Η Γιολάντα Παρίση, πρώην πολιτικός, μητέρα δύο ανήλικων παιδιών και σύζυγος μεγαλοδικηγόρου της Αθήνας, βρέθηκε δολοφονημένη σε μια ερημική παραλία του Βόλου. Από τότε ξεκινά μια τρελή πορεία και ενώνει το παρελθόν με το παρόν. Τρομερά μυστικά που αποκαλύπτονται μέσα από τη ροή των ετών και φτάνουν στην επιφάνεια συνθλίβουν στιγμές ζωής. Οι ήρωες αποφασισμένοι να μάθουν τις αλήθειες, κουβαλώντας βαρύ φορτίο, περνούν μέσα από τα σκοτεινά μονοπάτια του υπόκοσμου μέχρι που παραδίδονται αμαχητί σε έναν κόσμο σκληρό που τους τυλίγει με το μαύρο του πέπλο και τους οδηγεί στο χάος. Και ύστερα; Θα υπάρξει τρόπος διαφυγής; Και άραγε μπορεί κανείς να ξεχάσει;

Η συγγραφέας Καίτη Λιανού-Ιωαννίδου μας μίλησε για το αστυνομικό μυθιστόρημα της Ο χορός των λυγμών που κυκλοφορεί από τις Εκδόσεις Αγγελάκη. Για τα μυστήρια των ανθρώπων, τα σκοτάδια και το φως των ψυχών τους, αλλά και τη γοητεία της ανακάλυψής τους. Για την συγγραφική διαδικασία και για όλα όσα της αποκάλυψε.

Τι σας συγκινεί στο αστυνομικό μυθιστόρημα; Γιατί επιλέξατε να ασχοληθείτε με το συγκεκριμένο είδος; 

Αυτό το είδος των μυθιστορημάτων είτε είναι αστυνομικά, είτε είναι θρίλερ κρύβουν μέσα στην ιστορία τους  κάτι το μυστηριώδες. Αυτό είναι εκείνο που με συγκινεί. Έτσι σκέφτηκα να ασχοληθώ με το συγκεκριμένο είδος της συγγραφής ώστε σταδιακά να ανακαλύψω αυτή την μαγεία του μυστηρίου. Να αναζητήσω τρόπους ώστε να κάνουν την ιστορία πιο συναρπαστική, να καθηλώσει τον αναγνώστη από την αρχή ως το τέλος.

Ποιους συγγραφείς αγαπάτε;

Κυρίως αστυνομικών μυθιστορημάτων με έντονη ψυχογραφία.

Τι μπορεί να κάνει έναν άνθρωπο να στραφεί στο έγκλημα; Υπάρχει δικαιολογημένο έγκλημα;

Οι λόγοι που μπορεί να στρέψουν κάποιον  στο έγκλημα σίγουρα ποικίλουν. Βλέπουμε εγκλήματα πάθους, εκδίκησης, βλέπουμε εγκλήματα για λόγους οικονομικούς, εγκλήματα από ανθρώπους που παρουσιάζουν σοβαρά ψυχολογικά προβλήματα ή και ακόμα από ανθρώπους που δεν έχουν κανένα ψυχολογικό πρόβλημα. Το γιατί; Ειλικρινά δεν μπορώ να απαντήσω. Το αν υπάρχει δικαιολογία; Μόνο σε περίπτωση αυτοάμυνας κατά τη γνώμη μου.

Το παρελθόν καθορίζει το παρόν και το μέλλον; Συνήθως λειτουργεί ως βάρος ή ως εφόδιο;

Πιστεύω πως το παρελθόν είναι τα θεμέλια ώστε να κτίσουμε ένα παρόν σίγουρο και βάση του οποίου να μπορούμε συνεχίσουμε για ένα βέβαιο μέλλον. Πως όμως μπορεί να γίνει αυτό; Κατά τη γνώμη μου από το παρελθόν μαθαίνουμε και πρέπει να έχουμε τη δύναμη ή τη θέληση να χρησιμοποιήσουμε τα λάθη μας και την κάθε είδους εμπειρία προς όφελός μας για να μπορέσουμε να οδηγηθούμε σε σωστές επιλογές ούτως ώστε το παρελθόν να μην μπορεί να λειτουργήσει εις βάρος μας αλλά να είναι εφόδιο για το μέλλον μας.

Ποια ήταν η διαδικασία συγγραφής του βιβλίου; Τι νέο μάθατε για τον εαυτό σας κατά τη διάρκειά της;

Έναυσμα για μένα είναι το κάθε τι που μπορεί να με αγγίξει, όπως μια πρόταση, το κελάηδημα ενός πουλιού, ένα παιδικό γέλιο ή κλάμα, μια μουσική, οτιδήποτε. Στο συγκεκριμένο βιβλίο υπήρξε μια πρόταση «Ο γιος τους τους κατέστρεψε» κι αυτή η πρόταση ήταν αρκετή για να δημιουργήσω την ιστορία και να μπω στην ψυχοσύνθεση αυτών των ανθρώπων που ξεριζώνουν  αξίες και καταστρέφουν ζωές. Ξεκίνησα λοιπόν από ένα τίτλο που να αποτελείται από δυο αντίθετες λέξεις όχι μόνο ως προς την επεξήγηση τους αλλά να είναι και εκ διαμέτρου αντίθετες ως προς τα συναισθήματα που κουβαλούν. Ο χορός αντιπροσωπεύει τη χαρά, το γέλιο την ίδια τη ζωή σε αντίθεση με τον λυγμό που αντιπροσωπεύει την οδύνη, τον θάνατο.

