Ο Γιάννης Νταλιάνης σκηνοθετεί στο Θέατρο Σταθμός το έργο του Μολιέρου, Ταρτούφος, που παρουσιάζεται κάθε Δευτέρα και Τρίτη στις 21:00. Γραμμένο το 1664, το έργο του Μολιέρου αποτελεί μια σπουδή πάνω στο διαχρονικό και απολύτως επίκαιρο ζήτημα της υποκρισίας, αλλά και της πραγματικής αξίας του ανθρώπου που παριστάνει κάτι διαφορετικό. Ο Ταρτούφος καταγγέλει, μάχεται και αντιστέκεται στις αρχές για να αποδειχθεί τελικά όμοιος με όσα φαίνεται να απορρίπτει στην αρχή, σε ένα έργο που συνδυάζει άριστα την κωμική φόρμα με την δραματική ουσία. Η Μέγκυ Σούλι μας μίλησε για το νέο βήμα της πορείας της με μια παράσταση που ακολουθεί το κείμενο και προσπαθει να αναδείξει τις αρετές του, για τα σημεία που αυτό συναντιέται με τη δική μας εποχή και για την ομορφιά της διαθεσιμότητας απέναντι στο θέατρο.

Τι σε συγκινεί στο έργο του Μολιέρου; Ποιες νέες σκέψεις έκανες για τον εαυτό σου μέσα από αυτή τη δουλειά μέχρι αυτή τη στιγμή;

Με συγκινεί η εμπιστοσύνη και με στεναχωρεί η προδοσία. Στο τέλος του έργου όταν ο Οργκον αναγνωρίζει ότι ο Ταρτούφος τον έχει εξαπατήσει γκρεμίζεται ο κόσμος του. Με συγκινεί γιατί νιώθω ότι έχει φορτώσει σε αυτήν την πίστη φόβους, ελπίδες, ίσως και όνειρα, ήταν το καταφύγιο και η έξοδος κινδύνου, αδυναμία και δύναμη.

Δεν έκανα ακριβώς νέες σκέψεις. Είναι οι ίδιες αλλά πιο δυνατές ή πιο καθαρές. Σκέφτομαι πόσες φορές χρειάστηκε να επαναστατήσω για κάτι που ήθελα και δεν μου το δίνανε. Θυμάμαι μια στιγμή, όταν ήμουν μικρή, που έκλαιγα γοερά μπροστά στον πατέρα μου για μια βόλτα που μου υποσχέθηκε και δεν με πήγε. Ήταν τόσο σημαντικο για εμενα εκεινη την στιγμή όπως ο έρωτας του Βαλέριου για την Μαριάννα.

Γιατί οι άνθρωποι που μπορούν να εξαπατούν εξακολουθούν να επιβιώνουν; Ποιο μπορεί να είναι το όπλο μας απέναντι σε τέτοιες μεθόδους και συμπεριφορές;

Νομίζω ότι αυτός είναι ο πιο σύντομος δρόμος. Όταν κάθε φορά προσαρμόζεσαι σε αυτό που θέλει ο άλλος να δει για να επωφεληθείς από την αποδοχή του, θα καταφέρεις τον στόχο σου. Σίγουρα όμως θα έχει ένα κόστος. Δεν ξέρω ποιο είναι το όπλο μας απέναντι σε κάτι τέτοιο. Όταν δεν προσπαθώ να κοροϊδέψω τον εαυτό μου γνωρίζω ποιούς θέλω να έχω δίπλα μου και ποιούς μακριά μου. Όταν μένω στην ησυχία μου είμαι ειλικρινής με τον εαυτό μου κι αυτό μέχρι στιγμής μου έχει βγει σε καλό.

Πόσο ρόλο παίζει το χρήμα στην ζωή μας και πόσο πρέπει να παίζει;

Τα λεφτά! Μακάρι να μην έπαιζαν τόσο σημαντικό ρόλο στην ζωή μας.

Πως και πότε μπορούμε να γνωρίσουμε πραγματικά κάποιον;

Πιστεύω ότι πρέπει να ζήσεις μαζί με έναν ανρθωπο. Να τον ακούσεις στις χαρές του να σταθείς δίπλα του στις μαύρες του. Να τον ζήσεις, να τον γευτείς, να τον ακουμπήσεις. Δεν ξέρω πότε τον μαθαίνεις πραγματικά. Σίγουρα πρέπει να βιώσεις και το σκοτάδι και το φως του και κάθε φορά κάτι καινούργιο θα ανακαλύπτεις, θα είναι κι αυτό κομμάτι εκείνου του ανθρώπου που είχες γνωρίσει τότε, που ήταν “ο καλός” , ή “ο ευγενικός” , “ο διαφορετικός”. Νιώθω ότι κάθε κομμάτι που βγαίνει στην επιφάνεια εμπεριέχεται στην ολότητα του ανθρώπου. Όσο αντιλαμβάνεσαι τα δικά του κομμάτια θα αναγνωρίζεις και τα δικά σου. Ίσως έτσι γνωρίζεις κι τον εαυτό σου.

