Ο Φώτης Μακρής, ενισχύοντας το ενδιαφέρον πρόγραμμα του Studio Μαυρομιχάλη, σκηνοθετεί το έργο Νεκρή φύση σε χαντάκι του Φάουστο Παραβιντίνο με μία ομάδα αξιόλογων συντελεστών. Το νεκρό σώμα μιας νεαρής κοπέλας βρίσκεται πεταμένο σε ένα χαντάκι. Η βίαιη δολοφονία της ταράζει την μικρή κοινωνία στην οποία συνέβη. Η έρευνα εμπλέκει στην υπόθεση έξι πρόσωπα. Κίνητρα, φόβοι και αμφιβολίες περιπλέκουν την υπόθεση μέχρι την αποκαλυπτική, σκοτεινή εξιχνίαση. Ο σκηνοθέτης μας μίλησε για το έργο και τις προεκτάσεις που του αποκαλύφθηκαν, για το φλέγον ζήτημα της γυναικοκτονίας, το θέατρο και τη θέση που (οφείλει να) παίρνει στα πράγματα.

Γιατί επιλέξατε το συγκεκριμένο έργο; Τι σας συγκινεί σε αυτό;

Πέρα από το θέμα της γυναικοκτονίας που υπάρχει στον πυρήνα του έργου και το οποίο φυσικά από μόνο του είναι πολύ ισχυρό κίνητρο για να ανεβάσεις ένα κείμενο, και ειδικά όταν γίνεται με έναν ιδιαίτερο και ευαίσθητο τρόπο, όπως συμβαίνει στο έργο του Παραβιντίνο, υπάρχει και κάτι άλλο που με έκανε να το επιλέξω.

Πιο συγκεκριμένα ο συγγραφέας μας,  χρησιμοποιεί με αριστοτεχνικό τρόπο όλα τα στοιχεία του νουάρ, με μπόλικο σασπένς και πολύ χιούμορ, χωρίς όμως να είναι αυτός ο πρωταρχικός του σκοπός.  Να γράψει δηλαδή ένα «εύπεπτο» αστυνομικό έργο. Ο σκοπός του είναι βαθύτερος και εκρηκτικός θα έλεγα αν συνυπολογίσουμε ότι  έγραψε το έργο σε ηλικία 27 ετών, καταθέτοντας από την μία την επαναστατικότητα της ηλικίας του και από την άλλη μια οπτική του κόσμου, πολύ ώριμη, σαφή και εμπεριστατωμένη.

Και έτσι μας παραδίδει ένα έργο σκοτεινό,  παρουσιάζοντάς μας  μια κοινωνία απογοητευμένη, βαριά άρρωστη, χωρίς ιδανικά, ανίκανη να ονειρευτεί και που αρκείται στην επιβίωση μέσα στην ολοκληρωτική επικράτηση  ενός άκρατου και αδηφάγου καπιταλισμού.

Αυτή η κοινωνικοπολιτική πλευρά του έργου είναι που μου κέντρισε το ενδιαφέρον, χωρίς φυσικά να αφήνω σε δεύτερη μοίρα το θέμα της γυναικοκτονίας αλλά  και το κομμάτι της απόλαυσης που προκύπτει από την παρακολούθηση της αστυνομικής πλοκής του έργου.

Τι νέο μάθατε για τον εαυτό σας μέσα από αυτή τη δουλειά μέχρι τώρα;

Αν εννοείται από την γενικότερη ενασχόλησή μου με τον μαγικό χώρο του θεάτρου,  θα έλεγα ότι μέσα από την δουλειά, ουσιαστικά έχω κατανοήσει περισσότερο και τον εαυτό μου και τους άλλους, κάτι που φυσικά διευκολύνει τον τρόπο με τον οποίο λειτουργώ και στην προσωπική μου και στην επαγγελματική μου ζωή.

Έχουν αυξηθεί οι γυναικοκτονίες τα τελευταία χρόνια; Αν ναι, γιατί μπορεί αυτό να συμβαίνει;

Η αίσθηση που έχω είναι ότι έχουν αυξηθεί. Αλλά δεν είμαι και σίγουρος, καθώς είναι πιθανόν να μαθαίνονται πιο εύκολα τώρα, ενώ παλιότερα μπορεί να μην είχαμε την πληροφόρηση που έχουμε τώρα. Επίσης έχει καθιερωθεί ο όρος «γυναικοκτονία» και πλέον μπαίνουν σε αυτήν την κατηγορία, ενώ παλιότερα ήταν  μέσα στα εγκλήματα γενικώς.

