Ένα ξεχωριστό βιβλίο που διάβασες τον τελευταίο καιρό; Ένα βιβλίο που πρέπει να διαβάσει κανείς «οπωσδήποτε»;

«Ο τρελός» του Khalil Gibran (Χαλίλ Γκιμπράν), έπεσε στα χέρια μου πριν από λίγες εβδομάδες. Ένα βιβλίο, όμως, που πρέπει να διαβάσετε οπωσδήποτε είναι το «Ουμπούντου» του πατέρα μου Μάνθου Σκαργιώτη! Κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Διόπτρα.

Μουσικές που αγαπάς; Το τελευταίο τραγούδι-εμμονή;

Παραδοσιακή και ροκ, ελληνική και ξένη, ιδίως όταν τα δύο αυτά είδη παντρεύονται με ισορροπία, δίνοντας το στίγμα του δημιουργού τους. Αγαπώ πολύ και το λαϊκό τραγούδι, μ’ αρέσει η αμεσότητα και η δωρικότητά του. Τελευταίο τραγούδι-εμμονή, το καινούριο του Bruce Springsteen «Letter To You».

Μια ταινία για να δει κανείς απόψε;

«Θεέ μου, τι σου κάναμε;». Γαλλική με όμορφες ερμηνείες, πολύ χιούμορ και με θέματα που μας αφορούν όλους αλλά, ίσως, διστάζουμε να τα θίξουμε. Ό,τι πρέπει για τις σκοτεινές μουτζουρωμένες μέρες που διανύουμε.

Μια θεατρική παράσταση που θυμάσαι;

«Έγκλημα και τιμωρία» του Φ. Ντοστογιέφσκι, με τον Ιεροκλή Μιχαηλίδη και μια ομάδα εξαιρετικών ηθοποιών.

Ένα ξεχωριστό ταξίδι;

Road trip! Αυτό που έκανα πριν από δύο χρόνια με το αυτοκίνητό μου. Αθήνα – Θεσσαλονίκη – Βελιγράδι – Βουδαπέστη – Βιέννη – Λουμπλιάνα – Ζάγκρεμπ – Βελιγράδι – Θεσσαλονίκη. Έντεκα μέρες ευτυχίας! Το επόμενο που ονειρεύομαι είναι ο γύρος της Ισπανίας, πάλι με αυτοκίνητο.

Μια ξεχωριστή βόλτα στην πόλη;

Άνω Πετράλωνα μέχρι το λόφο του Φιλοπάππου. Συγκεκριμένα, στα «Πέτρινα», μια μικρή συνοικία που έχει την αύρα, τη ζεστασιά και τα αρώματα της γειτονιάς.

Πότε και πως ξεχνάς τον χρόνο που περνάει;

Είτε όταν έχω πολλή δουλειά και συνεχείς εκκρεμότητες, όπως αυτή την περίοδο που ενώ κάνω τόσα πράγματα καθημερινά, οι μέρες φαίνονται να είναι παρόμοιες, είτε όταν περνάω μεγάλα διαστήματα χαλάρωσης κατά τα οποία, συνήθως, βρίσκομαι εκτός Αθηνών. Κάθε φορά που φεύγω από τη “βάση” μου γίνεται διαγραφή του χάους που με κυριεύει. Αυτό συμβαίνει πιο έντονα όταν ταξιδεύω στο εξωτερικό ή όταν βρεθώ στα χωριά μου στην Ήπειρο και τη Μακεδονία. Ένας καφές στη βεράντα, η θέα των βουνών, μια βόλτα στα μονοπάτια και οι ήχοι της φύσης είναι η ανάσα μου.

Για ποιο λόγο χαμογέλασες τελευταία φορά;

Χθες το βράδυ που είδα, για πρώτη φορά φέτος, το χριστουγεννιάτικο δέντρο στολισμένο, με τα φωτάκια του ανοιχτά. Με ηρεμεί.

Τι σου δίνει ανακούφιση στην καθημερινότητα;

Μια όμορφη ταινία παρέα με βότκα ή κρασί, κάποιο τραγούδι που σημαίνει πολλά για μένα και που είχα καιρό να ακούσω, το τρέξιμο, ιδίως σε γήπεδο, η κουβέντα ή το χαμόγελο ενός αγαπημένου μου προσώπου, ένας ολιγόλεπτος διαλογισμός και οπωσδήποτε οι διαφραγματικές μου αναπνοές!

Τι κάνει την καθημερινότητά σου ενδιαφέρουσα;

Οι υποχρεώσεις μου, οι μαθητές μου καθότι είμαι φυσικός και περνάω πολλές ώρες μαζί τους καθημερινά και είμαι πολύ χαρούμενος με αυτό, οι συζητήσεις με τους δικούς μου ανθρώπους, οι σκέψεις γύρω από κάποιο καινούριο τραγούδι που ετοιμάζω, η μελέτη πάνω στην κιθάρα, το τραγούδι, το στίχο, τη σύνθεση ή την ενορχήστρωση, οι κατά περιόδους συνεντεύξεις που με κάνουν να σκάψω λίγο ακόμα μέσα μου και, γενικότερα, η αναζήτηση διαδικασιών αυτοβελτίωσης.