ΒΙΩΜΑΤΙΚΟΣ ΠΕΡΙΠΑΤΟΣ

Διαδρομές στις Ρίζες #3 – Ελευσίνα

Ασπασία Μαρία Αλεξίου

«Η γειτονιά. Τι είναι μια γειτονιά; Σ’ αυτή τη γειτονιά μένεις; Είσαι της γειτονιάς; Άλλαξες γειτονιά; Σε ποια γειτονιά μένεις τώρα;»

Ζορζ Περέκ, Χορείες χώρων

Το Φεστιβάλ Συνοικισμός ξεκινάει με τους κατοίκους της γειτονιάς να αυτοσυστήνονται και να ξεναγούν τους θεατές-περιπατητές στα σοκάκια του Συνοικισμού, αλλά και στις προσωπικές τους διαδρομές.

Ο πρώτος περίπατος Διαδρομές στις Ρίζες έγινε το 2016 σε σύλληψη και σκηνοθεσία του Ευριπίδη Λασκαρίδη (ομάδα OSMOSIS) με τη συνεργασία της Ασπασίας-Μαρίας Αλεξίου και του Συλλόγου Μικρασιατών Ελευσίνας. Παλιοί και νέοι κάτοικοι της περιοχής άνοιξαν τα σπίτια τους και δεξιώθηκαν τους θεατές για να μοιραστούν μαζί τους ιστορίες και αναμνήσεις, σκέψεις και παραδόσεις. Ο περίπατος είχε τη μορφή μιας γιορτής της γειτονιάς, καθώς οι κάτοικοι τραγούδησαν και μαγείρεψαν για τους επισκέπτες και τις επισκέπτριες. Το 2018, ως έναρξη του πρώτου Φεστιβάλ Συνοικισμός, πραγματοποιήθηκε ένας δεύτερος περίπατος που ανακίνησε τα ερωτήματα του πρώτου, αλλά δημιούργησε και πολλά ακόμα. Μπορεί ένας τέτοιος περίπατος να αποτελέσει ένα ετήσιο τελετουργικό των κατοίκων, μια ιδιότυπη γιορτή που τιμά την ιστορία του Συνοικισμού και ταυτόχρονα φωτίζει το παρόν; Πώς επηρεάζει τη γειτονιά και τους κατοίκους της η δημιουργία του Φεστιβάλ Συνοικισμός, μιας σειράς καλλιτεχνικών εκδηλώσεων που λαμβάνουν χώρα, όχι σε κάποιο κτίριο που προορίζεται ειδικά για τη φιλοξενία θεαμάτων, αλλά σε διάφορα μέρη της περιοχής; Και κυρίως πώς θα μπορούσε ένα τέτοιο δρώμενο να ερευνήσει και να αναδείξει τις διαδικασίες συγκρότησης της συλλογικής μνήμης χωρίς να προσπαθήσει να τις υποκαταστήσει;

Ο Συνοικισμός, ως χώρος εγκατάστασης των Μικρασιατών προσφύγων του 1922, παραμένει σε μεγάλο βαθμό ένας τόπος μνήμης, μια γειτονιά της οποίας τα τοπωνύμια ανακαλούν ονόματα αγαπημένων -μακρινών πια- τόπων. Το φαινόμενο της αναγκαστικής μετακίνησης πληθυσμών βρίσκεται στο ιδρυτικό κύτταρο αυτής της γειτονιάς. Στη διάρκεια της προετοιμασίας των προηγούμενων περιπάτων παρατηρήσαμε διαφορετικούς τρόπους διατήρησης της μνήμης και διάδοσης των παραδόσεων, λιγότερο ή περισσότερο συστηματικούς. Ταυτόχρονα γνωρίσαμε μια ζωντανή γειτονιά που αλλάζει και εξελίσσεται. Στην αρχιτεκτονική της περιοχής διασώζονται οι μνήμες αυτής της εγκατάστασης, ενώ εκθέματα με τον διπλό χαρακτήρα του ιστορικού τεκμηρίου και του οικογενειακού κειμηλίου έχουν συγκεντρωθεί στο Μουσείο Ιστορίας και Λαογραφίας του Συλλόγου Μικρασιατών Ελευσίνας. Τα τραγούδια και οι παραδοσιακοί χοροί είναι ένας βιωματικός τρόπος να «θυμούνται οι παλιοί και να μαθαίνουν οι νεότεροι», ενώ οι οικογενειακές συνταγές μοιάζουν να κληροδοτούν με έναν αυθόρμητο και προσωπικό τρόπο γευστικές μνήμες, συνήθειες και συνταγές που περνάνε από τη μια γενιά της οικογένειας στην επόμενη.

Οι Διαδρομές στις Ρίζες #3 εστιάζουν ακριβώς σε αυτή τη διάχυση της πολιτισμικής κληρονομιάς του παρελθόντος στην καθημερινότητα των σημερινών κατοίκων του Συνοικισμού, στο πώς αντιμετωπίζουν και μεταπλάθουν αυτήν την κληρονομιά οι νεότεροι κάτοικοι, απόγονοι ή μη των Μικρασιατών προσφύγων, καθώς και στη δυνατότητα ενός ευρύτερου διαλόγου ανάμεσα στη σύγχρονη τέχνη και στα έργα τέχνης του παρελθόντος.

Ασπασία-Μαρία Αλεξίου

Η Ασπασία-Μαρία Αλεξίου είναι απόφοιτος της δραματικής σχολής ΕΜΠΡΟΣ – Θέατρο Εργαστήριο και του τμήματος Αγγλικής Γλώσσας και Φιλολογίας του Πανεπιστημίου Αθηνών, ενώ αυτή την περίοδο ολοκληρώνει το μεταπτυχιακό της στο Τμήμα Θεατρικών Σπουδών του ίδιου ιδρύματος. Εργάζεται στον χώρο του θεάτρου και του χορού με διάφορες ιδιότητες, που της παρέχουν μια πολύπλευρη εξοικείωση με διαφορετικά θεατρικά ιδιώματα.

Ως βοηθός σκηνοθέτη έχει δουλέψει με τους: Γιάννη Χουβαρδά, Dimiter Gotscheff, Έφη Θεοδώρου, Μιχαήλ Μαρμαρινό κ.ά. Τα τελευταία χρόνια συνεργάζεται σταθερά με τη θεατρική ομάδα Kursk και συμμετείχε ως βοηθός σκηνοθέτη του Χάρη Φραγκούλη στις παραστάσεις Ο Άρντεν πρέπει να πεθάνει και Lenz, ενώ στην τελευταία τους παράσταση συμμετείχε και ως ηθοποιός (Οθέλλος).

Ως ηθοποιός έχει δουλέψει σε ολιγομελή σχήματα ή σε παραστάσεις όπου ένα από τα βασικά ζητούμενα ήταν η ανίχνευση μιας νέας χορικότητας (Ικέτιδες σε σκηνοθεσία Χρήστου Στέργιογλου, Domino και Playback σε σκηνοθεσία Αργυρώς Χιώτη). Ως φυσική απόρροια αυτού του τρόπου δουλειάς προέκυψε η συνεργασία της με τον χορογράφο Κώστα Τσιούκα στις παραστάσεις Χοροί μας Χωρεί μας και Ζιζέλ, δύο ομαδικές χορογραφίες για χορευτές/τριες και μη χορευτές/τριες.

Ως σκηνοθέτις έχει συνδημιουργήσει δύο παραστάσεις που βασίζονταν σε μη θεατρικά κείμενα. Οι Εθνικαί εορταί (συμμετοχή από κοινού στη σύνθεση, τη σκηνοθεσία και την ερμηνεία με τον Βασίλη Βηλαρά και τη Μαρία Θρασυβουλίδη) βασίζονταν σε λογοτεχνικά κείμενα και μαρτυρίες με θέμα την Κατοχή και τον Εμφύλιο. Τα αποσπάσματα εστίαζαν σε ανθρώπους που έμειναν στο περιθώριο της Ιστορίας και όχι στους «επώνυμους» πρωταγωνιστές/στριες της. Το ζητούμενο δεν ήταν τόσο η αποτύπωση μιας σειράς γεγονότων ή η κατάθεση ενός πολιτικού συμπεράσματος, αλλά η προσέγγιση του αισθήματος αποπροσανατολισμού και ιλίγγου που βιώνουν οι ερευνητές/τριες και αναγνώστες/τριες, καθώς και οι ερμηνευτές/τριες που επιλέγουν να έρθουν σε επαφή με μια πλειάδα από μαρτυρίες και ερμηνείες που άλλοτε ταυτίζονται μεταξύ τους και άλλοτε αποκλίνουν. Με τον Βασίλη Βηλαρά συνδημιούργησαν και συμμετείχαν στην παράσταση Το Θωρηκτό, που βασιζόταν σε ένα μικρό απόσπασμα από το μυθιστόρημα Μεθυσμένη πολιτεία του Σωτήρη Πατατζή. Οι δύο δευτερεύοντες μυθιστορηματικοί χαρακτήρες, του Γυμνασιάρχη και της καθηγήτριας Γαλλικών, αποσπάστηκαν από το φυσικό τους πλαίσιο και εντάχθηκαν σε μια παράσταση, όπου συνυπήρχε η αφηγηματικότητα και η προσπάθεια να αποτυπωθούν τα όνειρα και οι φαντασιώσεις αυτών των προσώπων.

Αυτό που συνέχει την πορεία της στο θέατρο και τη συνδέει με τους περιπάτους στο Συνοικισμό, είναι η διαρκής προσπάθεια να εντοπιστεί και να φωτιστεί το ίχνος που αφήνουν «ανώνυμα» πρόσωπα, πρόσωπα που χρησιμοποιούν σπάνια τη φωνή τους ή για να είμαστε πιο ακριβείς, πρόσωπα που ίσως δεν έχουν συναντήσει ακόμα τον ιδανικό ακροατή ή ακροάτρια.

Σύλληψη-Σκηνοθεσία:

Ασπασία-Μαρία Αλεξίου

Συνεργασία:

Δήμητρα Μητροπούλου

Συμμετέχουν κάτοικοι της περιοχής του Συνοικισμού

Βίντεο Διαδρομές στις Ρίζες #1:

Δημήτρης Τριανταφύλλου και Στέλιος Κεραμιδάς

Παραγωγή: Ελευσίνα 2021

Ευχαριστούμε τον Σύλλογο Μικρασιατών Ελευσίνας και την πρόεδρό του κ. Γεωργία Γιαγτζόγλου-Αντωνιάδου για τη συνεργασία και τη βοήθειά τους

Οι πρώτοι δύο περίπατοι Διαδρομές στις Ρίζες πραγματοποιήθηκαν σε σύλληψη και σκηνοθεσία του Ευριπίδη Λασκαρίδη με τη δραματουργική συνεργασία της Ασπασίας-Μαρίας Αλεξίου

Διάρκεια: 90΄

Ημερομηνία και Ώρα:

Σάββατο 22 Ιουνίου 2019, 19:30

Χώρος: Ιnfo – Point, 3o Δημοτικό Σχολείο

Διεύθυνση: Δαρδανελλίων 85

ΒΙΩΜΑΤΙΚΗ ΠΕΡΦΟΡΜΑΝΣ & ΕΓΚΑΤΑΣΤΑΣΗ

Οι Κήποι Μιλούν &

Πείτε Μου Τι Μπορώ Να Κάνω – Λονδίνο / Βηρυτός

Τάνια Ελ Χούρι

Σε ολόκληρη τη Συρία, τα νεκρά σώματα ακτιβιστών και διαμαρτυρόμενων που ξεχύθηκαν στους δρόμους την πρώτη περίοδο της εξέγερσης έχουν ταφεί σε κήπους. Αυτοί οι κατ’ οίκον τάφοι προϋποθέτουν και συνεπάγονται μία διαρκή συνεργασία ανάμεσα στους ζωντανούς και στους νεκρούς. Οι νεκροί προστατεύουν τους ζωντανούς από την περαιτέρω έκθεσή τους απέναντι στο καθεστώς. Οι ζωντανοί προστατεύουν τους νεκρούς διατηρώντας τις ταυτότητες τους και τις ιστορίες τους και μη επιτρέποντας έτσι στο καθεστώς να εκμεταλλευτεί τους θανάτους τους.

Το έργο «Οι Κήποι Μιλούν» είναι μια βιωματική περφόρμανς που περιλαμβάνει τις προφορικές ιστορίες 10 απλών ανθρώπων της Συρίας, οι οποίοι βρίσκονται θαμμένοι σε ιδιωτικούς κήπους. Κάθε αφήγηση έχει δομηθεί με προσοχή σε συνεργασία με τους φίλους και τις οικογένειες των θυμάτων, ώστε να ακουστούν οι ιστορίες τους όπως θα τις αφηγούνταν τα ίδια τα θύματα. Οι αφηγήσεις αυτές συνοδεύονται με ηχητικά ντοκουμέντα που βρέθηκαν και πιστοποιούν τις τελευταίες στιγμές των θυμάτων.

Είκοσι-οκτώ παρουσιάσεις του έργου «Οι Κήποι Μιλούν» σε πέντε ηπείρους παρήγαγαν ένα αρχείο από γράμματα που το κοινό καλείται να γράψει ως μέρος της εμπειρίας που βίωσε κατά τη διάρκεια του έργου. Αυτές οι χειρόγραφες επιστολές, δημιουργήματα της κάθε περφόρμανς, ρίχνουν φως στους ποικίλους τρόπους με τους οποίους κάθε θεατής βίωσε το συγκεκριμένο έργο καθώς και στις αντιδράσεις καθενός από αυτούς απέναντι σε ζητήματα πολιτικής, ενσυναίσθησης, απώλειας και θανάτου. Η αρχική σκέψη της Τάνια Ελ Χούρι για τις επιστολές ήταν να συνθέσουν ένα μήνυμα αλληλεγγύης εκ μέρους ενός διεθνούς κοινού προς τις οικογένειες και τους φίλους των θυμάτων. Λίγα χρόνια αργότερα, καθώς το πλήθος των χειρόγραφων επιστολών συνέχιζε να μεγαλώνει, η καλλιτέχνις συνειδητοποίησε ότι το περιεχόμενό τους είναι συντριπτικά ετερογενές, ακατάστατο και προσωπικό, με αποτέλεσμα να μη μπορεί να συμπτυχθεί σε ένα ενιαίο μήνυμα αλληλεγγύης. Η φράση «Πείτε Μου Τι Μπορώ Να Κάνω» εμφανίζεται σε πάρα πολλές από αυτές τις επιστολές, καθώς οι θεατές σε όλο τον κόσμο αισθάνονται την ανάγκη να ζητήσουν καθοδήγηση από τους μάρτυρες του έργου «Οι Κήποι Μιλούν».

Σε αυτή την εγκατάσταση, η καλλιτέχνις με τη σειρά της ζητά καθοδήγηση από το κοινό για το τι να κάνει με το συγκεντρωμένο υλικό – τεκμήριο της κοινής μας συνάντησης και ευθύνης. Η εγκατάσταση παρουσιάζει επίσης την ανταπόκριση στις επιστολές κάποιων από τους πρώτους συνεργάτες της Τάνια Ελ Χούρι που συμμετείχαν στη διαδικασία παραγωγής του έργου «Οι Κήποι Μιλούν».

Από τις επιστολές του κοινού δεν κατάφεραν όλες να φτάσουν στην έκθεση που παρουσιάζεται. Κάποιες χάθηκαν στο δρόμο, κάποιες κατασχέθηκαν από τις αρχές. Άλλες θα θαφτούν στο έδαφος, για να μη διαβαστούν ποτέ.

Τάνια Ελ Χούρι

Η Τάνια Ελ Χούρι είναι καλλιτέχνης live art από το Λίβανο, η δουλειά της οποίας εστιάζει στη ζωντανή επαφή με το κοινό και τις ηθικές και πολιτικές δυνατότητες αυτής της επαφής. Δημιουργεί παραστάσεις και εγκαταστάσεις, στις οποίες το κοινό είναι ενεργός δράστης.  Έχει περιοδεύσει διεθνώς και έχει διακριθεί με το International Prize for Live Art του Anti Festival, το Total Theatre Innovation Award και το Arches Brick Award. Η Τάνια είναι κάτοχος διδακτορικού από το Πανεπιστήμιο Royal Holloway του Λονδίνου. Η έρευνά της και οι δημοσιεύσεις της επικεντρώνονται στην πολιτική διάσταση της live art στην προ και μετά περίοδο της Αραβικής Άνοιξης. Η Τάνια συνδέεται με την κολεκτίβα Forest Fringe του Ηνωμένου Βασιλείου και είναι συνιδρύτρια της ομάδας Dictaphone Group στον Λίβανο, η δουλειά της οποίας εστιάζει στην έρευνα και την ερμηνεία του δημόσιου χώρου.

