Αντλώντας έμπνευση από το ναυάγιο του πλοίου Ηράκλειον στη Φαλκονέρα, ο συγγραφέας Σπύρος Πετρουλάκης συνυφαίνει την συλλογική εμπειρία και μνήμη με την προσωπική ιστορία. Όταν η Άρτεμις λίγες μέρες μετά τον θάνατο της γιαγιας της ανακαλύπτει κάποιες παλιές φωτογραφίες της, οδηγείται στην αναζήτηση της προσωπικής της ιστορίας. Μιας ιστορίας που καθορίζεται από το παρελθόν της οικογένειας της, την δική της καθημερινότητα και ένα γεγονός που σημάδεψε έναν τόπο και έναν λαό. Ο συγγραφέας μας μίλησε για την αφετηρία του βιβλίου του και τον τρόπο που συνδέθηκε και εξακολουθεί να συνδέεται με τους αναγνώστες. Για την συγγραφική διαδικασία και εμπειρία. Για την μαγεία της ανάγνωσης και τους ορίζοντες που διανοίγει.

Τι κινητοποίησε τη συγγραφή του νέου σας βιβλίου; Τι σας συγκίνησε στο γεγονός του συγκεκριμένου ναυαγίου;

Το ίδιο το γεγονός με προκάλεσε. Το ναυάγιο της Φαλκονέρας είναι ένα σπαρακτικό γεγονός που έχει αφήσει το στίγμα του στην ψυχή της Κρήτης. Από την έρευνα που έκανα μέχρι και σήμερα που το βιβλίο μου έχει κυκλοφορήσει, έχει επικοινωνήσει μαζί μου πολύς κόσμος να μου επιβεβαιώσει τη σχέση του με το ναυάγιο. Έτσι, θεωρώ ότι κάθε οικογένεια στο Ρέθυμνο και στα Χανιά έχει να μας πει και κάποια ιστορία που σχετίζεται με το συγκεκριμένο ναυάγιο.

Τι νέο μάθατε για τον εαυτό σας μέσα από τη συγγραφική διαδικασία;

Όταν έχεις συντροφιά σου ένα βιβλίο, συνεχώς ανακαλύπτεις νέα στοιχεία του εαυτού σου. Σκέψου πόσα περισσότερα βρίσκεις κατά τη συγγραφή του.

Γιατί αγαπήθηκε τόσο από τους αναγνώστες;

Πάντα τα πραγματικά γεγονότα τραβάνε το ενδιαφέρον του κοινού. Θεωρώ ότι οι αναγνώστες το βίωσαν όπως το βίωσα κι εγώ. Έφεραν τον εαυτό τους στη θέση των ανθρώπων που ήταν σε αυτό το ναυάγιο και έγιναν ένα με αυτούς. Δέθηκαν. Αγάπησαν, τρόμαξαν, πάλεψαν με τους ήρωες του βιβλίου και με τους πραγματικούς ήρωες του «Ηράκλειον».

Η ιστορία βασίζεται σε ιστορικά γεγονότα και εκτυλίσσεται σε υπάρχοντα μέρη. Πώς δουλέψατε για την ακρίβεια των περιγραφών;

Πριν ξεκινήσω τη συγγραφή, έκανα αυτοψίες και ασχολήθηκα πολύ με τα πραγματικά γεγονότα μελετώντας όσο περισσότερο μπορούσα όσα έχουν γραφτεί, όσα ακολούθησαν στη δίκη των υπευθύνων και γενικά όλα όσα είχαν γράψει οι εφημερίδες της εποχής. Κατόπιν συναντήθηκα και με ανθρώπους που ενεπλάκησαν με το συγκεκριμένο ναυάγιο με κάθε τρόπο.

Η συγγραφή είναι αποτέλεσμα έμπνευσης της στιγμής ή πειθαρχημένη εργασία;

Όλα τα παραπάνω συμβάλλουν μέσα μου με τον δικό τους τρόπο, για να ξεκινήσω να δουλεύω μπροστά στην οθόνη του υπολογιστή μου. Αν λείπει κάτι, ένα τόσο δα στοιχείο, δεν μπορώ να ξεκινήσω. Πρώτα έρχεται η έμπνευση και κατόπιν η πειθαρχία και η σκληρή δουλειά, η πάλη με την ιστορία και τις λέξεις.

Πότε και πώς μπορούμε να γνωρίσουμε πραγματικά τους ανθρώπους μας;

Όταν γνωρίσουμε καλά τον εαυτό μας.

Το παρελθόν λειτουργεί για το παρόν ως καταφύγιο ή ως φορτίο;

Πιστεύω πως λειτουργεί ως αποθήκη γνώσεων και εμπειριών κυρίως, και λιγότερο ως καταφύγιο ή φορτίο.

Έχουμε τον έλεγχο της ζωής μας ή υπάρχει κάποια ανώτερη δύναμη που μπορεί να μας καθορίσει; Πιστεύετε στο τυχαίο;

Το πεπρωμένο το χαράζουμε οι ίδιοι. Μόνοι μας. Το πεπρωμένο μας είμαστε εμείς και όσον αφορά τα σημαντικά θέματα της ζωής μας, εμείς κρατάμε την τύχη στα χέρια μας.

Το ταξίδι δίνει αξία στη ζωή μας ή ο προορισμός στον οποίο φθάνουμε;

Εγώ πιστεύω ότι και τα δύο είναι εξίσου σημαντικά. Δεν αρκεί μόνο το ταξίδι, αλλά και η ρότα που χαράζουμε.

Ποιους συγγραφείς αγαπάτε;

Αγαπώ όσους συγγραφείς αγαπάνε πραγματικά την τέχνη τους. Αγαπώ αυτούς που είναι ερωτευμένοι με τη συγγραφή.

Τι σας δίνει δύναμη και πίστη στην καθημερινότητα;

Μια απλή ανθρώπινη στιγμή. Ένα κοίταγμα από τον άνθρωπό μου, μια κουβέντα με τα παιδιά μου, ένα χαμόγελο, ένα φιλικό άγγιγμα, ένας λόγος τιμής.

Το βιβλίο του Σπύρου Πετρουλάκη Το ναυάγιο κυκλοφορεί από τις Εκδόσεις Μίνωας