H yoga είναι ένας χώρος. Ένας χώρος που χωράει σκέψεις δικές μας και άλλων, ιδέες μεγάλες και καθημερινές, αναζητήσεις προσωπικές και κοινές. Χωράει διαδρομές που εξελίσσονται και τέμνονται, ιστορίες πολύ προσωπικές και ιστορίες που ανήκουν σε όλους, ανθρώπους που κινούνται και άλλους που έχουν ανάγκη μια ουσιαστική πάυση. Χωράει μαθήματα και εμπειρίες, χρόνο και προσπάθεια,αγάπη και άγγιγμα. Η Μαρίνα Κουτίβα μας μίλησε για τους χώρους, τους χρόνους και τις ιστορίες της yoga και τους τόπους που όλα αυτά ενώνονται, για την εφαρμογή και την χρησιμότητά της στην καθημερινότητά μας, τα μαθήματα και τα οφέλη τους για το σώμα, το μυαλό και τις αισθήσεις μας.

Πως ήρθε στην ζωή σου η yoga; Τι σε κράτησε στην παρακτική της;

Η yoga ήρθε στη ζωή μου «συμπτωματικά». Ήταν από αυτές τις συμπτώσεις που ξέρεις ότι δε συμβαίνουν τυχαία. Η ενασχόληση μου με το σώμα ξεκίνησε σε μικρή ηλικία με κλασικό χορό και ενόργανη, όπου και ακολούθησα το πάθος μου για το χορό αποφοιτώντας από την επαγγελματική σχολή χορού Ραλλούς Μάνου. Μετά από διάφορους σωματικούς τραυματισμούς στη διάρκεια αυτών των χρόνων, έφτασα σ’ ένα σημείο όπου το σώμα βρισκόταν σε πλήρη άρνηση λόγω καταπόνησης και μη συνειδητής αποθεραπείας. Η παθολογία των τραυματισμών και ο πόνος με κρατούσαν πίσω όχι μόνο από το χορό αλλά και από την καθημερινότητά μου, επηρεάζοντας φυσικά και την ψυχολογία μου πολύ αρνητικά. Αναγκαστικά έφτιαξα ένα δικό μου ασκησιολόγιο ενδυνάμωσης και διατάσεων το οποίο επαναλάμβανα κάθε μέρα, προκειμένου να συνεχίσω να είμαι λειτουργική στις δραστηριότητές μου. Άρχισα να παρατηρώ την αναπνοή και να την εκπαιδεύω, ώστε να μάθω να τη συνδέω με το σώμα. Συνειδητοποίησα αργότερα πως αυτή η σωματική ρουτίνα που είχα αναπτύξει παρέπεμπε πολύ σε μια πρακτική yoga. Μέχρι τότε, στα  24 μου χρόνια, είχα κάνει ελάχιστες φορές γιόγκα και μάλιστα την θεωρούσα βαρετή, ήταν πολύ στατική για τα γούστα μου. Όμως, κάθε φορά που τελείωνα ένα μάθημα, έφευγα με μια αίσθηση χαράς και πληρότητας… κι αυτό απ’ ό,τι φαίνεται είχε χαραχτεί σαν βίωμα, και επέστρεψε την κατάλληλη στιγμή. Αυτή η στιγμή ήταν πραγματικά μια “απόφαση της στιγμής” να εμπιστευτώ την ανάγκη του σώματος για φροντίδα και διαφορετική εκπαίδευση ώστε να είναι υγιές και συνειδητά λειτουργικό. Έτσι, ενστικτωδώς αποφάσισα να κάνω το εκπαιδευτικό της γιόγκα.

Στην πρακτική της, με κράτησε αυτή η συνεχής εξερεύνηση του σώματος που θεωρούσα ήδη δεδομένο σαν εργαλείο, και μ’ έκανε να το ανακαλύπτω κάθε φορά από την αρχή. Το χτίσιμο του με άξονα την αναπνοή και την κατανόηση των όποιων αναγκών του. Μου έδωσε το στοιχείο που μου έλειπε τόσο καιρό, σύνδεση σώματος και νου, συναισθημάτων και σωματικών αισθήσεων με αγάπη και αποδοχή.

