The Designer: Uya / Η σύγχρονη εκδοχή της λαογραφικής αισθητικής

Έχει μεγάλο ενδιαφέρον στην πορεία ενός ανθρώπου το πως τα στοιχεία της προσωπικότητάς του τον οδηγούν εκεί που ανήκει, ενώ παράλληλα η διαδρομή του, του αποκαλύπτει τον εαυτό του. Ο Κωνσταντίνος Γιαννακόπουλος από μικρή ηλικία γοητεύτηκε από την ελληνική παράδοση και την λαογραφία για να ασχοληθεί μεγαλώνοντας με την ιστορία της ενδυμασίας και τελικά να δημιουργήσει την UYA | ΟΥΓΙΑ. Ένα brand που στηρίζεται στην μελέτη, την έρευνα και την έμπνευση από την παράδοση για να φτάσει σε ένα απολύτως σύγχρονο αποτέλεσμα που ακολουθεί την ροή της καθημερινότητας του σήμερα και την αισθητική εκείνου που θα το επιλέξει. Μας μίλησε για την πορεία του από και προς την UYA | ΟΥΓΙΑ, την φιλοσοφία πίσω από αυτή και για τις σκέψεις και τα σχέδιά του για το μέλλον.

Πως σε οδήγησε η πορεία σου στην κατασκευή τσαντών και αξεσουάρ; Έπαιξε ρόλο η τύχη ή κινήθηκες από συνειδητές επιλογές;

Από πολύ μικρή ηλικία ασχολήθηκα με τη ζωγραφική, την κεραμική και τους παραδοσιακούς χορούς. Μεγαλώνοντας σε περιβάλλον με έντονα παραδοσιακά ερεθίσματα, γεννήθηκε το πάθος μου για την ελληνική λαογραφία και ειδικότερα για την ελληνική ενδυμασία. Όλο αυτό το πάθος έψαχνα, καιρό τώρα, να το εκφράσω και να το αποτυπώσω κάπου δημιουργικά, με τρόπο σύγχρονο. Ψάχνοντας λοιπόν στο διαδίκτυο μια tote bag για προσωπική μου χρήση, κατέληξα να τη φτιάχνω μόνος μου, ακριβώς όπως την θέλω. Έπειτα ήρθαν οι ιδέες. Πολλές ιδέες. Μετά οι δοκιμές. Και τελικά ήρθε η UYA | ΟΥΓΙΑ.

Τι σου αρέσει σε αυτή τη δουλειά;

Με κρατάει συνεχώς σε εγρήγορση, καθώς απεχθάνομαι τη μιζέρια. Αναλαμβάνοντας μόνος μου σχεδόν όλα τα στάδια αυτής της δημιουργικής διαδικασίας, εκ των πραγμάτων έπρεπε να ανακαλύψω πολλά πράγματα. Να εξασκηθώ στη ραπτομηχανή, να μάθω να χρησιμοποιώ πρόγραμμα ψηφιακής εικονογράφησης, να βρω προμηθευτές κ.α. Απολαμβάνω κάθε στιγμή της διαδικασίας από την επιλογή υφασμάτων μέχρι το αμπαλάζ.

Γιατί επέλεξες το συγκεκριμένο όνομα για το brand;

Σίγουρα ήθελα να είναι κάτι πρωτότυπο, εύηχο, παιχνιδιάρικο και ταυτόχρονα απλό. Όμως βασικός στόχος ήταν να προκύψει ένα όνομα που θα έχει άμεση ή έμμεση σχέση με το ένδυμα και θα συναντάται διαχρονικά στην Ελλάδα . Κατέληξα στο UYA | ΟΥΓΙΑ το οποίο όχι μόνο πληροί τα παραπάνω αλλά είναι και catchy στα αγγλικά!

ούγια < οὔγια < ὤια ή ὠία < ᾤα ή ὄα
Η κατά μήκος παρυφή του υφάσματος και η ριγωτή διακόσμηση στο σημείο αυτό.