Η Φιόνα Γουίνιγκ, Πρόεδρος της Κριτικής Επιτροπής του International Live Art Prize σημειώνει αναφορικά με τη δουλειά της Τάνια: «Η ευαισθησία με την οποία η καλλιτέχνης ενορχηστρώνει την εμπειρία του θεατή είναι εκπληκτική. Η εμπειρία αυτή μένει μέσα μας, μερικές φορές εγγράφεται κυριολεκτικά πάνω μας. Η Τάνια προσεγγίζει και αναδεικνύει μερικά από τα πιο φλέγοντα ερωτήματα της εποχής μας, δημιουργώντας δυνατές εμπειρίες που εγείρουν συζητήσεις και ανταλλαγή. Η δουλειά της είναι επιτακτικά απαραίτητη και την ευχαριστούμε γι’ αυτό».

Η Λόις Κέϊνταν, συνιδρύτρια του Live Art Development Agency, αναφέρει για το έργο της Τάνια: «Η Tάνια είναι μια από τους πρωτοπόρους μιας γενιάς καλλιτεχνών με έδρα το Ηνωμένο Βασίλειο που δουλεύουν με τις πρακτικές της Live Art για να επαναπροσδιορίσουν την τέχνη. Τι είναι, τι κάνει και τι λέει η τέχνη; Δοκιμάζει με ποιους τρόπους μπορεί να ανακαλυφθεί και να βιωθεί. Μας καλεί να εξετάσουμε την ατομική και συλλογική δυνατότητα δράσης και εγείρει συζητήσεις για θέματα και εμπειρίες που είναι πολύ δύσκολο να μιλήσουμε. Στη διαδικασία μύησης του κοινού της σε τόσο δύσκολα και περίπλοκα μονοπάτια, έχει εξελίξει μια μορφή βιωματικής τέχνης που μας προσφέρει εξέχουσες εμπειρίες, οι οποίες σωματοποιούνται και αγγίζουν τον πυρήνα της ύπαρξής μας, μας καθιστούν συνενόχους, ζητώντας μας να αναθεωρήσουμε το ρόλο, την ευθύνη και την εμπλοκή μας σε τέτοια επείγοντα και συνταρακτικά γεωπολιτικά γεγονότα».

Οι Κήποι Μιλούν

Σύλληψη-σκηνοθεσία:

Τάνια Ελ Χούρι

Διεύθυνση παραγωγής:

Τζέσικα Χάρινγκτον

Βοηθός παραγωγής – Επιμέλεια προετοιμασίας κοινού:

Νάγια Σαλαμέ

Βοηθός έρευνας και Συγγραφή στα Aραβικά:

Κεενάνα Ίσσα

Καλλιγραφία και σχεδιασμός μνημάτων:

Ντία Μπατάλ

Σκηνικά:

Αμπίρ Σαξούκ

Επιμέλεια Ήχου:

Καίρι Αϊμπες (Stronghold Sound)

Μετάφραση στα Αγγλικά:

Ζιάντ Αμπού-Ρις

Συμπαραγωγή του Fierce Festival (Ηνωμένο Βασίλειο) και του Next Wave Festival (Αυστραλία)

Το έργο δημιουργήθηκε μέσα από το Artsadmin Artists’ Bursary Scheme

Με την υποστήριξη του Arts Council της Αγγλίας

Εκτέλεση Παραγωγής:

Βίκυ Στρατάκη, με την υποστήριξη της POLYPLANITY Productions

Διάρκεια: 40΄

Ημερομηνίες και ώρες:

Σάββατο 22 Ιουνίου έως Κυριακή 30 Ιουνίου 2019

Σάββατο 22 Ιουνίου (preview), 17:30- 19:30 και 21:30-23:30

Κυριακή 23 Ιουνίου, Σάββατο 29 και Κυριακή 30 Ιουνίου,12:30 – 14:30 και 17:30- 23:30

Δευτέρα 24 ένας και Παρασκευή 28 Ιουνίου, 18:30-23:30

Χώρος: Info – Point, 3ο Δημοτικό Σχολείο

Διεύθυνση: Δαρδανελλίων 85, Ελευσίνα

Πείτε Μου Τι Μπορώ Να Κάνω

Ιδέα – Σύλληψη:

Τάνια Ελ Χούρι

Παραγωγή:

Bryn Mawr College

Σχεδιασμός Χώρου:

Αμπίρ Σαξούκ

Ηχητικά αποσπάσματα:

Κεενάνα Ίσσα, Μοχάμεντ Νουρ “Αμπό Γκάμπι” Άχμεντ, Μοχάμεντ Άλι “Νταλί” Αγρέμπι

Μετάφραση στα Αγγλικά:

Ζιάντ Αμπού -Ρις

Συντονισμός εγκατάστασης:

Τζον Γουέρι

Εκτέλεση Παραγωγής:

Βίκυ Στρατάκη, με την υποστήριξη της POLYPLANITY Productions

Ημερομηνίες και ώρες (έκθεσης):

Σάββατο 22 Ιουνίου έως Κυριακή 30 Ιουνίου 2019

Σάββατο 22 Ιουνίου 2019, 18:30-23:30

Κυριακή 23 Ιουνίου 12:30-14:30 και 17:30-23:30

Δευτέρα 24 – Σάββατο 29 Ιουνίου, 18:30-23:30

Κυριακή 30 Ιουνίου, 12:30-14:30 και 18:30-23:30

Χώρος: Info – point, 3ο Δημοτικό Σχολείο

Διεύθυνση: Δαρδανελλίων 85, Ελευσίνα

ΠΑΡΑΣΤΑΣΗ

Η Ιστορία Ενός Αιχμαλώτου του Στρατή Δούκα – Ελευσίνα

Αλέξανδρος Μιστριώτης

Κείμενο του 1929 η Ιστορία ενός Αιχμαλώτου του Στρατή Δούκα αφηγείται την Ιστορία και τελική απόδραση στην Ελλάδα του Μικρασιάτη πρόσφυγα Νικόλα Καζάκογλου. Είναι γραμμένο μέσα από την επεξεργασία της μαρτυρίας του ιδίου. Χωρίς ψυχολογίες, λυρισμούς, αφηρημένους συλλογισμούς και ιδέες το κείμενο περιγράφει πώς ξέφυγε από βέβαιο θάνατο. Η απλότητα, ή μάλλον, η γύμνια του ύφους το καθιστά μοναδικό στην ιστορία της νεοελληνικής λογοτεχνίας.

Η παράσταση Η Ιστορία Ενός Αιχμαλώτου παραμένει εξ’ ίσου γυμνή, δημιουργώντας ένα περιβάλλον που βοηθά, χωρίς να καθοδηγεί, την κατανόηση του κειμένου. Παρέχει στοιχεία που εξηγούν/θυμίζουν την εποχή και τα γεγονότα και δημιουργεί έναν άνετο χώρο μάλλον ακρόασης και μοιρασιάς παρά αναπαράστασης.

Ο αφηγητής έχει μπροστά του ένα τραπέζι με όλα τα σύνεργα του, ένα εμφανές μικρόφωνο, χαρτιά, αναψυκτικά. Διαβάζει το κείμενο χωρίς να υποδεικνύει τις σημασίες ή να υποδύεται πως είναι αόρατος. Αφήνει το κείμενο να μιλήσει. Στοιχεία ιστορικά και πραγματολογικά αναγράφονται σε έναν μεγάλο πίνακα, δίπλα από τον αφηγητή, κατά την διάρκεια της αφήγησης. Η ηχητική εγκατάσταση αγκαλιάζει τον χώρο ομοιόμορφα και ο ήχος ακούγεται χωρίς να χρειάζεται ένταση. Είναι σα να βρισκόμαστε μέσα στο κείμενο, σε μια φωνή που μιλά μέσα από τον χρόνο και αναδύεται μέσα από έναν άλλο χώρο που μοιάζει χαμένος μέσα στο παρελθόν αλλά παραμονεύει. Μας κρυφοκοιτά και μέσα στο κείμενο αλλά και μέσα στις ειδήσεις που ακούμε κάθε μέρα αιχμάλωτοι κάποτε κι εμείς της Ιστορίας που συντρίβει χωρίς να ρωτήσει τις ελάχιστες ζωές μας.

Αλέξανδρος Μιστριώτης

Ο Αλέξανδρος Μιστριώτης γεννήθηκε στις 17 Αυγούστου 1973 στην Οτάβα (Καναδάς), μεγάλωσε στην Αθήνα και σπούδασε στην Γαλλία, στην ESBAM, Ανώτατη Σχολή Καλών Τεχνών της Μασσαλίας. Το καλλιτεχνικό του προφίλ δύσκολα προσδιορίζεται. Η δουλειά του κυμαίνεται ανάμεσα στην εικόνα και το κείμενο, στην παρουσία και την αναπαράσταση, στην ακρίβεια και την αφαίρεση. Η αναπαράσταση των κειμένων του αποτελούν μέρος του έργου της έρευνάς του για ένα «Θέατρο της Ησυχίας» ενώ τα ίδια τα κείμενα αποτελούν μέρος μιας έρευνας για τη σύγχρονη προφορικότητα και παραμένουν, ως εκ τούτου, αδημοσίευτα.

Το ζήτημα της ταυτότητας – της ελληνικής ταυτότητας, της ευρωπαϊκής ταυτότητας και της μεταξύ τους σχέσης – βρίσκεται στο επίκεντρο της προβληματικής του έργου του Αλέξανδρου Μιστριώτη, την οποία αναπτύσσει με τη χρήση δύο βασικών εργαλείων: της Ιστορίας από τη μια πλευρά και της Ποίησης από την άλλη. Αυτός ο συμφυρμός Ποίησης και Ιστορίας διαμορφώνει την ιδιότυπη, προσωπική γλώσσα και δημιουργεί ένα καλλιτεχνικό σύμπαν, το οποίο φωτίζει με πρωτότυπο τρόπο μια σειρά πολιτικών και κοινωνικών ζητημάτων της σύγχρονης πραγματικότητας. Ένα σύμπαν το οποίο συνέχει και διαπραγματεύεται θέματα,που θα μπορούσαν υπό άλλες προϋποθέσεις να φαίνονται ασύνδετα μεταξύ τους, από τις ελάχιστες συγκινήσεις της καθημερινότητας μέχρι τη διαμόρφωση των σύγχρονων πόλεων.

Δεύτερο χαρακτηριστικό στοιχείο του έργου του Μιστριώτη είναι ο τρόπος με τον οποίο επιδιώκει και οικοδομεί τη σχέση του με το θεατή, στηριζόμενος στην παρουσία του καλλιτέχνη και την άμεση, απογυμνωμένη απεύθυνση στο θεατή. Έτσι οικοδομεί οργανικά μία προσωπική σχέση ανάμεσα στον καλλιτέχνη και στο θεατή, σαν να πρόκειται σχεδόν για εξομολόγηση.

Κείμενο:

Στρατής Δούκας

Σκηνοθεσία:

Αλέξανδρος Μιστριώτης

Σύμβουλος Δραματουργίας:

Ηλέκτρα Ελληνικιώτη

Ερμηνεύει ο Κωσταντής Μιζαράς

Σκηνογραφία:

Στεφανία Ορφανίδου, Γρηγόρης Πετρόπουλος

Σχεδιασμός Ήχου:

Σταμάτης Τσιμπίδης

Διεύθυνση παραγωγής:

Εταιρεία Θεάτρου «Θέρος»

Παραγωγή:

Ελευσίνα 2021

η παράσταση H ιστορία ενός αιχμαλώτου, δεν θα ήταν η ίδια χωρίς τους συγκεκριμένους συντελεστές

Διάρκεια:

90΄

Ημερομηνίες και ώρες:

Κυριακή 23 Ιουνίου, 20:00

Δευτέρα 24 Ιουνίου 2019, 20:00

Παρασκευή 28 Ιουνίου, 20:00

Σάββατο 29 Ιουνίου, 21:00

Χώρος: Info – point, 3ο Δημοτικό Σχολείο

Διεύθυνση: Δαρδανελλίων 85, Ελευσίνα

ΘΕΑΤΡΟ ΝΤΟΚΟΥΜΕΝΤΟ

Ιστορία, Ιστορία Ιστορία-Λονδίνο

Ντέμπορα Πίρσον

Στις 23 Οκτωβρίου του 1956, ξέσπασε επανάσταση στην Ουγγαρία, η οποία διήρκησε δώδεκα μέρες. Ούγγροι μάχονταν με σοβιετικά στρατεύματα στους δρόμους, στα σπίτια τους ή τον κινηματογράφο Corvin, το Αρχηγείο των Επαναστατών. Στις 4 Νοεμβρίου του 1956 ο Σοβιετικός Στρατός εισέβαλε με τεθωρακισμένα άρματα στην Βουδαπέστη, κατέπνιξε την επανάσταση, και διοίκησε τη χώρα με τη βία έως την πτώση του Τείχους του Βερολίνου το 1989. Το πρώτο κτίριο που κατεδάφισαν ήταν ο κινηματογράφος. Η εξέγερση οδήγησε σε μια από τις μεγαλύτερες μεταναστευτικές κρίσεις του εικοστού αιώνα, καθώς μεγάλο μέρος του πληθυσμού εγκατέλειψε τη χώρα. Μέσα σε αυτούς ήταν και ο παππούς της Ντέμπορα Πίρσον. Με τον ζωντανό σχολιασμό της προβολής μιας κωμωδίας του 1956 με θέμα έναν ποδοσφαιρικό αγώνα, προγραμματισμένη να πρωτοπαρουσιαστεί στο Corvin Cinema την εβδομάδα της εξέγερσης και ακυρωθείσα λόγω αυτής, η Ντέμπορα Πίρσον ξεκλειδώνει μια εκπληκτικά προσωπική ιστορία.

Ένα ντοκουμέντο περφόρμανς διατρέχει τη διάρκεια του έργου και χρονομετράται παράλληλα με την ταινία, περιλαμβάνοντας συνεντεύξεις με τον εξόριστο σεναριογράφο και με ανθρώπους που εμπλέκονται στην ταινία με σκοπό να αποδώσει με παιγνιώδη τρόπο πως η μετανάστευση, η καταστολή και οι προσωπικές ιστορίες συνυφαίνονται με την ιστορία. Η Ιστορία, Ιστορία, Ιστορία είναι ένας αξιοσημείωτος λεπτοφυής στοχασμός πάνω στις συνάψεις και το χάος, στο πώς η ιστορία είναι την ίδια στιγμή κατασκευή αλλά και εκτός ελέγχου, πανταχού παρούσα και μη αναστρέψιμη.

Η Ιστορία, Ιστορία, Ιστορία είναι ένα έργο για τους λάτρεις του κινηματογράφου και για καθένα και καθεμία που έχει κοιτάξει τις εικόνες των προγόνων του λιγάκι περισσότερο. Το έργο δημιουργήθηκε με τη συμβολή του ηθοποιού Ντάνιελ Κίτσον ως προς τη δραματουργία και των καλλιτεχνικών συμβούλων Τάνια Ελ Χούρι και Λόρα Ντάνεκιν.

Το έργο ήταν ανάθεση του ευρωπαϊκού οργανισμού House on Fire και συμπαραγωγή των θεατρικών οργανισμών teatergarasjen (Νορβηγία) και του Théâtre Garonne (Γαλλία). Το House of Fire είναι ένα δίκτυο δέκα ευρωπαϊκών θεατρικών οργανισμών και φεστιβάλ, τα οποία τα τελευταία χρόνια έχουν επιδείξει ενεργό ενδιαφέρον στη διεκδίκηση μιας θέσης στον δημόσιο διάλογο για κοινωνικά, περιβαλλοντικά και πολιτικά ζητήματα υποστηρίζοντας ότι οι καλλιτέχνες έχουν ζωτικό ρόλο στην κοινωνία και ότι η καλλιτεχνική δημιουργία προσφέρει μια έγκυρη πηγή γνώσης και εμπειρίας. Η Ιστορία, Ιστορία, Ιστορία δημιουργήθηκε εν μέρει στο Στούντιο του Εθνικού Θεάτρου (Ηνωμένο Βασίλειο). Η παράσταση παρουσιάστηκε σε 15 χώρες, 4 ηπείρους και έχει μεταφραστεί σε 5 γλώσσες. Η εφημερίδα Publico στην Πορτογαλία την περιλάμβανε ως μία από τις δέκα καλύτερες περφόρμανς του 2017.

Ντέμπορα Πίρσον

Η Ντέμπορα Πίρσον επιλέγει για τις παραστάσεις της χώρους η μορφή και το ύφος των οποίων ταυτίζεται με το περιεχόμενο και το αντίστροφο. Κατά συνέπεια, η δουλειά της συχνά βρίσκεται στο σημείο σύγκλισης αρκετών πεδίων, περιλαμβάνοντας συγγραφή θεατρικών έργων, συμμετοχικό θέατρο, παράσταση σχεσιακής τέχνης (μορφή τέχνης με στόχο την επικοινωνία και την δημιουργία ανθρώπινων σχέσεων), και μεταξύ άλλων έργα τέχνης μέσω προβολής βίντεο και ηχητικών εγκαταστάσεων. Είναι ιδρύτρια και συν-διευθύντρια ενός συλλόγου επιμελητών, του Forest Fringe που έχει ως βάση το Ηνωμένο Βασίλειο, και έχει κερδίσει αρκετές διακρίσεις για την πρακτική της και για το Forest Fringe. Μεταξύ άλλων είναι η αναφορά της Πίρσον στη λίστα Stage 100 των πιο σημαντικών ανθρώπων που εργάζονται στο θέατρο του Ηνωμένου Βασιλείου. 

