Ο θρύλος του 1900, μια παράσταση βασισμένη στο θεατρικό μονόλογο του Alessandro Baricco «Novecento», παρουσιάζεται για 2η χρονιά στο Θέατρο Θησείον. Η προσαρμογή, η μουσική και η σκηνοθεσία  είναι του Γιάννη Φίλια και του Δημήτρη Σταματελόπουλου. Ένας μονόλογος πάνω στο νερό μετατρέπεται σε μουσικό διάλογο πάνω στη σκηνή. Άλλοτε από τη θέση του αφηγητή, άλλοτε ερμηνεύοντας τους κεντρικούς χαρακτήρες, δυο άντρες με όχημα πρωτότυπες jazz μουσικές συνθέσεις, ζωντανεύουν μ’ ένα πιάνο και μια τρομπέτα τη μοναδική ιστορία του Χιλιαεννιακόσια, του πιανίστα που γεννήθηκε πάνω σε ένα υπερωκεάνιο και δεν πάτησε ποτέ το πόδι του στη στεριά. Η γνωριμία του με τον Τιμ Τιούνυ και η βαθιά φιλία τους, θα μας μεταφέρουν στις δεκαετίες του ‘20 και του ‘30, σ’ ένα συγκινητικό ταξίδι στην ανθρώπινη φύση καταμεσής ενός jazz ωκεανού. Ο Γιάννης Φίλιας μας μίλησε για το θεατρικό ταξίδι στην θάλασσα της μουσικής.

Τι σας συγκινεί στο έργο του Αλεσάντρο Μπαρίκο; 

Η αμεσότητά του. Ο Baricco μιλάει κατευθείαν στην ψυχή του ηθοποιού (όπως και κάθε είδους καλλιτέχνη, που ταυτίζεται με τον ήρωα). Έτσι δε σου αφήνει κανένα περιθώριο να μη γίνεις και εσύ άμεσος με το κοινό σου.

Πώς δουλέψατε για να γίνει παράσταση; Οδηγός σας ήταν το κείμενο ή η μουσική;

Δουλέψαμε όπως κάποιος που μπαίνει στη θάλασσα για να νιώσει την εμπειρία του νερού. Δεν είχαμε σκοπό να φτάσουμε κάπου. Σιγά – σιγά το κολύμπι μας συντονίστηκε, και αρχίσαμε να βλέπουμε στεριά – σκοπό – επιθυμητό αποτέλεσμα. Οδηγός μας υπήρξε το κείμενο, ένα κείμενο που σα να ζητούσε να ξαναγεννηθεί. Αυτό κάναμε, το ξαναγεννήσαμε. Κι η μουσική ήρθε να γίνει το «ευ ζην» αυτής της νέας ζωής.

Η ζωή μας καθοδηγείται από τις συνειδητές μας επιλογές ή από τυχαία γεγονότα;

Η δύναμη της επιλογής είναι μεγάλη. Για μας, είναι συνώνυμη της αναπνοής. Τόσο που, ακόμα κι αν επιλέξεις να σε ορίζουν τυχαία γεγονότα, αυτό μεν θα γίνει. Και πάλι όμως εσύ θα το έχεις επιλέξει.

Είναι προτιμότερο να αντιμετωπίζουμε την ζωή σαν κάτι ρευστό ή να διατηρούμε σταθερά σημεία;

Όσες σταθερές σημαδούρες κι αν έχει κανείς στην ατζέντα του, δεν υπάρχει ζωή χωρίς κίνηση. Η στάση είναι θάνατος. Ακόμα και όταν στέκεσαι, στέκεσαι για να εισπράξεις την κίνηση του χρόνου γύρω σου. Έτσι και ο ήρωας του έργου, ο Χίλιαεννιακόσια, δε μπορεί να ζήσει και να δημιουργήσει μακριά από το υγρό στοιχείο, τη ρευστότητα, τη μεταβλητότητα, τη μαγεία.

 Τι νέο μάθατε από αυτή τη δουλειά; Ποιο ήταν το προσωπικό κέρδος;

Μάθαμε να είμαστε περήφανοι για τα βήματά μας, λίγα ή πολλά, μικρά ή μεγάλα. Κυρίως όμως, μάθαμε να μην είμαστε ηττοπαθείς, όταν δεν κάνουμε ένα βήμα. Αν γυρίσεις την πλάτη και επιστρέψεις στο πλοίο σου, δε σημαίνει ότι είσαι δειλός. Κάποιος λόγος υπήρχε, που σε κράτησε μακριά από τη στεριά.

Τι σας δίνει χαρά και δύναμη στην καθημερινότητα;

Η δημιουργία, σε όλες της τις μορφές και κλίμακες. Από τον πρωινό καφέ, μέχρι το μάζεμα των σκηνικών αργά το βράδυ, η δημιουργικότητα είναι για μας απαραίτητο συστατικό της ζωής.

ΣΥΝΤΕΛΕΣΤΕΣ
Μετάφραση – Σκηνοθεσία – Μουσική: Γιάννης Φίλιας / Δημήτρης Σταματελόπουλος
Σχεδιασμός ήχου: Γιώργος Artracks R. Studios
Φωτογραφίες – βίντεο: Κωνσταντίνα Μαρίνου

ΠΑΙΖΟΥΝ
Δημήτρης Σταματελόπουλος (Τιμ Τιούνυ, τρομπετίστας)
Γιάννης Φίλιας (Χιλιαεννιακόσια, πιανίστα)

INFO

«Θησείον, ENA ΘΕΑΤΡΟ ΓΙΑ ΤΙΣ ΤΕΧΝΕΣ»

Τουρναβίτου 7, Αθήνα (Ψυρρή)

Τηλ. 210 3255444