Το σεξ έχει τόσες εκφάνσεις όσοι και οι άνθρωποι που το κάνουν. Η συνθήκη αλλάζει ανάλογα με την στιγμή, το πως είμαστε, το πως νιώθουμε, το τι αναζητάμε. Είναι ένα θέμα που μας απασχολεί, που το συζητάμε και που επηρεάζεται από εποχές, κλειστές απόψεις, ανοιχτές διαθέσεις. Η Ομάδα Παπαλάγκι τολμά να ανοίξει ένα διάλογο γύρω από το πάντα μείζον αυτό θέμα, παρουσιάζοντας στο Θέατρο 104 την παράσταση του έργου Sex της Justine Del Corte σε σκηνοθεσία Παντελή Βασιλόπουλου και Χρήστου Τσαβλίδη. Ο Άγγελος– Προκόπιος Νεράντζης μας μίλησε για την ομάδα και την λειτουργία της, το ενδιαφέρον έργο και την διαδρομή του ως την παράσταση και εντός της, το σεξ και όλα όσα απαιτούν θάρρος για να γίνουν.

Τι σου κίνησε το ενδιαφέρον σ΄αυτό το έργο;

Ήρθε τελείως τυχαία στον δρόμο μας. Μας το έδωσε ο Τάσος Αγγελόπουλος, το διαβάσαμε και είπαμε όλοι ότι θέλουμε να ασχοληθούμε με αυτό. Προσωπικά, μου άρεσε το ότι ενώ είναι πολύ άμεσο και μερικές φορές σκληρό, έχει μία ποιητικότητα. Μιλάει για το σεξ, έχει κυρίως ζευγάρια που αποτυγχάνουν, αλλά ο τρόπος που εξελίσσεται η σκηνή είναι πολύ ποιητικός. Και ταυτόχρονα σκληρός γιατί βλέπουμε μια ανάγκη των ανθρώπων να κατασπαράξουν ο ένας τον άλλο για να ξεπεράσουν την μοναξιά τους. Κέντρο του έργου είναι η γυναίκα. Και το γεγονός ότι σε κάθε περίπτωση μπορεί να πει όχι. Έχει γραφτεί το 2008 και παίχτηκε για πρώτη φορά το 2011 στο Βερολίνο.

Είναι ένα ζήτημα που απασχολεί κάθε άνθρωπο πάρα πολύ.

Το σεξ νομίζω, απασχολεί σε κάθε εποχή. Το ενδιαφέρον σ΄αυτό το έργο είναι ότι κινείται μακριά από τα στερεότυπα και δείχνει το πόσο περίπλοκοι είναι οι άνθρωποι ανεξαρτήτως φύλου. Το σεξ καθεαυτό δεν είναι το ζήτημα, το σεξ είναι περισσότερο ο τόπος που συμβαίνουν κάποια πράγματα και που προσπαθούν να συναντηθούν οι άνθρωποι, συνήθως χωρίς επιτυχία γιατί ο καθένας έχει ένα εγώ τεράστιο. Φυσικά, το σεξ και η επιθυμία γύρω από αυτό έχει άπειρες εκδοχές, αλλά σε όλες  υπάρχει η πιθανότητα να μη συμβεί ενώ θέλουν και οι δύο.

Τι νέο έμαθες για τον εαυτό σου μέσα από την διαδικασία των προβών και μέχρι τώρα που ξεκίνησαν οι παραστάσεις;

Μέσα από όλη τη διαδικασία, μαθαίνω να λειτουργώ με υπομονή, να περιμένω να εξελιχθούν τα πράγματα, να δώσω χρόνο. Πρέπει να παίρνουμε μια απόσταση και να αφήνουμε τα πράγματα να πάρουν τον χρόνο και τον δρόμο τους. Και οι συνεργατικές και οι σεξουαλικές σχέσεις είναι πολύ έντονες. Είναι μία διαδικασία καυτή εκείνη τη στιγμή που συμβαίνει και δεν χρειάζεται να αξιολογηθεί την ίδια στιγμή.

Σε σχέση με τα ζητήματα που πραγματεύεται το έργο, τι σκέφτεσαι για την εποχή μας;

Νομίζω ότι η εποχή μας είναι πολύ πίσω. Γι΄αυτό θεωρώ σημαντικό το γεγονός ότι έχει τη γυναίκα στο κέντρο. Χωρίς να είναι φεμινιστικό μανιφέστο, λέει ότι και οι γυναίκες έχουν λόγο στο σεξ. Μπορεί να θεωρούμαστε προοδευτικοί ή απενοχοποιημένοι, αλλά σίγουρα υπάρχουν πράγματα που πρέπει να ειπωθούν, ακόμα και κάποια που χαρακτηρίζονται αυτονόητα. Πιστεύω ότι έχουμε ακόμα δρόμο για να αποδεχτούμε πλήρως βασικά πράγματα σε σχέση με το σεξ και τις διαφορετικές κατηγορίες ανθρώπων.

Το θέατρο μπορεί να συντελέσει σε οποιαδήποτε αλλαγή στη νοοτροπία;

Μόνο του δεν μπορεί να κάνει τίποτα. Μπορεί να συμβεί κάποιες στιγμές ένας άνθρωπος να συνδεθεί μαζί του και να του εμπνεύσει κάτι. Δεν έχει όμως, τόση δύναμη ώστε να κάνει δραματικές αλλαγές. Παρόλα αυτά, είναι πολύ ωραίο να συνδέεσαι με κάτι που δεν είχες λόγια να το πεις.