Έργα της, έχουν ανατεθεί και παρουσιαστεί από τους παρακάτω καλλιτεχνικούς οργανισμούς: Royal Court (Λονδίνο), Somerset House (Λονδίνο), Brussels Nuit Blanche (Βρυξέλλες), Τeatro Nacional Donna Maria II (Λισσαβόνα), Φεστιβάλ Next Wave (Μελβούρνη), Θέατρο Garonne, bit teatergarasjen (Μπέργκεν), και πολλά άλλα. Έχει παρουσιάσει παραστάσεις σε περισσότερες από είκοσι χώρες στις πέντε ηπείρους και έχει μεταφραστεί σε περισσότερες από έξι γλώσσες. Φέτος, έκανε πρεμιέρα το έργο Inside Bitch στο Royal Court, σε συνεργασία με την θεατρική συγγραφέα Stacey Gregg και σε παραγωγή που σχεδιάστηκε από τέσσερις γυναίκες ηθοποιούς που έχουν βιώσει στο παρελθόν της εμπειρία της φυλακής. Τα κείμενα για το Inside Bitch και το The Future Show δημοσιεύτηκαν από το Oberon. Είναι κάτοχος διδακτορικού στη σύγχρονη δραματουργία από το Royal Holloway όπου σπούδασε με υποτροφία του ιδρύματος Anne Reid.

Δημιουργία & Περφόρμανς:

Ντέμπορα Πίρσον

Δραματουργία:

Ντάνιελ Κίτσον

Καλλιτεχνικοί Σύμβουλοι:

Τάνια Ελ Χούρι, Λόρα Ντάνεκιν

Το project δημιουργήθηκε με την συμβολή του:

National Theatre Studio (Ηνωμένο Βασίλειο)

Το έργο είναι ανάθεση του Ευρωπαϊκού Προγράμματος House on Fire, συμπαραγωγή των Theatre Garone (Γαλλία) και bit teatergarasjen (Νορβηγία)

Εκτέλεση Παραγωγής:

Νίκος Μαυράκης

Διάρκεια:

90΄

Ημερομηνίες και Ώρες:

Κυριακή 23 Ιουνίου έως και Τετάρτη 26 Ιουνίου 2019

21:30

Χώρος: Info – point, 3ο Δημοτικό Σχολείο

Διεύθυνση: Δαρδανελλίων 85, Ελευσίνα

SITE SPECIFIC ΠΑΡΑΣΤΑΣΗ

Ε_ΦΥΓΑ ΜΙΚΡΑΣΙΑ – Ελευσίνα

Γιολάντα Μαρκοπούλου

Οι απόγονοι των Μικρασιατών προσφύγων της Άνω Ελευσίνας πρωταγωνιστούν σε μια site-specific περιπατητική παράσταση στην ιδιόμορφη γειτονιά του Συνοικισμού. Τα μικρά προσφυγόσπιτα και τα αδιέξοδα σοκάκια μαρτυρούν σιωπηλά τις αναμνήσεις του μεγάλου ξεριζωμού. Ψηφίδες διηγήσεων συνθέτουν το μωσαϊκό της παράστασης, που κινείται μεταξύ μυθοπλασίας και τεκμηρίωσης. Η προσωπική μαρτυρία του ενός γίνεται συνάμα η ιστορία των πολλών. Συμμετέχοντες και κοινό αντικρίζουν την καταγωγή και την κληρονομιά των Μικρασιατών μέσα από ραδιόφωνα, τηλεοράσεις, μουσική και βίντεο-ντοκουμέντα, που παραμένουν ασίγαστα εδώ και εκατό χρόνια – μια ζωντανή αναμετάδοση που συνεχίζεται στο διηνεκές και μεταλαμπαδεύεται στις επόμενες γενιές. Πίσω από τους ξεφλουδισμένους τοίχους, τις εγκαταλελειμμένες αυλές και τα νεόκτιστα διώροφα, αποκαλύπτεται μια νέα εκδοχή της ιστορίας που κατατίθεται για πρώτη φορά.

Η παράδοση, η ζωντανή μνήμη και η σχέση με το παρελθόν αποτελούν την αφετηρία για τη διαδρομή τόσο των συμμετεχόντων και του κοινού. Το υλικό της παράστασης έχει συλλεχθεί μετά από πολύμηνες συναντήσεις, επιτόπιες συνεντεύξεις, αλλά και χαλαρές κατ’ ιδίαν κουβέντες με τους κατοίκους στο χώρο του Μουσείου Μικρασιατών, ένα τοπόσημο βαρύνουσας ιστορικής και συναισθηματικής σημασίας για την Άνω Ελευσίνα. Παράλληλα, η ίδια η διαδικασία συγκέντρωσης του υλικού έχει τεκμηριωθεί εκτενώς μέσω κινηματογράφησης και ηχογραφήσεων που αποτελούν ντοκουμέντο όχι μόνο των προβών και της διαδικασίας, αλλά και της ίδιας της καθημερινότητας, των ρυθμών της και της ιδιοτυπίας της περιοχής του Συνοικισμού. Οι μουσικοί και οι ηθοποιοί μαζί με τους συμμετέχοντες γίνονται μέρος μιας ενιαίας και συλλογικής δημιουργικής διαδικασίας. Ο βασικός πυρήνας των διηγήσεων εμπλουτίζεται με ιστορικό αρχειακό υλικό από την Αγέλαστο Πέτρα του Φίλιππου Κουτσαφτή και το σύνολο της καταγραφής συγκροτείται σε μια διακαλλιτεχνική σύνθεση που πραγματεύεται την ανασύσταση της μνήμης. Η διαδοχή και η συμπλοκή της αφήγησης με την αναπαράσταση αποδίδονται μέσω του συνταιριάσματος της δράσης των ηθοποιών, με τις βιντεοπροβολές, το ηχητικό περιβάλλον και τη ζωντανή μουσική, που τελικά δημιουργούν το σύμπαν της παράστασης, ενώ αναζητούνται εναλλακτικοί τρόποι αλληλεπίδρασής μεταξύ των εκφραστικών μέσων.

Η φετινή παρουσίαση της Γιολάντας Μαρκοπούλου και των καλλιτεχνικών συνεργατών της στο Φεστιβάλ Συνοικισμός αποτελεί μέρος μια μακρόχρονης διαδικασίας έρευνας και καλλιτεχνικής πρακτικής πάνω στο θεματικό άξονα της προσφυγιάς και της αναγκαστικής μετεγκατάστασης, που συνοδεύεται από σταθερή, τακτική παρουσία στην γειτονιά. Η περιπατητική παράσταση Ε_ΦΥΓΑ της ομάδας Station Athens στο Φεστιβάλ Συνοικισμός του 2018, παρουσίασε ιστορίες προσφύγων και μεταναστών που έφτασαν στην Ελλάδα πρόσφατα από το Αφγανιστάν, το Πακιστάν και το Μπαγκλαντές. Στο δεύτερο μέρος της έρευνας και διατρέχοντας μια πτυχή της ελληνικής ιστορίας αυτή τη φορά, διατηρείται ο ίδιος χώρος δράσης ο οποίος φορτίζεται διαφορετικά, αλλά συνεχίζει να αποτελεί έναν από τους μοχλούς που κινούν την παράσταση και ένα από τα νήματα που ενώνουν τις ιστορίες.

Η παράσταση διευρύνει το διάλογο μεταξύ ντοκουμέντου και περφόρμανς που έχει ανοίξει η ομάδα με τον τόπο και τους κατοίκους του από το 2018 και συνεχίζεται.

Σκηνοθεσία:

Γιολάντα Μαρκοπούλου

Δραματουργία:

Ιωάννα Βαλσαμίδου

Συνεργασία στη Δραματουργία:

Θάνος Τσακαλίδης

Σχεδιασμός Βίντεο:

Ερατώ Τζαβάρα & Γιολάντα Μαρκοπούλου

Μουσική Σύνθεση:

dorόs

Σχεδιασμός Ήχου:

Λάμπρος Πηγούνης

Έρευνα:

Η ομάδα

Ηθοποιοί:

Θάνος Τσακαλίδης, Ιφιγένεια Καραμήτρου

Ζωντανή Μουσική:

dorόs – Νικόλας Αγγελόπουλος (λαούτο, πολίτικο λαούτο),

Δημήτρης Μπρέντας (κλαρίνο, νέυ, καβάλι),

Αλέξης Νόνης (νταραμπούκα, μπεντίρ, στάμνα, cajon, καλίμπα),

Νίκος Σκαφίδας (βιολί),

Χρήστος Σύγγελος (ούτι)

Συμμετέχουν τα μέλη του Συλλόγου Μικρασιατών Ελευσίνας:

Γρηγόρης Ασημακόπουλος, Βούλα Γέμελα-Καλασκάνη, Αρχόντω Γέμελα-Μαρούγκα, Γεωργία Γιαγτζόγλου-Αντωνιάδου, Μαρίνα Δασκάλου, Φρόσω Καρακίτσου, Μαρία Λιούρα, Περικλής Μιχαήλος, Καίτη Σαριτζιώτη, Βάσω Σφήκα, Βαγγέλης Τσακίρογλου, Ευγενία Τσολάκη, Νίκος Χατζηστρατίδης

Διεύθυνση Παραγωγής:

Βίκυ Στρατάκη

Βοηθός Σκηνογραφίας:

Σοφιαλένα Ξεζωνάκη

Συντονισμός Χώρων:

Μαριλένα Μόσχου

Βοηθοί Παραγωγής:

Τάνια Κουτάλα, Έλενα Λιβαθινού, Νίκος Χαραλαμπίδης, Aidan Tong

Υπέρτιτλοι:

Μυρτώ Γιαννακοπούλου

Παραγωγή:

Ελευσίνα 2021, POLYPLANITY Productions

Με την υποστήριξη του Μουσείου Ιστορίας και Λαογραφίας Συλλόγου Μικρασιατών Ελευσίνας και του mind the fact.

Ευχαριστούμε θερμά τον Φίλιππο Κουτσαφτή για την παραχώρηση του αρχειακού υλικού της ταινίας Αγέλαστος Πέτρα.

Διάρκεια: 90΄

Ημερομηνίες και ώρες:

Δευτέρα 24 έως και Παρασκευή 28 Ιουνίου, 20:15

Χώρος: Info -point, 3ο Δημοτικό Σχολείο

Διεύθυνση: Δαρδανελλίων 85, Ελευσίνα

ΠΑΡΑΣΤΑΣΗ

Aϊτή, μία performance για την Ιστορία – Αθήνα

Ομάδα Hatari

Έχει σημασία το παρελθόν; Υπάρχει μια Ιστορία ή πολλές; Οι πρώτοι άνθρωποι που έγραψαν κάτι, πώς είχαν μάθει να διαβάζουν ώστε να ξέρουν τι γράφουν; Ένα έθνος όταν μεγαλώσει, επαναστατεί και γίνεται αναγκαστικά κράτος; Έχουν οι κοινωνίες άπλυτα; Τι γνώμη για τον εμφύλιο έχετε στην οικογένεια σας; Τα ντόμινο όταν στηθούν σωστά, στήνονται σωστά μόνο για να πέσουν; Γίνεται να σε καθορίζει κάτι που δε γνωρίζεις; Μπορεί να γίνει μια παράταση μόνο με ερωτήσεις;

Η ομάδα Hatari παρουσιάζει την παράσταση Aϊτή, μία performance για την Ιστορία και, μέσα απ’ αυτήν, 255 ερωτήματα για την Ιστορία του νεοελληνικού κράτους, την πορεία του μέσα στους αιώνες, τη σχέση της σημερινής εποχής με το παρελθόν και τη θέση μας μέσα στο αέναο ποτάμι του χρόνου. Με κύριο και αποκλειστικό εργαλείο την ερώτηση, η νεοελληνική ιστορία γίνεται πεδίο προβληματισμού, έρευνας και παιχνιδιού αλλά και σημείο αντίστιξης με το ανιστορικό και επίπεδο παρόν.

Η ιστορία ενός Κράτους που ξεκίνησε το ταξίδι του με τις θερμές ευχές για απελευθέρωση από την Αϊτή – την πρώτη χώρα που αναγνώρισε επίσημα την ελληνική επανάσταση του 1821. Το «Χαΐτιον», μία ανεξάρτητη, αλλά πολύ φτωχή χώρα, που, καθώς δεν ήταν σε θέση να ενισχύσει οικονομικά την επανάσταση, έστειλε στους Έλληνες 45 τόνους καφέ προς πώληση, για να αγοραστούν καριοφίλια και άλλα πολεμοφόδια, αλλά και 100 Αϊτινούς εθελοντές, που πέθαναν όλοι κατά τη διάρκεια του ταξιδιού προς την Ελλάδα….

Ομάδα Hatari

Η νεοσύστατη ομάδα Hatari δημιουργήθηκε το 2017 με πρωτοβουλία των Άλκη Ζούπα και Μάριου Τσάγκαρη. Αποτελείται από τους Α.Ζούπα, Μ.Τσάγκαρη, Φ.Μπένου, Γ. Καπινιάρη, Β.Παπαχρήστου, Γ. Ζαφειρίου. Έχοντας συνυπάρξει στο παρελθόν σε καταξιωμένες θεατρικές ομάδες, κυρίαρχη αφετηρία της δημιουργίας της ομάδας, ήταν η επιθυμία των μελών της για περαιτέρω σύμπλευση και συνεργασία πάνω στη θεατρική έρευνα και σκηνική πράξη.

Η Aϊτή, μία performance για την Ιστορία, αποτελεί την πρώτη παράσταση της ομάδας, μία έρευνα πάνω στην Ιστορία και την μνήμη. Στην κατασκευή της παράστασης, η ομάδα επέλεξε σαν κύριο και αποκλειστικό εργαλείο τη φόρμα της ερώτησης, θέλοντας να εξετάσει τα όρια και την παραστασιακή της δυναμική, καθώς και να εστιάσει στη θεμελιώδη σημασία της αμφιβολίας και της έρευνας απέναντι στα ιστορικά γεγονότα αλλά και απέναντι σε αυτά που συμβαίνουν σήμερα γύρω μας.

Η λέξη ”Hatari”, που σημαίνει κίνδυνος στα σουαχίλι, αντικατοπτρίζει τη δημιουργική επικινδυνότητα των αναζητήσεων πάνω στη θεατρική πρακτική (”μπορεί να γίνει μία παράσταση μόνο με ερωτήσεις;”), καθώς και την ευάλωτη αλλά συναρπαστική πορεία των καλλιτεχνικών συμπράξεων.

Ο Μάριος Τσάγκαρης είναι απόφοιτος του Ωδείου Φ.Νάκας (Τμ. Μουσικής για τον Κινηματογράφο και το Θέατρο) και του Ωδείου Μουσικής Εταιρείας Αθηνών (Σύνθεση και Ανώτερα Θεωρητικά). ‘Εχει συνθέσει έργα για σόλο όργανα, σύνολα οργάνων, καθώς και ηλεκτρονική μουσική. Έχει συνεργαστεί με θεατρικές ομάδες στην μουσική σύνθεση αλλά και ως σκηνοθέτης και περφόρμερ. Είναι αυτοδίδακτος σεναριογράφος και έχει γράψει σενάρια για ταινίες μικρού και μεγάλου μήκους. Είναι ενεργό μέλος του ντουέτου ηλεκτρονικής μουσικής “Unsample”, ενώ στο παρελθόν υπήρξε μέλος των ροκ γκρουπ “Επόμενη Κίνηση” και “Υπόγεια Ρεύματα“.

Ο Άλκης Ζούπας είναι απόφοιτος της Ανωτέρας Δραματικής Σχολής “ΔΗΛΟΣ” (2010). ‘Εχει συνεργαστεί με θεατρικές ομάδες ως ηθοποιός. Επίσης έχει ασχοληθεί με την θεατρική γραφή. Στον κινηματογράφο έχει συμμετάσχει σε μεγάλου και μικρού μήκους ταινίες.

Ο Γιώργος Καπινιάρης είναι απόφοιτος της Ανωτέρας Δραματικής Σχολής “ΔΗΛΟΣ” (2010) και εργάζεται ως ηθοποιός στο θέατρο και τον κινηματογράφο.

Η Βάλια Παπαχρήστου είναι απόφοιτος της Κρατικής Σχολής Χορού με Μεταπτυχιακά (Advanced Performance Studies) στο Laban Centre στο Λονδίνο, επαγγελματίας χορεύτρια με πολυετή εμπειρία, χορογράφος και ηθοποιός/performer με συνεργασίες με καταξιωμένους Έλληνες καλλιτέχνες.

