-Ήρθα. -Ήρθες. – Κι εσύ ήρθες. – Κι εγώ ήρθα… – Ήρθαμε κι οι δύο!

– Αυτό το καταφέραμε.

Μια σκαλωσιά, ένα εμπόδιο που αναγκάζει δύο πρόσωπα να βρίσκονται ξανά και ξανά για να καταφέρουν να το ξεπεράσουν ώστε να πετύχουν τον στόχο τους, να μπουν σε μία δημοτική βιβλιοθήκη και να κλέψουν ένα σημαντικό χειρόγραφο για να το πουλήσουν. Μια σκαλωσιά, ένα εμπόδιο που εμποδίζει μια επιθυμία και μία διαδρομή για να αποκαλύψει μία νέα. Σκαλωσιά, το έργο της Μαριάννας Λιανού που θα παρουσιαστεί στο θέατρο TempusVerum-Εν Αθήναις σε σκηνοθεσία της συγγραφέως και της Άννας Χανιώτη με τους Χαρά Τζόκα και Σταύρο Τσιτσόπουλο. Η παράσταση, που θα κάνει πρεμιέρα την Παρασκευή 11 Ιανουαρίου 2019, θα παρουσιάζεται κάθε Τετάρτη και Παρασκευή στις 19.00. Οι συντελεστές της παράστασης μας μίλησαν για την αφετηρία, την μέχρι τώρα κοινή διαδρομή τους και τις συν-κινήσεις της.

Μαριάννα Λιανού

Τι κινητοποίησε την συγγραφή του έργου;

Ήμουν σε ένα live, είχα κάτσει πίσω πίσω και κάτω γιατί ήμουν κουρασμένη. Έβλεπα μπροστά μου μόνο πόδια ανθρώπων να κινούνται στο ρυθμό κι εγώ δεν μπορούσα να κουνήσω ούτε το δαχτυλάκι μου. Κάπου εκεί κάτι γεννήθηκε. Γύρισα σπίτι και έγραψα τις πέντε πρώτες σκηνές. Μέσα από την ανάγκη μου να μιλήσω γι’ αυτή τη στιγμή, και με πολλή βοήθεια από το Στούντιο Συγγραφής Θεατρικού έργου του Εθνικού, συνάντησα τη χαρά του να δουλεύω με αυτούς τους ανθρώπους. Κι όλα πήραν το δρόμο τους.

Ποια η διαδρομή μέχρι να γίνει παράσταση; Ανταποκρίνεται το αποτέλεσμα στην αίσθηση της αρχής;

Έχετε ανέβει Αύγουστο το βράχο της Μονεμβασιάς χωρίς καπέλο και νερό; Λένε όμως πως η θέα από την Πάνω Πόλη είναι μαγευτική.

Πόσο σημαντικά είναι τα χειρόγραφα και τα έντυπα στην εποχή μας;

Κάτι χειροπιαστό είναι ένα βήμα πιο κοντά στις αισθήσεις μας. Μπορώ να το μυρίσω, να το τσαλακώσω, να το ακούσω να σκίζεται, να δω την παραμικρή του ατέλεια. Σε μια εποχή που πολλά πράγματα κινούνται κυρίως μέσα στο μυαλό μας εμένα μου αρέσει να κρατάω και κάτι στα χέρια μου.

Άννα Χανιώτη

Πως δουλέψατε για να γίνει παράσταση το κείμενο;

Εξερευνώντας λέξη-λέξη την ιστορία του κειμένου και συνδέοντας την με την καθημερινότητα μας και τις δικές μας ιστορίες. Κάνοντας συνένοχους όλους τους συντελεστές και αντιμετωπίζοντας κάθε πρόβα σαν μια συνάντηση των χαρακτήρων του έργου αλλά και των χαρακτήρων μας.

Ποιο ήταν το προσωπικό κέρδος από την διαδικασία;

Να μάθω να φτιάχνω  ένα πάζλ με πάρα πολλά κομμάτια, χωρίς οδηγίες χρήσης και χωρίς να γνωρίζω την τελική του εικόνα. Ευτυχώς όχι μόνη μου.