Από που αντλείς έμπνευση για τα σχέδιά σου; Είναι αποτέλεσμα πειθαρχίας ή έμπνευσης της στιγμής;

Όντας υπεύθυνος σε εκθεσιακό χώρο μουσειακής συλλογής ελληνικών ενδυμασιών, δάσκαλος παραδοσιακών χορών και παρακολουθώντας σεμινάρια ενδυματολογίας, μελέτησα εις βάθος την έννοια του «ενδύεσθαι» και τα μοτίβα που κυριάρχησαν από τα τέλη του 18ου έως τα μέσα του 20ου αιώνα. Σχέδια, υφές, τεχνοτροπίες, συνδυασμοί χρωμάτων τα οποία όχι μόνο με εμπνέουν διαρκώς αλλά καθορίζουν την προσωπικότητα και την αισθητική μου.

Γιατί είναι καθοριστικός παράγοντας η ελληνική λαογραφία;

Η λαογραφία είχε το χάρισμα να βρίσκει έκφανση σε διαφορετικές εποχές και τόπους και να συμβαδίζει με την αισθητική, τις συνήθειες και τις εκάστοτε ανάγκες των ανθρώπων. Αυτό θεωρώ πως μπορεί να συμβεί και στις μέρες μας. Αν το εξετάσουμε πιο προσεκτικά, βλέπουμε πως η λαογραφική αισθητική μπορεί να παρουσιαστεί με τρόπους που μας αφορούν και σήμερα. Αυτό συμβαίνει γιατί στη λαογραφία υπάρχουν πάντα στοιχεία στα οποία μπορούμε να ανατρέξουμε και να αναγνωρίσουμε κομμάτια που αφορούν την προσωπικότητά μας και την τωρινή μας εποχή.

«Η Λαογραφία δεν ενδιαφέρεται μόνο για τα παλαιά, αλλά και για την παράδοση, δηλαδή, για παλαιά που έχουν φτάσει στη σύγχρονη εποχή. Κάθε λαός πρέπει να ενδιαφέρεται γι’ αυτό που του έχει παραδοθεί από το παρελθόν του. Η παράδοσή του έρχεται από εποχές μακρινές κι όχι τόσο γνωστές ίσως. Η λαογραφία, χωρίς να ζητεί διόλου από τους ανθρώπους να γυρίσουν στο παρελθόν – αυτό άλλωστε είναι κάτι αφύσικο και αδύνατο – τους βοηθάει να γνωρίζουν τη λαϊκή τους παράδοση».
(Μιχάλης. Γ. Μερακλής – Ομότιμος Καθηγητής Λαογραφίας, Πανεπιστήμιο Αθηνών)

Τι υλικά χρησιμοποιείς;

Στις χειροποίητες Shόldεr Hεrιtαgε Bαgs χρησιμοποιώ 100% βαμβακερό καραβόπανο και τις διακοσμώ με διάφορα στοιχεία φτιαγμένα από μετάξι, βαμβάκι ή μαλλί. Οι Tόtεnεss Bαgs είναι φτιαγμένες από οργανικό βαμβάκι. Γενικά είμαι πρόθυμος να πειραματιστώ και με άλλα υλικά, όχι μόνο διατηρώντας αλλά και αναβαθμίζοντας το ποιοτικό και αισθητικό αποτέλεσμα.

Ποια είναι η διαδικασία κατασκευής μιας τσάντας; Ποια φάση απολαμβάνεις περισσότερο;

Η διαδικασία ουσιαστικά θα ξεκινήσει αφού έχω καταλήξει στο σχέδιο που θα ήθελα να προβάλω κι εφόσον έχω κάνει την εικονογράφηση στον υπολογιστή.
Στη συνέχεια θα κοπεί το ύφασμα για την ανάλογη τσάντα και θα το στείλω για τύπωμα.
Σειρά έχει το βελόνι της ραπτομηχανής και η κατασκευή κάποιων διακοσμητικών στοιχείων, τα οποία συνήθως χρησιμοποιώ ως αναφορά στην ενδυμασία από την οποία έχω εμπνευστεί.
Η συνεχής αναζήτηση σχεδίων και μοτίβων και πώς αυτά θα αποτυπωθούν στην τσάντα είναι αυτό που με εξιτάρει περισσότερο στην όλη διαδικασία.