Η Φένη Μπένου είναι ηθοποιός, απόφοιτος της Ανωτέρας Δραματικής Σχολής “ΔΗΛΟΣ”, με ρόλους στον κινηματογράφο και το θέατρο. Στο θέατρο έχει επιπλέον εργαστεί ως βοηθός σκηνοθέτη και βοηθός παραγωγής.

Ο Γιώργος Ζαφειρίου είναι φωτογράφος και δάσκαλος φωτογραφίας, με έργα σε ατομικές, ομαδικές εκθέσεις και εγκαταστάσεις από το 1991 και συνεργασίες με ομάδες θεάτρου, χορού και performing arts, στην δημιουργία οπτικοακουστικού υλικού και στο σχεδιασμό φωτισμού. Με μικρού μήκους ταινίες του έχει πάρει μέρος σε φεστιβάλ στην Ελλάδα και το εξωτερικό.

Σύλληψη – Σκηνοθεσία – Κείμενο:

Μάριος Τσάγκαρης, Άλκης Ζούπας

Παίζουν :

Γιώργος Καπινιάρης, Άλκης Ζούπας

Βοηθός σκηνοθέτη:

Φένη Μπένου

Επιμέλεια κίνησης:

Βάλια Παπαχρήστου

Σχεδιασμός φωτισμού – Video – φωτογραφία:

Γιώργος Ζαφειρίου

Πρωτότυπη μουσική – σχεδιασμός ήχου:

Μάριος Τσάγκαρης

Σχεδιασμός αφίσας:

Κωνσταντίνος Σελλάς

Επικοινωνία παράστασης:

Φένη Μπένου, Ελένη Μιχαλάκη

Παραγωγή:

Hatari, Ομάδα7

Διάρκεια:

60΄

Ημερομηνίες και Ώρες:

Πέμπτη 27, Παρασκευή 28 και Κυριακή 30 Ιουνίου 2019, 21:30-22:30

Χώρος: Info- point, 3ο Δημοτικό Σχολείο

Διεύθυνση: Δαρδανελλίων 85, Ελευσίνα

ΒΙΩΜΑΤΙΚΗ ΕΓΚΑΤΑΣΤΑΣΗ

Ουδέν Προς Δήλωση – Βηρυτός

Dictaphone Group

Το Ουδέν Προς Δήλωση ξεκίνησε ως μια ερευνητικού χαρακτήρα ομιλία-περφόρμανς που εξερευνά τα όρια εντός του Λιβάνου, τα σύνορα με τους γείτονες του, αλλά και εν γένει τα σύνορα σε όλο τον Αραβικό κόσμο.

Στο δάπεδο υπάρχει ένας παλιός χάρτης του Αραβικού κόσμου που δείχνει το σιδηροδρομικό δίκτυο που διασχίζει διακρατικά σύνορα εντός του Αραβικού κόσμου και απλώνεται σε όλη την περιοχή. Η παλιά σιδηροδρομική γραμμή Hijaz, που συνέδεε τη Δαμασκό με τη Μεδίνα, μεταφέροντας Μουσουλμάνους προσκυνητές, διέσχιζε τα σημερινά κράτη της Συρίας, της Ιορδανίας και της Σαουδικής Αραβίας, χωρίς την ανάγκη βίζας. Ο σημερινός, εκτός λειτουργίας Λιβανέζικος Οργανισμός Σιδηροδρόμων παρουσιάζεται ως ρήγμα.

Τα μέλη του Dictaphone Group αποφάσισαν να κάνουν ένα ταξίδι κατά μήκος των εγκαταλελειμμένων σιδηροδρομικών σταθμών του Λιβάνου. Το σημείο εκκίνησης ήταν ο ερειπωμένος σταθμός της Βηρυτού, και συνέχισαν ακολουθώντας καθεμία μια από τις τρεις διαφορετικές πορείες του σιδηροδρόμου. Τα ταξίδια τους αποκάλυψαν παρελθοντικές και παροντικές χρήσεις αυτών των γραμμών και των σταθμών που συνδέουν. Κάποιοι εγκαταλείφθηκαν. Άλλοι μετατράπηκαν σε αυτοσχέδια σπίτια. Κάποιοι έφεραν τα σημάδια της μετατροπής τους σε στρατιωτικές βάσεις και θαλάμους βασανιστηρίων.

Καθώς πρόκειται για ένα ερευνητικό έργο εν εξελίξει, πέρασε από διάφορα στάδια ανάπτυξης από το 2013 οπότε ξεκίνησε και μετά. Πριν από το συγκεκριμένο έργο, η ομάδα συνήθιζε να χρησιμοποιεί ως μέσο τη διαδραστική τοπιοειδική περφόρμανς. Οι τόποι, ωστόσο, του Ουδέν Προς Δήλωση ήταν πολλοί, απρόβλεπτοι και σε κάποιες περιπτώσεις επικίνδυνοι, με αποτέλεσμα να είναι αδύνατη η επιτόπια παρουσία κοινού.

Έτσι, η ομάδα ακολούθησε μία άλλη στρατηγική: κάθε μία από τις καλλιτέχνιδες, μόνη, ξεκίνησε ένα διαφορετικό ταξίδι με σκοπό να βιώσει σωματικά τους διαφορετικούς αυτούς τόπους και να καταγράψει αυτές τις εμπειρίες με κάθε δυνατό τρόπο. Στη συνέχεια, η ομάδα άρχισε να πειραματίζεται πάνω σε διαφορετικούς τρόπους με τους οποίους θα μπορούσε να μοιραστεί αυτές τις εμπειρίες με το κοινό, διοργανώνοντας και συμμετέχοντας σε πολλές συναντήσεις, εκδηλώσεις, παρουσιάσεις και περφόρμανς. Μέσα από αυτή τη διαδικασία, συνέχισαν να μαθαίνουν, να παρατηρούν και να ανακαλύπτουν. Κατέγραψαν ορισμένα συμπεράσματα σε ένα βιβλίο έρευνας και προκειμένου να διατηρήσουν τη διαπραγμάτευση του θέματος ζωντανή, πρόσφατα επικαιροποίησαν τα κείμενα της περφόρμανς και τα ηχογράφησαν ως ηχοτοπίο του βίντεο που δημιουργήθηκε από τα ταξίδια τους.

Στη σημερινή του μορφή, το Ουδέν Προς Δήλωση, προσφέρει όλο αυτό το υλικό στη διάθεση του κοινού ως μία τεκμηρίωση της όλης περιπέτειας του έργου, ως μία πρόσκληση για περαιτέρω διάδραση, ως μία εγκατάσταση που μας πάει πίσω σε απρόσιτα τοπία και ταξίδια που δεν είναι πλέον εφικτά.

Dictaphone Group

Οι Dictaphone Group είναι μια κολεκτίβα από το Λίβανο, η δουλειά της οποίας εστιάζει σε live art έργα με θέμα το δημόσιο χώρο. Ξεκίνησε ως πρωτοβουλία της Τάνια Ελ Χούρι και της αρχιτέκτονα / πολεοδόμου Αμπίρ Σαξούκ. Μαζί με διάφορους συνεργάτες, όπως την καλλιτέχνη και παραγωγό Πέτρα Σερχάλ, έχουν δημιουργήσει ερευνητικές site specific  περφόρμανς σε μέρη, όπως ένα τελεφερίκ, μία ψαρόβαρκα και ένα λεωφορείο που έχει αποσυρθεί από την κυκλοφορία.

Οι ίδιες αναφέρουν για τη δουλειά τους: «Τα έργα και οι πολιτικές ανοικοδόμησης του Λιβάνου της δεκαετίας του ‘90 δεν ξέφυγαν από την ειρωνεία του εμφυλίου πολέμου. Στην πόλη που ζούμε, τη Βηρυτό, εμφανίζονται τρόποι ανοικοδόμησης που αδιαφορούν για την ιστορία και τα κοινωνικά συμφραζόμενα. Γίναμε μάρτυρες του πώς οι αποφάσεις που λαμβάνονται από τους ιθύνοντες φροντίζουν για τη διατήρηση φιλικών και “καθαρών” χώρων στην πόλη εις βάρος των ανεπιθύμητων τάξεων και των δικαιωμάτων που αυτές έχουν στο δημόσιο χώρο. Αυτοί οι βίαιοι μετασχηματισμοί μας κατέστησαν ιδιαίτερα ευαίσθητες στο θέμα του χώρου. Γρήγορα συνειδητοποιήσαμε τους μηχανισμούς μέσα από τους οποίους οι κοινωνικές σχέσεις, η πολιτική, οι οικονομία, η ιστορία και η νομοθεσία διαπλέκονται για να δημιουργήσουν όρια στα μέρη που ζούμε».

Κατανοώντας τα παραπάνω, οι Dictaphone Group εστιάζουν στη διεπιστημονική έρευνα του χώρου και στη δημιουργία live art έργων που στοχεύουν να λειτουργήσουν ως μέσα σχολιασμού της διαδικασίας διαμόρφωσης του σύγχρονου αστικού τοπίου και εργαλεία για να το ξαναφανταστούμε. Η πρακτική τους στηρίζεται στη σύζευξη κοινωνιολογικής έρευνας και live art. Δανείζονται εργαλεία από τον ακτιβισμό και τη διάδραση με το κοινό, για να δημιουργήσουν έργα που σε επίπεδο φόρμας ποικίλουν από site specific παραστάσεις και βιωματικούς περιπάτους μέχρι βίντεο, ομιλίες και εκδόσεις. Δημιουργούν γνώση για το χώρο και οικοδομούν συλλογική μνήμη για διαφιλονικούμενα σημεία της πόλης. Στόχος αυτών των έργων είναι να εγείρουν ερωτήματα γύρω από τη σχέση μας με την πόλη και τον επαναπροσδιορισμό της έννοιας του δημόσιου χώρου.

Έρευνα, Συγγραφή και Περφόρμανς:

Τάνια Ελ Χούρι, Πέτρα Σερχάλ, Αμπίρ Σαξούκ

Μοντάζ:

Αλί Μπειντούν

Βιντεοσκόπηση:

Καράμ Γκουσείν, Ντάνα Αμπουραμέ

Μουσική Σύνθεση:

Αχμάντ Κούγια, Καίρι Εϊμπές

Βίντεο εγκατάσταση:

Ήχος σε συνεργασία με τους Αχμάντ Κούγια και Καίρι Εϊμπές

Το έργο δημιουργήθηκε εν μέρει στο Watermill Center (ένα εργαστήριο για την περφόρμανς) σε συνεργασία με το ArtEast της Νέας Υόρκης.

Το έργο έχει επιχορηγηθεί από:

το Arab Fund for Arts and Culture (για την ομιλία περφόρμανς) και το Βρετανικό Συμβούλιο (για το βίντεο και την έκδοση)

Εκτέλεση Παραγωγής: Βίκυ Στρατάκη, με την υποστήριξη της POLYPLANITY Productions

Διάρκεια προβολής: 45΄

Ημερομηνίες και Ώρες:

Σάββατο 22 Ιουνίου έως και Κυριακή 30 Ιουνίου 2019

Σάββατο 22 Ιουνίου 2019, 18:30-23:30

Κυριακή 23 Ιουνίου και Κυριακή 30 Ιουνίου 12:30-14:30 και 17:30-23:30

Δευτέρα 24, Τρίτη 25, Τετάρτη 26, Πέμπτη 27, Παρασκευή 28, Σάββατο 29 Ιουνίου,18:30-23:30

Χώρος: Info-point, 3ο Δημοτικό Σχολείο

Διεύθυνση: Δαρδανελλίων 85, Ελευσίνα

ΒΙΝΤΕΟΕΓΚΑΤΑΣΤΑΣΗ

Οι Ελευσίνιοι Αφηγούνται-Ελευσίνα

Φίλιππος Κουτσαφτής

Σχεδόν δύο δεκαετίες μετά την Αγέλαστο Πέτρα την ταινία ορόσημο για την πόλη της Ελευσίνας, ο Φίλιππος Κουτσαφτής επιστρέφει στον ίδιο τόπο – που στην ουσία δεν άφησε ποτέ – με ένα νέο έργο, για να συναντήσει το σήμερα της πόλης. Πρόκειται για την ταινία Οι Ελευσίνιοι Αφηγούνται που θα παρουσιαστεί σε πρώτη προβολή το Νοέμβριο του 2021, και θα σηματοδοτήσει τη λήξη του προγράμματος της Ελευσίνας ως Πολιτιστικής Πρωτεύουσας της Ευρώπης 2021.

Για τη δημιουργία της νέας αυτής ταινίας, ο σκηνοθέτης πιάνει τον μίτο των αφηγήσεων από το αμοντάριστο υλικό των γυρισμάτων της Αγέλαστου Πέτρας που δεν προβλήθηκαν ποτέ. Την ψηφιοποίηση του υλικού αυτού ακολουθούν νέα γυρίσματα και συνεντεύξεις με τους ανθρώπους της Ελευσίνας σήμερα, που καταγράφουν το παρόν της πόλης. Ο Φίλιππος Κουτσαφτής αναζητά τους πρωταγωνιστές της πρώτης ταινίας, και τις διαδρομές τους, τα ίχνη τους μέσα στο χρόνο. Ανάμεσα σε αυτούς κάποιοι δεν ζουν πια και τις μνήμες τους μεταφέρουν όσοι τους έζησαν και γνωρίζουν για αυτούς. Έτσι γίνονται οι κρίκοι που συνδέουν το χθες με το σήμερα της πόλης και δημιουργούν μία συνέχεια ανάμεσα στις δύο ταινίες. Την ίδια στιγμή αναζητά σε νέα πρόσωπα της πόλης πρωταγωνιστές της νέας του ταινίας.

Μέσα στα χρόνια που ο Φίλιππος Κουτσαφτής ακολουθεί και καταγράφει τη ζωή της πόλης, ανέπτυξε μια ιδιαίτερη σχέση με τους ανθρώπους και τη γειτονιά του Συνοικισμού. Στην ιστορική αυτή γειτονιά στο πλαίσιο του Φεστιβάλ Συνοικισμός παρουσιάζει μία βιντεοεγκατάσταση που αποτελεί μέρος του αμοντάριστου υλικού της Αγέλαστου Πέτρας. Πρόκειται για αληθινές καταγραφές των ανθρώπων που κουβαλούν την ψυχή της Ελευσίνας, και μας καλούν να τους ακούσουμε, ακολουθώντας τον σκηνοθέτη στο ταξίδι δημιουργίας της ταινίας Οι Ελευσίνιοι Αφηγούνται.

Φίλιππος Κουτσαφτής

Ο Φίλιππος Κουτσαφτής γεννήθηκε το 1950 στη Ζαγορά του Πηλίου. Αρχικά σπούδασε μηχανολογία και στη συνέχεια κινηματογράφο στην Αθήνα, στη Σχολή Σταυράκου, τμήμα Διευθυντών Φωτογραφίας. Έχει εργαστεί, ως Διευθυντής Φωτογραφίας σε βραβευμένες ταινίες μεγάλου και μικρού μήκους, καθώς και σε μεγάλο αριθμό προγραμμάτων για την Ελληνική Τηλεόραση. Εργάζεται επίσης ως σχεδιαστής φωτισμών σε θεατρικές, μουσικές και χορευτικές παραστάσεις

Στην προσωπική του φιλμογραφία περιλαμβάνονται οι ταινίες μικρού μήκους «Σεμνών Θεών» (1987), «Μια Μέρα με τον Μίνωα» (1988), «To. Ra. Ke.» (2007) και το ντοκιμαντέρ Αρκαδία Χαίρε (2015). Το 2000, παρουσίασε το ντοκιμαντέρ «Αγέλαστος Πέτρα», του οποίου το κυρίως θέμα είναι η Ελευσίνα. Τα γυρίσματα της ταινίας διήρκεσαν 10 χρόνια και η ταινία διαπραγματεύεται το σήμερα, τον τόπο, τον χρόνο, την μνήμη και την ιστορία. Απέσπασε 4 συνολικά βραβεία στο 41ο Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης.

Συνεντεύξεις με τους: Παναγιώτη Φαρμάκη, Γεώργιο Κρυωνά, Ντίνο Βασιλείου, Ισάακ Μουμπαγιατζή, Βασίλειο Κύρλη, Ρούλα Θεολόγου, Παναγιώτη Κοντολιό, Χαρίκλεια Κοντολιού, Χαρούλα Ηλία, Άνδρω Μπόγα, Μαρία Χρυσογονίδου, Πόπη Παπαγγελή, Ελένη Λαζάρου, Βαγγέλη Λιάπη, Δημήτρης Θεοφανάκη, Παναγιώτη Ρόκα

Διάρκεια:

3 ώρες και 38’

Ημερομηνίες και Ώρες:

Σάββατο 22 έως και Κυριακή 30 Ιουνίου 2019

Σάββατο 22 Ιουνίου 2019, 18:30-23:30

Κυριακή 23 και Κυριακή 30, 12:30-14:30 και 17:30-23:30

Δευτέρα 24, Τρίτη 25, Τετάρτη 26, Πέμπτη 27, Παρασκευή 28 Ιουνίου 2019 και Σάββατο 18:30-23:30

Χώρος: Info-point, 3ο Δημοτικό Σχολείο

Διεύθυνση: Δαρδανελλίων 85, Ελευσίνα

ΒΙΝΤΕΟ ΚΑΙ ΔΗΜΟΣΙΕΣ ΕΚΔΗΛΩΣΕΙΣ

MotorWay 6 – Ελευσίνα

Εύη Καλογηροπούλου

Το Motorway 6 πραγματεύεται ζητήματα γύρω από το σώμα και την υπέρβαση του.