Ποιο είναι το προσωπικό κέρδος από την ύπαρξή της στην καθημερινότητά σου; Από την διδασκαλία;

Το κέρδος αυτό είναι… ανεκτίμητης αξίας! Πέραν της σωματικής μου αποκατάστασης και μιας καλής φυσικής κατάστασης που είναι τα λογικά επακόλουθα, θα έλεγα ότι το μεγαλύτερο μάθημα για μένα ήταν- και συνεχίζει να είναι- η διαχείριση της καθημερινότητάς μου. Η yoga είναι ένας τρόπος ζωής, απλά τυχαίνει το πιο διακριτό σημείο έκφρασής της για το ευρύ κοινό να είναι το yoga mat. Ωστόσο, ο απόηχος της πρακτικής βρίσκεται κυρίως έξω από το mat! Το σώμα δεν είναι αποκομμένο από την υπόλοιπη καθημερινότητα, λαμβάνει άπειρες πληροφορίες και ερεθίσματα και καλείται να ανταποκρίνεται σε αυτά γρήγορα, αποτελεσματικά και… συνειδητά! Αυτό το τελευταίο το ξεχνάμε λίγο. Μας ενδιαφέρει κυρίως η ταχύτητα και η παραγωγικότητα, κι ας μην συνειδητοποιούμε και πολύ τι κάνουμε, γιατί το κάνουμε, με ποιο τρόπο. Εν-συνείδηση θα έλεγα λοιπόν, σωματική σκέψη και συγκρότηση, είναι τα μεγαλύτερα οφέλη που έχω πάρει και προσπαθώ να καλλιεργώ. Και η καθημερινότητα στην τελική είναι ο πιο δύσκολος και απαιτητικός τόπος πρακτικής!

Οι διδασκαλίες για μένα είναι νομίζω από τα πιο όμορφα πράγματα που μου έχουν συμβεί. Χαίρομαι και απολαμβάνω να μοιράζομαι όποιες πληροφορίες μπορεί να φανούν χρήσιμες με κόσμο που διψάει για εξερεύνηση και φυσικά ο ρόλος του «δασκάλου» είναι άρρηκτα συνδεδεμένος με αυτόν του «μαθητή». Η έμπνευσή μου και το κίνητρό μου πηγάζουν σε μεγάλο βαθμό από τους μαθητές, που είναι οι πιο άμεσοι και αυθεντικοί δάσκαλοι! Οτιδήποτε προβληματίζει ή δυσκολεύει μέσα σ’ ένα μάθημα δημιουργεί έναν γρίφο προς ενασχόληση, κατανόηση και αποκωδικοποίηση. Όπως εξάλλου συμβαίνει και στην καθημερινότητά μας!

Ποιο είναι το κέντρο της φιλοσοφίας της; Πως θα μπορούσαμε να την εξηγήσουμε σε κάποιον που δεν γνωρίζει τίποτα;

