Διαβάζετε καθημερινά;

Διαβάζω πάντα κάτι καθημερινά. Όχι απαραίτητα λογοτεχνία. Παλιότερα διάβαζα πολύ περισσότερο. Τον τελευταίο καιρό η προσοχή μου πολύ περισσότερο από παλιά είναι αφιερωμένη στη λογοτεχνία του φανταστικού και τα παιδικά παραμύθια καθώς και τα λιμπρέτα.

Από ποια ανάγκη σας προκύπτει η αναγνωστική συνήθεια;

Το βιβλίο είναι απαραίτητο για να μην τεμπελιάζει η φαντασία μου αρχικά. Και επίσης πάντα μπορείς να μάθεις κάτι παραπάνω για τον εαυτό σου.

Τι προσφέρει στην ζωή σας;

Παρεούλα, ιδέες, την αίσθηση ότι επικοινωνείς με κάποιον που δεν γνωρίζεις. Μου έχει συμβεί αρκετές φορές. Ειδικά με τον Γκυ ντε Μωπασάν. Είναι μεγάλος καλλιτέχνης της αφήγησης και του γυναικείου χαρακτήρα.

Πως διαλέγετε ποιο βιβλίο θα διαβάσετε;

Διαβάζω την πρώτη φράση και την τελευταία συνήθως. Πολλές φορές ζητάω τη γνώμη φίλων μου που ασχολούνται πραγματικά με τη λογοτεχνία, είτε γράφουν είτε διαβάζουν είτε γράφουν κριτική. Αλλά το ένστικτο είναι το βασικότερο κριτήριο.

Ποιος είναι ο ορισμός του καλού βιβλίου;

Τι να σας πω. Νιώθω ότι είναι τελείως προσωπικό θέμα. Για μένα το πιο σημαντικό είναι η ιστορία. Μια ιστορία με αρχή, μέση και τέλος. Μια απλή ιστορία. Αν η αφήγηση είναι ενδιαφέρουσα και όμορφη ακόμα καλύτερα. Θέλω όμως σίγουρα να καταλαβαίνω την ιστορία άσχετα με την πολυπλοκότητα της δομής της κι εκτιμώ και το χιούμορ ιδιαίτερα.

Ποια είναι η ιδανική συνθήκη διαβάσματος; Που διαβάζετε συνήθως;

Η ιδανική συνθήκη είναι στην παραλία στη θάλασσα με το κυματάκι παρέα αλλά μιας κι αργεί, περιορίζομαι στο κρεβάτι μου και κυρίως το βράδυ αν και δεν είναι ιδανική συνθήκη. Μου έχει τύχει να διαβάζω την ίδια γραμμή και μάλιστα μισή για ένα μήνα.

Ο Κάφκα είπε: «Τα βιβλία που έχουμε ανάγκη είναι εκείνα που πέφτουν σαν το τσεκούρι στην παγωμένη θάλασσα της ψυχής». Υπάρχουν βιβλία που σας έχουν κάνει να νιώσετε έτσι; Αν ναι, ποια;

Έχω ένα τέτοιο βιβλίο το οποίο αγαπώ και κάθε φορά που το διαβάζω με αγγίζει πολύ. Είναι ο Νιλς Λυν του Πήτερ Γιάκομπσεν. Είναι ένα μικρό διαμάντι και το έχω κάνει δώρο σε όλους τους φίλους μου. Νομίζω είχε εξαντληθεί αλλά κάτι άκουσα για επανακυκλοφορία. Παρόλα αυτά, πιστεύω πως έχουμε ανάγκη και βιβλία που πέφτουν μέσα μας ελαφρά σαν άμμος.

Ποιο βιβλίο θα προτείνατε σε κάποιον να διαβάσει;

Τον Μαιτρ και τη Μαργαρίτα του Μπουλγκάκοφ. Πάντα διαχρονικό, αστείο, σουρρεαλιστικό, αποπνικτικό, βαθύ. Τον Θείο Όσβαλντ, επίσης, του Ρόαλ Νταλ, κυρίως για το χιούμορ και την καταπληκτική ιστορία που αφηγείται. Και τον Παράδοξο διαφωτισμό του καθηγητή Καριτάτ του Λιουκς Στήβεν για την επίσης εξαιρετική του ιστορία αλλά και τον τρόπο με τον οποίο χειρίζεται τους χαρακτήρες του. Δεν είμαι σίγουρη αν είναι εξαντλημένο παρόλα αυτά. Είναι αρκετά παλιό βιβλίο. Του 1987 νομίζω.

Ποιο βιβλίο διαβάζετε αυτήν την περίοδο;

Διαβάζω ξανά τον Πόλεμο των κουμπιών του Λουί Περγκώ.

Μοιραστείτε μαζί μας την πρώτη του φράση…

Όσο για τον πόλεμο… είναι διασκεδαστικό να αναλογίζεται κανείς από πόσο ασήμαντες αιτίες υποκινείται και από πόσο ασήμαντες αιτίες τελειώνει: όλη η Ασία χάθηκε και αναλώθηκε στον πόλεμο για τα παντρολογήματα του Πάρη.

Η Σοφιάννα Θεοφάνους συμμετέχει στην παράσταση enter sandman, μια παράσταση βασισμένη στην νουβέλα Ο Ζάντμαν του E. T. A. Hoffmann σε σκηνοθεσία Θέμελη Γλυνάτση που έχει πρεμιέρα την Τρίτη 21/02 στο Θέατρο Skrow.