Η εικαστικός Εύη Καλογηροπούλου γνώρισε την Ελευσίνα κατά τη διάρκεια του διεθνούς προγράμματος φιλοξενίας καλλιτεχνών Initiator το φθινόπωρο του 2018 όπου ήρθε σε επαφή με τους αθλητές του κέντρου πολεμικών τεχνών “Ελευσίς”, πολλοί από τους οποίους είναι Αλβανικής και Πομακικής καταγωγής και στη συνέχεια με την Πακιστανική κοινότητα.

Μέσα από αυτές τις συναντήσεις δημιουργήθηκαν οι προϋποθέσεις για τη δημιουργία ενός νέου έργου που αποτελείται από ένα εικαστικό βίντεο, μια ηχητική περφόρμανς και ένα γεύμα με παραδοσιακή κουζίνα και μουσική σε συνεργασία με την Πακιστανική κοινότητα.

Η Καλογηροπούλου αντιπαραθέτει δύο σύμβολα: το κτίριο της βιομηχανίας πυρομαχικών ΠΥΡΚΑΛ, ένα εγκαταλελειμμένο σώμα από μπετόν και τα σώματα των αθλητών του «Eλευσίς». Στο έργο της συναντάμε τις δύο όψεις του σώματος: την ωμότητα, από τη μία μεριά, που αντικατοπτρίζεται μέσα από το εγκαταλελειμμένο εργοστάσιο και από τις βίαιες προεκτάσεις που έχει η βιομηχανική εργασία στο σώμα και την ομορφιά, από την άλλη, που συμβολίζει το ανθρώπινο σώμα, το οποίο μέσα από το παιχνίδι και τον αθλητισμό αποκτά θετική διάσταση.

Μέσα από αυτές τις αντιθέσεις η Καλογηροπούλου στοχεύει στην ανάδειξη και τη χειραφέτηση κοινωνικά ευαίσθητων ομάδων που δίνουν τη δική τους «μάχη» ενώ παράλληλα το έργο αποτελεί ένα σχόλιο πάνω στην εργασία και τη βιομηχανική παραγωγή, συνώνυμα της Ελευσίνας και τα δύο.

Εύη Καλογηροπούλου

H Εύη Καλογηροπούλου είναι εικαστικός. Σπούδασε στο Royal College of Arts και Central Saint Martins στο Λονδίνο και στην Ανωτάτη Σχολή Καλών Τεχνών της Αθήνας. Ζει και εργάζεται στο Λονδίνο και την Αθήνα. Η Καλογηροπούλου έχει συμμετάσχει σε πολλά πρότζεκτ στην Αγγλία, στη Γερμανία και στην Ελλάδα. Ανάμεσε σε άλλα How to project and spell στη Chisenhale Gallery και After 1968: The Economy of Resistance screening στη Whitechapel Gallery στο Λονδίνο. Tον Ιούνιο του 2019 θα παρουσιάσει τη δουλειά της στην έκθεση “Στο Ίδιο Ποτάμι Δύο Φορές” σε επιμέλεια των Margot Norton και Natalie Bell σε διοργάνωση του Ιδρύματος ΔΕΣΤΕ και του New Museum της Νέας Υόρκης σε συνεργασία με το Μουσείο Μπενάκη.

Η Καλογηροπούλου εργάζεται με διάφορα μέσα κυρίως εγκαταστάσεις, βίντεο, πειραματικές ταινίες και γλυπτά. Τα έργα της διερευνούν έννοιες σχετικές με την κοινωνική ένταξη, την διαπολιτισμική ταυτότητα και το φεμινισμό. Κατά τη διάρκεια του προγράμματος φιλοξενίας καλλιτεχνών Initiator της Ελευσίνας 2021 δημιούργησε το έργο «Νο σμόκινγκ» εμπνεόμενη από τους αγώνες των εργατριών της χημικής βιομηχανίας ΣΚΟΤ. Το έργο της κατόπιν δωρεάς βρίσκεται στην είσοδο του Εργατοϋπαλληλικού Κέντρου Ελευσίνας με σκοπό να θυμίζει σε όποιον εισέρχεται τη θέση των γυναικών στο εργατικό κίνημα.

Event:
Mohammed Rowe, Mohammad Usman, Χασάν Χατζή, Αντρίντ και Αντριάν Σουλί

Ταινία

Είναι μια παραγωγή της Ελευσίνας 2021, της Εύης Καλογηροπούλου και της Χριστίνας Μουμούρη με την υποστήριξη της Marni Films

Creative producer

Χριστίνα Μουμούρη, Εύη Καλογηροπούλου, Μίνα Δεκρή

Σκηνοθεσία:

Εύη Καλογηροπούλου

Σενάριο:

Εύη Καλογηροπούλου

Παίζουν: Έλλη Τρίγγου, Αργύρης Πανταζάρας, Ξένια Ντάνια, Στάθης Παπαδόπουλος, Ουσμάν Μοχάμεντ, Αντρίντ και Αντριάν Σουλί, Κώστας Τσιούκας

Οργάνωση Παραγωγής:

Χριστίνα Μουμούρη, Εύη Καλογηροπούλου,

Διεύθυνση Φωτογραφίας:

Χριστίνα Μουμούρη

Διεύθυνση Παραγωγής :

Ρωμανός Αργυρόπουλος Ιωάννου

Επεξεργασία εικόνας :

Άγγελος Μάτζιος

Βοηθός Σκηνοθέτη:

Ανδρέας Παπανικόλας

Σκηνογράφος/Ενδυματολόγος:

Μάρλη Αλιφέρη

Μακιγιάζ:

Ιωάννα Λυγίζου

Μοντάζ:

Χρήστος Γιαννακόπουλος

Ηχος:

Γιάννης Αντύπας

Μίξη Ήχου:

Λέανδρος Ντούνης

Μουσική:

Νέγρος Του Μοριά: Kevin Zans Ansong

Masla.G: Γεώργιος Κιοσές – Τασόπουλος

Διάρκεια ταινίας: 15’

Ημερομηνίες και ώρες:

Σάββατο 29 και Κυριακή 30 Ιουνίου 2019

Προβολή βίντεο & ηχητική περφόρμανς: Σάββατο 29 Ιουνίου 2019, 19:30-22:00 Κέντρο Πολεμικών Τεχνών Ελευσίς, Χατζηδάκη 7, Ελευσίνα

Παραδοσιακό γεύμα & μουσική: Κυριακή 30 Ιουνίου 2019, 19:00-21:00 στον προαύλιο χώρο του 3ου Δημοτικού Σχολείου

Διεύθυνση: Δαρδανελλίων 85, Ελευσίνα

ΠΑΡΑΛΛΗΛΕΣ ΔΡΑΣΕΙΣ

ΠΡΟΓΡΑΜΜΑΤΑ ΑΝΑΠΤΥΞΗΣ ΙΚΑΝΟΤΗΤΩΝ για τους ΕΠΑΓΓΕΛΜΑΤΙΕΣ ΤΟΥ ΚΑΛΛΙΤΕΧΝΙΚΟΥ ΧΩΡΟΥ

Εργαστήριο Κριτικής

Στο πλαίσιο του Φεστιβάλ Συνοικισμός λειτουργεί το Εργαστήριο Κριτικής, σε επιμέλεια της θεατρολόγου Δηώς Καγγελάρη. Στόχος του εργαστηρίου  είναι η εισαγωγή στη θεωρία και τη γλώσσα της κριτικής των παραστατικών τεχνών, ταυτόχρονα με την καλλιέργεια της τέχνης του θεατή και τον στοχασμό πάνω στην καλλιτεχνική δημιουργία. Οι συμμετέχοντες καλούνται να αρθρώσουν κριτική σκέψη για τις παραστάσεις του Φεστιβάλ, μέσα από μαθήματα και πρακτική άσκηση σε καθημερινές συναντήσεις και συμμετοχή σε δημόσιες συζητήσεις.

Στο εργαστήριο διδάσκουν: η Δηώ Καγγελάρη, επίκουρη καθηγήτρια του Τμήματος Θεάτρου του Α.Π.Θ, ιδρυτικό μέλος της Eλληνικής Ένωσης Κριτικών Θεάτρου και Παραστατικών Τεχνών και η Ζωή Βερβεροπούλου, κριτικός θεάτρου, επίκουρη καθηγήτρια Τμήματος Δημοσιογραφίας και Μέσων Μαζικής Επικοινωνίας του Α.Π.Θ. με γνωστικό αντικείμενο: θεωρία και κριτική των τεχνών του λόγου και του θεάματος. Έχουν επίσης προσκληθεί καταξιωμένοι άνθρωποι του θεάτρου, θεωρητικοί, κριτικοί και δημοσιογράφοι του καλλιτεχνικού ρεπορτάζ, που θα προσφέρουν με την παρουσία τους στη διαδικασία της μάθησης.

Το εργαστήριο αποτελεί την ίδια στιγμή το αντικείμενο της πολυμεσικής εγκατάστασης-έκθεσης «Εργαστήριο Κριτικής», σε καλλιτεχνική επιμέλεια της εικαστικού Ευανθίας Τσαντίλα. Σε βιντεοσκοπημένες αφηγήσεις οι σπουδαστές του εργαστηρίου, αλλά και οι κάτοικοι της περιοχής που θα συμμετέχουν στο Φεστιβάλ Συνοικισμός, εκφράζουν τα συναισθήματα και τις σκέψεις τους για τις παραστάσεις, μέσα από διάφορες δράσεις. Στο τέλος αυτής της συνάντησης θα εκτεθούν, μαζί με την προβολή του βίντεο, και οι προτάσεις της θεατρικής κριτικής που θα παραχθούν σε λεπορέλο και σε μια σειρά από φωτογραφικές αναπαραγωγές.

Με αυτή τη συγχρονική στρατηγική επιδιώκεται η σκέψη και ο πειραματισμός πάνω στην αισθητική διαδικασία και τον ρόλο της κριτικής, την επίδραση του καλλιτεχνικού έργου σε ατομικό και συλλογικό επίπεδο και τη σχέση του με το πολιτισμικό πεδίο. Μας ενδιαφέρει να εκμεταλλευτούμε τα εξαιρετικά ενδιαφέροντα στοιχεία που θα αναδυθούν μέσα από την έρευνα και από την καλλιτεχνική και την κοινωνική όσμωση.

Δηώ Καγγελάρη

H Δηώ Καγγελάρη, είναι θεατρολόγος, επίκουρη καθηγήτρια στο Τμήμα Θεάτρου της Σχολής Καλών Τεχνών του ΑΠΘ. Είναι απόφοιτος του Τμήματος Θεατρικών Σπουδών του Πανεπιστημίου ΙΙΙ του Παρισιού, Νέα Σορβόννη και διδάκτωρ της Φιλοσοφικής Σχολής του ΑΠΘ. Στα ερευνητικά της ενδιαφέροντα συγκαταλέγονται οι όροι του μοντέρνου στο θέατρο, η σχέση ελληνικής και ευρωπαϊκής σκηνής, θεάτρου και Ιστορίας, η γενετική έρευνα της παράσταση, το θέατρο για παιδιά και εφήβους. Έχει δημοσιεύσει μελέτες στην Ελλάδα και στη Γαλλία και μεταφράσεις από τα γαλλικά και έχει επιμεληθεί θεατρολογικές εκδόσεις. Έχει επίσης τακτικές συμμετοχές με ανακοινώσεις σε θεατρολογικά συνέδρια και έχει συμμετάσχει σε ευρωπαϊκά διακρατικά προγράμματα, ερευνητικές ομάδες και διοργανώσεις αφιερωμάτων. Η επαγγελματική ενασχόληση της με τη θεατρική κριτική ξεκίνησε από την εφημερίδα Η Εποχή (1988-1990) και συνεχίστηκε στο Έθνος (1990-1993). Έκτοτε κριτικές θεάτρου, επιφυλλίδες, άρθρα, συνεντεύξεις, βιβλιοκρισίες, αφιερώματα και κριτικές αποτιμήσεις έχουν δημοσιευθεί, μεταξύ άλλων, στις εφημερίδες Η Αυγή / Ενθέματα, Η Καθημερινή / Επτά Ημέρες, Ελευθεροτυπία / Βιβλιοθήκη, Ημερησία, Τα Νέα και στα περιοδικά Ο Πολίτης, Αντί, Νέα Εστία, καθώς και στα ξενόγλωσσα έντυπα Alternatives Théâtrales, Forum du Théâtre Européen, Ubu. Είναι επιμελήτρια και επιστημονική υπεύθυνη του εργαστηρίου καλλιτεχνικής έρευνας για το αρχαίο δράμα «Θερινό Μαντείο» (ΔΗΠΕΘΕ Ιωαννίνων), καθώς και θεατρολογικών εκθέσεων και αφιερωμάτων. Διετέλεσε σύμβουλος καλλιτεχνικού προγραμματισμού στο Ελληνικό Φεστιβάλ (Αθηνών και Επιδαύρου) από το 2006 ως 2015. Υπήρξε επιμελήτρια και παρουσιάστρια τηλεοπτικής σειράς θεματικών επεισοδίων για το σύγχρονο θέατρο υπό τον τίτλο «Θεωρείο», και θεατρολογικών ραδιοφωνικών εκπομπών. Στις δραστηριότητες της περιλαμβάνονται δημόσιες ομιλίες και παρεμβάσεις. Είναι ιδρυτικό μέλος της Eλληνικής Ένωσης Κριτικών Θεάτρου και Παραστατικών Τεχνών και του Ελληνικού Κέντρου Θεάτρου για τα Παιδιά και τους Νέους (παράρτημα της ASSITEJ)· υπήρξε μέλος γνωμοδοτικών επιτροπών του ΥΠΠΟ. Eίναι μέλος: της κριτικής επιτροπής Europe Prize New Theatrical Realities που απονέμεται στο πλαίσιο του Europe Theatre Prize (Premio Europa per il Teatro)· μέλος της κριτικής επιτροπής του «Θεατρικού Βραβείου Μελίνα Μερκούρη» που απονέμεται ετησίως στην καλύτερη ερμηνεία νέας ηθοποιού.

Ευανθία Τσαντίλα

Η Ευανθία Τσαντίλα γεννήθηκε στη Θεσσαλονίκη. Από το 1998 ζει στο Βερολίνο και από το 2011 μεταξύ Βερολίνου και Λισαβόνας. Σπούδασε στην Ακαδημία Καλών Τεχνών του Ντίσελντορφ με τον Γιάννη Κουνέλλη, και το 1997 αποφοίτησε με Master of Arts και Meisterschule. Το 1999 εκπροσώπησε την Ελλάδα στην 48η Μπιενάλε της Βενετίας. Συμμετείχε στη Μπιενάλε της Πράγας, στη Μπιενάλε του Γκιουμρί της Αρμενίας, στην 1η Μπιενάλε της Θεσσαλονίκης, στο παράλληλο πρόγραμμα της 2ης και 3ης Μπιενάλε της Θεσσαλονίκης. Το 2004 συμμετείχε στο ετήσιο πρόγραμμα φιλοξενίας του Künstlerhaus Bethanien, στο Βερολίνο. Το 2006, για την παραγωγή του έργου της “The Silence”, έλαβε την επιχορήγηση του Hauptstadtkulturfonds του Βερολίνου.

Η εγκατάσταση ήταν μια συμπαραγωγή με τη Volksbühne-am-Rosa-Luxemburg-Platz, και παρουσιάστηκε στους χώρους του θεάτρου. Έχει λάβει μέρος σε πολυάριθμες ατομικές και ομαδικές εκθέσεις σε χώρους όπως το ΕΜΣΤ – Εθνικό Μουσείο Σύγχρονης Τέχνης, το ΚΜΣΤ – Κρατικό Μουσείο Σύγχρονης Τέχνης, το Μακεδονικό Μουσείο Σύγχρονης Τέχνης, η Στέγη Γραμμάτων και Τεχνών του Ιδρύματος Ωνάση, το ΜΕΓΑΡΟ Μουσικής Αθηνών, το MUAR – Suchev State Museum of Architecture της Μόσχας, η Εθνική Πινακοθήκη της Πράγας, το Martin Gropius Bau του Βερολίνου, τα ΚW – Kunstwerke του Βερολίνου, η Galerie im Körnerpark του Βερολίνου, το Kunstmuseum του Τουν, το CRAC – Centre Regional d’Art Contemporain Languedoc – Roussillion του Σετ, το MOTS – Museum on the Seam της Ιερουσαλήμ, το Εθνικό Μουσείο Σύγχρονης Τέχνης του Βουκουρεστίου, το Εθνικό Μουσείο του Μοντενέγκρο, κ.α.. Στο καλλιτεχνικό της έργο χρησιμοποιεί διαφορετικά μέσα όπως σχέδιο, ζωγραφική, φωτογραφία, κατασκευές, βίντεο, κείμενα, περφόρμανς. Παράλληλα δραστηριοποιείται στον τομέα της επιμελητικής πρακτικής, της εκπαίδευσης και της καλλιτεχνικής έρευνας. ‘Εχει οργανώσει και επιμεληθεί πολυάριθμα προγράμματα, εκθέσεις και εργαστήρια στην Ελλάδα και στο εξωτερικό, σε συνεργασία με δημόσιους και ιδιωτικούς φορείς.

