Ένα ξεχωριστό βιβλίο που διάβασες τον τελευταίο καιρό; Ένα βιβλίο που πρέπει να διαβάσει κανείς «οπωσδήποτε»;

Ο Ηλίθιος του Ντοστογιέφσκι. Το τελείωσα τη προηγούμενη εβδομάδα και θεωρώ πως ανήκει στα βιβλία που πρέπει να διαβάσει κανείς. Είναι βιβλίο που σε βάζει σε προσωπική δοκιμασία.

Μουσικές που αγαπάς; Το τελευταίο τραγούδι-εμμονή;

Έχω μια τεράστια αγάπη στη παραδοσιακή μουσική. Η δύναμη της παράδοσης είναι πολύ σημαντική στις μέρες μας. Εκτιμώ πάρα πολύ τους καλλιτέχνες που συνεχίζουν αυτό το είδος μουσικής, είτε διασκευάζοντας είτε γράφοντας νέα τραγούδια. Εμμονές με τραγούδια έχω πολύ συχνά. Το τελευταίο που μου έρχεται στο μυαλό είναι το ‘’ανάθεμα τον αίτιο’’. Αυτό το ερωτικό παράπονο με αυτούς τους ανυπέρβλητους λαϊκούς στίχους με ανατριχιάζει. Ανήκει στα τραγούδια που συνδέομαι και θέλω να πω.

Μια ταινία για να δει κανείς απόψε;

Μια ταινία που είδα πρόσφατα είναι ‘’ Η θάλασσα μέσα μου’’ του Αλεχάντρο Αμεναμπάρ. Παλιά ταινία που την είχα χρόνια στη λίστα αναμονής και δε ξέρω γιατί. Ίσως καταλήγω πως έπρεπε να τη δω τώρα. Πρόκειται για μία αληθινή ιστορία του ισπανού συγγραφέα Ραμόν Σαμπέρδο, ο οποίος είναι κλινήρης 30 χρόνια ύστερα από ένα ατύχημα. Ο άνθρωπος αυτός διεκδίκησε το δικαίωμα του στην ευθανασία. Είναι μία ταινία με πολύ βαθύ νόημα, το οποίο σχετίζεται με το αν η ζωή είναι δικαίωμα ή υποχρέωση.

Μια θεατρική παράσταση που θυμάσαι;

Βλέπω αρκετές παραστάσεις κάθε χρόνο. Θα πω λοιπόν για την παράσταση ‘’Μένγκελε’’ του Θανάση Τριαρίδη , σε σκηνοθεσία του Λάζαρου Παπαδόπουλου από το ΘΗ.ΠΕ.ΘΕ (Θηβαϊκό Πειραματικό Θέατρο). Πέρα από το γεγονός ότι ανήκω στην ομάδα αυτή κι είδα τη γέννηση του έργου και το χτίσιμο του μέρα με τη μέρα, ήταν μια παράσταση που με άφησε άυπνο πολλά βράδια. Το ίδιο το κείμενο σε κάνει να ανατριχιάζεις με τα φρικτά πειράματα που έκανε σε αθώες ψυχές. Μια παράσταση που για μένα θα αποτελεί πάντοτε σημείο αναφοράς.

Ένα ξεχωριστό ταξίδι;

Ταξίδια γενικώς δεν έχω κάνει πολλά. Ξεχωριστό ταξίδι θα έλεγα το περσινό μου camping στο Χορευτό του Πηλίου. Εκτός από τα πανέμορφα φυσικά μέρη που συνάντησα, ήταν πρωτόγνωρο για μένα το camping και ταυτόχρονα μια επιδοκιμασία αφού είμαι αρκετά ψυχαναγκαστικός με τη καθαριότητα. Παρόλα αυτά όμως πέρασα υπέροχα και κατάλαβα πόσο σημαντική είναι η ένωση με τη Γη, το χώμα.

Μια ξεχωριστή βόλτα στην πόλη;

Η επίσκεψη μου στο αρχαιολογικό μουσείο της Θήβας. Όσοι δεν έχετε δει αυτό το μουσείο, αξίζει να το επισκεφτείτε.

Πότε και πως ξεχνάς τον χρόνο που περνάει;

Γενικά ανήκω στους ανθρώπους που ζω τις στιγμές μου και δε τις μετανιώνω έπειτα. Ο χρόνος για μένα είναι κάτι απόλυτα αποδεκτό. Είναι σπάνιες οι φορές που στενοχωριέμαι για κάτι που δεν έκανα.

Για ποιο λόγο χαμογέλασες τελευταία φορά;

Γελάω πολύ συχνά. Προσπαθώ τουλάχιστον όταν ξεφεύγω λίγο από την πραγματικότητα. Χθες δέχτηκα ένα μήνυμα στα μέσα από έναν φίλο που είχα να τον δω πολλά χρόνια. Ίσως κι από το γυμνάσιο. Έγραψε τόσο ωραία πράγματα που ένιωσε με το καινούργιο μου τραγούδι, που ήταν αδύνατο να μη χαμογελάσω και να συγκινηθώ.

Τι σου δίνει ανακούφιση στην καθημερινότητα;

Η παρέα. Λατρεύω να κάθομαι τα βράδια με φίλους να πίνουμε ένα ωραίο κρασί, να τρώμε και να συζητάμε. Να πίνουν δηλαδή, γιατί δε μ’αρέσει καθόλου το αλκοόλ.

Τι κάνει την καθημερινότητά σου ενδιαφέρουσα;

Είμαι ο άνθρωπος με τίτλο ‘’Άσε τι έπαθα’’. Κάθε μέρα κάτι θα μου συμβεί που θα μου κινήσει το ενδιαφέρον. Ίσως το προκαλώ, διότι απεχθάνομαι τη ρουτίνα.

Η στιχουργός Λίνα Δημοπούλου και ο συνθέτης Γιώργος Κυριάκος παρουσιάζουν το καινούργιο single «Σήκωσε νοτιά» σε ερμηνεία του Χρήστου Μπότση.