Διαβάζετε καθημερινά;
Μ’ έναν τρόπο ναι, μπορεί να μην ακολουθώ την γραμμική αφήγηση ενός βιβλίου, αλλά συνήθως έχω μαζί μου κάποιο βιβλίο να με συντροφεύει μες τη μέρα, ακόμη κι αν δεν προλαβαίνω να το ανοίξω τελικά. Συνήθως είναι κάτι που έχω διαβάσει πολλές φορές.

Από ποια ανάγκη σας προκύπτει η αναγνωστική συνήθεια;
Νομίζω είναι μία ανάγκη σύμφυτη της ανθρώπινης ύπαρξης. Μεταθέτει την βαρβαρότητα της ύλης σε μία ανώτερη κατανόηση και σύνθεση αυτού του κόσμου. Είναι ένα μονοπάτι στον δρόμο της προσωπικής αλήθειας.

Τι προσφέρει στην ζωή σας;
Μου υπενθυμίζει ότι η ουτοπία είναι η μόνη πραγματικότητα.

Πως διαλέγετε ποιο βιβλίο θα διαβάσετε;
Από φίλους που μοιραζόμαστε κοινό όραμα και αξίες, από την ενδεχόμενη ανάγκη μιας δραματουργικής έρευνας, από ένστικτο, από την έκπληξη της στιγμής διαβάζοντας ένα σέκσυ οπισθόφυλλο.

Ποιος είναι ο ορισμός του καλού βιβλίου;
Είναι αυτό πού ανοίγει πεδία νέων προοπτικών.

Ποια είναι η ιδανική συνθήκη διαβάσματος; Που διαβάζετε συνήθως;
Απολαμβάνω να διαβάζω τυχαία μέρη-σημεία ενός βιβλίου και μετά να ρεμβάζω και να “κολλάει το μάτι μου.” Να σταματάω και να διαβάζω στον δρόμο. Να ξεκινάω ένα βιβλίο από το τέλος. Ή να διαβάζω από τη μέση προς το τέλος και να αφήνω για το τέλος, την αρχή. Πού διαβάζω δεν έχει καμία σημασία, αρκεί να μην κρυώνω κατουριέμαι και πεινάω.

Ο Κάφκα είπε: «Τα βιβλία που έχουμε ανάγκη είναι εκείνα που πέφτουν σαν το τσεκούρι στην παγωμένη θάλασσα της ψυχής». Υπάρχουν βιβλία που σας έχουν κάνει να νιώσετε έτσι; Αν ναι, ποια;
Ξεκίνησα να διαβάζω μεγάλη για τα δεδομένα που έχω τώρα στο κεφάλι μου, δεν είχα μάθει να διαβάζω από μικρή, ξαφνικά, μετά από ένα σοκ στα 16 μου, κατάλαβα ότι ήμουν ένα κτίριο χωρίς θεμέλια, ένα χωράφι χωρίς σπορά. Αδυνατούσα να υποστηρίξω τις σκέψεις μου, επιζητούσα μία κατάσταση αρμονίας, όντας ένας άνθρωπος που έχει δουλέψει μονοπωλιακά με το σώμα του. Το αναφέρω διότι το “τσεκούρι” που παρομοιάζει ο Κάφκα πέφτει αναπόφευκτα και εξαρτάται από την προσωπική συνθήκη και την εποχή που διαβάζει κανείς το εκάστοτε έργο. Ας πούμε το “Πόλεμος και Ειρήνη” που διάβασα στα 18 “Η φαντασιακή θέσμιση της κοινωνίας” του Καστοριάδη που διάβαζα δύο χρόνια και “Ο επαναστατημένος άνθρωπος” του Καμύ είναι σίγουρα βιβλία που με έχουν σμιλέψει.

Ποιο βιβλίο θα προτείνατε σε κάποιον να διαβάσει;
Καθολικά και ανεξάρτητα θα πρότεινα, σίγουρα, βιβλία για τις πολεμικές τέχνες. Όπως τις “Αιχμηρές Σκέψεις” του Bruce Lee.

Ποιο βιβλίο διαβάζετε αυτήν την περίοδο;
Αυτήν την περίοδο διαβάζω το “Καρμίλλα” του Τζόζεφ Σέρινταν Λε Φανού, δοκίμια για την απεικόνιση του φύλου στην βικτωριανή λογοτεχνία και έχω μαζί μου για δύναμη και κουράγιο το “Πρόζες 1945-1980” ή όπως το λέω “Κείμενα για το τίποτα” του Σάμουελ Μπέκετ που με συντροφεύει τα τελευταία οκτώ χρόνια.

Μοιραστείτε μαζί μας την πρώτη του φράση…
Επειδή είναι αυτοτελείς πρόζες, θα μοιραστώ την εξής φράση μέσα από τα κείμενα: ” … ένα από τα λάθη μου, να έχω θελήσει μία ιστορία για τον εαυτό μου, λες και η ζωή από μόνη της δεν ήταν αρκετή.”

H Ανθούλα Χαιροπούλου συμμετέχει στην παράσταση του έργου Boston Marriage του David Mamet από την ομάδα D’ Art στο Θέατρο Σταθμός.