Ξεκίνα από την Αρχή και συνέχισε μέχρι Να φτάσεις στο Τέλος – Μετά σταμάτα από την ομάδα κι όμΩς κινείται στο Θέατρο Ροές
28-31 Αυγούστου 2025 | 21:00
Θέατρο Ροές
Μια παράσταση για την Αλίκη στη Χώρα των Θαυμάτων.
Από την ομάδα κι όμΩς κινείται . Χορός – Ακροβασία
για 4 μόνο παραστάσεις στο θέατρο Ροές
Πέμπτη 28 Αυγούστου 2025
Παρασκευή 29 Αυγούστου 2025
Σάββατο 30 Αυγούστου 2025
Κυριακή 31 Αυγούστου 2025
Προπώληση
Δημιουργική Ομάδα
Δαμόπουλος Νώντας, Καραχανίδης Αναστάσης, Παρασκευοπούλου Ιωάννα, Σουγιουλτζή Χριστίνα, Χαμηλοθώρη Λία, Σολδάτος Πάνος, Αντωνίου Κλέων, Αθανασοπούλου Μσρία, Λινάρδου Αντιγόνη, Federico Bustamante, Ιλεάνα Πάππα
Η ομάδα επιχειρεί μια σκηνική παρουσίαση της περιπέτειας της Αλίκης στη χώρα των θαυμάτων.
Ένας ήσυχος εναέριος χορός,
μια πτήση χωρίς αγωνία,
σ ́ένα υπερφυσικό ενυδρείο, γεμάτο με παράξενα πλάσματα.
“Το βέβαιο είναι πως οι ώρες μας, έτσι όπως είμαστε, είναι ατελείωτες κι έτσι αναγκαζόμαστε να τις γεμίσουμε με πράξεις που εκ πρώτης όψεως φαίνονται λογικές αλλά… που τις κάνουμε πια μηχανικά. Θα μου πεις ότι πρέπει να εμποδίσουμε το μυαλό μας να θολώσει. Έχεις δίκιο! Αλλά αναρωτιέμαι: Σάμπως δεν έχει κιόλας βυθιστεί σε απέραντα σκοτάδια; Παρακολουθείς το συλλογισμό μου;”
Η παράσταση την Αλίκης, έτσι όπως συμβαίνει στα παρασκήνια.
Τί κρύβεται πίσω από τις κουρτίνες;
Τί είναι αυτό που δεν παρουσιάζεται, αλλά συμβαίνει,
ώστε να πετύχει αυτό που παρουσιάζεται.
Μια βουτιά στην παιδικότητα.
“Τόσο λίγα απ’ αυτά που θα μπορούσαν να συμβούν συμβαίνουν…”
Το 1865 κυκλοφόρησε σε πρώτη έκδοση ένα βιβλίο παιδικής και φανταστικής λογοτεχνίας του Βρετανού συγγραφέα και μαθηματικού Τσαρλς Λούτγουϊτζ Ντότζσον, περισσότερο γνωστού με το ψευδώνυμο Λιούις Κάρολ. Περιέγραφε με λεπτή φαντασία και παιδικό αυθορμητισμό τις περιπέτειες ενός κοριτσιού, της Αλίκης, η οποία μετά την πτώση της σε μία λαγότρυπα, περιπλανιέται σε ένα φανταστικό κόσμο.
Το έργο αναδύθηκε σε εποχή κομβική κι έχει αφήσει έως και σήμερα το αποτύπωμά του στη συλλογική μνήμη, ως μύθος, που φέρει πολύπλευρες σημασίες.
“Το σύμπαν και το ανθρώπινο μυαλό, το καθένα ξεχωριστά, δεν δημιουργούν το Παράλογο, αλλά μάλλον, το Παράλογο προκύπτει από την αντιφατική φύση του γεγονότος ότι και τα δύο υπάρχουν ταυτόχρονα.”
Το μυθιστόρημα ξετυλίγεται σε πολλαπλές στρώσεις και είναι γεμάτο συμβολισμούς και μεταφορές. Οι αναγνώσεις του είναι ποικίλες και αρκετά διαφορετικές !