“Yoga” στα σανσκριτικά (αρχαία ινδικά) σημαίνει «ένωση». Η φιλοσοφία της yoga βασίζεται στην έννοια της ολότητας, της ενότητας. Ένωση σώματος και νου, ένωση με το θείο. Είναι σημαντικό να διαχωρίσουμε εδώ την έννοια του  «θείου» από αυτήν της θρησκείας. Η yoga είναι μια πνευματική και σωματική πρακτική που μας φέρνει σε επαφή με το βαθύτερο «μέσα» αλλά και το ευρύτερο «έξω» και πώς τελικά αυτά μπορεί να ανήκουν στο ίδιο «ένα». Μια βιωματική πρακτική σύνδεσης λοιπόν, με γέφυρά μας την αναπνοή. Τοποθετούμε το σώμα σε κάποιες αρχικά μάλλον άβολες θέσεις και καλούμαστε να… βρούμε τον εαυτό μας μέσα σε αυτές. Να (τις) αναπνεύσουμε, να τις κάνουμε λειτουργικές  για εμάς και να τις απολαύσουμε! Βασική προυπόθεση για την απόλαυσή μας είναι η σύνδεση με το «τώρα». Η έννοια του χρόνου λοιπόν αλλάζει και πλέον μετριέται σε ανάσες, καθεμία από αυτές και ένα καινούργιο «τώρα». Κι έτσι ο χρόνος κυλά… και βρίσκει τον χώρο του στο σώμα. Το γεμίζει, το αδειάζει, το συνδέει, το απλώνει. Είναι μια πρακτική παρατήρησης και επίγνωσης, της σκέψης, του συναισθήματος και του σώματος. Πώς αυτά είναι αλληλένδετα και αναπόσπαστα, και πώς μέσω αυτής της παρατήρησης μαθαίνουμε να τα ακούμε και να τα εκπαιδεύουμε. Άλλη μια βασική αρχή της yoga είναι αυτή της ahimsa, ή αλλιώς της μη-βίας. Αυτό σημαίνει πως η εκπαίδευση των παραπάνω γίνεται αφουγκράζοντας  το σώμα και τις ανάγκες του, χωρίς προαπαιτούμενο την επίτευξη στόχων. Το σώμα μιλάει και καλούμαστε να μάθουμε να το αποκωδικοποιούμε και να του προσφέρουμε με αγάπη και  σεβασμό, χωρίς καταπίεση (διαφοροποιούμε επίσης την λέξη «καταπίεση» με την «προσπάθεια», όπως και την «προσπάθεια» από τον «μόχθο».)

Πως θα μπορούσαμε να εφαρμόσουμε αυτήν την φιλοσοφία στην καθημερινότητά μας;

Μέσω της παρατήρησης.. πρώτα απ’ όλα της αναπνοής. Η αναπνοή είναι μία φυσική δράση που συμβαίνει ασυνείδητα και την οποία θεωρούμε δεδομένη. Ό,τι αναπνέει είναι ζωντανό, κι ό,τι είναι ζωντανό έχει παρουσία, στο χώρο και στον χρόνο. Τείνουμε να την ξεχνάμε αυτήν την παρουσία. Καλλιεργώντας την ενσυνείδητη παρουσία ήδη μέσω της αναπνοής, η αντίληψή μας αλλάζει, διευρύνεται, δεν «υπάρχουμε» απλά, αλλά… «είμαστε». Η αναπνοή και η ζωή εμπεριέχουν την κίνηση, η κίνηση εμπεριέχει το σώμα, αλλά και το μυαλό τις εκούσιες οδηγίες και ακούσιες δράσεις, και ως φυσικό επακόλουθο είναι και το συν-αίσθημα, η συν-κίνηση..κι έτσι χτίζουμε τον κύκλο μας. Εξάλλου τι είναι η καθημερινότητα, αν όχι μια πρακτική απρόοπτων ή άβολων θέσεων και καταστάσεων στις οποίες καλούμαστε να ανταποκριθούμε με άνεση και ψυχραιμία;

Πως μπορεί κάποιος να διαλέξει τι του ταιριάζει μέσα από τόσες πρακτικές και είδη; Τι απαιτείται να έχει κανείς για να ασχοληθεί με την yoga;

