Το έργο των Ρώσων συγγραφέων Ολέγκ και Βλαντιμίρ Πρεσνιακόφ, Παίζοντας το θύμα (2002), φιλοξενεί το Εθνικό Θέατρο στη σκηνή Κατίνα Παξινού στο Ρεξ, σε μετάφραση, διασκευή και σκηνοθεσία Γιώργου Κουτλή.

Σε ένα κόσμο που τίποτα δεν είναι αυτό που φαίνεται, που οι ζωές κατευθύνονται από τις κρατούσες συμβάσεις, που κυριαρχεί η φιλοσοφία του “να βγάλουμε τη μέρα”, ο νεαρός Βάλια νιώθει την παρόρμηση να κοιτάξει τα πράγματα, γύρω και μέσα του, λίγο πιο βαθιά. Δεν βγάζει ποτέ το καπέλο του γιατί η αίσθησή του, του θυμίζει πως είναι ζωντανός, τρώει πάντα με ξυλάκια για να διαστέλει τον χρόνο και η δουλειά του είναι να παίζει το θύμα σε αναπαραστάσεις φόνων, προσπαθώντας να κατανοήσει και να αποδεχτεί τον θάνατο.

Παρόλα αυτά, στον κόσμο αυτόν δεν παίζει μόνο ο Βάλια. Όλοι γύρω του παίζουν ρόλους για να πετύχουν αυτά που επιθυμούν, παίζουν καθοριστικό ρόλο στην ζωή των άλλων, παίζουν το κομμάτι τους για να προχωρήσει μια δεδομένη κατάσταση, η μέρα ή η ζωή και τελικά παίζουν για να βρουν στιγμές ανακούφισης και χαράς. Σε ένα κόσμο που στη ρίζα του βρίσκεται η απελπισία, καθώς οι άνθρωποι απλά κινούνται στο πλαίσιό του αδιαφορώντας στην πραγματικότητα για τα πάντα, άνθρωποι σαν τον Βάλια που νοιάζονται για την αξία της ζωής και ονειρεύονται να νιώσουν την σημασία της, βρίσκουν μοναδικό καταφύγιο στο παιχνίδι. Ένα παιχνίδι που καθιστά την προσπάθεια για επιβίωση στον σκληρό μας κόσμο, ανεκτή.

Ο Γιώργος Κουτλής μετέφρασε και διασκεύασε το έργο των Ρώσων συγγραφέων, αναγνωρίζοντας σε αυτό τις δικές του -και ενδεχομένως τις δικές μας- ανησυχίες για το τι σημαίνει ζω. Τι σημαίνει υπάρχω ανάμεσα στους άλλους ή μαζί τους, τι σημαίνει τους ακούω και τους κατανοώ, τι σημαίνει σέβομαι την ύπαρξη και τις επιθυμίες τους μέσα σε ένα κόσμο δύσκολο που δεν είναι δεδομένο ούτε το καταφύγιο, ούτε οι συνοδοιπόροι. Η σκηνοθεσία του, μετέφερε στη σκηνή το σύμπαν και το πνεύμα του έργου, συνεπαίρνοντάς μας τόσο στις κωμικές καταστάσεις, όσο και στα συναισθηματικά βάθη που κινήθηκε. Τα λειτουργικά σκηνικά και τα κοστούμια της Άρτεμης Φλέσσα βρήκαν την ιδανική τους θέση σε σχέση με το περιεχόμενο του κειμένου και τις δυνατότητες του σκηνικού χώρου. Την κίνηση των ηθοποιών επιμελήθηκε η Κατερίνα Φώτη, ενώ τους φωτισμούς ο Νίκος Βλασόπουλος για να συμπληρωθεί και διατηρηθεί η αμεσότητα του αντίκτυπου της παράστασης. Την μουσική συνέθεσε ο Λευτέρης Βενιάδης, στο ίδιο μήκος κύματος.

Οι ηθοποιοί, Βασίλης Μαγουλιώτης, Κώστας Μπερικόπουλος, Λαέρτης Μαλκότσης, Εύη Σαουλίδου, Ερρίκος Μηλιάρης, Ελένη Κουτσιούμπα, Λευτέρης Βενιάδης και Μικές Γλύκας, κινήθηκαν ως απολύτως ενιαίο σύνολο συμπαικτών με πίστη στο κείμενο, στην παράσταση και τον σκηνοθέτη, δίνοντας χώρο ο ένας τον άλλο και κατορθώνοντας να αναδείξουν και να διατηρήσουν την συγκινητική φυσικότητά τους ακόμα και στις πιο φαντασιακές στιγμές της παράστασης. Μιας παράστασης που είναι θέατρο. Με (συν)αίσθημα και φαντασία.

Σημείωση: Σε μια εποχή τόσο απαιτητική και δύσκολη όσο αυτή που διανύουμε, είναι εξαιρετικά σημαντικό να συνεχίζουμε να προσπαθούμε με τόλμη και πίστη, ακόμα κι αν αγνοούμε παντελώς τι μας περιμένει στο μέλλον. Είναι πολύ συγκινητικό να βρισκόμαστε στο παρήγορο, ανακουφιστικό, ζεστό θέατρο. Μαζί. Έτσι όπως άλλωστε, βιώνουμε αυτή την πρωτόγνωρη κατάσταση που διανύουμε. Μπορεί να μην καθόμαστε κοντά ή να μην αγγιζόμαστε και οι άνθρωποι που βρίσκονται στη σκηνή να μην βλέπουν τα πρόσωπά μας (!), αλλά αισθανόμαστε ο ένας την παρουσία του άλλου.

συντελεστές παράστασης

Γιώργος Κουτλής
Σκηνοθεσία, μετάφραση, διασκευή
Άρτεμις Φλέσσα
Σκηνικά, κοστούμια
Λευτέρης Βενιάδης
Μουσική
Κατερίνα Φώτη
Κίνηση
Νίκος Βλασόπουλος
Φωτισμοί
Καλλιόπη Παναγιωτίδου
Βοηθός σκηνοθέτη

διανομή ρόλων

Λευτέρης Βενιάδης
Μικές Γλύκας
Ελένη Κουτσιούμπα
Βασίλης Μαγουλιώτης
Λαέρτης Μαλκότσης
Ερρίκος Μηλιάρης
Κώστας Μπερικόπουλος
Εύη Σαουλίδου

ΕΘΝΙΚΟ ΘΕΑΤΡΟ
ΣΚΗΝΗ ΚΑΤΙΝΑ ΠΑΞΙΝΟΥ
Πανεπιστημίου 48 (Ρεξ)

ΤΙΜΕΣ ΕΙΣΙΤΗΡΙΩΝ
13€ γενική είσοδος

Φοιτητικό/Νεανικό
Πέμπτη: 10€

Ανω των 65
Τετάρτη: 10€

Πολύτεκνοι
10 € όλες τις ημέρες

Κάρτα ανεργίας
5€
– Μόνο Τετάρτη/Πέμπτη