Στο Θέατρο Μπιπ παρουσιάζεται το έργο του Ανδρέα Στάικου, Κλυταιμνήστρα;.  Η Κλυταιμνήστρα και η Ηλέκτρα συναντιούνται για να κλείσουν παλιούς λογαριασμούς. Δύο ηθοποιοί συναντιούνται για να εξερευνήσουν τις δυνατότητές τους στο θέατρο, κινούμενες στα αιώνια ζητήματα και ερωτήματα που πραγματεύονται οι μύθοι, οι τραγωδίες, το θέατρο, η ζωή. Η Χριστίνα Δενδρινού μας μίλησε για τις αναζητήσεις, τις προκλήσεις και τις χαρές της παράστασης που έχει ως κέντρο τον μύθο -ξεκινώντας από πολλές και διαφορετικές οπτικέ γωνίες-, τον ηθοποιό, τον άνθρωπο. 

Γιατί οι αρχαίες τραγωδίες αποτελούν πηγή έμπνευσης ακόμα και σήμερα;

Οι αρχαίες τραγωδίες είναι και θα είναι κατά τη γνώμη μου πάντα επίκαιρες και πηγή έμπνευσης γιατί ασχολούνται με την ουσία της ανθρώπινης φύσης. Όλα είναι μεγεθυμένα και βιώνονται στο έπακρον και παρόλο που άλλοτε περισσότερο, άλλοτε λιγότερο οι θεοί παρεμβαίνουν ή κάνουν αισθητή την παρουσία τους, ο άνθρωπος είναι αυτός που θα αποφασίσει για την πράξη του και θα υποστεί τις συνέπειες της. Οι τραγωδίες μιλάνε για τα ανθρώπινα πάθη, είναι ανθρωποκεντρικές. Γι’αυτό και πάντα επίκαιρες.

Τι σας γοητεύει στην παράσταση;

Στην παράσταση με γοητεύει η εναλλαγή των ειδών του θεάτρου. Καθώς και τα κενά, οι σιωπές ανάμεσα σ αυτές τις εναλλαγές.

Μπορούμε να δώσουμε απαντήσεις στα μεγάλα ερωτήματα της ζωής;

Γενικά η μόνη βεβαιότητα στη ζωή είναι ο θάνατος. Η ζωή είναι ερωτήσεις και όχι απαντήσεις. Το θέατρο εγείρει ερωτήματα για τη ζωή τα οποία, απαντιούνται, όχι όμως για “κλειδώσουμε” απαντήσεις και να εφησυχάσουμε, αλλά για να δούμε κάτι από μια άλλη σκοπιά και να προχωρήσουμε στην επόμενη ερώτηση. Δε σταματάμε να ρωτάμε όσο ζούμε και αυτό μας εξελίσσει. Φυσικά έχω θέσει και συνεχίζω να θέτω ερωτήσεις στον εαυτό μου και στην Ηλέκτρα, το ρόλο που υποδύομαι στο έργο αυτό.

Το θέατρο βοηθάει;

Το θέατρο αφυπνίζει. Και τουλάχιστον εμένα προσωπικά με βοηθάει. Θεωρώ ότι  κάθε άνθρωπος που θέτει ερωτήματα στους άλλους και στον εαυτό του βοηθιέται έστω και λίγο. Το θέατρο εγείρει ερωτήματα, άρα ναι βοηθάει.

Επηρεάζονται οι βασικές αλήθειες της ύπαρξης (έρωτας, φιλία κλπ) από την κάθε εποχή ή παραμένουν πάντα ίδιες;

Οι βασικές αλήθειες με τη φιλοσοφική τους έννοια παραμένουν αυτές που είναι, διαχρονικές, όπως και οι τραγωδίες. Αυτό που μεταβάλλεται είναι η αντίληψη του ανθρώπου γι’αυτές τις αλήθειες σε κάθε εποχή. Στην προκειμένη των περιπτώσεων οι διαχρονικές αξίες του έρωτα, του θανάτου φιλτράρονται μέσα από το βλέμμα των δύο αυτών διαχρονικών ηρωίδων.