Τώρα, γιατί υπάρχει η αύξηση αυτή στις γυναικοκτονίες, αν υπάρχει,  δεν μπορώ να απαντήσω.

Ίσως η γενικότερη σύγχυση της εποχής μας να δημιουργεί διαστρεβλώσεις, μεταξύ των οποίων και μια ακατανόητη ανισότητα μεταξύ  ανδρών και γυναικών, κάτι που θα περίμενες να έχει εξαφανιστεί πλέον.  Δεν ξέρω…

Το θέατρο ποια θέση έχει προς τα κοινωνικά φαινόμενα; Οφείλει να παίρνει θέση;

Όχι ακριβώς να παίρνει θέση, όσο να προσπαθεί να δημιουργεί τις προϋποθέσεις ώστε να ενεργοποιεί την σκέψη του θεατή πάνω στα κοινωνικά φαινόμενα. Οφείλει να θέτει  τα κοινωνικά φαινόμενα επί σκηνής και να δίνει ανάγλυφα στον θεατή τα ερωτήματα, ώστε ο ίδιος ο θεατής να βρει τις απαντήσεις.

Μπορεί το θέατρο να επιφέρει κάποια αλλαγή σε ατομικό ή κοινωνικό επίπεδο;

Σε ατομικό σίγουρα. Σε κοινωνικό, φοβάμαι πώς όχι. Βέβαια, για μην είμαι τελείως απαισιόδοξος, εάν όλο και περισσότεροι άνθρωποι αλλάζουν προς το καλύτερο από την επαφή  τους με την τέχνη, τόσο πιθανόν είναι αυτή η αλλαγή να διαχυθεί και στην κοινωνία. Δεν μπορεί να αλλάξει τον κόσμο το θέατρο, ίσως όμως μπορεί να τον κάνει λίγο καλύτερο.

Ποια είναι επαναστατική πράξη στην εποχή μας;

Να νοιώθεις πού σταματάει η δική σου ελευθερία και αρχίζει η καταπίεση του άλλου.

Τι σας δίνει χαρά στην καθημερινότητα;

Η δουλειά μου!…χαχαχαχα. Εντάξει, υπάρχουν και άλλα. Η εντελώς ερασιτεχνική ενασχόλησή μου με την φωτογραφία, το να παρακολουθώ τον Παναθηναϊκό… Βέβαια το τελευταίο, περισσότερο λύπη μου δίνει τα τελευταία χρόνια, παρά χαρά…χαχαχαχα.

Και βέβαια τα ταξίδια, αλλά δυστυχώς, έχω ελάχιστο ελεύθερο χρόνο. Αλλά όποτε μπορώ, ταξιδεύω.

ΣΥΝΤΕΛΕΣΤΕΣ :

Μετάφραση : Ανταίος Χρυσοστομίδης

Σκηνοθεσία – Φωτισμοί : Φώτης Μακρής

Μουσική : Νείλος Καραγιάννης

Σχεδιασμός ήχου : Νίκος Ρουσσάκης

Βοηθός σκηνοθέτη : Κλεοπάτρα Τολόγκου

Τρέιλερ παράστασης : Νίκος Δαλέζιος, Φοίβος Σαμαρτζής

Φωτογραφίες: Δάφνη Δίγκα

Παίζουν : Θανάσης Κεφαλάς, Στέλλα Κρούσκα, Φώτης Μακρής, Φοίβος Σαμαρτζής, Πάρις Σκαρτσολιάς, Ηρώ Χαλκίδη.

Ημέρες και ώρες παραστάσεων:

Από 25 Οκτωβρίου 2025

Κάθε Σάββατο, 21.00 και Κυριακή, 20.00

Τιμές εισιτηρίων:

Κανονικό : 16 ευρώ

Φοιτητικό, κάτω των 25 ετών, άνω των 65 : 14 ευρώ

Άνεργοι, ατέλειες, Α.Μ.Ε.Α.  : 10 ευρώ

ΕΙΔΙΚΗ ΠΡΟΣΦΟΡΑ ΣΤΟ MORE.COM

Όλες οι παραστάσεις, μόνο με 10€ στην προπώληση –
για λίγες ημέρες ακόμη!

https://www.more.com/gr-el/tickets/theater/nekri-fysi-se-xantaki-tou-faousto-parabintino