Ο Πειρασμός, το πολυβραβευμένο έργο του αιρετικού Καταλανού συγγραφέα Κάρλες Μπάτλιε ανεβαίνει για πρώτη φορά στην Ελλάδα, στο skrow, σε σκηνοθεσία Θανάση Δόβρη. Άνθρωποι που προσπαθούν να βρουν τον εαυτό τους στην άβυσσο της εποχής μας, που αναζητούν τα όρια της και τους ορισμούς της ανθρωπιάς, που έρχονται αντιμέτωποι με τον πειρασμό. Ο Κώστα Ξυκομηνός μας μίλησε για την προσωπική του διαδρομή προς το έργο και την παράσταση και τους πειρασμούς της δικής αμς εποχής.

Τι νέες σκέψεις έκανε όσο δουλεύεις με αυτό το έργο; Τι νέο έμαθες για τον εαυτό σου μέσα από τη συγκεκριμένη δουλειά;

Οι σκέψεις που γεννήθηκαν ήταν ότι ο ανθρώπινος εγκέφαλος είναι το μεγαλύτερο εργαστήριο ανώριμων δικαιολογιών. Οι περισσότεροι άνθρωποι τις λανθασμένες επιλογές και αποφάσεις τους τις χαρακτηρίζουν παιχνίδια της μοίρας, αποφεύγοντας να αναλάβουν τις ευθύνες των πράξεων τους και τις συνέπειες που είχαν αυτές. Αυτά κράτησα και εγώ ως υλικό για το μακρύ και επίπονο ταξίδι της αυτογνωσίας.

Πως ορίζεται ο πειρασμός; Στη δική μας εποχή που βρίσκεται;

Ο Πειρασμός είναι συνώνυμος κατά κάποιο τρόπο με τα διλήμματα που καθημερινά αντιμετωπίζουμε στην ζωή μας.
Είναι το δίπολο του καλού και του κακού που υπάρχει βαθιά μέσα μας.Οι πειρασμοί άλλοτε είναι καταστροφικοί και επώδυνοι και άλλοτε γίνονται κινητήρια δύναμη για αλλαγή και μετακίνηση από μια στατική καθημερινότητα σε μια ουσιαστική ζωή. Όλα όμως έχουν να κάνουν με την ωριμότητα των πράξεων μας. Δυστυχώς στην δική μας εποχή του εφήμερου θεάματος ο πειρασμός βρίσκεται στην εικόνα, στο φαίνεσθαι και όχι στο είμαι. Αυτό έχει γιγαντωθεί μέσα από τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης και την ελαφρότητα του life style. Όλοι νοιαζόμαστε τόσο πολύ για την εξωτερική μας εικόνα και ξεχνάμε συχνά, έως και καθόλου, να περιποιηθούμε τον εσώτερο εαυτό μας. Ακόμη και σε αυτήν την περίοδο της οικονομικής και αξιακής κρίσης που διανύουμε, χορεύουμε ξέφρενα στο πάρτυ του καταναλωτισμού και της πόζας!

Γιατί το άλλο μας προκαλεί πάντα έντονες αντιδράσεις; Πως μπορούμε να το πλησιάσουμε ουσιαστικά;

Ο φόβος του ανθρώπου για το ανοίκειο, το ξένο, το άγνωστο, το διαφορετικό είναι βαθιά ριζωμένο στην ανθρώπινη φύση από την εμφάνιση μας στον πλανήτη Γη. Μια από τις υποθέσεις για την εξαφάνιση των Νεάντερταλ είναι ο σκληρός και θανατηφόρος ανταγωνισμός με τους Χόμο Σάπιενς που κυριάρχησαν. Η ανθρώπινη ιστορία είναι πλούσια σε γενοκτονίες, θηριωδίες και πολέμους. Μετά από τόσα δεινά ακόμη και στις πιο δημοκρατικές χώρες της σημερινής εποχής, οι κοινωνίες είναι δομημένες γύρω από στερεοτυπικές αντιλήψεις που ορίζουν την σκέψη μας και διαμορφώνουν το άτομο μας.Το Καφκικό σύμπαν που ζούμε έχει γεννήσει ένα τέρας που τρώει τις σάρκες του Δυτικού πολιτισμού και τις αξίες του.Το πρώτο πράγμα που πρέπει να καταλάβουμε είναι ότι η λέξη πλησιάσμα εμπεριέχει τον πλησίον. Είναι μέλημα των γονιών μας να μας το εμφυσήσουν. Αφού φυσικά πρώτα οι ίδιοι δουλέψουν τον σεβασμό, την αποδοχή του άλλου, την ενσυναίσθηση, και την αυτογνωσία τους. Όλα ξεκινούν από την παιδική ηλικία. Μετά έρχεται η παιδεία, η επιρροή των φίλων, η επαφή με την τέχνη, με τα κοινά και τις αξίες που τιμούν τον άνθρωπο.