Υπάρχουν πολλές οπτικές γωνίες για να δούμε ένα θέμα (ή μία σκηνή θεατρικού έργου) ή πάντα κυριαρχεί μία;

Ωραία ερώτηση γιατί αυτό πραγματεύεται και το έργο. Ο Ανδρέας Στάικος στην “Κλυταιμνήστρα;” παίρνει ένα θέμα τη συγκρουσιακή σχέση Κλυταιμνήστρας- Ηλέκτρας των αρχαίων τραγικών και την παρουσιάζει μέσα από πολλές οπτικές γωνίες.

Πως δουλέψατε κατά την προετοιμασία της παράστασης; 

Το είδαμε από διαφορετικές οπτικές γωνίες το θέμα, κάνοντας πολλούς αυτοσχεδιασμούς και τελικά πήραμε όσα περισσότερα μπορούσαμε για να στηρίξουμε την κυρίαρχη ιδέα ότι αυτές οι δύο είναι ηθοποιοί μπουλουκιών και αυτό που κάνουν είναι ουσιαστικά ένα παιχνίδι θεατρικό. Το κείμενο του Ανδρέα Στάικου είναι πολύ μεστό και δυνατό και ουσιαστικά σε οδηγεί στο θεατρικό παιχνίδι.

Ποιο ήταν το προσωπικό σας κέρδος από την διαδικασία;

Καταρχάς γνώρισα τον Ανδρέα Στάικο. Είναι πολύ σπάνιο είναι να μπορείς να μιλήσεις με τον συγγραφέα για να σου πει αν αυτό που κάνεις, έστω πλησιάζει αυτό που είχε στο μυαλό του, όταν έγραφε τον ρόλο σου. Ακόμα, κέρδος έχω απ’τη συνεργασία μου με την συνάδελφό Μαρία Μπρανίδου και την σκηνοθέτιδα Ζωρζίνα Τζουμάκα, με εξέλιξε σαν ηθοποιό. Τέλος το ίδιο το έργο αποτελεί μια πρόκληση για τον ηθοποιό, γιατί πρέπει να είσαι 80 λεπτά επί σκηνής και να μεταπηδάς απ το ένα θεατρικό είδος στο άλλο.

Ποιο κομμάτι του κειμένου ξεχωρίζετε; Γιατί;

Ξεχωρίζω τη μεταμόρφωση της Ηλέκτρας σε Κλυταιμνήστρα -ή ας το πούμε την απόπειρα μεταμόρφωσης της σε γυναίκα ερωτική- γιατί σπάει το κατεστημένο που θέλει την Ηλέκτρα “στεγνή” μη ερωτική γυναίκα που την ενδιαφέρει, μόνο το πένθος της για τον αδικοχαμένο πατέρα της και η αποκατάσταση της τάξης των πραγμάτων. Μεταμορφώνεται σε ένα θηρίο, με περίσσεια σεξουαλικότητα, που όμως δεν ξέρει πώς να διαχειριστεί. Αυτό λοιπόν ήταν μια απ τις προκλήσεις του ρόλου και του έργου, και μου αρέσουν οι προκλήσεις.

Κλυταιμνήστρα; του Ανδρέα Στάικου

Συντελεστές

Σκηνοθεσία: Ζωρζίνα Τζουμάκα
Σκηνικά / Κοστούμια: Άση Δημητρολοπούλου
Σχεδιασμός Φωτισμών: Βασίλης Κλωτσοτήρας
Επιμέλεια Κίνησης: Κωνσταντίνος Καρβουνιάρης
Φωτογραφίες: Νικολέττα Γιαννούλη
Trailer: Γιάννης Μπουγιούκας, Θοδωρής Αρμάος

Παίζουν:
Χριστίνα Δενδρινού
Μαρία Μπρανίδου

Θέατρο μπιπ
Αγίου Μελετίου 25 & Κυκλάδων
213 0344074

Από 18 Νοεμβρίου μέχρι 11 Φεβρουαρίου
Παρασκευή & Σάββατο στις 21:00