Ένα έργο που μιλά για την πολυπλοκότητα των σχέσεων, την ανάγκη μας να πλησιάσουμε τους άλλους, τις κρυφές μας επιθυμίες και τον τρόπο που καθοδηγούν την ζωή μας. Μια παράσταση που παρουσιάζεται κάθε Δευτέρα και Τρίτη στο Θέατρο Olvio σε κείμενο και σκηνοθεσία Γιάννη Καλατζόπουλου. Ο Δημήτρης Μαύρος μας μίλησε για το Ζαφείρι του Κασμίρ, την εμπειρία που μοιράζεται με τους συνεργάτες του και τον πλούτο του θεάτρου. 

Τι σε κινεί σ΄ αυτή τη δουλειά; Τι νέο έμαθες μέχρι τώρα;

Το πάθος και η αγάπη μου γι΄αυτήν. Ευτυχώς μετά από τόσα χρόνια εξακολουθώ να ανεβαίνω στην σκηνή με την ίδια ζέση που είχα και στην πρώτη μου παράσταση. Το παραμύθι είναι για μένα ζωντανό ακόμα και διψάω να το ακούω. Έχω συμφωνήσει με τον εαυτό μου πως αν νιώσω ότι δεν υπάρχει το ίδιο πάθος κάποια στιγμή ανεβαίνοντας στην σκηνή, θα σημάνει το τέλος αυτής της πορείας. Κάθε φορά το νέο που μαθαίνεις έρχεται από τα περασμένα: Τίποτα δεν χαρίζεται και τίποτα δεν γίνεται χωρίς κόπο. Την ίδια στιγμή που όλα αυτά τα μεγάλα, βαρύγδουπα και λαμπερά ισοτίμως λογίζονται ως ένα τεράστιο τίποτα.

Τι συμβολίζει -για σένα- το Ζαφείρι του Κασμίρ;

Ελευθερία, Αυτοδιάθεση, Ηδονές κρυμμένες στα στρώματα και μια ζωή που εμείς ορίζουμε που θα την πάμε. Μια πάλη ανάμεσα στο ιδεατό και στον πραγματισμό της καθημερινότητα. Και πολλά περισσότερα από αυτά που δύναμαι να αρθρώσω.

Ό,τι κι αν έχουμε στην ζωή μας, πάντα θα υπάρχει κάτι άλλο που θα επιθυμούμε; Υπάρχει τρόπος να είμαστε ευχαριστημένοι με αυτά που έχουμε;

Εξαρτάται τι είναι αυτό που επιθυμείς. Αν είναι υλικό αγαθό ή πνευματικό. Τα υλικά αγαθά αν είσαι ηθοποιός στην Ελλάδα μαθαίνεις να μην σου λείπουν όταν δεν τα κατέχεις. Τα πνευματικά αγαθά, οι ιδέες και η γνώση αν σταματήσει να τα επιθυμεί ο άνθρωπος κάθε φορά και περισσότερο, θα οδηγηθεί σε μια μίζερη ζωή. Ανάλογα με την φιλοσοφία που ενστερνίζεται ο καθένας έχει την δυνατότητα να βρει ή όχι τον τρόπο για να μένει ευχαριστημένος με αυτά που έχει. Κι όπως έχει γράψει και ο Γ. Καλαντζόπουλος στο έργο μας: «Άποψή μου. Αλλά επειδή είμαι και κατά των γενικεύσεων, έστω ότι εσείς διαφωνείτε. Δικαίωμα σας. Κάντε ότι θέλετε αλλά επιτρέψτε μου κι εμένα να θεωρώ…..»…να πιστεύω αυτά που εγώ θέλω.

Πως μπορούμε να δημιουργήσουμε υγιείς σχέσεις και πως μπορούμε να τις διατηρήσουμε;

Με ειλικρίνεια, αφιέρωση, κατανόηση και αγάπη. Δεν είναι εύκολο, αλλά γίνεται. Εγώ έχω φίλους από τα χρόνια του Γυμνασίου. Και στο θέατρο επίσης. Για να το καταφέρεις αυτό πρέπει και ο απέναντι να θέλει να συμβεί. Υπάρχει μια κόκκινη γραμμή για τον καθένα που πρέπει να υπάρχει σεβασμός εκατέρωθεν για να μην την υπερβεί ο ένας έναντι του άλλου. Κι αν αυτό συμβεί πρέπει και οι δυο πλευρές να είναι έτοιμες να κάνουν ένα βήμα πίσω. Έτσι διατηρούνται οι σχέσεις. Σε μια κοινωνία που θεωρεί ήττα την αγάπη, το να αποδέχεσαι αυτήν την προσωπική ήττα σε κάνει ελεύθερο. Και ανοιχτό σε υγιείς σχέσεις.

Τι χαρίζει το θέατρο στη ζωή σου;

Τα πάντα. Είναι το εφαλτήριο των ονείρων μου. Με κρατάει σε μια ατέρμονη εφηβεία που με οδηγεί σε διαρκή αναζήτηση και προσπάθεια για να ανακαλύψω τι είναι «ΑΥΤΟΣ ο κόσμος ο μικρός, ο μέγας!»…..Ελπίζοντας πριν την φθορά της ύλης μου να έχω κατανοήσει τι και να μπορώ να ψελλίσω «ΑΥΤΟΣ εγώ λοιπόν και ο κόσμος ο μικρός, ο μέγας! ».

Τι σου δίνει δύναμη και πίστη στην καθημερινότητα;

Τα παιδιά μου…. η οικογένεια μου… ο ανιψιός μου… οι φίλοι μου…. Οι ρόλοι μου στο θέατρο. Κάθε μέρα προσπαθώ να θυμάμαι ότι το σημαντικό είναι κρυμμένο στο ασήμαντο κι αυτό που με έμαθε ένας φίλος μου: ότι το θέατρο δεν είναι εγχείρηση εγκεφάλου. Δεν κινδυνεύει κανείς από το λάθος μας.

Κείμενο Σκηνοθεσία: Γιάννης Καλατζόπουλος

Παίζουν: Δημήτρης Μαύρος, Στέλιος Γούτης, Μάνος Γαλανής, Δέσποινα Γιώτη, Τάσος Τσώνης

Πληροφορίες παράστασης:

Παραστάσεις κάθε Δευτέρα και Τρίτη: 21:15

Διάρκεια: 75′ (χωρίς διάλειμμα)

Τιμές εισιτηρίων:

Ταμείο: Κανονικό 13 ευρώ, μειωμένο 11 ευρώ

Προπώληση: Κανονικό 11 ευρώ, μειωμένο 9 ευρώ