Το θέατρο πως λειτουργεί στην ζωή μας; Έχει τη δύναμη να αλλάξει κάτι μέσα ή γύρω μας;

Νομίζω αυτή είναι απόφαση του κάθε ανθρώπου, όταν θα μπει μέσα μια αίθουσα έχει αποφασίσει βαθειά μέσα του από πριν αν θα αρπάξει μια φράση ή ένα βλέμμα για να πάει σπίτι του και να κοιμηθεί σήμερα μπρούμυτα και όχι ανάσκελα όπως κάθε Παρασκευή βράδυ. Είναι κ αυτό μια αλλαγή. Φυσικά και έχει την δύναμη είναι φτιαγμένο από τους ανθρώπους για τους ανθρώπους. Είναι ένας τόπος συνάντησης ονείρων θεών και ανθρώπων. Αλλά η απόφαση και η ευθύνη είναι δικιά μας.

Τι σου δίνει χαρά στην καθημερινότητα

Όταν ξαναβρίσκω την μαγεία που μόλις έχασα. Ύστερα  την ξαναχάνω και πάλι την ξαναβρίσκω. Εκεί.

Φωτογραφίες: Κωνσταντίνος Γκιώνης

«Ο ΤΑΡΤΟΥΦΟΣ» του Μολιέρου σε σκηνοθεσία Γιάννη Νταλιάνη στο Θέατρο Σταθμός

ΤΑΥΤΟΤΗΤΑ ΠΑΡΑΣΤΑΣΗΣ

Μετάφραση: Ανδρέας Στάικος

Κείμενο παράστασης, σκηνοθεσία: Γιάννης Νταλιάνης

Σκηνικά, κοστούμια: Άρτεμις Φλέσσα

Φωτισμοί: Γιώργος Αγιαννίτης

Μουσική: Κώστας Λώλος

Κίνηση, χορογραφία: Ιωάννα Αποστόλου

Βοηθός σκηνοθέτη: Δήμητρα Σταύρου

Φωτογραφίες: Σπύρος Περδίου

Φωτογραφίες παράστασης & video: Πάτροκλος Σκαφίδας

ΔΙΑΝΟΜΗ

Ταρτούφος: Μάνος Καρατζογιάννης

Οργκόν: Θανάσης Βλαβιανός

Ελμίρα: Ελίζα Σκολίδη

Ντορίν: Αγγελική Μαρίνου

Κλεάνθης: Γιώργος Κορομπίλης

Μαριάννα: Μέγκι Σούλι

Δάμις: Χρήστος Παπαδόπουλος

Κυρία Περνέλ: Χριστίνα Θεοδωροπούλου

Ακάκιος: Θωμάς Σιέκας

*Ακούγεται η φωνή του Νίκου Χατζόπουλου στο ρόλο του δικαστικού κλητήρα

ΠΑΡΑΓΩΓΗ: ZERO GRAVITY, ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ ΣΤΑΘΜΟΣ  ΘΕΑΤΡΟ

Παραγωγή επιχορηγούμενη από το Υπουργείο Πολιτισμού.                                                                                                                                     

Trailer : https://www.youtube.com/watch?v=-RxsSdZdcnI

ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ

ΠΡΕΜΙΕΡΑ: Δευτέρα 23 Οκτωβρίου στις 21:00

ΠΑΡΑΣΤΑΣΕΙΣ: Κάθε Δευτέρα & Τρίτη στις 21:00

ΔΙΑΡΚΕΙΑ ΠΑΡΑΣΤΑΣΗΣ: 110 λεπτά

ΕΙΣΙΤΗΡΙΑ :17 ευρώ (κανονικό ) & 14 ευρώ (μειωμένο)

ΠΡΟΣΦΟΡΑ ΠΡΟΠΩΛΗΣΗΣ: 12 ευρώ

ΠΡΟΠΩΛΗΣΗ: https://www.more.com/theater/o-tartoufos-tou-molierou/

Θέατρο Σταθμός

Βίκτωρος Ουγκώ 55, Μεταξουργείο Αθήνα (πλησίον του ΜΕΤΡΟ ΜΕΤΑΞΟΥΡΓΕΙΟ)

τηλ. 210 52 30 267