Το θέατρο μπορεί να βοηθήσει τον κόσμο μας; Το δικό μας θέατρο τι χρειάζεται;

Η τέχνη του θεάτρου μπορεί να βοηθήσει κάποιον θεατή να προβληματιστεί, να τον μετακινήσει και να του αλλάξει την οπτική που είχε για την δομή αυτού του κόσμου.
Έστω και αυτός ο ένας θεατής να εναντιωθεί στο άδικο του κόσμου, είναι μεγάλο το κέρδος στην άγονη εποχή πολύ ζούμε. Αλλά για να συμβεί αυτό πρέπει όσοι ασχολούνται με το θέατρο, σκηνοθέτες, ηθοποιοί, σκηνογράφοι, φωτιστές, ενδυματολόγοι, να μην χαϊδεύουν την συνείδηση των θεατών, να μένουν πιστοί στο όραμα τους, να μην αυτολογοκρίνονται για να είναι αρεστοί στο σύστημα των επιχορηγήσεων και να τολμούν να φτάνουν το μαχαίρι ως το κόκαλο. Χρειάζεται το προσωπικό μας να γίνει προσωπικό του άλλου. Μια παράσταση – βιωματική εμπειρία που δεν θα αφήσει τον θεατή να κοιμηθεί, πραγματικά και μεταφορικά, όταν επιστρέψει σπίτι του.Το διαχρονικό διακύβευμα της θεατρικής τέχνης είναι το βασανιστικό ερώτημα αν υπάρχει έστω και μια μικρή πιθανότητα να θυμόμαστε ότι είμαστε άνθρωποι.

Ποια είναι πράξη αντίστασης στην εποχή μας;

Πιστεύω στην εγρήγορση για να μην επικρατήσει η λήθη και στην αντίδραση ενάντια στην “κοινοτοπία του κακού” που έλεγε η Χάνα Άρεντ. Το κακό γοητεύει τους ανθρώπους γιατί έχει την ικανότητα να εμφανίζεται με διαφορετικό πρόσωπο κάθε φορά ενώ το καλό επαναλαμβάνει την μορφή του.Το κακό διαπερνά την σκέψη και όλοι είμαστε εν δυνάμει κακοί. Ο αγώνας της καλοσύνης ενάντια στο τέρας πρέπει να έχει αφετηρία τους εαυτούς μας.

Τι σου δίνει δύναμη στην καθημερινότητα;

Ο έρωτας, η φιλία, οι πρόβες, το συναισθηματικό μοίρασμα με το κοινό και τους συναδέλφους στην σκηνή, μια αγκαλιά, ένα φιλί, η αγάπη, η μουσική, η ποίηση, ο ήλιος, τα όνειρα, η ελπίδα και η πάλη για ένα κόσμο πιο δίκαιο και ειρηνικό.

Πειρασμός του Κάρλες Μπάτλιε σε σκηνοθεσία Θανάση Δόβρη στο Skrow Theatre

Μετάφραση: Μεταφραστική Ομάδα Els de Paros

Σκηνοθεσία-δραματουργία: Θανάσης Δόβρης

Σκηνικά: Μάριος Ράμμος

Κοστούμια: Ιφιγένεια Νταουντάκη

Σχεδιασμός Φωτισμών: Στέλλα Κάλτσου
Βοηθοί σκηνοθέτη: Μαρία Αποστολακέα, Βάσια Ατταριάν

Προβολές Video: Σύλλας Τζουμέρκας

Φωτογραφίες/Teaser: Πάτροκλος Σκαφίδας

Επικοινωνία: Ελεάννα Γεωργίου

Παίζουν: Ζωή Μυλωνά, Κώστας Ξυκομηνός, Σεραφείμ Ράδης

Από 3 Φεβρουαρίου έως 7 Απριλίου

Μέρες και ώρα παραστάσεων: Δευτέρα & Τρίτη στις 21:00

Τιμές εισιτηρίων: 13€ κανονικό, 10€ φοιτητικό, 8€ ανέργων/ΑΜΕΑ

Προπώληση εισιτηρίων: 

ΠΡΟΠΩΛΗΣΗ ΕΙΣΙΤΗΡΙΩΝ

Στο site: www.skrowtheater.com

Στο τηλέφωνο: 2108938111

Στα δίκτυα καταστημάτων: Public, Ιανός, ΟΠΑΠ

Στο ταμείο του θεάτρου: Δευτέρα, Τετάρτη, Παρασκευή, Σάββατο 17:00 – 20:00

skrow
Αρχελάου 5, Παγκράτι

210 7235842