Δοκιμές / Μάρμαρο της Marina Carr στο Μπαγκειον: Η επανάσταση εντός

Η βραβευμένη Ιρλανδή συγγραφέας Marina Carr παρουσιάζεται για πρώτη φορά στο ελληνικό κοινό με το έργο της Μάρμαρο, στον ξεχωριστό χώρο του Ξενοδοχείου Μπάγκειον και αποτελεί μία από τις τελευταίες θεατρικές παραστάσεις που θα πραγματοποιηθούν στον συγκεκριμένο χώρο σε σκηνοθεσία Αντώνη Morgan Κωνσταντουδάκη. Μέσα στον φαινομενικά εγκαταλελειμμένο χώρο του ξενοδοχείου Μπάγκειον, με τους σπασμένους τοίχους, τους σοβάδες που ξεφλουδίζουν και τον κατεστραμμένο καθρέφτη, οι ζωές δύο σύγχρονων ζευγαριών θα αποκαλύψουν τα μυστικά τους, τις κρυφές τους σκέψεις, τα όνειρά και τις σκοτεινές τους φαντασιώσεις. Οι ηθοποιοί Αντριάνα Ανδρέοβιτς, Εμμανουέλα Κοντογιώργου, Γιώργος Ξούλος και Στέλιος Παυλόπουλος μας μίλησαν για το έργο, την παράσταση και τον χώρο που παρουσιάζεται και το πως μπορεί να αλλάξει η ζωή μας εντός κι εκτός.

Εμμανουέλλα Κοντογιώργου

Τι σου κινεί το ενδιαφέρον σ΄αυτό το έργο;

Το ξύπνημα μέσα από το όνειρο και η άρνηση της πραγματικότητας, του «βολέματος». Είναι μεγάλη απόφαση να αφήσεις την καλή σου ζωούλα, έναν άνθρωπο που σε ξέρει και σε αποδέχεται τόσα χρόνια. Δεν ξέρω αν θα μπορούσα να το κάνω. Επίσης, είναι εκπληκτικό το πόσο καλογραμμένοι είναι οι χαρακτήρες. Δύο ζευγάρια εκ διαμέτρου αντίθετα, με διαφορετικές απόψεις για τη ζωή και το θάνατο, σου δίνουν όλη την εικόνα και στο τέλος όλοι έχουν τα δίκια τους.

Πως λειτουργεί στην προσέγγιση και την ερμηνεία σου το ότι το μετέφρασες;

Δεν το σκέφτομαι αυτό όταν ξεκινώ τη δουλειά της υποκριτικής, δεν υπάρχει καμία διαφορά από τους άλλους. Άλλωστε πέρασε ένας χρόνος από τότε που το μετέφρασα οπότε δεν προέκυψαν συγκρίσεις. Σίγουρα μου λειτουργεί πολύ η εκφορά του λόγου γιατί είμαι της άποψης πως μια μετάφραση οφείλει να είναι άμεση και απόλυτα πιστή στο πρωτότυπο χωρίς προσπάθεια να «εξελληνιστούν» έννοιές και λέξεις όπως συμβαίνει συχνά.

Αντριάννα Ανδρέοβιτς

Είναι προτιμότερο να είμαστε απολύτως ειλικρινείς με τους άλλους ή κάποια πράγματα είναι καλό να μένουν προσωπικά;

Επικοινωνώντας με άλλους αυτό που λέμε ειλικρινές βρίσκουμε το πραγματικά αληθινό. Προσπαθώ να είμαι ειλικρινής αλλά ποτέ δεν μου φτάνω. Χρειάζομαι πάντα άλλους για να μπορέσω να βρω την αλήθεια μου. Προσωπικές είναι οι διαδρομές μου, η αναζήτηση, η αναθεώρηση και η αμφιβολία πάνω σ’ αυτό που λέω ειλικρίνεια, ποτέ δεν σταματά.

Με την μέχρι τώρα δουλειά σε αυτή την παράσταση τι νέο έμαθες; Τι κέρδισες;

Το έργο μιλάει για την επανάσταση μιας γυναίκας. Αυτήν την γυναίκα υποδύομαι. Και με κάθε ειλικρίνεια (χαχαχα) πάντα κερδίζεις όταν εμπλέκεσαι σε μία επανάσταση, πόσο μάλλον όταν έχεις κληθεί να την πραγματώσεις.