Η ιστορία είναι φανταστική. Οι σκέψεις μου γίνηκαν λέξεις, δημιουργώντας έναν κόσμο δικό μου κι έζησα μέσα σε αυτόν βιώνοντας έτσι μια πραγματικότητα που δεν γνώριζα.

Τι χαρίζει η συγγραφή στην ζωή σας; Η ανάγνωση;

Όταν γράφω αφήνω πίσω μου οτιδήποτε μπορεί να με απασχολεί και δημιουργώ έναν χώρο δικό μου που σιγά σιγά γεμίζει ιδέες και εικόνες κι έτσι γίνομαι πιο δημιουργική.

Διαβάζοντας αποκτώ γνώσεις και  χαλαρώνω ταξιδεύοντας σε κόσμους ονειρικούς.

Η Καίτη Λιανού-Ιωαννίδου γεννήθηκε και ζει στην Αθήνα αλλά κατάγεται από την Κωνσταντινούπολη. Σπούδασε Μουσική, είναι υψίφωνος, κατέχει πτυχίο Ωδικής και Δίπλωμα Μονωδίας και Μελοδράματος. Απέσπασε Α΄ Βραβείο κι έλαβε Αργυρό μετάλλιο.

Το 2005 άρχισε μαθήματα Ζωγραφικής και Αγιογραφίας. Έργα της έχει παρουσιάσει σε ομαδικές εκθέσεις. Την ίδια χρονιά μπαίνει δυναμικά στον χώρο της Λογοτεχνίας. Γράφει μυθιστορήματα, διηγήματα, ποιήματα.

Το 2008 κυκλοφορεί το βιβλίο της «Η άλλη πλευρά του παραδείσου» από τις εκδόσεις Θέσις, το οποίο διασκευάστηκε από την ίδια σε θεατρικό. Το εξώφυλλο είναι έργο δικό της «Έκσταση», λάδι σε καμβά.

Το 2010 δημοσιεύεται το πρώτο της μικρό διήγημα με τίτλο «Η επιστροφή» στη Φιλολογική Πρωτοχρονιά, εκδόσεις Μαυρίδη και αναδημοσιεύεται στο περιοδικό Λακωνικά και στην εφημερίδα Παλμός Γαλατσίου.

Τον Απρίλιο του 2012 δημοσιεύεται στα free-ebooks η ποιητική της συλλογή «Το γυάλινο δωμάτιο». Το εξώφυλλο είναι έργο δικό της «Η κούκλα», λάδι σε καμβά.

Το 2013 κυκλοφορεί το λαογραφικό «Ελλάδα σ’ αγαπώ-Παράδοση και αναμνήσεις» από τις εκδόσεις Όστρια (βιβλίο συνεργασίας).

Το 2014 από τον ίδιο εκδοτικό οίκο το διήγημα «Χρυσές σελίδες» το οποίο διασκευάστηκε από την ίδια τη συγγραφέα σε θεατρικό μονόλογο με τίτλο «Μια μέρα του Ιούνη».

Την ίδια χρονιά έλαβε μέρος με τρία ποιήματά της στη συλλογική ποιητική ανθολογία “INTELLIGENTSIA” ο κύκλος των ποιητών (01) εκδόσεις Εντύποις.

Το 2015 κυκλοφόρησε το μυθιστόρημα «Κοριός στο μαξιλάρι του προέδρου» από τις εκδόσεις Ωκεανός, για το οποίο έλαβε Α΄ βραβείο από τον 6ο Παγκόσμιο Διαγωνισμό (Ε.Π.Ο.Κ.) 2016.

Το 2016 εκδόθηκε το λαογραφικό «Συνάντηση με το παρελθόν» από τις εκδόσεις Όστρια, το 2017 το μυθιστόρημα «Λίγο πριν ξημερώσει» από τις εκδόσεις Ωκεανός και το 2019 το «Άρωμα σε μελανοδοχείο» από τις εκδόσεις Αγγελάκη.

Γράφει στον έντυπο και διαδικτυακό τύπο.

Έχει λάβει βραβεία και επαίνους από διάφορους Παγκόσμιους Λογοτεχνικούς Διαγωνισμούς και είναι μέλος του Ομίλου για την UNESCO Πειραιώς και Νήσων.

Η Καίτη Λιανού-Ιωαννίδου πιστεύει πως κάθε μορφή τέχνης μας οδηγεί στο να ανακαλύψουμε και κάτι καινούργιο για τον εαυτό μας που δεν γνωρίζουμε.