Έχει δώσει πολλές διαλέξεις σε πανεπιστήμια και μουσεία και συμμετέχει με εισηγήσεις σε διεθνή συνέδρια και φόρουμ. Έργα της ανήκουν σε δημόσιες και ιδιωτικές συλλογές στην Ελλάδα και στο εξωτερικό.

Επιμέλεια-επιστημονική υπεύθυνη:

Δηώ Καγγελάρη

Συντονισμός:

Tάσος Αγγελόπουλος

Παραγωγή:

Eλευσίνα 2021 και εταιρία  ΠΑΠΑΛΑΝΓΚΙ 

Ημερομηνίες:

22 έως και 27 Ιουνίου 2019

*

Χώρος:

3ο Δημοτικό Σχολείο Ελευσίνας.

Διεύθυνση:

Δαρδανελλίων 85, Ελευσίνα

Έκθεση / εγκατάσταση

Καλλιτεχνική επιμέλεια:

Ευανθία Τσαντίλα

Διάρκεια υλοποίησης:

22 έως 30 Ιουνίου 2019

Διάρκεια έκθεσης:

1 έως 31 Ιουλίου 2019

Χώρος: 3ο Δημοτικό Σχολείο

Διεύθυνση: Δαρδανελλίων 85, Ελευσίνα

Αναγνώσεις Φεστιβάλ

Η Ακαδημία Φεστιβάλ (μια πρωτοβουλία της Ένωσης Ευρωπαϊκών Φεστιβάλ)

Ημερομηνίες: Παρασκευή 28 έως και Κυριακή 30 Ιουνίου 2019

*η δράση απευθύνεται σε συμμετέχοντες που έχουν επιλεγεί από τους διοργανωτές έπειρα από ανοιχτή πρόσκληση ενδιαφέροντος

Χώρος: Info- Point, 3ο Δημοτικό Σχολείο

Διεύθυνση: Δαρδανελλίων 85, Ελευσίνα

Οι Αναγνώσεις Φεστιβάλ είναι ένα εντατικό τριήμερο πρόγραμμα κατάρτισης στη διοργάνωση Φεστιβάλ. Περιλαμβάνει δημόσιες ομιλίες από καταξιωμένους καλλιτεχνικούς διευθυντές ευρωπαϊκών φεστιβάλ και ανοιχτές στο κοινό συζητήσεις με τους συμμετέχοντες πάνω σε θέματα που αφορούν τη διοίκηση και τη διοργάνωση των φεστιβάλ. Οι Αναγνώσεις Φεστιβάλ, αναγνωρίζοντας ως αρχή κάθε πολιτιστικής δραστηριότητας τους καλλιτέχνες και τα έργα, εισάγουν τους συμμετέχοντες στην ουσία των φεστιβάλ, το καλλιτεχνικό όραμα δηλαδή, το περιβάλλον που προάγει την καινοτομία και τη σύνθεση ιδιαίτερων εμπειριών για το κοινό. Μέσα από το πρόγραμμα αυτό, η Ακαδημία Φεστιβάλ επιδιώκει να αναγάγει τα Φεστιβάλ σε χώρους με ισχυρή σημασία για την τέχνη, τον δημιουργό και τη θέση του στην κοινωνία, επενδύοντας ιδιαίτερη προσοχή στο κοινωνικό πλαίσιο ανάδυσης των φεστιβάλ. Την ίδια στιγμή επιδιώκει να ενδυναμώσει γνωστικά και επαγγελματικά τους συμμετέχοντες, φοιτητές δηλαδή, θεατρολογίας, πολιτιστικής διαχείρισης, δραματουργίας και καλλιτεχνικής παραγωγής, επαγγελματίες του πολιτιστικού χώρου, διοργανωτές φεστιβάλ αλλά και υπαλλήλους της τοπικής αυτοδιοίκησης που δραστηριοποιούνται στη διοργάνωση πολιτιστικών δρώμενων.

Οι Αναγνώσεις Φεστιβάλ οργανώνονται στο πλαίσιο του Φεστιβάλ Συνοικισμός και με επίκεντρο το ίδιο το Φεστιβάλ, με σκοπό να δημιουργήσουν συνθήκες συνάντησης με τους καλλιτέχνες και συζήτησης για την επίδραση των Φεστιβάλ στο σύνολο της καλλιτεχνικής τους πορείας. Οι Αναγνώσεις Φεστιβάλ είναι ένα πρόγραμμα της Ακαδημίας Φεστιβάλ που έχει δημιουργήσει η Ένωση Ευρωπαϊκών Φεστιβάλ και αποτελεί μοναδική περίπτωση στο είδος του. Το πρόγραμμα έχει πραγματοποιηθεί σε μεγάλα διεθνή φεστιβάλ κατά τη διάρκειά τους, ενώ είναι η πρώτη φορά που πραγματοποιείται στην Ελλάδα.

Τρεις έμπειροι και καταξιωμένοι καλλιτεχνικοί διευθυντές σημαντικών φεστιβάλ της Ευρώπης καθοδηγούν τους συμμετέχοντες. Αντλώντας από την πολυετή εμπειρία τους, “ανοίγουν την κουζίνα τους”, παρουσιάζοντας στοιχεία της επιμελητικής τους πρακτικής και αναλύουν τους τρόπους με τους οποίους πετυχαίνουν να κάνουν πραγματικότητα το όραμά τους για το φεστιβάλ τους.

Το τριήμερο πρόγραμμα περιλαμβάνει ομιλίες από και τους μέντορες και τετ-α-τετ συναντήσεις μαζί τους, καθώς και ευκαιρίες δικτύωσης που προσφέρει το ευρύτερο πλαίσιο του φεστιβάλ με εκπροσώπους από το Ελληνικό Δίκτυο Φεστιβάλ, και επιπλέον την Άσα Ριτσαρντότιρ (Ισλανδία), την Ίνγκε Σέστρεμανς (Βέλγιο) και τον Μάικ Βαν Γκράαν (Νότια Αφρική) που συντονίζει το πρόγραμμα των Αναγνώσεων.

Ανάμεσα στους μέντορες είναι ο Τομ Κριντ (Ιρλανδία) και ο Βαλέχο Γκάντνερ (ΗΠΑ).

Ο Τομ Κριντ (Tom Creed) είναι καλλιτεχνικός διευθυντής θεάτρου και όπερας με έδρα το Δουβλίνο. Έργα του έχουν παρουσιαστεί σε όλα τα μεγάλα ιρλανδικά θέατρα και φεστιβάλ, και ακόμα σε ολόκληρη την Ευρώπη, τις ΗΠΑ, τον Καναδά και την Αυστραλία. Τα έργα που επιμελείται αντιστοιχούν σε ένα ευρύ καλλιτεχνικό ρεπερτόριο και σε νέες δημιουργίες με έμφαση στις σύγχρονες φωνές. Το έργο του Κριντ έχει πρόσφατα παρουσιαστεί στην Όπερα του Παρισιού, στο Θέατρο Abbey στο Δουβλίνο και στο BAM στη Νέα Υόρκη.

Ως επιμελητής φεστιβάλ, σύμβουλος και διευθυντής του Φεστιβάλ Cork Midsummer Festival από το 2011 έως το 2013, έχει επικεντρωθεί στη δημιουργία πλαισίων ανάπτυξης νέων φιλόδοξων έργων για νέους ανερχόμενους καλλιτέχνες. Τα έργα αυτά προκύπτουν από τη συνεργασία διεθνών καλλιτεχνών με τις τοπικές κοινότητες με σκοπό των μετασχηματισμό των παραγωγικών δραστηριοτήτων στις συγκεκριμένες περιοχές. Το Irish Times του απένειμε το Irish Theatre Award το 2013 “για την πρωτότυπη και δυναμική χρήση των τοπικών χώρων στο Φεστιβάλ Cork Midsummer Festival”. Υπήρξε προηγουμένως επιμελητής θεάτρου και χορού του Φεστιβάλ Τεχνών Kilkenny και Αναπληρωτής Διευθυντής της Εταιρείας Θέατρο Rough Magic.

Είναι μέλος της επιτροπής της εθνικής εκστρατείας για τις τέχνες, ένα κίνημα της τέχνης της Ιρλανδίας που ασχολείται με τις τέχνες στην Ιρλανδία και εξασφαλίζει ότι οι τέχνες βρίσκονται στις κυβερνητικές ατζέντες και αναγνωρίζονται ως ζωτικό μέρος της σύγχρονης ζωής της Ιρλανδίας. Ήταν μέλος της εναρκτήριας διεθνούς επιτροπής EFFE το 2015.

tomcreed.org

O Βαλέχο Γκάντνερ (Vallejo Gantner) είναι από τον Απρίλιο του 2019 καλλιτεχνικός διευθυντής του Ιδρύματος Ωνάση στις Η.Π.Α. Έχει διατελέσει επικεφαλής του Διεθνούς Πολιτιστικού Ινστιτούτου Performance Space 122 της Νέας Υόρκης (τώρα Performance Space New York) από το 2005 έως το 2017, όπου ήταν υπεύθυνος για τον συνολικό προγραμματισμό και τη στρατηγική κατεύθυνση, συμπεριλαμβανομένης της δημιουργίας του ετήσιου διεπιστημονικού Φεστιβάλ COIL, την παραγωγή παγκόσμιων περιηγήσεων για πολλαπλές εμφανίσεις στο πλαίσιο του παγκόσμιου τίτλου PS122, και (τέλος) τη σύλληψη, τη συγκέντρωση κεφαλαίων και τη διαχείριση της πρόσφατης ανακαίνισης 35 εκατομμυρίων δολαρίων του πολυετούς οίκου East Village του οργανισμού. Στο Ίδρυμα Ωνάση, ο Gantner οδηγεί το ίδρυμα και το σύνολο των πολιτιστικών του δραστηριοτήτων προς τη μετεξέλιξή του σε έναν σύγχρονο παραγωγό, παρουσιάζοντας προγράμματα τέχνης και ιδεών που συμβάλλουν ουσιαστικά στις τρέχουσες συζητήσεις σε εθνικό επίπεδο και εμπνέουν αποτελεσματικά την κοινωνική αλλαγή.

Η Gantner βοήθησε στην οργάνωση καλλιτεχνών και οργανισμών – ως μέρος μιας διακρατικής κοινοπραξίας, μεταξύ των οποίων η Emily Johnson (ΗΠΑ), η BlakDance (Αυστραλία), η Εταιρεία Θεάτρου Ilbijerri (Αυστραλία) και η Συμμαχία Ισραηλινών Συναγωνιστικών Τεχνών (Καναδάς) – Διάλογοι των Πρώτων Εθνών Lenapehoking /Μια σειρά από παραστάσεις, συζητήσεις, εργαστήρια, συναντήσεις και τελετές που έλαβαν χώρα σε χώρους της Νέας Υόρκης τον Ιανουάριο του 2019. Πρόσφατα, υπήρξε καλλιτεχνικός σύμβουλος του καλλιτεχνικού διευθυντή της BAM, David Binder, Welt στο Ντίσελντορφ. Παράλληλα με τον κορυφαίο Performance Space 122, διετέλεσε συμπαραγωγός του Spiegelworld (2006-2008), διευθυντής του Φεστιβάλ του Dublin Fringe (2002-2004), καλλιτεχνικός συνεργάτης του Φεστιβάλ της Μελβούρνης (2000-2001) και εκτελεστικός παραγωγός από τρεις ανεξάρτητες ταινίες μεγάλου μήκους.

Οι Αναγνώσεις Φεστιβάλ εντάσσονται στο πλαίσιο στρατηγικής συνεργασίας της Ελευσίνας 2021 με την Ακαδημία Φεστιβάλ της Ένωσης Ευρωπαϊκών Φεστιβάλ, που στοχεύει να προωθήσει στην Ελλάδα τη θεωρητική συζήτηση αλλά και την πρακτική γνώση γύρω από το ρόλο και τη λειτουργία των φεστιβάλ, το ρόλο, τις υποχρεώσεις και τα δικαιώματα της καλλιτεχνικής διεύθυνσης ενός φεστιβάλ καθώς και όλες τις πτυχές διοργάνωσης ενός φεστιβάλ. Σε αυτό το πλαίσιο, η Ελευσίνα 2021 σε συνεργασία με την Ακαδημία Φεστιβάλ διοργάνωσαν το Φεβρουάριο του 2019 το πρώτο Εργαστήριο για Έλληνες Διοργανωτές Φεστιβάλ (Atelier for Greek Festival Managers), ένα πρόγραμμα κατάρτισης για την επιμέλεια και οργάνωση φεστιβάλ, στο οποίο συμμετείχαν 25 εκπρόσωποι φεστιβάλ από διάφορες πόλεις της Ελλάδας. Στο τέλος του εργαστηρίου, οι συμμετέχοντες ίδρυσαν το Ελληνικό Δίκτυο Φεστιβάλ, με πρώτο στόχο τη δημιουργία μιας εργαλειοθήκης (toolkit) για τα Ελληνικά φεστιβάλ, την οποία θα παρουσιάσουν κατά τη διάρκεια των Αναγνώσεων Φεστιβάλ.

Το Ελληνικό Δίκτυο Φεστιβάλ είναι ένα δίκτυο για τα φεστιβάλ και τους ανθρώπους τους. Στόχος του είναι ο διάλογος, η συνεχής ανταλλαγή πληροφοριών και προβληματισμών των πολιτιστικών φορέων, των καλλιτεχνών και των ανθρώπων που τα στελεχώνουν, η επικοινωνία και δικτύωση με αντίστοιχους φορείς της Ευρώπης καθώς και η δημιουργία ενός πρότυπου οδηγού “toolkit” για την υποστήριξη ήδη υπαρχόντων αλλά και νέων διοργανώσεων στην Ελλάδα.

Η Ακαδημία Φεστιβάλ

Η Ακαδημία Φεστιβάλ, μία πρωτοβουλία του οργανισμού Ένωση Ευρωπαϊκών Φεστιβάλ- European Festivals Association (EFA), παρέχει διαφόρων μορφών κατάρτιση στη διοργάνωση των φεστιβάλ, σε νέους, δυναμικούς και παθιασμένους επιμελητές φεστιβάλ παγκοσμίως, εστιάζοντας στην ουσία των φεστιβάλ, των έργων, δηλαδή, και των καλλιτεχνών. Η Ένωση Ευρωπαϊκών Φεστιβάλ δραστηριοποιείται από το 1952 στη δικτύωση διακεκριμένων φεστιβάλ μουσικής, χορού, θεάτρου και διεπιστημονικών τεχνών και συνδέει περίπου 100 φεστιβάλ που πραγματοποιούνται σε 40 χώρες σε ευρωπαϊκό και διεθνές επίπεδο. Η Ακαδημία Φεστιβάλ μοιράζεται, ανταλλάσσει και εξασφαλίζει τεχνογνωσία σχετικά με την διαχείριση των φεστιβάλ. Μέσω της ενδυνάμωσης μιας νέας γενιάς ανερχόμενων επιμελητών και της δημιουργίας νέων επαγγελματικών ευκαιριών για τους δημιουργούς των φεστιβάλ, αναπτύσσει και διατηρεί ένα δίκτυο μελλοντικών πρωτοπόρων για τα ίδια τα φεστιβάλ, όπου η απόκτηση ικανοτήτων και η διεθνοποίηση διαδραματίζουν ρόλο καθοριστικής σημασίας. Τα προγράμματα κατάρτισης στο πλαίσιο της Ακαδημίας είναι μία από τις βασικές δραστηριότητες του EFA. Τα ποικίλα εκπαιδευτικά προγράμματα ξεκινούν με αυτή την πεποίθηση, αλλά επικεντρώνονται σε θέματα και ζητήματα που θίγονται από τους συμμετέχοντες: καλλιτεχνικό όραμα, δημόσια ευθύνη σε σχέση με την πολιτιστική και καλλιτεχνική σημασία ενός φεστιβάλ απέναντι στην τοπική κοινωνία όπου λαμβάνει χώρα, καθώς και τη διεθνοποίηση, τη συμπερίληψη, την ανανέωση και τη βιωσιμότητα.