Ο έρωτας σε σχέση με το σεξ στην εποχή μας που βρίσκεται;

Εγώ πιστεύω πολύ στον έρωτα. Είναι κινητήριος δύναμη. Συνηθίζω να είμαι ερωτευμένος. Με ανθρώπους, καταστάσεις, συνήθειες. Ίσως το φλερτ να υποφέρει στην εποχή μας με τα social media, ίσως και να είναι απλά ένας άλλος τρόπος. Η σύνδεση με τον άλλον θέλει προσπάθεια. Είμαστε πολύ έτοιμοι να πάρουμε πράγματα, αλλά στο δικό μας άνοιγμα ενδεχομένως να δυσκολευόμαστε. Ακόμα κι αν αυτό σημαίνει ότι οι άλλοι θα μας δεχτούν με τα καλά μας και τα σκοτεινά μας.

Ποιος θα έλεγες ότι είναι ο στόχος της παράστασης;

Θέλουμε να μιλήσουμε για τον άνθρωπο. Για την πολυπλοκότητά του. Και για την συνθετότητα του να συνδεθούμε με κάποιον άλλον άνθρωπο.

Η ομάδα;

Η ομάδα ξεκίνησε από την Θεσσαλονίκη. Αυτή την στιγμή από την πρώτη σύνθεσή της δουλεύουν σ΄αυτή ο Τάσος Αγγελόπουλος και η Λιάνα Ταουσιάνη. Κατά τα άλλα, η σύνθεση αλλάζει ανάλογα με την παράσταση. Ο λόγος που δουλεύω με την ομάδα είναι επειδή πάντα ήθελα να είμαι με ανθρώπους που υπάρχει χρόνος τριβής στην δουλειά και εξέλιξη μέσα από αυτή τη διαδικασία. Αναζητώ την συζήτηση, το να βρούμε μαζί τα εργαλεία μας και να τα αξιοποιήσουμε αναλόγως, το να υπάρχει χρόνος και χώρος για λάθη και το να μάθουμε του εαυτούς μας από την δουλειά μας μαζί. Οι παραστάσεις που φτιάχνουμε είναι πολύ κοντά στο θέατρο που θέλουμε να κάνουμε. Δουλεύουμε όλοι μαζί. Όλοι μαζί θέτουμε τους στόχους και βρίσκουμε τα μέσα και καταλήγουμε σε μία δουλειά που συνδεόμαστε με όλα μας τα μέσα και κατά συνέπεια έχουμε όλοι μερίδιο ευθύνης.

Τι χρειάζεται το θέατρό μας;

Χρειάζεται καλύτερες συνθήκες εργασίας. Συχνά είναι απαράδεκτες. Από εκεί και πέρα, χρειάζεται νέους ανθρώπους να δοκιμάζουν και τους παλιούς ανθρώπους να δείχνουν το δρόμο. Και να παρακολουθούν οι μεν τους δε. Και βέβαια, θάρρος.

Από που αντλείς ικανοποίηση σε αυτή τη δουλειά;

Χαίρομαι πάρα πολύ την ώρα της παράστασης. Κάπως νιώθω ότι αυτό που έχουμε φτιάξει έχει βρει τον τελικό του προορισμό. Όταν μπαίνει κόσμος μέσα στο θέατρο είναι μία φοβερή στιγμή. Με γεμίζει πάρα πολύ η αντίδραση των θεατών. Από την σιωπή μέχρι το γέλιο και μέχρι τα λόγια που θα ανταλλάξουμε μετά την παράσταση.

Στην καθημερινότητα τι σου δίνει πίστη;

Οι φίλοι μου, ο έρωτας και οι στιγμές που συνδεόμαστε και κάνουμε ωραία πράγματα. Οι βόλτες που καταλήγουν σε ξενύχτια και ποτά. Αυτά νομίζω.

Φωτογραφίες: Cue

SEX της Justine Del Corte από τη Θεατρική Ομάδα Παπαλάνγκι στο Θέατρο 104

Συντελεστές:

ΣΥΓΓΡΑΦΕΑΣ: Justine Del Corte

ΜΕΤΑΦΡΑΣΗ: Αγγελική Κορρέ

ΣΚΗΝΟΘΕΣΙΑ: Παντελής Βασιλόπουλος, Χρήστος Τσαβλίδης

ΜΟΥΣΙΚΗ: Δήμος Βρύζας

ΣΚΗΝΙΚΑ: Νατάσα Δρούγκα, Ειρήνη Νταή, Γιούλη Σπυροπούλου
ΦΩΤΙΣΜΟΙ: Γιώργος Αντωνόπουλος

ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ: Ελίνα Γιουνανλή

ΥΠΕΥΘΥΝΗ ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑΣ: Μαριάννα Παπάκη

ΠΑΙΖΟΥΝ: Ηλέκτρα Καρτάνου, Μαρία Κωνσταντά, Άγγελος – Προκόπιος Νεράντζης, Γιώργος Σαββίδης

Info

Τοποθεσία: Θέατρο 104 Ευμολπιδών 41, Γκάζι, Αθήνα (μετρό Κεραμεικός)

Ημερομηνία: Πρεμιέρα: Δευτέρα 3 Φεβρουαρίου 2020, στις 21.15. Παραστάσεις: Δευτέρα και Τρίτη στις 21.15.

Πληροφορίες – Κρατήσεις: Τηλ : 210 3455020

Τιμές εισιτηρίων: Κανονικό: 12€, Φοιτητικό: 8€, Ατέλεια/Ανέργων: 5€

Προπώληση: viva.gr