Ο Μίλλερ γράφει ένα ιδεολογικό θέατρο, ένα θέατρο θέσεων. Από την άποψη αυτή, κάτω από κάθε του έργο κρύβεται ένα λιγότερο ή περισσότερο εμφανές δοκίμιο κοινωνικής κριτικής (Γιάννης Βαρβέρης). Ο Θάνατος του Εμποράκου αποτελεί την επιτομή της θέσης του Γιάννη Βαρβέρη. Γραμμένο το 1949, το έργο του Άρθρου Μίλλερ περιγράφει με όρους ποιητικούς, άρα και απολύτως άμεσους, την λειτουργία ενός κυρίαρχου κοινωνικού συστήματος που είναι τρομακτικά οικείο και σύγχρονο. Ένα σύστημα που βασίζεται στην δύναμη των -ψεύτικων;- ελπίδων και ονείρων και εν τέλει στην ισοπέδωση ταλέντων, φιλοδοξιών και πίστεων. Ένα σύστημα που είναι στις περισσότερες περιπτώσεις αδύνατο να αναλυθεί και ως εκ τούτου να αποφευχθεί. Ένα σύστημα τυπικό γρανάζι του οποίου είναι ο Γουίλι Λόμαν, ο εμποράκος που πέρασε όλη την ζωή του πιστεύοντας ότι είναι διαφορετικός, ότι αυτός θα τα καταφέρει, που παρά τους φόβους, τις ανησυχίες ή τις αμφιβολίες του δεν έχασε ποτέ αυτή την πίστη, αλλά αντίθετα την ενίσχυσε και εν συνεχεία την εμφύσησε στα παιδιά του, που θέλοντας και μη ακολούθησαν τον μοναδικό δρόμο που υπήρξε μπροστά τους.

Ο Γουίλι Λόμαν, ο ορισμός του καθημερινού ανθρώπου που αγωνίζεται για το καλύτερο και πιστεύει στην προσωπική εξέλιξη, προσπάθησε με αγώνα να καταφέρει αυτό που νόμιζε καλύτερο για τον ίδιο και την οικογένειά του: την οικονομική άνεση και την αποδοχή από τους άλλους. Ακόμα και φτάνοντας προς το τέλος, ενώ αποκαλύπτεται μπροστά του ο μηχανισμός που τον νίκησε, αρνείται να τον δει ή να τον προσπεράσει και επιλέγει να τον δικαιώσει αναγνωρίζοντας ως προσωπική του αξία τα ασφάλιστρα που θα εισπράξει η οικογένειά του μετά την αυτοκτονία του, ώστε να συνεχίσει αυτό στο οποίο εκείνος πίστεψε: την αέναη προσπάθεια για το καλύτερο.

Στο έργο του Άρθουρ Μίλλερ, χαρακτηριστικό έργο του Αμερικανικού ρεαλιστικού θεάτρου που είναι στην ουσία του ένα αστικό δράμα με τραγική φόρμα και τραγική κάθαρση (Κώστας Γεωργουσόπουλος), κάθε χαρακτήρας έχει δίκιο, κάθε ένας προσπαθεί να ανακαλύψει την ταυτότητά του, να ευχαριστήσει τους ανθρώπους που αγαπά, να τους βοηθήσει και να αγαπηθεί από αυτούς. Όλοι κάνουν λάθη στο όνομα της αγάπης και όλοι είναι παρόντες. Κανείς όμως, δεν αναγνωρίζει τον πραγματικό εχθρό: το κυρίαρχο κοινωνικό και οικονομικό μοντέλο που τους στερεί την προσωπική τους αλήθεια, τους φέρνει τον έναν απέναντι στον άλλον και τελικά τους συνθλίβει, είτε οδηγώντας τους σε μία στείρα ζωή απολύτως σύμφωνη με τις κοινωνικές επιταγές είτε στον θάνατό τους.

