Ένα ξεχωριστό βιβλίο που διάβασες τον τελευταίο καιρό;

Τα κατά Α.Γ πάθη – Clarise Lispector. Είναι πλέον το αγαπημένο μου βιβλίο και όσο και αν το διαβάζεις ξανά και ξανά φωτίζονται συνεχώς αλλά σημεία είναι ένα βιβλίο γεμάτο από αλήθεια που δεν φτάνει ολόκληρη ζωή για να το διαβάσεις πραγματικά.

Μουσικές που αγαπάς;

Κυρίως ξένη μουσική. Κλασική, Jazz, Alternative Rock κ.α. Νομίζω ακούω λίγο από τα πάντα. Πάντως είτε ξένα είτε ελληνικά προτιμώ τα παλιά τραγούδια. 

Το τελευταίο τραγούδι-εμμονή;

Elvis Presley – Suspicious minds

Μια ταινία για να δει κανείς απόψε;

Κασσαβέτη. Όποια ταινία και να διαλέξεις είναι ξεχωριστή (πχ. A woman under the influence, Faces, Minnie and  Moskowitz). Και η Gena Rowlands!! Μια από τις καλύτερες ηθοποιούς που εχουν υπάρξει. Σε κάθε μία από τις ταινίες του τελείως διαφορετική και πάντοτε αληθινή.

Μια θεατρική παράσταση που θυμάσαι;

Όταν έκλαψε ο Νιτσε, στο Θέατρο της Οδού Κεφαλληνίας σε σκηνοθεσία Α. Καραζήση, Ν. Χατζόπουλου. 

Ένα ξεχωριστό ταξίδι;

Στο Μεξικό. Θέλω όχι μόνο να πάω αλλά να ζήσω και για λίγο εκεί. Μου αρέσει τόσο πολύ η κουλτούρα τους ή μουσική τους, το φαγητό. Έμαθα και μόνη μου τη γλώσσα τους οπότε κάτι με τραβάει εκεί. Το σίγουρο είναι πως όταν πάω το πρώτο πράγμα που θα κάνω είναι να τραγουδήσω μαζί με  Mariachi.

Μια ξεχωριστή βόλτα στην πόλη;

Δεν μεγάλωσα στο κέντρο της Αθήνας οπότε δεν είμαι λάτρης της πόλης. Ένα μέρος όμως που μου αρέσει αρκετά είναι η Πλάκα. Εκεί με τα μαγαζιά με τη ζωντανή μουσική και τα λουλούδια.

Πότε και πως ξεχνάς τον χρόνο που περνάει;

Περνώντας χρόνο με φίλους ή σε ταξίδια ανακαλύπτοντας νέα μέρη ή μελετώντας σειρές, ταινίες και ηθοποιούς (με πιάνουν πολλές φορές εμμονές και μπορώ να το κάνω για ώρες, από μικρή, βλέποντας τα ίδια και τα ίδια ξανά και ξανά με τον ίδιο πάντα ενθουσιασμό. Να προσπαθώ να μιμηθώ πως το έκανε αυτός, ποια λειτουργία έχει, πότε πήρε ανάσα, πως τόνισε κλπ ). 

Για ποιο λόγο χαμογέλασες τελευταία φορά;

Πήγα πρόσφατα στο μέρος που μεγάλωσα(στα Καλύβια) και ένιωσα μετά από πολύ καιρό ότι είμαι σπίτι μου. Δεν υπάρχει πλέον το πατρικό μου εκεί αλλά οι αναμνήσεις, οι μυρωδιές, οι άνθρωποι μου , ο αέρας, η νύχτα, όλα εκεί είναι πολύ διαφορετικά δεν μπορώ να το εξηγήσω. Κάπως αυτή η ησυχία… Τέλος πάντων εκεινο το βράδυ όταν έφυγα από κει χαμογέλασα. 

Τι σου δίνει ανακούφιση στην καθημερινότητα;

Οι φίλοι μου μια τεκίλα στο χέρι και χορός με αγαπημένα τραγούδια.

Τι κάνει την καθημερινότητά σου ενδιαφέρουσα;

Η τέχνη σε όλες τις μορφές της. Υπάρχει παντού. Ειδικά στη φύση. Οπότε όπου και να είμαι προσπαθώ να παρατηρώ αυτές τις μικρές λεπτομέρειες και έτσι όλα μοιάζουν πιο όμορφα. 

Η Μάρω Γκόρτσου συμμετέχει στην παράσταση του έργου «Η Ήμερη» του Φ. Ντοστογιέφσκι που παρουσιάζεται στο Θέατρο Σφενδόνη σε μετάφραση Λευτέρη Βογιατζή και σκηνοθεσία Δανάης Καρούμπη και Ανθής Κολέση.