Κάποιος μπορεί να διαλέξει γνωρίζοντας και δοκιμάζοντας τις διάφορες πρακτικές, και να καταλήξει στο (ή στα) είδος(η) που του ταιριάζει(ουν). Το μόνο σίγουρο είναι ότι με την εκ-δυτικοποίηση της πρακτικής υπάρχουν πλέον είδη για όλα τα γούστα. Αλλάζει η ταχύτητα, το επίπεδο δυσκολίας, η εστίαση της πρακτικής. Προσωπική μου γνώμη, περισσότερη σημασία έχει ο δάσκαλος και το χτίσιμο μιας σχέσης εμπιστοσύνης και κατανόησης με τον μαθητή στα πλαίσια αυτής της πρακτικής. Εξάλλου τελικά, τα είδη της yoga που υπάρχουν είναι τόσα, όσοι και οι δάσκαλοι που την διδάσκουν. Και θα προσθέσω σε αυτό, και τους μαθητές, πηγαίνοντάς την παραπέρα με τον δικό τους προσωπικό τρόπο.  Ωστόσο, η hatha yoga είναι ένα καλό σημείο εκκίνησης διότι δίνει αρκετό χρόνο στο σώμα να απορροφήσει την νέα πληροφορία και να έχει επίγνωση του τι συμβαίνει στην κάθε asana (θέση). Για να ασχοληθεί κανείς με την yoga το μόνο που χρειάζεται είναι… η διάθεση να ασχοληθεί! Η διάθεση για εξερεύνηση και εξέλιξη, και η διαθεσιμότητα του νου να ανακαλύψει νέα πράγματα και –γιατί όχι- και ιδέες. Όσο διευρύνονται τα όρια του μυαλού το σώμα μπορεί να ακολουθεί. Δεν απαιτείται καμία προ-εμπειρία, καμία ευλυγισία. Αντιθέτως, η απουσία αυτών αποτελούν ένα πιο ισχυρό κίνητρο για να ξεκινήσεις.

Πως δουλεύεις για τα μαθήματά σου;

Τα μαθήματα χτίζονται πάντα γύρω από μία θεματική. Αυτή η θεματική μπορεί να είναι σωματική (μια asana, μια μυική ομάδα, μια κατηγορία κινήσεων –πχ οπίσθιες κάμψεις-, κάποιο μέλος του σώματος κ.ά.), φιλοσοφική (γύρω από κάποια φιλοσοφική αρχή που διέπει την γιόγκα, ή εμπλέκεται με την μυθολογία της), αναπνευστική (κάποια  τεχνική αναπνοής που ενισχύει συγκεκριμένη σωματική κατάσταση όπως πχ την ισορροπία) ή ενεργειακή (πχ. εστίαση και ενεργοποίηση σε κάποιο από τα chakras και των ποιοτικών χαρακτηριστικών του). Επίσης το μάθημα διαμορφώνεται και επηρεάζεται πολύ και από τις ανάγκες των μαθητών για το χτίσιμο μιας ενσυνείδητης πρακτικής. Έτσι δίνουμε τροφή και στο μυαλό όχι τόσο για σκέψη, όσο για κατεύθυνση και πορεία πλεύσης. Εξάλλου, η διαλογιστική διάσταση της γιόγκα (η παρατήρηση και η εκπαίδευση των σκέψεων και όχι το να γινόμαστε έρμαιο αυτών) είναι πάντα παρούσα, σε κάθε είδος πρακτικής.

Πως θα μπορούσε να οφελήσει ανθρώπους που ασχολούνται με τον χορό ή την υποκριτική; Ανθρώπους που δεν αθλούνται καθόλου;

Η yoga πιστεύω πως μπορεί να ωφελήσει πάρα πολύ κόσμο, ανεξαρτήτως επαγγέλματος, ενασχόλησης, ηλικίας, άθλησης και όποιας άλλης «ιδιότητας» προσδίδουμε στην  ταυτότητά μας. Συγκεκριμένα για τους ανθρώπους που ασχολούνται με τον χορό, θα έλεγα πως αποτελεί σχεδόν απαραίτητο συμπλήρωμα εκπαίδευσης σώματος, καθώς χτίζει έναν πολύ δυνατό πυρήνα ενεργοποιώντας πιο εσωτερικά στρώματα μυών του κορμού, τα οποία στο χορό ελαφρώς παραμελούνται (ή θεωρούνται δεδομένα). Έτσι η σωματική δύναμη χτίζεται συνειδητά και στοχευμένα, βοηθώντας στην εξασφάλιση ενός σταθερού «κέντρου» που διευκολύνει με τη σειρά του την ισορροπία, την ευλυγισία των άκρων, τον έλεγχο και την κιναισθησία,  και φυσικά την αποφυγή τραυματισμών.  Από την προσωπική μου εμπειρία, η γιόγκα αποτελεί ιδανικό ζέσταμα για έναν χορευτή και ακόμα πιο ιδανική αποθεραπεία!