Η παράσταση που σκηνοθετεί ο Γιώργος Σκεύας ακολουθεί τον ρυθμό των εντάσεων του κειμένου (το οποίο μελέτησε σε βάθος καθώς υπογράφει την μετάφραση και την διασκευή του) και αφήνει την δράση να εξελιχθεί σε ένα λιτό υπαινικτικό σκηνικό, ακολουθώντας τις ψυχικές και πραγματικές πορείες των ηρώων. Ενδιαφέρον είχαν τα κινηματογραφικά φλας-μπακ του έργου του Άρθουρ Μίλλερ που αποδόθηκαν συνυφασμένα με την αλλοίωση που μοιραία έχει η μνήμη και άλλοτε αποτελούσαν αναπαράσταση γεγονότων, ενώ άλλοτε έμοιαζαν με όνειρα. Η ατμόσφαιρα ενισχύθηκε με την μουσική της Σήμης Τσιλαλή και τους φωτισμούς της Κατερίνας Μαραγκουδάκη, αλλά και τα κλασικής αίσθησης κοστούμια της Μαρίας Κοντοδήμα και της Εβελίνας Δαρζέντα.

Ο Δημήτρης Καταλειφός σε έναν ρόλο ιδανικό για εκείνον, πραγματοποίησε το ψυχογράφημα του Γουίλι Λόμαν, παρουσιάζοντας έναν χαρακτήρα που όντως έχει παρελθόν, παλεύει με το παρόν και αναζητά το μέλλον. Η Μαρία Καλλιμάνη στον ρόλο της συζύγου απέδωσε όλες τις μεταπτώσεις και τις εναλλαγές του ανθρώπου που προσπαθεί να ενσωματωθεί και να επιβιώσει. Ο Γιώργος Νούσης εντόπισε τις διακυμάνσεις την ψυχοσύνθεσης του μεγάλου γιου που τολμά να αναγνωρισει αυτό που είναι, να συγχωρήσει και να σταθεί με αγάπη δίπλα, αλλά και μακριά από τους δικούς του ανθρώπους, ενώ ο Τάσος Λέκκας εντυπωσίασε στην κατανόηση και την απόδοση του ρόλου του μικρού γιου που διαρκώς βρίσκεται στη θέση εκείνου που καλείται να εξισορροπήσει καταστάσεις, μην μπορώντας να εκφράσει τις προσωπικές του επιθυμίες που και αυτές έχουν διαμορφωθεί από την αμυντική του θέση, δίνοντας μια υπόσχεση για το υποκριτικό του μέλλον. Ο Γιώργος Ζιόβας, ο Χρήστος Ευθυμίου, η Χαρά Μάτα Γιαννάτου, ο Δημήτρης Αποστολόπουλος, ο Γιώργος Πατεράκης, η Χρύσα Γκινίκη και η Ιοκάστη Αγαύη Παπανικολάου υπηρέτησαν τους ρόλους τους συνεισφέροντας στο κλίμα της παράστασης του έργου του Άρθουρ Μίλλερ. Ενός Μίλλερ που στοχεύει στο κέντρο της θεμελιωμένης από χρόνια πίστης και κατορθώνει να την ταρακουνήσει εντός κι εκτός θεάτρου.

Ο Θάνατος του Εμποράκου του Άρθουρ Μίλλερ στο Θέατρο Εμπορικόν

Θέατρο Εμπορικόν

Σαρρή 11, Αθήνα

Τηλέφωνο : 210-3211750

Ημέρες – ώρες παραστάσεων:

Τρίτη: 21:00

Πέμπτη, Παρασκευή & Σάββατο : 21:00

Τετάρτη & Κυριακή : 20:00

Αγορά Εισιτηρίων Viva.gr

Εισιτήρια : απο 15 ευρώ

Παραγωγή: ΑΘΗΝΑΪΚΑ ΘΕΑΤΡΑ Α.Ε.