Διαβάζετε καθημερινά;

Όχι. Προσπαθώ να διαβάζω όσες πιο πολλές μέρες μπορώ μες στην εβδομάδα. Η αναγνωστική ικανότητα απαιτεί συνεχής εξάσκηση όπως η γυμναστική του σώματος. Τα τελευταία χρόνια εξαιτίας διαφόρων συνθηκών εχει μειωθεί αυτή η ικανότητα μου αλλά προσπαθώ να αυτοπειθαρχήσω σ’έναν κανόνα που έχω βάλει ως προς το διάβασμα. 

Από ποια ανάγκη σας προκύπτει η αναγνωστική συνήθεια;

 Από την ανάγκη να συνδεθώ με ότι δε μπόρεσα να εκφράσω ή δεν μπόρεσα να κατανοήσω. 

Τι προσφέρει στην ζωή σας;

Την κάνει πολλές φορές λιγότερο επώδυνη.

Πως διαλέγετε ποιο βιβλίο θα διαβάσετε;

Από το τι με τρώει την εκάστοτε περίοδο. Αλλά και καμία φορά από προτάσεις φίλων. 

Ποιος είναι ο ορισμός του καλού βιβλίου;

Αυτό που θα σε κάνει να νιώσεις βλάκας και στενόμυαλος.

Ποια είναι η ιδανική συνθήκη διαβάσματος; Που διαβάζετε συνήθως;

Σε καφέ. Θέλω όταν σηκώνω το κεφάλι μου απ’ το βιβλίο να βλέπω ανθρώπους.

Ο Κάφκα είπε: «Τα βιβλία που έχουμε ανάγκη είναι εκείνα που πέφτουν σαν το τσεκούρι στην παγωμένη θάλασσα της ψυχής». Υπάρχουν βιβλία που σας έχουν κάνει να νιώσετε έτσι; Αν ναι, ποια;

Ναι φυσικά. Υπάρχουν αρκετά. Αυτά που μου έρχονται γρήγορα στη σκέψη είναι το “Άκου Ανθρωπάκο” του Βίλχελμ Ράιχ , το “Έγκλημα και Τιμωρία” του Ντοστογιέφσκι και η “Βίβλος των Ηδονών” του Ραούλ Βανεγκέμ. 

Ποιο βιβλίο θα προτείνατε σε κάποιον να διαβάσει;

Του Κωστή Παπαγιώργη το “Περί Μέθης “. Το διάβασα πρόσφατα και ο λόγος του με συντάραξε. Πολύ μεγάλος συγγραφέας. 

Ποιο βιβλίο διαβάζετε αυτήν την περίοδο;

“Τα αποσπάσματα του ερωτικού λόγου” του Ρολάν Μπάρτ. 

Μοιραστείτε μαζί μας την πρώτη του φράση…

 <<Ο ερωτικός λόγος χαρακτηρίζεται σήμερα από μίαν άκρα μοναξιά. Το λόγο αυτό τον μιλούν χιλιάδες υποκείμενα (ποιος ξέρει άραγε;), αλλά δεν τον στηρίζει κανείς. Τον έχουν εγκαταλείψει πλήρως οι περισσότερες γλώσσες, οι οποίες ή τον αγνοούν, ή τον υποτιμούν, ή τον χλευάζουν. Έτσι, ο λόγος αυτός βρίσκεται αποκομμένος, όχι μόνο από τη εξουσία, αλλά και από τους μηχανισμούς της (επιστήμες, γνώσεις, τέχνες). Όταν ένας λόγος παρεκκλίνει κατ’ αυτόν τον τρόπο, συρόμενος από την ίδια του τη δύναμη, προς την κατεύθυνση του ανεπίκαιρου και φέρεται εκτός πάσης αγελαιότητος, δεν έχει άλλη επιλογή: πρέπει να αποβεί ο τόπος, ο ισχνότατος έστω, μιας κατάφασης.>>

Ο Πέτρος Σκαρμέας συμμετέχει στην παράσταση του έργου Παγώνια της Στέλλας Ζαφειροπούλου που παρουσιάζεται σε σκηνοθεσία Τάσου Πυργιέρη στο BIOS ΜΑΙΝ