Ένα μυθιστόρημα που εκτυλίσσεται στο χώρο του nonsense, του λογικού παράδοξου.
Μία αφήγηση ενός ονείρου, που συχνά θα πάρει διαστάσεις εφιαλτικές.
Συχνά η Αλίκη προσπαθεί να ακολουθήσει τη λογική της σκέψη, για να εξηγήσει τα γεγονότα, που της συμβαίνουν, αλλά και τη μνήμη της.
Η λογική της σκέψη, ωστόσο, αλλά και όσα γνωρίζει εμπειρικά, τις περισσότερες φορές δεν μπορούν να εφαρμοστούν στη Χώρα των Θαυμάτων, η οποία ακολουθεί τους δικούς της κανόνες, όπως το να παίζει κανείς κροκέ με ερωδιούς και σκαντζόχοιρους και να μπορεί να κολυμπήσει στα ίδια του τα δάκρυα. ‘Ένα μέρος, όπου τα τραπουλόχαρτα είναι ζωντανά και όπου φαγητά και ποτά, εμφανίζονται τυχαία, συνοδευόμενα αντίστοιχα από τις ενδείξεις «πιες με» και «φάε με».
-Μεταμορφώσεις και εξαφανίσεις.
-Συναντήσεις με διάφορα αλλοπρόσαλλα πλάσματα που δε βγάζουν νόημα, ούτε οδηγούν πουθενά.
Μια αλληλουχία παράλογων συμβάντων, παρουσιάζονται με ρυθμό ασθματικό και γλώσσα οριακά παραληρηματική.
Η Αλίκη στη χώρα των Θαυμάτων είναι ένα σκοτεινό μυθιστόρημα.
«Δεν με νοιάζει πολύ πού… αρκεί να φτάσω κάπου»
Όλοι μπορούμε να περιμένουμε ότι θα γίνουμε μέτοχοι ή μάρτυρες τουλάχιστον ενός «θαύματος» κάθε μήνα ή για την ακρίβεια κάθε τριάντα πέντε μέρες.
Αυτό ισχυρίστηκε και τεκμηρίωσε με λογικο-μαθηματικά επιχειρήματα ο Τζων Λίτλγουντ, καθηγητής του Πανεπιστημίου του Κέμπριτζ, πριν από αρκετά χρόνια, προσπαθώντας να απομυθοποιήσει -μεταξύ άλλων- τα υποτιθέμενα υπερφυσικά φαινόμενα.
Στην επιχειρηματολογία του Λίτλγουντ, ως «θαύμα» ορίζεται ένα εξαιρετικό “γεγονός”, ξεχωριστής σημασίας γι’ αυτόν που το βιώνει ή το παρατηρεί, το οποίο μπορεί να συμβεί με συχνότητα μία στο ένα εκατομμύριο. «Θαύμα», δηλαδή, μπορεί να θεωρηθεί κάθε στατιστικά απίθανο γεγονός. Αν υποθέσουμε πως κάθε άνθρωπος παραμένει ξύπνιος τουλάχιστον οκτώ ώρες κάθε μέρα, τότε κάθε δευτερόλεπτο βιώνει ένα “γεγονός”, το οποίο μπορεί να είναι είτε σημαντικό είτε όχι, Ο Λίτλγουντ υποθέτει πως ο άνθρωπος είναι ξύπνιος για περίπου 8 ώρες κάθε μέρα.
Ως αποτέλεσμα, λαμβάνοντας υπόψιν αυτές τις υποθέσεις και ύστερα από απλούς υπολογισμούς, ένας άνθρωπος μέσα σε 35 μέρες θα έχει βιώσει περίπου ένα εκατομμύριο γεγονότα.
Σύμφωνα με αυτόν το ορισμό του θαύματος, κάθε άτομο αναμένεται να έχει παρατηρήσει τουλάχιστον ένα θαύμα με το πέρασμα 35 συνεχόμενων ημερών – και κατά συνέπεια, σύμφωνα με αυτή τη λογική, γεγονότα που μπορούν να χαρακτηριστούν ως θαύματα εμφανίζονται εν τέλει αρκετά συχνά.
