Ενα ξεχωριστό βιβλίο που διάβασες τον τελευταίο καιρό; Ενα βιβλίο που πρέπει
να διαβάσει κανείς «οπωσδήποτε»;

Μου άρεσε πολύ το “στη γη είμαστε πρόσκαιρα υπέροχοι” του Οcean Vuong! Με
συγκίνησε η αμεσότητα της γραφής του για τη μοναδική σχέση με την μητέρα του
και την γιαγιά του, μέσα από τις δυσκολίες του πολέμου αλλά και μια φιλία που
εξελίσσεται σε μια ιδιαίτερη μορφή ερωτικής σχέσης. Είναι φοβερό το πως
συμφιλιώνεται με το παρελθόν του. Και η μετάφραση είναι εξαιρετική! Το προτείνω
ανεπιφύλακτα.

Μουσικές που αγαπάς; Το τελευταίο τραγούδι-εμμονή;

Κοιτάζω το Spotify μου πολλές φορές και τις λίστες με τα αγαπημένα μου και βλέπω τις
τεράστιες αποκλείσεις στις διαθέσεις μου και τα συναισθήματα μου. Μου αρέσει πολύ η
ελληνική λαϊκή σκηνή περασμένων δεκαετιών. ‘Εχω έρωτα με την Τζένη Βάνου και τη Βίκυ
Μοσχολιού. Τελευταίο τραγούδι-εμμονή το “γρήγορα να γυρίσεις πίσω” του Αντώνη
Απέργη.

Μια ταινία για να δει κανείς απόψε;

Θα πω μια από τις αγαπημένες μου, που μου ήρθε πρώτη στο μυαλό, “Kramer vs.
Kramer”. Meryl Streep, όχι μόνο για απόψε, για πάντα.

Μια θεατρική παράσταση που θυμάσαι;

Έχω κάποιες. Αλλά είναι ενδιαφέρον πώς πολλές φορές έχω δει στα Σεμινάρια της Ομάδας Άλμπατρος (που έχει υπάρξει το υποκριτικό μου σπίτι για αρκετά χρόνια) σκηνές από ηθοποιούς που θεατρικά στέκονται περισσότερο από θεατρικές παραστάσεις που έχω δει. Καμία φορά στα μικρά μέρη κρύβονται μεγάλοι θησαυροί.

Ενα ξεχωριστό ταξίδι;

Κάθε φορά που πηγαίνω στην Ικαρία, είναι ένα ξεχωριστό ταξίδι. Θυμάμαι την
τελευταία φορά που ήταν και ο παππούς μου εκεί. Ναι, αυτό είναι το πιο
ξεχωριστό ταξίδι, η τελευταία Ικαρία με τον παππού μου.

Μια ξεχωριστή βόλτα στην πόλη;

Η διαδρομή προς τον Πειραιά για να πάρω το πλοίο και να εξαφανιστώ.

Πότε και πως ξεχνάς τον χρόνο που περνάει;

Κάθε μέρα κάνω πολλά daydreamings. Βρίσκομαι όπου θέλω, με όποιον θέλω και
φοράω ό,τι θέλω. Δεν έχω καθόλου την αίσθηση του χρόνου, μπορούν να σας το
επιβεβαιώσουν όλοι μου οι φίλοι.

Για ποιο λόγο χαμογέλασες τελευταία φορά;

Χαμογελάω συνεχώς μέσα στη μέρα. Αλήθεια, δεν μπορώ να θυμηθώ την τελευταία.

Τι σου δίνει ανακούφιση στην καθημερινότητα;

Η φωνή της μαμάς μου στο τηλέφωνο.

Τι κάνει την καθημερινότητά σου ενδιαφέρουσα;
Να παρατηρώ τον κόσμο. Πώς περπατάνε οι άνθρωποι, πως μιλάνε, πως κοιτάζουν και
πως αντιδρούν. Στην εστίαση που εργάζομαι έχει ενδιαφέρον όλο αυτό.

H Ντορίτα Μπακατσέλου συμμετέχει στην παράσταση «Στέλιο Ξύπνα!» που παρουσιάζεται στον Χώρο Κ4 σε κείμενο και σκηνοθεσία Γιάννη Κόκα.

Βασισμένο σε αληθινή ιστορία, το νέο έργο του Γιάννη Κόκα «Στέλιο Ξύπνα!», στελεχωμένο με ηθοποιούς των Σεμιναρίων Υποκριτικής Άλμπατρος, έχει ως επίκεντρο την ιστορία αγάπης δύο καλλιτεχνών που άνθισε στην Αθήνα του εγκλεισμού και της πανδημίας. Για να ξυπνήσει ο Στέλιος – και μαζί του η ελπίδα για ζωή και τέχνη – η Αριάδνη φτιάχνει μια παράσταση μέσα στην παράσταση, γεμάτη από αναμνήσεις κι έρωτα.