Τι ονειρεύεσαι για το τώρα και τι για το αύριο;

Να απολαμβάνω στις στιγμές του τώρα με ειλικρίνεια και εμπιστοσύνη, απαλλαγμένη από τα εμπόδια του χθες και τα άγχη του αύριο. Να τις ζω με την αθωώτητα ενός παιδιού και την ωριμότητα ενός ενήλικα. Όσο για τα όνειρα του αύριο; Πολλά. Αλλά ας έρθει και βλέπουμε!

Χαρά Τζόκα

Τι σε συγκινεί στο έργο;

Με κινεί προς τους άλλους και προς τον εαυτό μου. Με κινεί προς το τώρα και την ουσία των πραγμάτων. Είναι ένα σύγχρονο έργο και το διακρίνω  παντού γύρω μου. Τα δύο πρόσωπα του έργου, έρχονται ο καθένας μόνος του και καταλήγουν στο μαζί. Αυτή η διαδρομή, στην πραγματική ζωή μπορεί να κρατήσει λίγα λεπτά, μερικές εβδομάδες, μήνες, χρόνια ή να μην ολοκληρωθεί και ποτέ. Με συγκινεί λοιπόν που τα δύο αυτά πρόσωπα, οδηγούμενοι από την ανάγκη τους για ένα καλύτερο αύριο, προσπερνούν τις προσωπικές τους δυσκολίες και μετατοπίζονται ως προς τον άλλο. Χρησιμοποιούν τις δυσκολίες τους ως εφόδια, αρχίζουν να παίρνουν τους εαυτούς τους λιγότερο στα σοβαρά και εμπιστεύονται τον άλλο. Αυτό έχει πολλαπλή σύνδεση σε ποικίλους τομείς της ζωής μας και είναι μαγικό.

Τι απαιτεί από εμάς μια πραγματική συνάντηση;

Απαιτεί την παρουσία μας. Να έχουμε την πρόθεση να συναντήσουμε τον άλλο. Να έχουμε δημιουργήσει μέσα μας όλες τις κατάλληλες προυποθέσεις για να συμβεί. Να είμαστε έτοιμοι για αυτήν. Μια ειλικρινής συνάντηση απαιτεί να είμαστε συνειδητά σε ένα συγκεκριμένο μέρος και ανοιχτοί ως προς τον άλλο, τους άλλους, τον ίδιο μας τον εαυτό.

Τι αγάπησες σε αυτή την παράσταση;

Στη «Σκαλωσιά» αγαπώ τα πάντα. Το έργο, τους ανθρώπους, τη διαδικασία. Αγαπώ το γεγονός πως με τον Σταύρο, τη Μαριάννα και την Άννα κάνουμε αυτή την παράσταση επειδή μας αφορά αληθινά αυτό που πραγματεύεται. Είναι για όλους μας συνειδητή επιλογή να χωρέσουμε μέσα στα διόλου εύκολα προγράμματά μας, τη δημιουργία της «Σκαλωσιάς». Και έχοντας αυτή την αφετηρία, παρατηρούμε γύρω μας όλα τα κομμάτια του παλζ να ενώνονται σιγά-σιγά και να βρίσκουν τη θέση τους. Η «Σκαλωσιά» είναι η πρώτη παράσταση που εμπλέκομαι εξ αρχής στην δημιουργία της. Η ιδέα υπήρχε καιρό, αλλά περιμέναμε την κατάλληλη στιγμή για να υλοποιηθεί. Και ήρθε! Νιώθω πολύ τυχερή  που υπάρχουν όλοι αυτοί οι υπέροχοι άνθρωποι γύρω μου και τους ευχαριστώ πολύ.

Σταύρος Τσιτσόπουλος

(Πως)  Μπορούμε να γνωρίσουμε πραγματικά έναν άλλο άνθρωπο;

