Ένα ξεχωριστό βιβλίο που διάβασες τον τελευταίο καιρό; Ένα βιβλίο που πρέπει να διαβάσει κανείς «οπωσδήποτε»;

Ένα ξεχωριστό βιβλίο είναι οι “Παράπλευρες Καθημερινές Απώλειες” του Περικλή Κοροβέση, αλλά το διάβασα πριν αρκετό καιρό. Τώρα διαβάζω τα “Σονέτα του Σκοτεινού Έρωτα” του Federico García Lorca.

Δεν υπάρχει οπωσδήποτε. Να διαβάζουμε περισσότερο γενικά, για να ανοίγει η φαντασία. Διαβάστε τον “Βομβιστή του Παρθενώνα ” του Χρήστου Χρυσόπουλου και μετά ελάτε να μας δείτε.

Μουσικές που αγαπάς; Το τελευταίο τραγούδι-εμμονή;

Tango και ρεμπέτικα, δεν θα πρωτοτυπήσω. Έχουν μείνει λίστες με τραγούδια tango στο κινητό μου από όταν χόρευα και τώρα περπατώ στην πόλη και τα ακούω, με πιο αγαπημένα του Carlos Di Sarli.

Εμμονές παθαίνω με παλιά τραγούδια που ξανακούω, η τελευταία μου είναι (πάλι) οι Μεταμορφώσεις του Μπονάτσου.

Μια ταινία για να δει κανείς απόψε;

Il Postino, έχει και πολύ ωραίο soundtrack. Και (σχεδόν) όλη η φιλμογραφία του Pedro Almodóvar και του Leos Carax και του Alejandro Jodorowski.

Μια θεατρική παράσταση που θυμάσαι;

“Ηλέκτρα/Ορέστης”, Ivo van Hove στην Επίδαυρο το 2019 και τα “Ερωτευμένα Άλογα” της ομάδας Εν Δυνάμει σε σκηνοθεσία Ελένης Ευθυμίου.

Ένα ξεχωριστό ταξίδι;

Στη Φλωρεντία. Πρέπει να είναι αβάσταχτο να ζεις εκεί, αλλά ως επισκέπτης τη βρήκα πανέμορφη.

Το μεγάλο μου όνειρο, όμως, είναι να πάω κάποια στιγμή στην Ιαπωνία.

Μια ξεχωριστή βόλτα στην πόλη;

Ανεβαίνω συχνά στο λόφο του Στρέφη για να δω την πόλη από ψηλά, ειδικά τώρα που μένω κοντά. Με ηρεμεί πολύ αυτό το σημείο. Ελπίζω να μείνει όπως είναι και να μην τον χαλάσουν και να μην έχει τόση αστυνομία κάθε μέρα χωρίς λόγο.

Πότε και πώς ξεχνάς τον χρόνο που περνάει;

Δεν τον ξεχνάω, γιατί δεν υπάρχει. Έτσι τον πολεμάω, του κάνω ghosting.

Για ποιο λόγο χαμογέλασες τελευταία φορά;

Για την Μπούρδα, τη σκύλα μιας πολύ καλής φίλης μου, είναι το καλύτερο σκυλί του κόσμου.

Τι σου δίνει ανακούφιση στην καθημερινότητα;

Μικρές στιγμές αλληλεγγύης μέσα στη μέρα. Και η αγέλη μου, οι άνθρωποι που επιλέγω να βρίσκονται κοντά μου.

Τι κάνει την καθημερινότητά σου ενδιαφέρουσα;

Η δουλειά μου. Φέτος δούλεψα και ως βοηθός σκηνοθέτη (“Αντίο, Ροβινσών” της Αννίτας Καπουσίζη στο θέατρο Φούρνος) και ως ηθοποιός (“Ο Βομβιστής του Παρθενώνα” του Θεοδόση Σκαρβέλη στο θέατρο Arroyo) και ήμουν πολύ τυχερή που βρέθηκα κοντά σε ανθρώπους όμορφους. Και στις δύο περιπτώσεις, όταν μου είπαν τι είχαν στο μυαλό τους, η πρώτη μου σκέψη ήταν ότι αυτό δεν γίνεται. Αλλά έγινε. Η δουλειά μας είναι μαγική. Με συνέχεια των συλλογικών μας διεκδικήσεων για τα εργασιακά μπορεί να γίνει ακόμα πιο μαγική.

Η Μαρία Γκιώνη συμμετέχει στην παράσταση του έργου Ο Βομβιστής του Παρθενώνα του Χρήστου Χρυσόπουλου που παρουσιάζεται σε σκηνοθεσία Θεοδόση Σκαρβέλη στο θέατρο Arroyo.