Ο Κάφκα είπε: «Τα βιβλία που έχουμε ανάγκη είναι εκείνα που πέφτουν σαν το τσεκούρι στην παγωμένη θάλασσα της ψυχής». Υπάρχουν βιβλία που σας έχουν κάνει να νιώσετε έτσι; Αν ναι, ποια;

Δεν Θα αναφέρω τίτλους, θα αναφέρω συγγραφείς: Τερζάκης, Θεοτοκάς, Κ. Πολίτης κτλ. Αυτό τον καιρό έχω δίπλα μου «Η Δασκάλα με τα χρυσά μάτια» του Μυριβήλη

Ποιο βιβλίο θα προτείνατε σε κάποιον να διαβάσει;

Τα βιβλία της Λιλής Ζωγράφου. Έχει δυνατή γραφή και ο λόγος της ρέει σαν ποτάμι

Ποιο βιβλίο διαβάζετε αυτήν την περίοδο;

Αυτήν την περίοδο ερευνώ δύο τραγωδίες του μεγάλου μου έρωτα που είναι ο Αισχύλος: Τις Ικέτιδες και τον Προμηθέα Δεσμώτη. Διαβάζω, λοιπόν, απόψεις και άρθρα σχετικά με αυτές τις τραγωδίες

Μοιραστείτε μαζί μας την πρώτη του φράση…

Στιχ. 431-435 (Προμηθέας Δεσμώτης) μετάφραση Κώστας Τοπούζης . (Θα κάνω την δική μου μετάφραση όπως έκανα και την μετάφραση της τραγωδίας Ικέτιδες)

Χτυπιούνται τα κύματα . Σπρώχνονται

Στενάζουν και κλαιν’ τα βάθη της θάλασσας

Του Άδη τα μαύρα τα έγκατα

Των ποταμών οι πηγές και τα ρεύματα

Όλα θρηνούν τον αβάσταχτο πόνο

Θεωρώ τους στίχους αριστουργηματικούς για να περιγράψουν τον θρήνο της γης

Και αποκαλύπτω κάτι που διάβασα σε ένα άρθρο και ένιωσα ευτυχισμένη :

Τα ιερά κέρατα της κυνηγημένης Ιούς που έγινε Ίσιδα με έναν δίσκο στο κέντρο δεν ήταν καθόλου κέρατα αγελάδας στην προϊστορική εποχή. Αρχικά ήταν σύμβολο του ορίζοντα που αποδιδόταν από τα όρη (όρος-όριο-ορώ =βλέπω μέχρι εκεί που φτάνει το μάτι, ορίζοντας). Ήταν λοιπόν  οι κορυφές των δύο βουνών   του Μπακχού (Bakhu) ανατολικά και του Μανού (Manu) δυτικά του Νείλου. Ανάμεσα από τις δύο κορυφές ξεπρόβαλλε κάθε πρωί ο ήλιος  και το μεσημέρι φαινόταν όλος ο ηλιακός δίσκος. Ελπίζω αυτή η πληροφορία να είναι χρήσιμη σε κάποιους.

Σας ευχαριστώ που μου δώσατε την ευκαιρία να εκφράσω την άποψη μου.

Το νεοελληνικό θεατρικό έργο της Χρυσής Γιάντσιου παρουσιάζεται για πρώτη φορά στη σκηνή σε σκηνοθεσία Μαργαρίτας Αμαραντίδη από την Κυριακή 1 Ιανουαρίου, για λίγες παραστάσεις στο Faust Bar – Theatre – Arts