Ένα ξεχωριστό βιβλίο που διάβασες τον τελευταίο καιρό; Ένα βιβλίο που πρέπει να διαβάσει κανείς «οπωσδήποτε»;

Ο καλύτερος μου φίλος μου έκανε δώρο το “Σιντάρτα” του Έρμαν Έσσε. Το αγάπησα αυτό το βιβλίο και αυτόν τον συγγραφέα. Και θα το ξαναδιαβάσω σύντομα.

 Μουσικές που αγαπάς; Το τελευταίο τραγούδι-εμμονή;

Αγαπώ όλα τα είδη μουσικής. Όλα, με κάποιες μικρές εξαιρέσεις. Περισσότερο απ’ όλα αγαπώ την κλασσική μουσική. Την ακούω και μπορώ να την ακούω σε κάθε στιγμή της ημέρας, αλλά πάντα όταν ξυπνάω. Από τα πρώτα πράγματα που κάνω είναι να βάλω να ακούσω κλασσική μουσική. Αγαπώ όμως και τα παραδοσιακά, την τζάζ, την ροκ, τα ρεμπέτικα και πολλά άλλα. Αυτή την περίοδο, τους τελευταίες μήνες, σχεδόν κάθε μέρα ακούω “Το Άρωμα”, ένα παραδοσιακό της Λέρου, στην εκτέλεση των Santa Bella. Πιθανότατα γιατί μου θυμίζει τις διακοπές μου, παρόλο που δεν πήγα στην Λέρο.

 Μια ταινία για να δει κανείς απόψε;

Ουφ! Άλλη τρέλα που έχω με τις ταινίες! Για απόψε και για πάντα οι ταινίες που παίζει ο  Daniel Day-Lewis.

Μια θεατρική παράσταση που θυμάσαι;

Έχω δει πάρα πολλές παραστάσεις και πολλές πολύ καλές. Φυσικά οι περισσότερες στην Ελλάδα. Όταν ταξιδεύω στο εξωτερικό, πάντα εκτός από το να πάω στα μουσεία της κάθε πόλης, βλέπω και θέατρο. Το 2011 πήγα στη Νέα Υόρκη. Είδα εκεί κάποιες παραστάσεις. Θυμάμαι πως όταν είδα το “Wicked” βγήκα από το θέατρο κλαίγοντας και τρέμοντας από την ομορφιά αυτού που είδα. Το ίδιο έπαθα στην μοναδική φορά που είδα τον Ian McKellen τo 2019. Δεν μπορούσα να μιλήσω μετά. Και στην Ελλάδα φυσικά έχω νιώσει το ίδιο αρκετές φορές. Έχουμε πολύ καλό θέατρο και εξαιρετικούς ηθοποιούς. Στο νου μου έρχεται η «Ευτυχία Παπαγιαννοπούλου» με τη Νένα Μεντή, την είδα τρεις φορές, ήταν αριστούργημα.

 Ένα ξεχωριστό ταξίδι;

Τέλος του 2019 ταξίδεψα μόνη μου για πρώτη φορά και πήγα Λονδίνο-Δουβλίνο-Λισαβόνα. Πέρασα υπέροχα…

Μια ξεχωριστή βόλτα στην πόλη;

Αγαπώ να κάνω βόλτα στην Πλάκα…όπως πολλοί…Περπάτημα πολύ ώρα, καφές σε ένα καφενείο, αν είμαι μόνη μου, πάντα με ένα βιβλίο, αν όχι κουβέντα με τους φίλους μου και χάσιμο στα στενά.

 Πότε και πως ξεχνάς τον χρόνο που περνάει;

Με διάφορα… όταν ασχολούμαι με τα 120 φυτά που έχω, όταν πλέκω, όταν καταπιάνομαι με τις μεταφράσεις θεατρικών έργων, όταν καθαρίζω το σπίτι μου, βάζοντας αγαπημένες μουσικές και χορεύοντας παράλληλα.

Για ποιο λόγο χαμογέλασες τελευταία φορά;

Χαμογέλασα και χαμογέλασε η ψυχή μου όταν έκανα πρεμιέρα στις 19 του μήνα, στο «Σέρρα» και ξαναβρέθηκα στην σκηνή μετά από ενάμιση χρόνο. Χαμογελώ όμως κάθε μέρα με διάφορα, θέλω να χαμογελώ, να είμαι ανοιχτή σε  λόγους απλούς για να το κάνω.

Τι σου δίνει ανακούφιση στην καθημερινότητα;

Οι άνθρωποι που έχω στην ζωή μου και οι σχέσεις που έχω δημιουργήσει μαζί τους. Τι αξίζει παραπάνω από τις σχέσεις μας με τους ανθρώπους και με τον εαυτό μας;

Τι κάνει την καθημερινότητά σου ενδιαφέρουσα;

Η διάθεση μου κάθε μέρα να εξελίσσομαι. Σε οτιδήποτε. Να μαθαίνω κάτι καινούριο. Αυτό με κρατάει σε ένα ενδιαφέρον με την ζωή. Θέλω όσο ζω να μαθαίνω.

Το επικό μυθιστόρημα του Γιάννη Καλπούζου «Σέρρα –Η ψυχή του Πόντου» ανεβαίνει σε θεατρική διασκευή στο Θέατρο ΠΟΛΗ στις 12 Νοεμβρίου 2021 σε ερμηνεία της Χρύσας Παπά και σκηνοθεσία του Σωτήρη Χατζάκη.

Η Χρύσα Παπά αφηγούμενη τη Σέρρα, την ψυχή του Πόντου, υποδύεται πολλούς ανδρικούς και γυναικείους ρόλους σε διαδοχικές μεταμορφώσεις, έτσι ώστε στα μάτια του θεατή να ξετυλίγεται η τοιχογραφία του ποντιακού ελληνισμού από το 1910 έως το 1962 στην Τουρκία και στη Σοβιετική Ένωση.