Στέλιος Παυλόπουλος

Οι πράξεις και οι επιλογές μας είναι κατά κύριο λόγο συνειδητές ή κατευθύνονται υποσυνείδητα από κρυφές επιθυμίες και σκέψεις;

Ο κάθε άνθρωπος είναι διαφορετικός αλλά θεωρώ πως σε όλους μας μαίνεται μια εσωτερική πάλη κάθε φορά που βρισκόμαστε αντιμέτωποι με μια σημαντική επιλογή. Οι επιθυμίες και οι σκέψεις μας βρίσκονται από τη μια μεριά ενώ απέναντι τους συνήθως στέκεται η κοινωνική ευπρέπεια. Ενώ είναι αδύνατον φυσικά, να ξεφύγουμε εντελώς από τον εαυτό μας, τις περισσότερες φορές συμβιβαζόμαστε και επιλέγουμε αυτό που θα φέρει τη μεγαλύτερη συμπάθεια στο πρόσωπό μας. Καταπνίγουμε αυτά που θέλουμε πραγματικά να πούμε ή να κάνουμε προκειμένου να γίνουμε αρεστοί ή να μην προκαλέσουμε εντάσεις. Κάποιες φορές βέβαια, τις ευτυχείς αυτές φορές, ο εαυτός μας κυριαρχεί και μας επιβάλλεται και έτσι άκριτα εκφράζουμε αυτό που θέλαμε εξαρχής. Μια από αυτές τις φορές είναι και η αρχή του έργου μας!

Πως λειτουργεί ο χώρος στην παράστασή σας; Παίζει ρόλο το που γίνεται μία παράσταση;

Ο χώρος που λαμβάνει μέρος μια παράσταση δεν μπορεί παρά να είναι ζωτικής σημασίας και για τον ηθοποιό και για το αποτέλεσμα. Δημιουργεί τη συνθήκη, ζωντανεύει τον κόσμο τον οποίο αφηγούμαστε κάθε φορά και βοηθάει το κοινό να συνδεθεί όσο γίνεται περισσότερο με την ιστορία και τους ήρωές της. Στην παράσταση μας τον χώρο τον χαρακτηρίζει η φθορά και η εγκατάλειψη. Αυτό κατευθείαν δημιουργεί μια άμεση σχέση με τον κόσμο των ζευγαριών του έργου. Η φθορά των τοίχων, του καθρέφτη και του πατώματος η γενική κατάσταση του ετοιμόρροπου αντικατοπτρίζεται στους δεσμούς της σχέσης και της επαφής των δυο ζευγαριών.

Γιώργος Ξούλος

Ποια είναι προτιμότερη στάση ζωής: να είναι κανείς ευτυχισμένος με αυτά που έχει ή να αναζητά το κάτι παραπάνω, το κάτι διαφορετικό;

Τίποτα δεν είναι μόνο άσπρο ή μόνο μαύρο.Υπάρχει και το εξαιρετικό γκρι! Επομένως, θεωρώ ότι η απάντηση στην ερώτησή σου, είναι ο συνδυασμός των δύο παραπάνω. Είναι απαραίτητο να αναζητάς, να κυνηγάς το κάτι παραπάνω. Κι ας μην καταφέρεις να το βρεις ποτέ, δεν έχει σημασία… Όλο αυτό το ταξίδι της αναζήτησης θα σε έχει εξελίξει σαν άνθρωπο! Ωστόσο, οφείλεις να εκτιμάς αυτά που ήδη έχεις. Αυτά θα είναι η πυξίδα,για να συνεχίσεις το ταξίδι σου!

Ποιο ήταν το προσωπικό κέρδος από αυτή δουλειά μέχρι τώρα;

Αυτό που ψάχνω και ευελπιστώ να αποκομίζω από κάθε δουλειά! Να γνωρίζω δηλαδή ανθρώπους, με τους οποίους να μπορούμε να δημιουργήσουμε κάτι όλοι μαζί. Και σ’ αυτό καταλυτικό ρόλο είχε ο σκηνοθέτης μας. Μας έδωσε χώρο και ελευθερία να προτείνουμε όλοι πράγματα!

Φωτογραφίες: Cue