Ένα ξεχωριστό βιβλίο που διάβασες τον τελευταίο καιρό; Ένα βιβλίο που πρέπει να διαβάσει κανείς «οπωσδήποτε»;

Ξαναδιάβασα πρόσφατα το The Shining του Stephen King που είχα να το διαβάσω απο μικρός. Για άλλη μια φορά με απορρόφησε αυτό το στοιχειωμένο ξενοδοχείο και δεν έλεγα να ξεκολλήσω. Απλά αισθάνεσαι την φαντασία σου να απελευθερώνεται και πολλές φορές το χρειαζόμαστε πολύ περισσότερο απ’ ό,τι νομίζουμε.

Μουσικές που αγαπάς; Το τελευταίο τραγούδι-εμμονή;

Αγαπώ πολύ και ακούω ασταμάτητα αυτήν που εγώ ονομάζω “εναλλακτικοηλεκτροπόπ”. Το τελευταίο διάστημα έχω -μεταξύ άλλων- 2 τέτοιου είδους κομμάτια στο repeat Labyrinth: All For Us/Still Don’t Know My Name. Αισθάνομαι πως ακούω μια καινούρια πρόταση ήχου γεμάτη ενδιαφέρον από έναν vocal artist που δεν φοβάται να μιλήσει κατευθείαν και χωρίς καμία ενοχή και περιτύλιγμα από και προς καρδιά. Βοηθάει απίστευτα πολύ φυσικά και το υπέροχο πλαίσιο που δίνει το Euphoria (που αγαπώ).

Μια ταινία για να δει κανείς απόψε;

Για σήμερα το βραδάκι φτιάξτε ποπ-κορν, πάρτε κουβερτούλα και δείτε το Rear Window του Hitchcock. Must-watch ειδικά αν σας αρέσουν τα θρίλερ μυστηρίου αλλά και αν δεν σας αρέσουν, δώστε του μια ευκαιρία. Είναι Hitchcock!

Μια θεατρική παράσταση που θυμάσαι;

Πολλές παραστάσεις μου έχουνε “μιλήσει” αλλά καταβάλλοντας πολύ μεγάλη προσπάθεια να διαλέξω μια, θα πω το “Απόψε Αυτοσχεδιάζουμε” σε σκηνοθεσία Δ. Μαυρικίου.

Ένα ξεχωριστό ταξίδι;

Μήλος, 2021. Άγρια βράχια, βουτιές απ’ τα ψηλά, πολλή αγάπη και ακόμα περισσότερο φαΐ!

Μια ξεχωριστή βόλτα στην πόλη;

Πίσω απ’ το Θησείο Κυριακή μεσημεράκι στην Επταχάλκου με στάση στο ταβερνάκι με την τεράστια ταμπέλα “ΛΟΥΞ”.

Πότε και πως ξεχνάς τον χρόνο που περνάει;

Δυστυχώς ή ευτυχώς δεν ξεχνάω τον χρόνο που περνάει. Προς το παρόν, όμως, δεν τον αισθάνομαι και ως βάρος.

Για ποιο λόγο χαμογέλασες τελευταία φορά;

Χθες που είχε πολλή ζέστη και βρήκα ξεχασμένο στο ψυγείο το εβιάν απ’ το καλοκαίρι.

Τι σου δίνει ανακούφιση στην καθημερινότητα;

Το τριαντάλεπτο πρωινό routine μου που πλέον δεν ακολουθώ.

Τι κάνει την καθημερινότητά σου ενδιαφέρουσα;

Η οργάνωση των πρώτων -επιτέλους- live μου.

Ο Χρήστος Κούρτογλου είναι ένας νέος ποπ-έντεχνος μουσικός/συνθέτης και ηθοποιός που μεγάλωσε στη Βέροια και έχει πλέον ως βάση του την Αθήνα.
Έχει σπουδάσει Τραγούδι στην Αντωνιάδειο Στέγη Γραμμάτων & Τεχνών Βέροιας και Υποκριτική στην Ανώτερη Δραματική Σχολή “Πράξη Επτά”. Παίζει κιθάρα, πιάνο και γιουκαλίλι ενώ παράλληλα πειραματίζεται με “εναλλακτικούς” και ηλεκτρονικούς ήχους. Από πολύ μικρή ηλικία θυμάται να κλείνεται στο δωμάτιο του και με μια ηλεκτρική κιθάρα – παιχνίδι και έναν μαρκαδόρο για μικρόφωνο να δίνει συναυλίες στο πολυπληθές κοινό του. Σήμερα στα 23 του χρόνια το όνειρο αυτό σπάει την πόρτα του δωματίου του και ξεχύνεται στους δρόμους.

Μόλις κυκλοφόρησε το τραγούδι “Όλο τρέχω” σε στίχους και μουσική δική του.