Για την υποκριτική, πέραν του ότι επίσης χρειάζεται ένα δυνατό, σταθερό και δουλεμένο σώμα, βρίσκω ενδιαφέρουσα την σύνδεση μέσω του «βιώματος». Ένας ηθοποιός εκπαιδεύει το μυαλό και το σώμα του στο βίωμα συναισθηματικών καταστάσεων και στο πώς αυτές μεταφράζονται σε κινήσεις, εκφράσεις, στάση και γλώσσα σώματος. Και καλείται έπειτα να τις αναβιώσει – κι όχι απλώς να τις αναπαράγει- επί σκηνής. Η σημασία λοιπόν  που δίνει στην παρούσα στιγμή, στο μέγεθος και την πυκνότητά της θεωρώ πως είναι μια σπουδαία ικανότητα ενός ηθοποιού προκειμένου να μεταμορφωθεί και να «γίνει» ο χαρακτήρας που θέλει, χωρίς να τον περιγράφει (όπως συμβαίνει επίσης και με όλες τις παραστατικές τέχνες). Στην αναγνώριση της κάθε στιγμής και στο τι αυτή περιλαμβάνει, θεωρώ πως η yoga αποτελεί πολύ χρήσιμο εργαλείο. Όπως επίσης και στην «αποσυμπίεση» της στιγμής μετά από την παράσταση, τη σήμανση του τέλους του χαρακτήρα και την επαναφορά στον εαυτό. Είναι εξίσου σημαντική και η αποσύνδεση, το άδειασμα, η αποκατάσταση της ροής συναισθημάτων και σκέψεων.  Ο διαλογισμός και η συνειδητή χρήση της αναπνοής με τη σειρά τους βοηθούν ηθοποιούς και χορευτές καθώς και όλων των ειδών performers να συγκεντρωθούν στον στόχο τους πριν από μια παράσταση, και στην ελάττωση  του στρες. Η σωστή αναπνοή επιδρά στην ομαλή λειτουργία του νευρικού συστήματος ,ιδίως σε ιδιαίτερες συνθήκες όπως μια performance, και προσδίδει την τόσο επιθυμητή φυσικότητα.

Όσο για τα άτομα που δεν αθλούνται, είναι ένας φανταστικός τρόπος άσκησης και ανακάλυψης  σώματος και νου! Ενδυνάμωση και ευλυγισία, ισορροπίες και ανάστροφες θέσεις, μπλεξίματα χεριών και ποδιών, αναπνοή και συγκέντρωση, αίσθηση ηρεμίας και ασφάλειας.. κι όλα αυτά σε αρμονία με τον εαυτό. Υπάρχει πιο όμορφο παιχνίδι;

Η yoga θεραπεύει;