Ακαδημία Φεστιβάλ www.thefestivalacademy.com

Ένωση Ευρωπαϊκών Φεστιβάλ www.efa-aef.org

IETM Campus,

Διεθνές Δίκτυο για τις Σύγχρονες Παραστατικές Τέχνες

Ημερομηνιες: Κυριακή 23 Ιουνίου έως και Παρασκευή 28 Ιουνίου

*η δράση απευθύνεται σε συμμετέχοντες που έχουν επιλεγεί από τους διοργανωτές έπειτα από ανοιχτή πρόσκληση ενδιαφέροντος

Χώρος: Σκιρώνειο Μουσείο Πολυχρονόπουλου-Μέγαρα

Το IETM Campus είναι μια εβδομάδα εντατικής εκπαίδευσης πάνω σε θέματα διεθνών συμπαραγωγών, που ανατέμνει όλες τις πλευρές ενός διεθνούς περιβάλλοντος (συν) εργασίας. Η 5η έκδοση του IETM Campus προσφέρει την ευκαιρία σε μια ομάδα 25 ανερχόμενων επαγγελματιών του χώρου των παραστατικών τεχνών να διεθνοποιήσουν τη σταδιοδρομία τους κάτω από την εποπτεία, τις συμβουλές και κατευθύνσεις καταξιωμένων και έμπειρων μεντόρων του διεθνούς πεδίου των παραστατικών τεχνών. Πρόκειται για το σταθερό πρόγραμμα κατάρτισης που έχει αναπτύξει το Διεθνές Δίκτυο για τις Σύγχρονες Παραστατικές Τέχνες ΙΕΤΜ και το οποίο πραγματοποιείται μία φορά το χρόνο σε διαφορετική κάθε φορά χώρα, ενώ είναι η πρώτη φορά που διοργανώνεται στην Ελλάδα. Οι μέντορες της φετινής έκδοσης είναι ο Μάικ βαν Γκράαν (Νότια Αφρική), η Τζούντιθ Νάιτ (Ηνωμένο Βασίλειο), η Γκουντέγκα Λαϊβίνα (Λετονία), η Άσα Ριτσαρντότιρ (Ισλανδία) και η Ναν βαν Χόιτε (Ολλανδία – Βέλγιο). Οι έμπειροι μέντορες μοιράζονται τις γνώσεις τους σε θέματα διεθνούς συνεργασίας: από τη διαπολιτισμική επικοινωνία, τη διαπραγμάτευση, τη χρηματοδότηση και τον προγραμματισμό, μέχρι την αντιμετώπιση της λογοκρισίας, τη συνεργασία με τον Τύπο και την ανάπτυξη κοινού. Μέντορες και συμμετέχοντες αποκτούν προσωπική επαφή, αντλούν και ανταλλάσουν παραδείγματα από την εμπειρία και τα διαφορετικά πλαίσια εργασίας και δημιουργίας τους και ανατροφοδοτούν με τον τρόπο αυτό τη συνολική συζήτηση και ταυτόχρονα τις ατομικές επαγγελματικές τους πρακτικές.

Μάικ βαν Γκράαν

Ο Μάικ βαν Γκράαν είναι Αναπληρωτής Καθηγητής στο Πανεπιστήμιο του Κέιπ Τάουν, εμπειρογνώμονας της UNESCO για τη Σύμβαση Προστασίας και Προώθησης της Πολυμορφίας των Πολιτιστικών Εκφράσεων (2005) και Πρόεδρος του Δικτύου Αφρικανικής Πολιτιστικής Πολιτικής. Μετά τις πρώτες δημοκρατικές εκλογές της Νότιας Αφρικής το 1994, διορίστηκε Ειδικός Σύμβουλος του πρώτου υπουργού αρμόδιου για τις τέχνες και τον πολιτισμό, όπου είχε καταλυτικό ρόλο στη διαμόρφωση των πολιτιστικών πολιτικών μετά το απαρτχάιντ. Ήταν Γενικός Γραμματέας και Ιδρυτής του Κεντρικού Δικτύου, ένα πανευρωπαϊκό δίκτυο καλλιτεχνών, πολιτιστικών ακτιβιστών και δημιουργικών επιχειρήσεων. Το 2018, του απονεμήθηκε Βραβείο από το Hiroshima Foundation for Peace and Culture (Ίδρυμα Ειρήνης και Πολιτισμού της Χιροσίμα), για την συμβολή του στην καταπολέμηση του απαρτχάιντ και την οικοδόμηση της μετά-απαρτχάιντ κοινωνίας.

Ο Μάικ θεωρείται ως ένας από τους κορυφαίους θεατρικούς συγγραφείς της Νότιας Αφρικής, έχοντας συγκεντρώσει πολυάριθμες υποψηφιότητες και βραβεία για τα έργα του που ανατέμνουν την μετα-απαρτχάιντ κατάσταση στη Νότια Αφρική.

Τζούντιθ Νάιτ

Η Τζούντιθ Νάιτ είναι ιδρύτρια και συν-διευθύντρια του καλλιτεχνικού οργανισμού Artsadmin, από το 1979. Τα τελευταία 40 χρόνια, ο οργανισμός έχει γίνει γνωστός για το ταλέντο του στον εντοπισμό ανερχόμενων καλλιτεχνών και τη συνέπεια με την οποία καθοδηγεί, αναδεικνύει και στηρίζει τους καλλιτέχνες και τα έργα τους. Ο Artsadmin λειτουργεί κατά βάση στα Toynbee Studios στο Ανατολικό Λονδίνο σε ένα κέντρο δημιουργίας και ανάπτυξης νέων έργων, με χώρους διαμορφωμένους για πρόβες, δωρεάν συμβουλευτικές υπηρεσίες, πρόγραμμα υποτροφιών, εκπαιδευτικό πρόγραμμα, κατοικίες, προθήκες, εργαστήρια και παραστάσεις.

Η Τζούντιθ έχει δημιουργήσει πολυάριθμα έργα σε εθνικό και διεθνές επίπεδο, πολλά από τα οποία έχουν τοποθετηθεί σε συγκεκριμένες τοποθεσίες σε όλο τον κόσμο. Συνεργάζεται με το Ευρωπαϊκό δίκτυο Imagine 2020 που εστιάζει στη δημιουργία καλλιτεχνικών έργων για την κλιματική αλλαγή, συμπεριλαμβανομένου του Φεστιβάλ Two Degrees του Artsadmin. Η πιο πρόσφατη συνεργασία της ήταν με το Julie’s Bicycle και το Κέντρο Τεχνών Battersea για να ολοκληρώσει το καλλιτεχνικό έργο “Season for Change” με επίκεντρο το περιβάλλον.

Γκουντέγκα Λαϊβίνα

Η Γκουντέγκα Λαϊβίνα διευθύνει το New Theatre Institute της Λετονίας, έναν οργανισμό που εστιάζει στις σύγχρονες παραστατικές τέχνες. Από το 2009 είναι καλλιτεχνική διευθύντρια και γενική διευθύντρια του Homo Novus, του Διεθνούς Φεστιβάλ Σύγχρονου Θεάτρου της Λετονίας. Η Γκουντέγκα σπούδασε μουσική, θεωρία του πολιτισμού και κοινωνική ανθρωπολογία. Το 2011 και το 2015 ήταν επιμελήτρια της εθνικής αποστολής της Λετονίας στην Διεθνή Έκθεση Σκηνογραφίας και Θεατρικής Αρχιτεκτονικής Κουαντρενάλε της Πράγας. Από το 2010 έως το 2014 υπήρξε μέλος του καλλιτεχνικού συμβουλίου της Ρίγα Πολιτιστικής Πρωτεύουσας της Ευρώπης 2014, υπεύθυνη για συγκεκριμένες πρωτοβουλίες και καλλιτεχνικές πρακτικές που αφορούσαν μη επαγγελματίες.

Άσα Ριτσάρντοτιρ

Η Άσα Ριτσάρντοτιρ έχει εργαστεί στον χώρο του πολιτισμού, την πολιτική και τα μέσα μαζικής ενημέρωσης για τρεις δεκαετίες, έχοντας ηγετική θέση και δημιουργώντας ποικίλες εκδηλώσεις και έργα. Ίδρυσε ένα από τα ανεξάρτητα θέατρα του Ρέικιαβικ το 1994 και ήταν διευθυντικό στέλεχος στη Dance Company της Ισλανδίας για οκτώ χρόνια. Κατά τη διάρκεια της θητείας της, ο ετήσιος κύκλος εργασιών της εταιρείας διπλασιάστηκε και το προφίλ και η εικόνα της ενισχύθηκαν τόσο εντός όσο και εκτός συνόρων. Η Άσα ήταν μία από τους πέντε διευθυντές του διοικητικού συμβουλίου της New Landsbankinn (2008 – 2010), που σχηματίστηκε μετά την κατάρρευση του ισλανδικού τραπεζικού συστήματος. Από το 2009 έως το 2013, η Άσα ήταν πρόεδρος της Performing Art Iceland (PAI), κατά τη διάρκεια της οποίας η PAI έγινε ενεργός εταίρος σε Σκανδιναβικά, Ευρωπαϊκά και Διεθνή έργα. Είναι ιδρυτικό μέλος του keðja, υπεύθυνη έργου του Wilderness dance και εκπρόσωπος της Ισλανδίας στο IceHot Nordic Dance. Η Άσα δραστηριοποιείται στην πολιτική και σήμερα είναι δημοτικός σύμβουλος στο Kópavogur για την Σοσιαλδημοκρατική Συμμαχία. Τον Μάρτιο του 2019 ανέλαβε ως Γενικός Γραμματέας του ΙΕΤΜ.

Ναν βαν Χόιτε

Η Ναν βαν Χόιτε είναι διευθύντρια στον χώρο του πολιτισμού με ακαδημαϊκό υπόβαθρο και 40 χρόνια επαγγελματικής εμπειρίας στον τομέα των τεχνών και του πολιτισμού. Δραστηριοποιείται στη διεύθυνση θεατρικών χώρων συνάντησης, στη δημιουργία διεπιστημονικών προγραμμάτων και πολιτιστικών πολιτικών, στη δραματουργία, στη διδασκαλία καθώς επίσης και τη δημοσιογραφία. Η αφοσίωσή της στη δημιουργία ενός κλάδου τέχνης με έμφαση στην κοινωνική ένταξη και η επίδραση της τέχνης στα κοινωνικά ζητήματα απέκτησε διεθνή διάσταση επί θητείας της ως Γενικής Γραμματέας IETM, την οποία διατηρεί μέχρι το Μάρτιο του 2019. Είναι πρόεδρος του Συμβουλίου Dancing on the Edge (Φεστιβάλ, έρευνα και ανάπτυξη καλλιτεχνικών ανταλλαγών με τη Μέση Ανατολή και τη Βόρεια Αφρική) και μέλος του διοικητικού συμβουλίου της LaBenevolencija (ίδρυμα ανθρωπιστικού χαρακτήρα που ενδυναμώνει ανθρώπους και ομάδες ανθρώπων με μεθόδους – εργαλεία αντιμετώπισης ενάντια σε λεκτικές επιθέσεις. Σαν δραματουργός και παραγωγός, εργάζεται για το Breaking the Silence, μια πολυετή πολυεθνική παραγωγή θεάτρου στην Καμπότζη και τη Ρουάντα.

Διεθνές Δίκτυο για τις Σύγχρονες Παραστατικές Τέχνες ΙΕΤΜ

Το IETM ( International Network For Contemporary Performing Arts) είναι το μεγαλύτερο διεθνές δίκτυο για τις σύγχρονες παραστατικές τέχνες. Μέλη του είναι περισσότεροι από 450 πολιτιστικοί οργανισμοί και μεμονωμένοι καλλιτέχνες από τον χώρο των παραστατικών τεχνών: θέατρο, χορό, τέχνες του δρόμου, νέες τεχνολογίες κ.ά. Το IETM προωθεί την αξία της τέχνης και του πολιτισμού σε ένα έντονα μεταβαλλόμενο περιβάλλον και ενδυναμώνει την παρουσία επαγγελματιών του χώρου των παραστατικών τεχνών μέσα από την πρόσβασή τους σε διεθνείς διασυνδέσεις, καθώς και μέσα από ένα δυναμικό φόρουμ ανταλλαγής γνώσεων και εμπειριών. Οι δραστηριότητές του περιλαμβάνουν τη διοργάνωση συναντήσεων δικτύωσης και ανταλλαγής, καθώς και την ενημέρωση καλλιτεχνών και επαγγελματιών για τις σύγχρονες εξελίξεις διεθνώς.

ΔΡΑΣΕΙΣ ΔΙΚΤΥΩΣΗΣ

Προορισμός Ελευσίνα -Αθήνα (Destination Eleusis and Athens) Οργανισμός ONDA

Ημερομηνίες: Κυριακή 23 Ιουνίου έως και Πέμπτη 27 Ιουνίου 2019

* η δράση απευθύνεται σε συμμετέχοντες του οργανισμού ONDA

Χώρος: Info -point, 3ο Δημοτικό Σχολείο

Διεύθυνση: Δαρδανελλίων 85, Ελευσίνα

Οι Προορισμοί είναι δράσεις του ONDA που στοχεύουν να συστήσουν σε Γάλλους καλλιτεχνικούς διευθυντές και επιμελητές φεστιβάλ, θεάτρων και πολυχώρων πολιτισμού τη σύγχρονη καλλιτεχνική πραγματικότητα άλλων χωρών ανά τον κόσμο, ώστε να ενισχύσουν την παρουσία ξένων καλλιτεχνών στο καλλιτεχνικό πρόγραμμα γαλλικών οργανισμών. Ο ONDA επιμελείται και διοργανώνει ετησίως μια σειρά από τέτοιους Προορισμούς σε άλλη κάθε φορά χώρα. Στην Ελλάδα έρχεται για πρώτη φορά και αποτελεί μια ιδιαίτερη ευκαιρία δικτύωσης της ελληνικής καλλιτεχνικής σκηνής με την ευρωπαϊκή. Στον Προορισμό Ελευσίνα – Αθήνα συμμετέχουν 12 υπεύθυνοι καλλιτεχνικού προγράμματος συνοδευόμενοι από τους συντονιστές του προγράμματος Geoliane Arab και Régis Plaud. Μέσα στο πλαίσιο του Φεστιβάλ Συνοικισμός 2019 οι διεθνείς programmers γνωρίζουν την εγχώρια καλλιτεχνική σκηνή των παραστατικών τεχνών, αλλά και τις συνθήκες παραγωγής της. Ανακαλύπτουν νέες δυναμικές και πρωτοβουλίες, συναντούν τους καλλιτέχνες του Φεστιβάλ Συνοικισμός, περιηγούνται στην πόλη της Ελευσίνας ,αλλά και την ευρύτερη περιοχή της Αττικής (Αθήνα) υπό την καθοδήγηση των ίδιων των καλλιτεχνών. Το πρόγραμμα των Προορισμών περιλαμβάνει δράσεις δικτύωσης, τετ-α-τετ συναντήσεις ανάμεσα σε Έλληνες καλλιτέχνες και συμμετέχοντες, επισκέψεις σε καλλιτεχνικούς χώρους σε Αθήνα και Ελευσίνα και συζητήσεις. Μέσα από το πλούσιο αυτό πρόγραμμα επιδιώκεται μια κατανόηση τόσο του τρόπου λειτουργίας όσο και της αισθητικής πολυμορφίας της σύγχρονης εγχώριας καλλιτεχνικής σκηνής, που οδηγούν στην (επανα)δημιουργία δεσμών με τους Έλληνες επαγγελματίες, ιδιαίτερα εκείνους της ανεξάρτητης σκηνής.

ONDA -Εθνικό Γραφείο της Γαλλίας για τη Διάχυσης της Καλλιτεχνικής Δημιουργίας (Office national de diffusion artistique )

Ο ONDA είναι ο Γαλλικός οργανισμός για τη διάδοση των σύγχρονων παραστατικών τεχνών, ο οποίος ιδρύθηκε το 1975 από το Υπουργείο Πολιτισμού και Επικοινωνίας της Γαλλίας. Σκοπός του οργανισμού είναι η διάδοση εντός της Γαλλίας των σύγχρονων παραστατικών τεχνών που καλύπτουν διάφορους τομείς καλλιτεχνικής δημιουργίας όπως θέατρο, τσίρκο, χορός, μουσική, κουκλοθέατρο, τέχνες στο δημόσιο χώρο. Για να πετύχει τον σκοπό αυτό, ο οργανισμός ONDA προωθεί την ανταλλαγή και την κινητικότητα των καλλιτεχνών στην Ευρώπη και παγκοσμίως δημιουργώντας ένα ευρύ δίκτυο επαγγελματιών, διοργανώνοντας συναντήσεις, παρέχοντας συμβουλευτική σε καλλιτέχνες και καθοδήγηση για μοναδικές επαγγελματικές ευκαιρίες. Μετά την Πορτογαλία, την Κορσική και τη Σαρδηνία, η μεσογειακή διαδρομή του ONDA για την εποχή 2018-2019 τελειώνει στην Ελλάδα και την Ελευσίνα, μια πόλη-λιμάνι που φέρνει στο προσκήνιο ζητήματα πιο επίκαιρα από ποτέ για το μέλλον όχι μόνο της Ελλάδας αλλά και της Ευρώπης.