Δεν εξαρτάται μόνο από εμάς πρέπει και ο άλλος να είναι ανοιχτός, διαθέσιμος. Μια μέρα, τυχαία, ενώ καθόμουν σε ένα παγκάκι στο λιμάνι της Καβάλας, μέσα σε δύο ώρες γνώρισα ουσιαστικά έναν ηλικιωμένο κύριο. Φαινόταν στα μάτια του ότι ήθελε να μοιραστεί τις ιστορίες του και είχε βρει τον κατάλληλο ακροατή. Αυτή η εμπειρία βεβαία δεν είναι το σύνηθες. Στην δραματική σχολή του Ωδείου Αθηνών όπου ήμουν για τρία χρόνια ως φοιτητής είχα την ευκαιρία να γνωρίσω πραγματικά κάποιους ανθρώπους διότι οι συνθήκες της καθημερινής τριβής μας το επέτρεπαν και τους ευχαριστώ πολύ γι αυτό γιατί γνωρίζοντάς τους άρχισα να ανακαλύπτω πράγματα που δεν είχα συνειδητοποιήσει για τον εαυτό μου. Νομίζω ότι όταν μπορείς να καταλάβεις τι θέλει να σου πει ο άλλος μόνο μ’ ένα κοίταγμα, είσαι σε κάλο δρόμο. Μάλλον…

Τι εμποδίζει τους ήρωες να πραγματοποιήσουν το σχέδιό τους;

Ο καθένας έχει  να αντιμετωπίσει διαφορετικά εμπόδια. Κυρίως προσωπικούς φόβους. Είναι δύσκολο να ξεγελάσεις το μυαλό σου και να κάνεις την υπέρβαση βάζοντας το ψυχικό σου εκτόπισμα σαν οδηγό και όχι υπηρέτη. Για παράδειγμα ο ένας δεν μπορεί να περάσει κάτω από μια σκαλωσιά γιατί νιώθει ότι θα έρθει το τέλος του κόσμου δηλαδή το τέλος του. Ο χαρακτήρας που υποδύομαι εγώ έχει αδυναμία στο να οργανώσει μια πρωτοβουλία μόνος του, να πάρει το ρίσκο της προσωπικής ευθύνης, λειτουργεί παρορμητικά και κινούμενος από το ένστικτο του. Χωρίς  την βοήθεια του άλλου όμως δεν μπορεί να προχωρήσει.

Τι νέο έμαθες στην πορεία αυτής της παράστασης και μέχρι σήμερα;

Εννοείς στην διάρκεια των προβών. Γιατί η παράσταση ξεκινάει στις 11 Ιανουαρίου του 2019, στο Tempus Verum ,στις 19.00 (βρήκα ευκαιρία να κάνω προώθηση …). Καθένας από τους συντελεστές φέρνει κάποιες αποσκευές στο ταξίδι που λέγεται πρόβα. Οι αποσκευές είναι η διαδρομή μας, οι επιτυχίες και οι αποτυχίες μας, τα πιστεύω μας, η αισθητική μας, η στάση που έχουμε απέναντι σε ανθρώπους εντός και εκτός θεάτρου. Είμαι τυχερός γιατί βασικό συστατικό είναι η αγάπη και ο σεβασμός για τις αποσκευές του καθενός. Ε, εκείνη την στιγμή λες, δεν χρειάζεται να αποδείξω τίποτα και σε κανέναν και άπλα βουτάς είτε αυτό είναι πισίνα θερμαινόμενη είτε βάθρα στην Σαμοθράκη.

Συντελεστές παράστασης:

Συγγραφέας: Μαριάννα Λιανού

Σκηνοθεσία: Μαριάννα Λιανού, Άννα Χανιώτη

Σκηνογραφία: Τίνα Τζόκα

Σχεδιασμός ήχου: FasmaTwist

Σύνθεση τραγουδιού: Δεσποινίς Τρίχρωμη
Φωτισμοί: Εβίνα Βασιλακοπούλου
Φωτογραφίες/teaser: Αναστασία Γιαννάκη
Artwork και σχεδιασμός αφίσας: Γιώργος Γούσης

Παίζουν: Χαρά Τζόκα, Σταύρος Τσιτσόπουλος

Info:

Τοποθεσία: ΘέατροTempusVerum-Εν Αθήναις, Ιάκχου 19- Γκάζι (Μετρό-Κεραμεικός)

Ημερομηνία: Πρεμιέρα: Παρασκευή 11 Ιανουαρίου 2019, στις 19:00. Ημέρες & ώρες παραστάσεων: κάθε Τετάρτη & Παρασκευή στις 19:00. Διάρκεια: 60’

Τιμές Εισιτηρίων: 10€, 7€ (μειωμένο), 5€ (ατέλειες)

Πληροφορίες-Κρατήσεις εισιτηρίων: Τηλ.: 210-3425170