Έχεις αγαπημένο σχέδιο; Αν ναι, ποιο και γιατί;

Δεν μπορώ να ξεχωρίσω κάποιο, τα νιώθω όλα σαν παιδιά μου. Οκ, αστειεύομαι. Το αγαπημένο μου σχέδιο είναι εμπνευσμένο από την ενδυμασία της Καρωτής Έβρου. Ήταν η πρώτη ιδέα που εικονογράφησα, σχέδιο με αρκετά «λάθη» και ασυμμετρίες, όπως συχνά έχει και ένα αληθινό κέντημα. Το σχέδιο αυτό δεν κυκλοφορεί ακόμη.

Πως φαντάζεσαι τα άτομα που επιλέγουν τα σχέδιά σου;

Ξέρω ότι τα σχέδια αρχικά αφορούν άτομα που έχουν ήδη σχέση με την παράδοση. Ιδανικά όμως θα ήθελα να αγγίξουν και ένα πιο ευρύ κοινό και γι’ αυτό πειραματίζομαι σε διάφορα επίπεδα: με τα χρώματα των μοτίβων, τα σχέδια, ακόμη και με τα λογοπαίγνια που κάνω μέσα από τις ονομασίες. Έτσι, η παραδοσιακή αισθητική περιβάλλεται από τέτοια στοιχεία που τελικά μπορεί να ελκύει ένα σύνολο ατόμων με διαφορετικό background, ύφος, στυλ και ηλικίες.

Πως είναι η εμπειρία του να ξεκινάς μια τέτοια προσπάθεια σε αυτή την ιδιαίτερη εποχή που διανύουμε;

Από τη μια υπάρχουν αντικειμενικές δυσκολίες στην υλοποίηση της προσπάθειας αυτής, όπως η επαφή με προμηθευτές, η έρευνα για κατάλληλα υλικά κλπ. Ταυτόχρονα, η αβεβαιότητα των ημερών μας ίσως κάνει τους ανθρώπους πιο διστακτικούς στο να αναζητούν νέα προϊόντα και να κάνουν αγορές.

Υπάρχει ωστόσο και μια πολύ θετική πλευρά. Όλη αυτή η κατάσταση και ο άπλετος ελεύθερος χρόνος ίσως τελικά και να βοήθησε στην έμπνευση, την οργάνωση και την υλοποίηση αυτής της ιδέας τη συγκεκριμένη χρονική στιγμή.

Ποιες ήταν οι δυσκολίες που συνάντησες μέχρι τώρα και ποια η μεγαλύτερη χαρά;

Πέρα από τις αντικειμενικές δυσκολίες της περιόδου που διανύουμε, υπήρχαν και αρκετά «βαρετά» κομμάτια σε αυτή τη διαδικασία. Ήταν όλα αυτά που έχουν σχέση με λογιστικά ζητήματα, εφορίες, επιμελητήρια και τραπεζικούς λογαριασμούς. Όλα αυτά ήταν θέματα τα οποία δε γνώριζα από πριν, δεν ήταν δημιουργικά μα έπρεπε να διεκπεραιωθούν. Ταυτόχρονα όμως είχα τη χαρά να βλέπω να υλοποιείται μια ιδέα που ενώνει πολλές από τις αναφορές μου: την παράδοση και τη διατήρησή της, τη ζωγραφική, το ράψιμο αλλά και τη σύγχρονη αισθητική και την αποτύπωσή της.

Ποια είναι τα σχέδιά σου για το μέλλον;

Στα άμεσα σχέδια μου είναι να ετοιμαστούν οι σκουρόχρωμες τσάντες, στις Tόtεnεss και Shόldεr Hέrιtαgε σειρές αλλά και κάποια backpacks.