Συμμετοχικά Προγράμματα για τους Κατοίκους

Καφενείο η Β(β)ουλή

Συζητήσεις με τους Καλλιτέχνες

Το καφενείο η Β(β)ουλή αποτελεί μια σταθερή δράση του παράλληλου προγράμματος του Φεστιβάλ Συνοικισμός. Ως παραδοσιακά χώρος συνάντησης της κοινότητας πέρα από τον κόσμο της εργασίας και του σπιτιού, έκφρασης, καλλιέργειας συνειδήσεων, κοινωνικής όσμωσης, διαφωνίας αλλά και αναψυχής, το καφενείο με κυρίαρχα τα στοιχεία του λόγου και του ανοιχτού διαλόγου λειτουργεί σήμερα υπό νέες συνθήκες και με νέες προσδοκίες για δεύτερη χρονιά στο πλαίσιο του Φεστιβάλ Συνοικισμός 2019.

Ανοιχτό και προσβάσιμο σε όλους και όλες φιλοξενεί μια σειρά συζητήσεων με τους καλλιτέχνες του φεστιβάλ, με στόχο της αμφίδρομη εξοικείωση των καλλιτεχνών με την πόλη και τους ανθρώπους της και των κατοίκων με τα πρόσωπα, τις θεματικές και τις πρακτικές της σύγχρονης τέχνης μέσα από απλές συναντήσεις ανάμεσα σε ανθρώπους με διαφορετικές αφετηρίες και κοινά ενδιαφέροντα.

Οι απογευματινές συναντήσεις στο Καφενείο διαμορφώνονται ως εξής:

Σάββατο 22 Ιουνίου 2019, 17:30-19:30

Η Αναστασία Δάλμα μας συστήνει την Τάνια Ελ Χούρι

Δευτέρα 24 Ιουνίου 2019,18:30-20:00

Οι νεαροί συν-επιμελητές της Ελευσίνας 2021, Youth Labs, μας συστήνουν τον Φίλιππο Κουτσαφτή

Τρίτη 25 Ιουνίου 2019,18:30-20:00

Η Νάσια Γαβριήλ, η Μαριλένα Σαμπάνη και ο Αντώνης Μαρούγκας μας συστήνουν την Ασπασία Μαρία Αλεξίου

Τετάρτη 26 Ιουνίου 2019,18:30-20:00

Η Κινηματογραφική Λέσχη Ελευσίνας (Κ.Λ.Ε.) μας συστήνει τη Ντέμπορα Πίρσον

Πέμπτη 27 Ιουνίου 2019,18:30-20:00

Η Φωτογραφική Λέσχη Ελευσίνας μας συστήνει την Γιολάντα Μαρκοπούλου

Παρασκευή 28 Ιουνίου 2019,18:30-20:00

Ο Κωνσταντίνος Λυκίδης και η Σταυρούλα Μπαλόκα μας συστήνει την ομάδα Hatari

Σάββατο 29 Ιουνίου 2019,18:30-20:00

Η Σοφία Λάσκου μας συστήνει τον Αλέξανδρο Μιστριώτη

Κυριακή 30 Ιουνίου 2019,18:30-20:00

Ο Όμιλος Καλαθοσφαίρισης Ελευσίνας (Ο.Κ.Ε.) μας συστήνει την Εύη Καλογεροπούλου

ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΑ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑΤΑ ΓΙΑ ΠΑΙΔΙΑ

Τα εκπαιδευτικά εργαστήρια για παιδιά πραγματοποιούνται στο πλαίσια του Φεστιβάλ Συνοικισμός και υλοποιούνται σε συνεργασία με το Μουσείο Μικρασιατών Ελευσίνας. Το εκπαιδευτικό πρόγραμμα έχει στόχο τη σύνδεση των παιδιών με την τέχνη και την ιστορία ως εργαλεία γνώσης, μάθησης, έρευνας και ψυχαγωγίας.

Την πρώτη γνωριμία με τα εκθέματα του μουσείου ακολουθούν στοχευμένα δημιουργικά και εκπαιδευτικά παιχνίδια ειδικά σχεδιασμένα για τους μικρούς μας φίλους. Μετά την «ξενάγηση» στο μουσείο, τα παιδιά καλούνται να συμμετάσχουν σε δράσεις για να ανακαλύψουν την ιστορία και τη χρήση των διαφόρων αντικειμένων μέσα από  παιχνίδια ρόλων και γνώσεων.

Μέσα από δικές τους φανταστικές ιστορίες αντικειμένων, παιχνίδια παντομίμας και αυτοσχεδιασμού, συμμετοχική ζωγραφική και άλλες δραστηριότητες γνωρίζουν την ιστορία της γειτονιάς και του μουσείου και αφήνουν το προσωπικό τους αποτύπωμα στο Φεστιβάλ Συνοικισμός.

Τα εκπαιδευτικά προγράμματα στοχεύουν να ενεργοποιήσουν την κριτική σκέψη και τα εκφραστικά μέσα των παιδιών με τρόπο δημιουργικό και ευχάριστο, δίνοντας έμφαση τόσο στην ατομική συμμετοχή όσο και στην ομαδική συνεργασία.

Σχεδιασμός, παιδαγωγική επιμέλεια και υλοποίηση:

Στέλλα Πατέλη

Αγγελική Καγιάβη

Ημερομηνίες και ώρες:

Δευτέρα 24 και Τρίτη 25 Ιουνίου 2019, 10:00-12:00

Τετάρτη 26, Πέμπτη 27 και Παρασκευή 28 Ιουνίου, 17:00-19:00

Χώρος: Μουσείο Ιστορίας & Λαογραφίας του Συλλόγου Μικρασιατών

Διεύθυνση: Λαμψάκου 13, Ελευσίνα

Ηλικίες: 9-12

ΣΥΝΑΥΛΙΕΣ

Ευρωπαϊκή Γιορτή της Μουσικής

Ημερομηνίες και Ώρες:

Παρασκευή 21 και Σάββατο 22 Ιουνίου 2019

H Ελευσίνα συμμετέχει για τέταρτη συνεχόμενη χρονιά ενεργά στην Ευρωπαϊκή Γιορτή της Μουσικής – τον μελωδικότερο θεσμό της Ευρώπης – γεμίζοντας τους δρόμους, τις πλατείες και τα πάρκα της πόλης με μουσική για όλους και όλες και μετατρέποντας έτσι την πόλη σε μια μεγάλη μουσική σκηνή.

Παρασκευή 21 Ιουνίου

Πλατεία Μικρασιατών

(Παραδοσιακή Μουσική /Κλασική μουσική)

Παναγιώτης Σδούκος 22:00

Θοδωρής Αλτόγλου 21:00

Παναγιώτης Σδούκος

Τα δίστιχα είναι “εν ρυθμώ λόγος” με ομοιοκαταληξία, πολλές φορές 15σύλλαβα που συμπυκνώνουν το πνεύμα, το ήθος, τον τρόπο σκέψης μιας κοινότητας. Τα δίστιχα μαζί με το μέλισμα [μελωδικός ήχος ή σκοπός, μελωδία, άσμα] να τα συνδέει, συνθέτουν το “μελισμένο λόγο” μέσα από το οποίο οι ανώνυμοι δημιουργοί του εκάστοτε μουσικού πολιτισμού ήθελαν να εκφράσουν, να προωθήσουν και άλλοτε να εμπεδώσουν την ισχύουσα – σκληρή πολλές φορές – πραγματικότητα του τόπου τους, την καθημερινότητα δηλαδή, την ηθική, τον έρωτα, τον γάμο, τις μαζώξεις, την ξενιτιά, την επιστροφή και τον θάνατο.

Στην περίπτωση του Παναγιώτη Σδούκου, όλες αυτές οι εικόνες που έλαβε από τα δίστιχα που βρήκε – άλλα ανέκδοτα, άλλα σωζόμενα με μελωδίες που έχουν χαθεί με το πέρασμα του χρόνου μέσα στον ψυχικό κόσμο του καλλιτέχνη – του προκάλεσαν fusion, όχι όμως confusion. Το αποτέλεσμα είναι μια σύμπραξη του παραδοσιακού υλικού με τη νεανική του διάθεση και το μεράκι.

Τι θα ακούσετε:

• Ανέκδοτα δίστιχα, που έρχονται να ντύσουν μικρασιατικές διασκευές, αργούς και γρήγορους μπάλους κυκλαδίτικου αρώματος.

• Ικαριώτικες οργανικές μελωδίες, που δίνουν “χώρο” σε δίστιχα ερωτικά γυρίσματα σαν “μαντινάδες” τις οποίες καλείστε να πρωτο-ακούσετε

• Τραγούδια ήδη ντυμένα με όμορφα δίστιχα, που διασκευάζονται με μεράκι και τέχνη, αλλά επιπλέον ενώνονται και γίνονται μια εμπνευσμένη διασκευή, επειδή ως νέοι εμπνεόμαστε, πειραματιζόμαστε και κάνουμε μουσική

Θοδωρής Αλτόγλου

Ο Θοδωρής Αλτόγλου γεννήθηκε το 2006. Φοιτά στο Μουσικό Σχολείο Ιλίου και μόλις τελείωσε την Α΄ Γυμνασίου. Ξεκίνησε μαθήματα κλασικού βιολιού το 2012 στο Μουσικό Τμήμα του Π.Α.Κ.Π.Π.Α., τα οποία συνεχίζει έως σήμερα. Στο σχολείο του, παράλληλα με το βιολί, διδάσκεται πιάνο και ταμπουρά. Του αρέσουν το μπάσκετ, οι υπολογιστές, το διάβασμα και τα ταξίδια, ενώ μαθαίνει μόνος του κιθάρα.

Θα τον ακούσετε στα παρακάτω κομμάτια κλασικής μουσικής:

Friedrich Seitz, violin concerto op. 13, no. 2

Oskar Rieding, violin concerto op. 35 in B minor

Johannes Brahms, waltz op. 39, no. 15 for violin

Antonio Vivaldi, concerto for violin in A minor op. 3, no. 6

Jean-Baptiste Accolay, violin concerto in A minor

Johann Sebastian Bach, violin concerto no. 1 in A minor

Σάββατο 22 Ιουνίου

Πλατεία Μικρασιατών

(Ethnic/Έντεχνο λαϊκό)

Χριστίνα Ιωαννίδη 21:00

Χριστίνα Ιωαννίδη

Επιστρέφοντας στην Ελλάδα από το εξωτερικό, η Χριστίνα Ιωαννίδη συνδυάζει τα ποικίλα μουσικά της ερεθίσματα από τα τραγούδια της μπουάτ, της soul-funk αλλα και του ethnic ρεπερτορίου. Ξεκινά το δικό της project με τη Μινιατούρα, το πρώτο κομμάτι στο οποίο υπογράφει επίσης τους στίχους και τη μουσική. Γύρω από τη Μινιατούρα στήνει ένα πρόγραμμα με νέα και παλιά αγαπημένα κομμάτια του ελληνικού ραδιοφώνου, που δένουν αρμονικά με τις όμορφες νύχτες του καλοκαιριού που έχει μόλις ξεκινήσει.

Πλατεία Νεολαίας

(Rock/pop/reggae/funk)

Psycho Sailors (21.00-22.00)

Neverdose (22.15-23.30)

Psycho Sailors

Οι Psycho Sailors αποτελούνται από τρεις μουσικούς: δύο κιθάρες (μια ρυθμική και μια lead), drums καθώς και ένα αρμόνιο. Ασχολούνται με τη μουσική ερασιτεχνικά, ενώ μέσα από εμφανίσεις σε μαγαζιά της πόλης έχουν αποκτήσει εμπειρία στη σκηνή. Το σχήμα δημιουργήθηκε πριν απο 2 χρονια με κάποιες τροποποιήσεις. Όσον αφορά την playlist έχουν ετοιμάσει κάποιες διασκευές καθώς και δικά τους κομμάτια επηρεασμένα απο την blues και funk σκηνή.

Neverdose

Οι Neverdose αποτελούν ένα νέο μουσικό σχήμα. Παίζουν μαζί περίπου έξι μήνες, και πειραματίζονται γύρω από alternative rock και blues. Μέσα στο διάστημα αυτό έχουν κατεφέρει να δημιουργήσουν δικό τους πρωτότυπο μουσικό υλικό, αλλά και να να διασκευάσουν γνωστές επιτυχίες.

ΠΕΡΙΠΑΤΟΣ

Ο Περίπατος της ΕUphoria

Ο Περίπατος της EUphoria εισάγει τους συμμετέχοντες στην κεντρική ιδέα, τη φιλοσοφία και την αποστολή της Ελευσίνας 2021 Πολιτιστικής Πρωτεύουσας της Ευρώπης. Με τίτλο Μετάβαση στην EUphoria, το πρόγραμμα της Ελευσίνας 2021 εστιάζει στη σύνδεση τέχνης και καθημερινότητας, στο πώς η τέχνη μπορεί να γίνει κεντρικό εργαλείο για την αλλαγή μιας πόλης.

Το πρόγραμμα της Ελευσίνας 2021 περιλαμβάνει τρεις Κεντρικές Θεματικές, που επικεντρώνονται στη σύνδεση τέχνης και περιβάλλοντος (EUnvironment), τέχνης και κοινωνίας (EUrbanization), τέχνης και εργασίας (The EU Working Classes) και εντοπίζονται χωροταξικά, χωρίζοντας την πόλη σε τρεις μεγάλες ενότητες: Κεντρική Ελευσίνα, Άνω Ελευσίνα, Κάτω Ελευσίνα αντίστοιχα. Ο περίπατος της EUphoria συνθέτει το νήμα των πολλαπλών αφηγήσεων και της συλλογικής βιωματικής εμπειρίας της πόλης με τα διαφορετικά στοιχεία του αστικού τοπίου και τα έργα και τις ιδέες που περιλαμβάνει το πρόγραμμα της Πολιτιστικής Πρωτεύουσας της Ευρώπης.

Ημερομηνίες και Ώρες: Κυριακή 23 Ιουνίου 2019, 11:00-13:00 και Κυριακή 30 Ιουνίου 2019, 11:00-13:00

Σημείο εκκίνησης: Γραφεία της Ελευσίνας 2021 Πολιτιστικής Πρωτεύουσας της Ευρώπης

Διεύθυνση: Παλαιός Σιδηροδρομικός Σταθμός Ελευσίνας

ΠΡΑΚΤΙΚΕΣ ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ

Κρατήσεις:

Ελεύθερη είσοδος με δελτία εισόδου. Τα δελτία εισόδου διατίθενται από το Info Point του Φεστιβάλ Συνοικισμός μισή ώρα πριν από την έναρξη της εκδήλωσης ή με τηλεφωνική κράτηση από Δευτέρα έως Παρασκευή 10:00-15:00 στο τηλέφωνο 6946105900 ή διαδικτυακά από την ιστοσελίδα του Φεστιβάλ Συνοικισμός

Πώς να έρθετε:

Με το ΚΤΕΛ Αττικής (από Αθήνα προς Μέγαρα) Αφετηρία: στην είσοδο του Σιδηροδρομικού Σταθμού «Θησείο»/Πλατεία Ασωμάτων. Αποβίβαση στη στάση ΟΤΕ (έναντι Goody’s). Τακτικά δρομολόγια κάθε 30’ τις καθημερινές και κάθε 60’ τις Κυριακές. Δείτε τα δρομολόγια, εδώ. Τιμή κανονικού εισιτηρίου €2. Στη συνέχεια, επιβίβαση στα λεωφορεία 861 ή 863 και αποβίβαση στη στάση Πλατεία Άνω Ελευσίνας.

Mε το ΜΕΤΡΟ, αποβίβαση στον σταθμό «Αγία Μαρίνα» -> λεωφορείο 876 ως το τέρμα στην παραλία Ελευσίνας -> λεωφορεία 861 ή 863 και αποβίβαση στη στάση Πλατεία Άνω Ελευσίνας.

Με τον Προαστιακό Σιδηρόδρομο, με αποβίβαση στον σταθμό Μαγούλα. Στη συνέχεια, επιβίβαση στα λεωφορεία 861 ή 863 (προς Ελευσίνα) μέχρι τη στάση Πλατεία Άνω Ελευσίνας.

Με λεωφορείο από Πειραιά 845 ή 871 ως το τέρμα στην παραλία Ελευσίνας -> λεωφορεία 861 ή 863 και αποβίβαση στη στάση Πλατεία Άνω Ελευσίνας.

Πούλμαν: Κατά τη διάρκεια τoυ Φεστιβάλ Συνοικισμός μπορείτε να εξυπηρετηθείτε και με πούλμαν προς το κέντρο της Αθήνας μετά την ολοκλήρωση του καθημερινού προγράμματος, χωρίς κάποια επιπλέον χρέωση.

Σημείο Εκκίνησης: Ελευσίνα Πάρκινγκ

Σημείο Τερματισμού: Μεταξουργείο, Αθήνα: Σταθμός μετρό «Μεταξουργείο»

Ώρα αναχώρησης: 11:45