Ένα ξεχωριστό βιβλίο που διάβασες τον τελευταίο καιρό; Ένα βιβλίο που πρέπει να διαβάσει κανείς «οπωσδήποτε»;

«Η Μακρυγιαλού κι άλλες ιστορίες» της Κατερίνας Παναγιωτοπούλου, από τις εκδόσεις Εντευκτηρίου, είναι μια συλλογή δεκαοκτώ διηγημάτων που μπλέκουν όμορφα την πραγματικότητα με τη φαντασία, το μύθο με την αλήθεια, τους θύτες και τα θύματα. Ολοζώντανες εικόνες και ήρωες, από εκείνες που διαβάζεις και εντυπωσιάζεσαι από τον τρόπο που τις περιγράφει η συγγραφέας αλλά και από την ευρηματικότητα των θεμάτων της.

Την Ασκητική του Νίκου Καζαντζάκη θα την πρότεινα σαν ένα βιβλίο που πρέπει όλοι να έχουμε διαβάσει. Ανατρέχω σ’ αυτό κάθε φορά που χρειάζομαι δύναμη και έμπνευση.

Μουσικές που αγαπάς; Το τελευταίο τραγούδι-εμμονή;

Ακούω όλα τα είδη της μουσικής και έχω αγαπήσει τραγούδια ανεξάρτητα από το είδος που ανήκουν. Ιδιαίτερα, με χαλαρώνουν και με ταξιδεύουν τα soundtracks ταινιών.

Μια ταινία για να δει κανείς απόψε;

Μια θαυμάσια ταινία, που είδα πριν ακόμα πάρει το «Oscar», είναι το «Green book». Αναφέρεται στη ζωή ενός μουσικού και εστιάζει στη δύναμη της μουσικής, στη φιλία, στον αγώνα κατά της διαφορετικότητας…

Μια θεατρική παράσταση που θυμάσαι;

Μια παράσταση που δε θα ξεχάσω ποτέ είναι ο «Άρης» της Σοφίας Αδαμίδου, που παίζεται για δεύτερη χρονιά στο θέατρο «Cartel». Μία ρεαλιστική προσέγγιση της ζωής του Άρη Βελουχιώτη, μέσα από τη ματιά της ταλαντούχου συγγραφέως. Σπουδαία η σκηνοθεσία του Βασίλη Μπισμπίκη και συγκλονιστική η ερμηνεία του Τάσου Σωτηράκη. Έντονα συναισθήματα, μη αναμενόμενο τέλος, μια παράσταση που πρέπει να δούνε όλοι.

Ένα ξεχωριστό ταξίδι;

Λατινική Αμερική! Είχα την τύχη να ταξιδέψω δύο φορές στο Σάο Πάολο, Μπουένος Άιρες και Μοντεβιδέο, για να τραγουδήσω. Μία φορά με την Χαρούλα Αλεξίου και τον Νίκο Παπάζογλου και μία φορά με την «Λαϊκή Ορχήστρα Μίκης Θεοδωράκης». Τόσο η υποδοχή των Ελλήνων εκεί, όσο και οι διοργανώσεις, η μουσική αλλά και το φαγητό, ειδικά στο Μπουένος Άιρες, μου έμειναν αξέχαστα. Θα ήθελα να ξαναπάω!

Μια ξεχωριστή βόλτα στην πόλη;

Θησείο και Πλάκα, για να περπατήσουμε στα στενά της και στους πρόποδες της Ακρόπολης, να εισπράξουμε και να απολαύσουμε την ενέργεια τους.

Πότε και πως ξεχνάς τον χρόνο που περνάει;

Με καλά βιβλία, ωραίες ταινίες, ενδιαφέροντα ταξίδια σε νέους προορισμούς και, το κυριότερο, με φίλους καλό φαγητό και κρασάκι!

Για ποιο λόγο χαμογέλασες τελευταία φορά;

Για οτιδήποτε καλό ανακαλύπτω, μία χαρούμενη είδηση, ένα καινούργιο τραγούδι, μια όμορφη πράξη. Όπως για την εφημερίδα, που εκδίδεται στην Ιαπωνία και αφού τη διαβάσεις μπορείς να την φυτέψεις και να ανθίσει ή για κάθε αδέσποτη ψυχή που βρίσκει μια ζεστή αγκαλιά.

Τι σου δίνει ανακούφιση στην καθημερινότητα;

Τα όνειρα που πραγματοποιούνται σιγά-σιγά, οι νέοι στόχοι, τα καινούργια επιτραπέζια παιχνίδια και ο γάτος της μαμάς μου, ο Ντένης!

Τι κάνει την καθημερινότητά σου ενδιαφέρουσα;

Τα τραγούδια που ετοιμάζω για παιδικά βιβλία και παραστάσεις, οι επιτυχίες των μαθητών μου, η μουσική που γράφω για το θέατρο και κάθε νέα πρόκληση.

Το Σάββατο 20 Απριλίου, στη μουσική σκηνή Σφίγγα, ο συνθέτης  Δαμιανός Πάντας  με τους ερμηνευτές Ερωφίλη και Βασίλη Γισδάκη, παρουσιάζουν, με σημείο αναφοράς τις δυο δισκογραφικές δουλειές τους “Της ημέρας τα σκοτάδια” και “Στα  λόγια η ψυχή”, μία παράσταση με θέμα τον άνθρωπο που εκφράζεται, ερωτεύεται, επαναστατεί!