Ένα ξεχωριστό βιβλίο που διάβασες τον τελευταίο καιρό; Ένα βιβλίο που πρέπει να διαβάσει κανείς «οπωσδήποτε»;

«Το Μονόγραμμα» του Οδυσσέα Ελύτη το οποίο ξαναδιάβασα στις διακοπές. Είναι από τα ποιητικά έργα που επιστρέφεις κάθε φορά που θέλεις να θυμηθείς πόσο δυνατή μπορεί να γίνει η γλώσσα όταν μιλά για την αγάπη. Αξίζει να το διαβάσει κανείς έστω μία φορά στη ζωή του.

Μουσικές που αγαπάς; Το τελευταίο τραγούδι-εμμονή;

Μου αρέσουν πολλά και διάφορα. Όπως φαίνεται και από το «Στα θερινά», λατρεύω την swing μουσική σκηνή, την εποχή του βινυλίου με Τώνη Μαρούδα, Αττίκ και Γούναρη, και συχνά με συντροφεύει η μουσική του Φοίβου Δεληβοριά.

Τελευταία εμμονή νομίζω δεν έχω μόνο με τραγούδι αλλά με καλλιτέχνη. Ακούω πολύ Νεφέλη Φασούλη, λατρεύω τα «Ραβασάκια» της, ενώ με το «Πυρ Γυνή και θάλασσα» κουνάω ώμο αυθόρμητα με το που το θυμηθώ.

Μια ταινία για να δει κανείς απόψε;

Μιας και έγραψα το «Στα θερινά» τελείως βιωματικά, κατευθείαν μου έρχεται στο μυαλό η τελευταία φορά που είδα στο Cine Απόλλων το «Cinema Paradiso». Μιλά για τις αναμνήσεις, τον χρόνο που περνά και τις ιστορίες που μας διαμορφώνουν. Δες το απόψε λοιπόν!

Μια θεατρική παράσταση που θυμάσαι;

Είναι μια παράσταση που είδα φέτος, «Ο εχθρός του λαού». Η υπόθεση του έργου και ο τρόπος που έχει δομηθεί η ίδια παράσταση σε βάζει να αναρωτηθείς τι θα έκανες εσύ στη θέση των ηρώων, υπενθυμίζοντας πως διαχρονικά, το προσωπικό συμφέρον συγκρούεται με την αλήθεια, την ηθική και το συλλογικό καλό.

Ένα ξεχωριστό ταξίδι;

Αν και κοντράρεται στα ίσα με εκείνο το καλοκαίρι στην Αμοργό- είναι το ταξίδι μου στην Λυών. Τόσο όμορφη και ζεστή πόλη, με τρομερά εξωστρεφές vibe έξω στον δρόμο και πολύ φιλόξενους ανθρώπους. Βέβαια πάντα τις διακοπές της κάνει και η καλή παρέα, και η Αναστασία η φίλη μου είναι σοβαρό travel buddy.

Μια ξεχωριστή βόλτα στην πόλη;

Λατρεύω να ακολουθώ μια συγκεκριμένη διαδρομή για το σπίτι μου στην Θεσσαλονίκη. Δεν έχω καλύτερο από το να ακούω μουσική και να περπατάω αυτή την διαδρομή με ακουστικά, μυρίζοντας τα νυχτολούλουδα!   

Πότε και πως ξεχνάς τον χρόνο που περνάει;

Όταν γράφω μουσική, όταν ταξιδεύω και όταν μοιράζομαι όμορφες στιγμές με τους ανθρώπους που αγαπώ. Είναι οι φορές που καταλαβαίνω ότι ο χρόνος αξίζει περισσότερο όταν δεν τον προσέχεις.

Για ποιο λόγο χαμογέλασες τελευταία φορά;

Χαμογελάω πολύ συχνά η αλήθεια είναι! Η τελευταία φορά που χαμογέλασα χρονικά ήταν χθες. Ήμουν με πολύ καλούς φίλους στο Τρίκερι. Ήταν μεταδοτικό το χαμόγελο.

Θα σημειώσω όμως και μια όμορφη θερινή βόλτα με το αμάξι στα μέσα του καλοκαιριού, όπου χαμογέλασα ψυχικά ακούγοντας τον «Καθρέφτη» του Φοίβου!

Τι σου δίνει ανακούφιση στην καθημερινότητα;

Το καλοκαίρι απολαμβάνω να κάθομαι στο μπαλκόνι μου έστω και για μισή ώρα το βράδυ «ακούγοντας» την ησυχία. Πολλές φορές με χαλαρώνει το να κοιτάζω για λίγο την θέα ενός καταπράσινου αμπελώνα, καθώς δεν το είπα αλλά είμαι και οινολόγος εκτός από μουσικός. Τέλος η μουσική, το γράψιμο και το τραγούδι -ειδικά το τελευταίο- λειτουργούν για εμένα λυτρωτικά και απελευθερωτικά.

Τι κάνει την καθημερινότητά σου ενδιαφέρουσα;

Οι διαφορετικές ασχολίες μου νομίζω. Μου αρέσει να δοκιμάζω και να ανακαλύπτω διαφορετικά πράγματα. Μαθαίνω βιολί, κάνω rollers, μέχρι πρόσφατα έκανα σύγχρονο χορό, και εδώ και χρόνια γράφω επίσης οινικά άρθρα ως οινολόγος. Είναι πολλά ακόμη εκείνα που θέλω να μάθω και να κάνω που όπως λέω δεν ξέρω αν μου φτάνει μια ζωή!