Είναι μια δύσκολη ερώτηση, κυρίως ως προς την χρήση και την έννοια που δίνουμε στον κοινό μας κώδικα χρήσης των λέξεων. Πιστεύω βαθειά μέσα μου πως οτιδήποτε νιώσουμε ότι αποτελεί θεραπεία με τον οποιονδήποτε τρόπο, και το ονομάσουμε ως τέτοιο, μπορεί να αποτελέσει όντως «θεραπεία», έστω και βραχυπρόθεσμα. Μπορεί να μας κάνει καλό, να μας ανακουφίσει. Ωστόσο οτιδήποτε μας ανακουφίζει, δεν σημαίνει απαραίτητα ότι μας κάνει ουσιαστικά «καλό», ούτε ότι μας θεραπεύει οριστικά και αμετάκλητα. Κι εδώ χρειάζεται να ορίσουμε την λέξη «θεραπεία». Η έννοια που θεωρώ πιο συμβατή με την έμπρακτη εφαρμογή και τα αποτελέσματα μιας θεραπείας, είναι αυτή της αποκατάστασης της ισορροπίας ενός οργανισμού με σεβασμό προς τις ιδιαιτερότητές του. Στοχεύει λοιπόν σε μία νέα κατάσταση, οπότε περιλαμβάνει τον χρόνο σε διάρκεια, εμπεριέχοντας και τις εναλλαγές του και άρα τις δικές μας αναπροσαρμογές σε βάθος αυτού. Για να φτάσουμε σε αυτήν την νέα κατάσταση, χρειάζεται μια διαδικασία που συμβαίνει συνειδητά στον οργανισμό και χτίζεται στιγμή τη στιγμή κι έτσι δημιουργείται και το φάσμα της όποιας διάρκειας. Είναι επίσης μία απόφαση και μία επιθυμία. Είναι μια αποδοχή και μια διαθεσιμότητα για αλλαγή. Είναι απαραίτητη η ενεργητική εμπλοκή του ατόμου σε αυτήν την διαδικασία καθότι αφορά αυτό και μόνο αυτό, τον δικό του μοναδικό κόσμο και τις όποιες ανισορροπίες του δημιουργούν κάποιο «πρόβλημα» για την δική του αντίληψη και τις δικές του ανάγκες. Παρoλα αυτά, είμαστε όλοι και όλες  φτιαγμένοι από την ίδια χημική σύσταση σε διαφορετικές αναλογίες, άρα μας διακατέχουν κάποια κοινά χαρακτηριστικά ως προς τις ανάγκες μας για μία ομαλή λειτουργία. Αυτή η ομαλή λειτουργία αφορά στο σώμα, στο νου, στην ψυχολογία, κι ως εκ τούτου στην κίνηση, στην ψυχοσύνθεση και στην προσωπικότητά μας, στο συναίσθημα και στην επικοινωνία, και σ’ ένα σωρό άλλα πράγματα που θα χρειαζόμασταν σελίδες για να αναφέρουμε χωρίς να αδικήσουμε κανένα από αυτά. Θα προσπαθήσω να επανέλθω όμως στην απάντηση που καλούμαι να δώσω, αντιστρέφοντας την ερώτηση: Τι είναι αυτό (για τον καθένα και καθεμία από εμάς προσωπικά) που δημιουργεί την ανάγκη για θεραπεία; Από εκεί θα προκύψει και η απάντηση. Εάν λοιπόν η αιτία ανισορροπίας του οργανισμού είναι κάποιος τραυματισμός ή μυοσκελετικές παθήσεις θα πω πως ναι, η yoga με την κατάλληλη άσκησή της μπορεί να θεραπεύσει. Ωστόσο πολλά μυοσκελετικά προκύπτουν από ψυχολογικούς παράγοντες , ή τραύματα (ψυχικά ή μη) του παρελθόντος που έχουν εκφρασθεί με αυτόν τρόπο στο σώμα ώστε να εκτονωθούν, οπότε χρειάζεται να κάνουμε μια βουτιά προς τα μέσα και να εξετάσουμε τα πράγματα πιο βαθειά, και με ειλικρίνεια. Η γιόγκα κατά τη γνώμη μου είναι από τις πιο ολιστικές μεθόδους άσκησης καθώς από την φύση της περιλαμβάνει την έννοια της σύνδεσης και της ολότητας, και διαχειρίζεται έναν οργανισμό σφαιρικά τόσο ως προς το σύνολο των στοιχείων που το αποτελούν, όσο και προς το πλαίσιο στο οποίο βρίσκεται και καλείται να λειτουργήσει. Κι επειδή η κάθε θεραπεία για να επιτύχει χρειάζεται την προσωπική μας πίστη σε αυτό, το δικό μου βίωμα με κάνει να πιστεύω πως η συνειδητή άσκηση της yoga, εάν το θέλουμε, μπορεί να θεραπεύσει. Κι αυτό σημαίνει το να δείξουμε και μια προσωπική συνέπεια προς αυτήν μας την επιθυμία, καθώς και το να είμαστε έτοιμοι να υποστηρίξουμε συνειδητά την αλλαγή και μια «θεραπευμένη» εκδοχή του εαυτού μας, με ό,τι αυτό συνεπάγεται για τον καθένα ξεχωριστά.

