Η Ελένη και ο Γρηγόρης. Μια ερωτική ιστορία. Θα ζήσουν τον ξαφνικό έρωτά τους σε τρεις πόλεις: Αθήνα, Παρίσι, Βαρκελώνη. Κι ένα τρένο, το Τάλγκο, που μπορεί να τους φέρει κοντά… ή να τους απομακρύνει για πάντα. Η Δήμητρα Μεσιμερλή ανακάλυψε εκ νέου την ένταση του έρωτα στο κείμενο του Βασίλη Αλεξάκη, το μετέφερε στο θέατρο (υπογράφει την διασκευή και την σκηνοθεσία και μοιράζεται την σκηνή του θεάτρου Αλκμήνη με τον Μιχάλη Αλικάκο) και μας μίλησε για τις διαδρομές και τι δυνάμεις του. 

Τι σε συγκινεί στο κείμενο του Βασίλη Αλεξάκη;

Ο ρομαντισμός και η γλυκύτητα που έχει. Ενώ είναι γραμμένο από άντρα, αποτυπώνει απόλυτα σωστά τη γυναικεία ψυχοσύνθεση.

Πως δουλέψατε για την παράστασή σας; Μέχρι αυτή τη στιγμή τι νέο έμαθες για τον εαυτό σου μέσα από αυτή τη δουλειά;

Αρχικά, έκανα τη διασκευή του μυθιστορήματος για να γίνει θεατρικό έργο, ανέλαβα τη σκηνοθεσία αλλά και την παραγωγή οπότε βρήκα θέατρο, συμπρωταγωνιστή, συνεργάτες και, γενικά, ασχολήθηκα με όλες τις αρμοδιότητες. Ήταν – και είναι, ακόμα – μια δύσκολη διαδικασία αλλά δικαιώθηκα μόλις είδα το αποτέλεσμα επί σκηνής! Πια, νιώθω πολύ περήφανη γι’ αυτό που σαν ομάδα, με όλους, καταφέραμε. Για μένα, έμαθα πως διαθέτω ατέρμονη δύναμη και υπομονή που δεν περίμενα πως είχα. Έμαθα να κρατάω μικρό καλάθι κι ας εκπλήσσομαι αργότερα, ευχάριστα, απ’ την όποια συνθήκη. Και, τέλος, έμαθα ή, καλύτερα, επιβεβαίωσα το κοελίστικο ρητό πως ‘όταν θέλεις κάτι πολύ, το σύμπαν συνωμοτεί για να το αποκτήσεις’!

Πως θα μπορούσαμε να ορίσουμε τον έρωτα;

Όταν ξυπνάς και κοιμάσαι με το όνομα του άλλου στα χείλη σου…

Μπορούν όλοι οι άνθρωποι να βιώσουν αυτό το συναίσθημα ή χρειάζεται ειδική ικανότητα;

Δε θεωρώ πως υπάρχουν περιορισμοί για το ποιος μπορεί να βιώσει τον έρωτα. Αν είσαι ανοιχτός, μπορεί να σού συμβεί. Το κακό στην εποχή μας είναι ότι φοβόμαστε να πληγωθούμε οπότε υψώνουμε τείχη γύρω μας.

Αλλάζει ο πυρήνας του έρωτα σε κάθε εποχή; Στην δική μας τι μορφή έχει, καθώς μοιάζει να υποφέρει από την απουσία τόλμης;

Ακριβώς αυτό που λέτε: δεν τολμάμε, πλέον, να μιλήσουμε σε κάποιον, να γνωριστούμε. Αυτή η ολοκληρωτική απαξίωση της προσωπικής επαφής που έχει αντικατασταθεί από μια οθόνη είναι τρομακτική. Οι άνθρωποι δεν μπαίνουν καν στη διαδικασία να κοινωνικοποιηθούν, πόσο μάλλον να ερωτευτούν. Ο βασικός πυρήνας του έρωτα δε νομίζω πως αλλάζει: οι ίδιες πεταλούδες στο στομάχι δημιουργούνταν και πριν 40 χρόνια αλλά και σήμερα. Το ζήτημα είναι να τις επιτρέψουμε να δημιουργηθούν!

Μπορεί κανείς να αντισταθεί στον πραγματικό έρωτα;

Όχι βέβαια! Αλίμονο αν μπορούσε…

Γιατί αξίζει να παλεύεις σ΄αυτή τη ζωή;

Μα για τον έρωτα, για τί άλλο;

Τι σου δίνει δύναμη και πίστη στην καθημερινότητα;

Οι φίλοι μου, η οικογένειά μου και ο εκάστοτε άνθρωπός μου. Αυτοί είναι οι πραγματικοί ήρωές μου!

Τάλγκο του Βασίλη Αλεξάκη στο Θέατρο Αλκμήνη

Πρωταγωνιστούν: Μιχάλης Αλικάκος, Δήμητρα Μεσιμερλή.

Συγγραφέας: Βασίλης Αλεξάκης.

Διασκευή & Σκηνοθεσία: Δήμητρα Μεσιμερλή.

Σκηνογραφία & Ενδυματολογία: Εβελίνα Δαρζέντα.

Σχεδιασμός φωτισμών: Αλέξης Χαϊμαλάς.

Σχεδιασμός ήχου: Δημήτρης Ρετουνιώτης.

Video & γραφιστική επιμέλεια: Νίκος Βασιλειάδης-Μάγγος.

Φωτογραφίες παράστασης: Παναγιώτης Μάλλιαρης.

Make-up artist: Ειρήνη Μάντζιου.

Επικοινωνία: BrainCo

Θέατρο Αλκμήνη (Αλκμήνης 8-12, Γκάζι)

Σκηνή: Intermedia

Κάθε Πέμπτη στις 21:30 και Παρασκευή στις 22:30
Τελευταία παράσταση: Παρασκευή 10 Απρίλη

Διάρκεια: 1 ώρα και 30 λεπτά (χωρίς διάλειμμα)

Τιμές εισιτηρίων: 10€ μειωμένο και 14€ κανονικό

*Βασισμένο στο ομώνυμο μυθιστόρημα του Βασίλη Αλεξάκη ‘Τάλγκο’