Ένα ξεχωριστό βιβλίο που διάβασες τον τελευταίο καιρό; Ένα βιβλίο που πρέπει να διαβάσει κανείς «οπωσδήποτε»;

Το πιο ξεχωριστό βιβλίο που έπεσε στα χέρια μου τελευταία είναι ”Ο πίνακας και ο καθρέφτης” του Χαράλαμπου Μαγουλά. Το διάβασα τρεις φορές, δεν κατέληξα αν υπερισχύει η φιλοσοφία, η πολιτική σκέψη ή η ατόφια μυθιστορηματική λογοτεχνία, αλλά όπως και να ‘χει με σημάδεψε. Νομίζω πως είναι αρκετά τα βιβλία που οφείλουμε να διαβάσουμε, και αυτό ανάλογα με την ηλικία. Ενδεικτικά, θεωρώ πως ένα άτομο στα 20 του χρόνια είναι καλό να έχει διαβάσει το “Άκου ανθρωπάκο” του Wilhelm Reich, στα 25 του τους “Ανθρωποφύλακες” του Περικλή Κοροβέση και στα 30 του την “Οικολογία της Ελευθερίας” του Murray Bookchin.

Μουσικές που αγαπάς; Το τελευταίο τραγούδι-εμμονή;

Αγαπάω την ελληνόφωνη μουσική διότι δεν γνωρίζω κάποια άλλη γλώσσα σε καλό επίπεδο και ο στίχος είναι αυτό που με ενδιαφέρει περισσότερο στο τραγούδι. Απολαμβάνω αρκετά τα ηλεκτρικά μουσικά είδη, ενώ ταυτίζομαι αρκετά και με το πολιτικοποιημένο χιπ- χοπ. Επίσης, τα τελευταία χρόνια έχω αγαπήσει ιδιαίτερα τη νησιώτικη μουσική παράδοση, καθώς από το 2015 γράφω αμέτρητες ώρες παιξίματος στα καλοκαιρινά πανηγύρια της Ικαρίας. Το πιο πρόσφατο τραγούδι με το οποίο έπαθα μια μικρή εμμονή είναι το “Το όνομά μου ειν’ το δικό σου” του Σπύρου Γραμμένου.

Μια ταινία για να δει κανείς απόψε;

“Ο πιανίστας” του Roman Polanski ή το “Σπιρτόκουτο” του Γιάννη Οικονομίδη. Αν δεν αντέχει και πολλά το στομάχι μας, προτείνω το “2001: A Space Odyssey” του Stanley Kubrick ή το “Ας περιμένουν οι γυναίκες” του Σταύρου Τσιώλη.

Μια θεατρική παράσταση που θυμάσαι;

Η παράσταση που θυμάμαι πιο έντονα και μάλιστα αποτέλεσε έμπνευση για τραγούδια που έγραψα μετέπειτα, ήταν ο “Άρης” της Σοφίας Αδαμίδου, σε σκηνοθεσία του Βασίλη Μπισμπίκη και ερμηνεία του Τάσου Σωτηράκη. Πρόκειται για έναν μονόλογο που αφορά τη ζωή του Άρη Βελουχιώτη και ειδικά η ερμηνεία του ηθοποιού με συγκλόνισε.

Ένα ξεχωριστό ταξίδι;

Έχω κάνει ελάχιστα ταξίδια εκτός Ελλάδας στο παρελθόν και δυστυχώς δεν υπήρξα ταξιδιώτης αλλά τουρίστας, πράγμα που σήμερα το θεωρώ τελείως ανούσιο. Όνειρό μου είναι να ταξιδέψω στην πολιτεία των Τσιάπας στο Μεξικό, ώστε να βιώσω από κοντά τις κοινότητες των Ζαπατίστας.

Μια ξεχωριστή βόλτα στην πόλη;

Το αγαπημένο μου μέρος για βόλτα είναι ο λόφος του Στρέφη στα Εξάρχεια. Ακατέργαστο σχετικά φυσικό τοπίο, παιδιά διαφόρων ηλικιών και εθνικοτήτων που παίζουν, αυτοσχέδιες μουσικές παρέες που στήνουν γλεντάκια, ενώ από κάποια σημεία μπορείς να ατενίσεις τις γύρω περιοχές και να χαθεί το μάτι σου στον ορίζοντα. Με ενοχλούν ιδιαίτερα οι ιδιωτικοποιήσεις των δημόσιων χώρων και η ανθρώπινη παρέμβαση στο φυσικό περιβάλλον στο βωμό του οικονομικού κέρδους. Δυστυχώς ο συγκεκριμένος λόφος έχει μπει κι αυτός στο μάτι της “ανάπτυξης”. Ελπίζω στην επιμονή των ανθρώπων που αγωνίζονται για την προστασία του, ώστε να συνεχίσουμε να χαιρόμαστε τις βόλτες μας στην πόλη.

Πότε και πως ξεχνάς τον χρόνο που περνάει;

Η αλήθεια είναι ότι προσπαθώ να μην ξεχνάω τον χρόνο που περνάει. Ακόμα και οι πιο άσχημες καταστάσεις που συνοδεύουν την πορεία ενός ατόμου μπορούν παράλληλα να προσφέρουν αυτογνωσία και δύναμη. Θεωρώ πως από τα πιο σημαντικά εφόδια για την οχύρωση μιας προσωπικότητας είναι η μνήμη. Η ζωή μου είναι φτιαγμένη από άπειρα μικρά καθρεφτάκια μνήμης, όπου συνυπάρχουν οι ιστορίες οι δικές μου και των φίλων μου.

Για ποιο λόγο χαμογέλασες τελευταία φορά;

Την προηγούμενη βδομάδα ταξίδεψα από την Αθήνα στο χωριό μου στη Λάρισα. Το ραδιόφωνο ήταν συντονισμένο στο Δεύτερο Πρόγραμμα και έτυχε την ώρα που πάρκαρα στην αυλή να παίξει το “Σ΄ ευχαριστώ Λουκιανέ” από το δίσκο μας. Τερμάτισα σχεδόν την ένταση και φώναξα στον παππού μου που βγήκε να με υποδεχτεί “Ακούς; Μας παίζουν στο ραδιόφωνο!”. Μάλλον δεν κατάλαβε κάτι, ήταν και που είχε να με δει τόσο καιρό λόγω καραντίνας, ήταν και που η ακοή του δεν βοηθάει γενικά, εμένα όμως το χαμόγελο μου έμεινε.

Τι σου δίνει ανακούφιση στην καθημερινότητα;

Σίγουρα η καλλιτεχνική δημιουργία. Ένας από τους λόγους που ασχολήθηκα από μικρή ηλικία με τη μουσική και τον στίχο, ήταν ακριβώς αυτή η ανακούφιση.

Τι κάνει την καθημερινότητά σου ενδιαφέρουσα;

Η αλληλεπίδραση με τους φίλους μου, οι ώρες που περνάω σχεδόν κάθε βράδυ στο home studio μου, η κοινωνική μου ζύμωση στις συνελεύσεις, η μελέτη και το διάβασμα.