Ποια είναι τα οφέλη από το ταιλανδέζικο μασάζ; Πως μπορεί να βοηθήσει ηθοποιούς ή χορευτές που έχουν καθημερινή έντονη σωματική δραστηριότητα;

Το ταϋλανδέζικο μασάζ είναι επίσης μια πολύ ωφέλιμη (κατ’εμέ) εναλλακτική μορφή θεραπείας, για όλους. Μέσω του αγγίγματος, των στατικών πιέσεων κατά μήκος των ενεργειακών γραμμών του σώματος, και συγκεκριμένης κινητοποίησης(παλμικής ή κυκλικής) των αρθρώσεων αλλά και παθητικών διατάσεων των μυών, σκοπός είναι να απελευθερωθεί και να τεθεί ξανά στη φυσική της ροή κάποια μπλοκαρισμένη μορφή ενέργειας. Είτε αφορά στους μυς, είτε στα σπλάχνα και στα όργανα, είτε στην βοήθεια κινητοποίησης της ανατομικής μας δομής, είτε στην ανάγκη απλά για άγγιγμα και επαφή. Σε άτομα με έντονη σωματική δραστηριότητα, το ταϋλανδέζικο μασάζ μεταφέρει το μήνυμα της απαραίτητης ξεκούρασης, μέσω της δημιουργίας χώρων μέσα στο σώμα. Αποτελεί και πάλι μία ολιστική προσέγγιση, καθότι η ακολουθία των κινήσεων του «δότη» επηρεάζεται και δρομολογείται αναλόγως με τις ανάγκες του δέκτη , χτίζοντας μια σχέση εμπιστοσύνης, προυπόθεση απαραίτητη για να ωφελήσει  το μασάζ. Ένα thai yoga massage (πιο συγκεκριμένα) λοιπόν, έχει ως στόχο την ανακούφιση μυοσκελετικών παθολογικών καταστάσεων, την κινητοποίηση και αποσυμπίεση , την επαναφορά ενός εύπλαστου και  χαλαρού σώματος που… αναπνέει ελέυθερα!

Τι σου δίνει δύναμη, ενέργεια και πίστη στην καθημερινότητα;

Ευχαριστώ για την ερώτηση! Η απάντηση ποικίλλει υποθέτω, ωστόσο υπάρχουν κάποιοι σχετικά σταθεροί άξονες πάνω στους οποίους μπορώ να κινηθώ. Θα έλεγα πως η Έμπνευση μου δίνει δύναμη, η Δημιουργικότητα μου δίνει  ενέργεια, και η πίστη μου χτίζεται κι ενισχύεται από την αίσθηση της σύνδεσης. Σύνδεσης, σχέσης κι αλληλεπίδρασης με τους ανθρώπους, με τη φύση… με τον εαυτό και με το όλο, είτε στο μέσα είτε στο έξω, με ό,τι αυτά περιλαμβάνουν. Και από όλες τις φαινομενικά τυχαίες συμπτώσεις που τόσο απότομα και συνάμα κομψά υφαίνουν αυτό που λέμε «ζωή».

ΜΑΘΗΜΑΤΑ

ΔΕΥΤΕΡΑ Hatha Flow Yoga (open level) 20.45-22.15 , στη Σχολη χορου “χοροτεχνο” στο Θησείο.
ΤΡΙΤΗ Hatha Flow Yoga (open level) 18.00-19.00, στο Swaha Yoga Center στην Ακρόπολη.
ΤΕΤΑΡΤΗ Hatha Flow Yoga (open level) 11.45-13.15 , στο Myrtmigi Yoga στα Εξάρχεια.
ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ Barre a terre variation 18.00-19.00 & Hatha Flow Yoga (Intermitiate level) 19.00-20.30 στο Swaha Yoga Center , Ακρόπολη.

Παραδίδονται επίσης ιδιαίτερα μαθήματα προγεννητικής και μεταγεννητικής γιόγκα, καθώς και προσωπικές συνεδρίες thai yoga massage.

CONTACT:  email at kairava.yoga@gmail.com
on facebook at Kairava Yoga