Γεννήθηκε το 1909 σε μία εβραϊκή οικογένεια. Υπήρξε πάντα ευαίσθητη. Τόσο στην υγεία, όσο και σε όσα συνέβαιναν γύρω της. Έγινε δασκάλα. Δίδαξε και διδάχθηκε. Διδάχθηκε να είναι δίπλα στους ανθρώπους, να μην βγάζει βιαστικά συμπεράσματα, να ζει, να μελετά και να δρα. Έγραψε βιβλία -ανάμεσά τους και μία μελέτη πάνω στην Ιλιάδα του Ομήρου που θεωρείται πολύ ακριβής και σημαντική-. Τα γραπτά της αποτελούνται από τις πραγματικές εμπειρίες που επιδίωκε να ζει και από την εξέλιξη της σκέψης της ανά τα χρόνια, τα σημαντικά χρόνια των πολέμων που συντάραξαν την ανθρωπότητα.

Η Σιμόν Βέιλ ήταν ακτιβίστρια με όλη την σημασία της λέξης. Δούλεψε ως εργάτρια σε εργοστάσια για να μπορέσει να υπερασπιστεί με λόγο τα δικαιώματα των εργατών, πήγε εθελοντικά στον πόλεμο για να αγωνιστεί εναντίον του εκ των έσω, μελέτησε σε βάθος πολιτικές θεωρίες για να στηρίξει τις επαναστατικές θέσεις της με γνώση. Πάλεψε με δράση ενάντια σε κάθε έκφραση του φασισμού με εντιμότητα και συνέπεια, θυσιάζοντας εν τέλει την εύθραυστη ζωή της. Πάλεψε με πείσμα, ακόμα κι όταν δεν θα κατάφερνε τίποτα. Ήταν τρελή; Ίσως. Αλλά από ποιους αλλάζει ο κόσμος;

Ο Αργεντίνος σκηνοθέτης Σέζαρ Μπρι σκηνοθετεί για πρώτη φορά στην Ελλάδα το έργο του για την φιλόσοφο και ακτιβίστρια Σιμόν Βέιλ που αφιέρωσε την ζωή της στην πίστη της στον άνθρωπο, παρακολουθώντας την τις τελευταίες μέρες της ζωής της, που απομονωμένη σε ένα νοσοκομείο της Αγγλίας, αποχαιρετά τον κόσμο που τη μάγεψε και την πλήγωσε. Μετά από μακρά εργασία στα γραπτά της, συμπύκνωσε την πορεία και την σκέψη της Γαλλίδας ακτιβίστριας σε ένα έργο -τη μετάφραση στη γλώσσα μας υπογράφει η Μαρία Χατζηεμμανουήλ- που παρουσιάζεται κάθε Τετάρτη και Πέμπτη στο Μπάγκειον. Αναμνήσεις μια ζωής περιμένουν υπομονετικά να έρθουν στο φως και να αναδειξουν την αλήθεια τους -φωτισμοί: Αλέξανδρος Πολιτάκης-, να βρουν την έκφρασή τους στο πρόσωπο της Αγγελικής Πασπαλιάρη που με την νεότητα και την εσωτερική της δύναμη ενσάρκωσε το ανήσυχο πνεύμα της Σιμόν Βέιλ και στον Δημήτρη Παπαβασιλείου που υποδύθηκε με συνέπεια όλους τους άνδρες που την καθόρισαν -διδασκαλία κίνησης: Σώζων Σγουρός-, σε μια παράσταση που η ιδιαιτερότητα του θέματός της αποτελεί ρίσκο, αλλά ίσως και αναγκαιότητα: Να έχουμε την θέληση γίνουμε σαφείς σε μια εποχή ασάφειας όπως η δική μας.

Πληροφορίες για την παράσταση εδώ.